خلاصه اینه فکر میکنم هرچیزی که توش مشکل داشته باشه باعث میشه عصبی بشی حالا چه گیم زیاد چه مشکلات نرسیدن به آرزوها و...
حالا گیم رو در نهایت یه چند سال زیاد بازی بکنی خودتو خفه کنی یکم قاط بزنی به مرور آدم از اون شور میفته دیگه زیاد بازی نمیکنی و روش اثر نمیزاره اما گاهی چیزایی تو زندگی برای آدم پیش میاد که دیگه یک آدمی میشی نفهم وحشی و کسی که دیگه هیچ چیز خوشحالش نمیکنه همه حالت مسکن دارن و فقط بتونن برای چند روز ساکتت کنن و بهت آرامش بدن . در این شرایط میخوای یه گیم بازی کنی زود قاطی میکنی در حالی که مشکل گیم نیست مشکل عمیق تر و ریشه در چیزای دیگه داره
خب این به شدت رابطه ی مستقیم داره با بازیهایی که گیمر انجام میدهاوج بد اخلاقی رو هم میتونید تو بازی کردن Max Payne 3 و COD تو سخت ترین درجه ی ممکن تجربه کنید:d
من اصلا عصبانی نمیشم مخصوصا وقتی بازی فیفا بازی کنم فقط میخندم و خیلی راحت بازی میکنم حتی اگه سی تا گل هم عقب باشم.بازیهای دیگه مثلا تو یه مرحله گیر کنم با خیال راحت کنسولو خاموش میکنم. ولی اینو قبول دارم و دیدم کسایی رو که خیلی قاط میزنن و دسته پرتاب میکنن.من هر دفعه بخوام باهاشون بازی کنم اولش ازشون یک چک به مبلغ دسته میگیرم بعد میذارم بازی کنه
به نظر من خیلی تاثیر داره.
ی چیزه جالب (البته شاید جالب)در مورد من هست.b-)
من وقتی بازی میکنم (هر بازیی) سرعتم بالا میره.دسته خودم نیست.
مثلا بازی که تموم میشه و کنسول رو خاموش میکنم اگه بعدش بخوام غذا بخورم خیلی تند تند این کارو میکنم.یا حالا هر کار دیگه.
داداشمم که نگو 13 سالشه وقتی میبازه نمیشه بری طرفش.)x
ازونجا که روشهای مختلفی تو ایران عزیزمون برای تخلیه انرژی ما نسل جوون پیش رومونه و بازی کردن و عصبی شدن کاملا یه امر غیرمعموله باید بگم خیر..!!بنده خونسردترین گیمره دنیا هستم..!!
(به جمله ی بالا میگن استفهام انکاری...!! اوج فاجعه رو دریابید)