من هوس کردم برم سراغ RE9، ولی گفتم قبلش نسخههای هفتم و هشتم رو بازی کنم که دیگه این سری جدید کامل بشه.
گذشته از اینکه بازی ترسناک بهم نمیسازه، بازی ترسناک اول شخص ۱۰۰ برابر بیشتر بهم نمیسازه و بازی ترسناک اول شخصی که کمبود مهمات داشته باشیم و توی محیطهای تنگ به آرومی راه بریم هم ۱۰۰۰ برابر بیشتر بهم نمیسازه!

به خاطر همین هیچوقت به بازی کردن RE7 فکر نکرده بودم، ولی نمیدونم چه فعل و انفعالاتی توی مغزم رخ داد که فکر کردم چند وقت پیش یه آپدیتی اومده که گزینه سوم شخص هم داره.
رفتم دانلودش کردم و دیدم خیر! اصلاً همچین گزینهای نیست و توهم زده بودم.

ولی پیش خودم گفتم خجالت بکش و ترس رو بذار کنار و برو توی دلش و شکستش بده! خلاصه شروع کردیم و... از همون اوایل دچار سکتههای پیاپی شدم و تا اینجاش که ۳ ساعت و خردهای گذشته هم چند بار روح از بدنم خارج شده، ولی قصد کنارهگیری ندارم!

فقط میتونم بگم لعنت بر اون کسی که این ایده جک جونورهای نامیرا رو انداخت توی RE! مهمترین دلیلی که RE2R رو کنار گذاشتم، جناب Mr. X بود و RE3R رو هم به خاطر Nemesis بازی نمیکنم و الآن توی این بازی هم دوباره از این مصیبتها داریم! یعنی وضعیت در حدیه که
پدر خونواده رفت زیر ماشین و آتیش گرفت و ترکید و سرش له شد و... ولی دوباره با اقتدار برگشت و نفسکش میطلبید!
الآن هم بعد از مبارزه نفسگیر با اره برقی، دیگه بنده خدا نصف شده ولی بعید نیست یه ساعت دیگه در قالب یه جونور جدیدی بیاد و مثلاً نصف پایینش پاهای آدمیزادی باشه و نصف بالاش یه مارمولک سخنگو! 
غرض از مزاحمت و نوشتن این چیزها توی تاپیک RE9 این بود که بپرسم آیا نسخههای هشتم و نهم هم از این جک جونورها دارن که هی توی راهرو دنبال آدم بیفتن و با شلیک و مبارزه معمولی از بین نرن؟!