Rate your last seen movie (قوانین پست اول حتما رعایت شود)

[Darkfie1d]

• اگه خواستید پستی رو نقل قول کنید به جای جواب دادن توی این تاپیک پست رو ببرید داخل تاپیک Movie Center و بزارید پست های اینجا به صورت یک پارچه باقی بمونه. برای این کار گزینه "+ نقل قول" رو پایین سمت چپ پست مورد نظرتون بزنید تا پست انتخاب بشه بعد داخل تاپیک Movie Center از ادیتور گزینه
  
  رو بزنید و پست مورد نظرتون رو اونجا نقل قول کنید.

• لطفاً اسم فیلم رو حتماً بنویسید عکس به صورت خالی کافی نیست
• عکسها رو حتماً به صورت Thumbnail/کم حجم قرار بدید.
• دوستان لطف کنن به جای شیوه های من درآوردی برای امتیاز دادن ، 10 رو حداکثر قرار بدن و نسبت به اون امتیاز بدن.
• نوشته هایی که ممکنه بخش خاصی از داستان فیلم رو لو بده، داخل تگ اسپویلر باید گذاشته بشه، در غیر اینصورت برخورد می شه
• از پست کردن هر گونه مطلبی که به مبحث این تاپیک مربوط نمیشه خودداری کنید

امکان ویرایش قوانین وجود داره .

 

[bayern_vahid]

Ant-Man and the Wasp
8/10
خیلی خوب داره پیش میره مارول
کم کم دارم بهش علاقه مند میشم

 

[Outer Heaven]

Venom 2018

با اختلاف یکی از بدترین فیلم های سوپرهیرویی چند سال اخیر فیلم اصلا تکلیفش با خودش مشخص نیست. نه میدونه میخواد کمدی باشه، جدی باشه یا ادای فیلمای مارول رو در بیاره.ادیتینگ فیلم خیلی بد کار شده. فیلمنامه و دیالوگ یه فاجعه به تمام معناستویلین اصلی فیلم هم تعریف خاصی نداره و خیلی اوقات به شدت رو اعصاب و آدم احمقیه.کسی که تو فیلم به عنوان نابغه خطاب میشه ولی چرت و پرت ترین سوالات رو میپرسه.درجه سنی ۱۳ سال هم انتخاب واقعا احمقانه ای بود. صحنه های اکشن فیلم که افتضاح کار شدن. حداقل یه ذره gore اضافه میکردن تا قابل تحمل میشد. سر طرف رو میخوره دوربین سریع کات میخوره کلا نکته مثبت فیلم فقط تام هاردیه با اجرای ونومش.
4/10

 

[Hamid Payne]

Shutter Island

بی نظیر بود این فیلم. یکی از بهترین فیلم هایی که تا حالا دیدم، بی نهایت لذت بردم! اصلا در مورد کیفیت فیلم صحبت نمی کنم، حالی که زمان تجربه این فیلم داشتم فوق العاده بود و امیدوارم دوباره تکرار بشه. تحت تاثیر همه چیز قرار گرفتم، از همون اول که اون جزیره فوق العاده زیبا و مرموز رو نشون داد و دوست داشتم اونجا باشیم تا سبک و حال هوای فیلم و روایت و همه چیز.

قسمت های زیادی از فیلم هوا طوفانی هست، جالب اینجا بود که وقتی من داشتم فیلم رو تماشا می کردیم بعد حدودا 5 ماه داشت بارون می بارید و یه باد شدیدی هم میزد.

تجربه خیلی خوبی بود و احتمالا مدت ها یادم می مونه! البته فیلم رو به کسی توصیه نمی کنم، چون با این همه تعریف احتمالا انتظار یه چیز فضایی رو داشته باشید و شاید تو ذوقتون بخوره! البته شکی نیست که فیلم از نظر کیفی هم شاهکاره اما به هر حال نظر من فراتر از مسائل کیفی بود.

فقط همینو بگم که فیلم هیچ ادعایی نداره، آخرشم به همه سوال هاتون جواب میده، بیخود نمی خواد خودشو گنده کنه و نصفه کاره تموم نمیشه!

10/10

 

[.Amirone]

Shutter Island

بی نظیر بود این فیلم. یکی از بهترین فیلم هایی که تا حالا دیدم، بی نهایت لذت بردم! اصلا در مورد کیفیت فیلم صحبت نمی کنم، حالی که زمان تجربه این فیلم داشتم فوق العاده بود و امیدوارم دباره تکرار بشه. تحت تاثیر همه چیز قرار گرفتم، از همون اول که اون جزیره فوق العاده زیبا و مرموز رو نشون داد و دوست داشتم اونجا باشیم تا سبک و حال هوای فیلم و روایت و همه چیز.

قسمت های زیادی از فیلم هوا طوفانی هست، جالب اینجا بود که وقتی من داشتم فیلم رو تماشا می کردیم بعد حدودا 5 ماه داشت بارون می بارید و یه باد شدیدی هم میزد.

تجربه خیلی خوبی بود و احتمالا مدت ها یادم می مونه! البته فیلم رو به کسی توصیه نمی کنم، چون با این همه تعریف احتمالا انتظار یه چیز فضایی رو داشته باشید و شاید تو ذوقتون بخوره! البته شکی نیست که فیلم از نظر کیفی هم شاهکاره اما به هر حال نظر من فراتر از مسائل کیفی بود.

فقط همینو بگم که فیلم هیچ ادعایی نداره، آخرشم به همه سوال هاتون جواب میده، بیخود نمی خواد خودشو گنده کنه و نصفه کاره تموم نمیشه!

10/10

زمانی که اومد توی همین ایران انقدر بزرگ بود که کلاب ها فرتو فرت ازش میفروختنو توی بقالیا هم ازش تعریف میشنیدی ، فیلم با ریتمی که داره قصد داره ذهنتو با معما درگیر کنه ، ولی پایانش متوجه میشی خودت (مخاطب) قسمتی از این ماجرایی . دردی که پایان فیلم کشیدم وصف شدنی نیست .

 

[asheghangta]

Shutter Island

بی نظیر بود این فیلم. یکی از بهترین فیلم هایی که تا حالا دیدم، بی نهایت لذت بردم! اصلا در مورد کیفیت فیلم صحبت نمی کنم، حالی که زمان تجربه این فیلم داشتم فوق العاده بود و امیدوارم دوباره تکرار بشه. تحت تاثیر همه چیز قرار گرفتم، از همون اول که اون جزیره فوق العاده زیبا و مرموز رو نشون داد و دوست داشتم اونجا باشیم تا سبک و حال هوای فیلم و روایت و همه چیز.

قسمت های زیادی از فیلم هوا طوفانی هست، جالب اینجا بود که وقتی من داشتم فیلم رو تماشا می کردیم بعد حدودا 5 ماه داشت بارون می بارید و یه باد شدیدی هم میزد.

تجربه خیلی خوبی بود و احتمالا مدت ها یادم می مونه! البته فیلم رو به کسی توصیه نمی کنم، چون با این همه تعریف احتمالا انتظار یه چیز فضایی رو داشته باشید و شاید تو ذوقتون بخوره! البته شکی نیست که فیلم از نظر کیفی هم شاهکاره اما به هر حال نظر من فراتر از مسائل کیفی بود.

فقط همینو بگم که فیلم هیچ ادعایی نداره، آخرشم به همه سوال هاتون جواب میده، بیخود نمی خواد خودشو گنده کنه و نصفه کاره تموم نمیشه!

10/10

بله،این فیلم برای من هم یکی از ماندگار ترین آثار سینماست و معدود فیلم هایی که بهش 10/10 میدم و کاری هم به میانگین های منتقدان ندارم...تم و اتمسفر و نحوه ی روایتش دقیقا مطابق نظرمه.

و اما پایان فیلم (بدون اسپویل داستانی): من هنوز می بینم که بعضیا می بینن فیلم رو و متوجه نمیشن که پایان فیلم دو لبه س (و حتی سه!) و تئوری قطعی نداره...و این که اگر کسی متوجه نشه که فیلم تئوری قطعی نداره،به نظرم خودش اجحاف در حق این فیلمه که من بهش قبلا لقب «شاهکار آزار دهنده» دادم .

 

[stanley]

3:10 to Yuma
پیامی که در طول فیلم شکل میگیره و میخواد در اخر کامل بشه مثل بولدوزر از رو شخصیت و اتفاقات منطقی میگذره تا خودش رو نشون میده! فی الواقع فیلم هندی!
4 از 10
پ.ن: اگه زیاد براتون این قضیه مهم نیست فیلم خوبیه و ضرب اهنگ خوبی داره.

 

[Aurlito]

Borat

خداییش معنی این فیلم چی بود 10 سال پیش هممون خودمو میکشتیم براش؟ واقعا منظورش چی بوده ساشا بورن کوهن؟ که کشورهای جهان سوم بدن؟ که کشورهای جهان اول باحالن؟ چی؟

 

[voldmort]

درود بر عزیزان
دیشب بازهم سری زدم به سینمای کلاسیک

Witness for the Prosecution
محصول 1957 آمریکا

​

ویلفرد مکار!
فیلمی ازبیلی وایلر با بازی چارلز لوتن در نقش یک وکیل بداخلاق وتند و همزمان شوخ طبع فوق العاده به دل مینشینه!
ببینید امکان نداره این فیلم رو ببینید و عاشق کارکتر ویلفرد نشید!

خلاصه ایی از ابتدای فیلم:
سکانس اول از جایی شروع میشه که ویلفرد از بیمارستان مرخص شده و راهی دفتر وکالت خودشه و سعی بر آن داره که از این پس قید پرونده های جنایی رو بزنه یا حداقل تا پایان دوران نقاهتش دندون رو جیگر بزاره و خودش رو توی دردسر نندازه ولی بلافاصله بعد از رسیدن به محل کارش(محل زندگی+دفترکار)شخصی با نام میهوو
همراه با لونارد ول(تایرون پاور) وارد دفترش میشن و ازش درخواست میکنن که پرونده قتلی رو دست بگیره و ماجرا شروع میشه...

تمامی بازیگران فوق العاده بودن ؛ از چارلز لوتن و تایرون پاور بگیر تا بازیگر نقش جانت(خدمتکار خانم فرنچ)
با اینکه فیلم قدیمی هست و از صنعت قدیمی استفاده شده ولی صدابرداری و صدا گذاری خیلی عالی انجام شده وهمینطور فیلمبرداری..
موزیک متن و در واقع تمامی موسیقی های درون فیلم بارها و بارها بهتر و لذت بخش تر از فیلم های امروزی هست!
حتما فیلم رو ببینید!
9/10

 

[MK_COD]

Borat

خداییش معنی این فیلم چی بود 10 سال پیش هممون خودمو میکشتیم براش؟ واقعا منظورش چی بوده ساشا بورن کوهن؟ که کشورهای جهان سوم بدن؟ که کشورهای جهان اول باحالن؟ چی؟

شما تو بورات دنبال منظوری؟ یک کمدی که فقط هدفش خندوندن بیننده اس! مثل N تا فیلم کمدی دیگه ای که میاد

 

[K I 1 1 E R]

The Meg
استاندارد های جدیدی در سبک روایت فیلم نامه کارگردانی کلیشه و کلا همه چیز رو این فیلم به نمایش میزاره که به شخصه از درک بنده خارج هستش باز کمی اواخر فیلم وضعیتش بهتر میشه وگرنه به لعنت خدا هم نمیارزید در کل به عنوان یـ فیلمی که قرار مثلا یـ کوچولو تعلیق زایی کنه و کمی اون هیکل گنده مگالودون (مگالدون) عزیز استرس رو به اندام من بیننده بندازه همون یـ ذرش هم تو فیلم نایابه به عبارتی "نیست" "نبود" "نگرد" "مگه قرار بود , باشه ؟" موندم وسط فیلمی که بخور بخور ملت رو شاهد هستیم صحنه های کمدی چی میگه انگار فکاهه گویی های فیلمای مارولی به همه جا سرایت کرده و ظاهرا باید یـ جوری حلش بدن تو حلق بیننده ؟! با این حال وارنر وظیفه خودش رو به عنوان گاربج ساز اعضم و اینکه به عنوان یـ کمپانی بزرگ "پولمون رو چجوری آتیش بزنیم" به نحو احسن انجام داده در کل اگه با تصور یـ فیلم با یـ کوسه اسم و رسم دار دارید میاید سمت فیلم نیاید که 70 درصدش باد هواست ....
4/10

 

[Aurlito]

درود بر عزیزان
دیشب بازهم سری زدم به سینمای کلاسیک

Witness for the Prosecution
محصول 1957 آمریکا

​

ویلفرد مکار!
فیلمی ازبیلی وایلر با بازی چارلز لوتن در نقش یک وکیل بداخلاق وتند و همزمان شوخ طبع فوق العاده به دل مینشینه!
ببینید امکان نداره این فیلم رو ببینید و عاشق کارکتر ویلفرد نشید!

خلاصه ایی از ابتدای فیلم:
سکانس اول از جایی شروع میشه که ویلفرد از بیمارستان مرخص شده و راهی دفتر وکالت خودشه و سعی بر آن داره که از این پس قید پرونده های جنایی رو بزنه یا حداقل تا پایان دوران نقاهتش دندون رو جیگر بزاره و خودش رو توی دردسر نندازه ولی بلافاصله بعد از رسیدن به محل کارش(محل زندگی+دفترکار)شخصی با نام میهوو
همراه با لونارد ول(تایرون پاور) وارد دفترش میشن و ازش درخواست میکنن که پرونده قتلی رو دست بگیره و ماجرا شروع میشه...

تمامی بازیگران فوق العاده بودن ؛ از چارلز لوتن و تایرون پاور بگیر تا بازیگر نقش جانت(خدمتکار خانم فرنچ)
با اینکه فیلم قدیمی هست و از صنعت قدیمی استفاده شده ولی صدابرداری و صدا گذاری خیلی عالی انجام شده وهمینطور فیلمبرداری..
موزیک متن و در واقع تمامی موسیقی های درون فیلم بارها و بارها بهتر و لذت بخش تر از فیلم های امروزی هست!
حتما فیلم رو ببینید!
9/10

این فیلم بر اساس نمایشنامه ای از اگتا کریستی ساخته شده. سرا فلپس که داره خیلی از کارهای کریستی رو برای بی بی سی وان اداپته میکنه، این رو هم به مثابه ی یک مینی سریز 3 قسمتی اداپته کرده. ببینیدش حتما توی سایت سینما هست.

 

[live is life]

خوب دیشب یک فیلم از آرشیو فیلمهای قدیمی دیدیم و فیض بردیم محصول سال 1952 حدودا 7/10 آورده

 

[Origami 2008]

Monamour 2006
6.5/10

این فیلم رو سه چهار سال پیش از یوتیوب تماشا کردم و بخاطر محتویات نامناسب و غیراخلاقی، از همان موقع از نوشتن نظر در موردش صرف نظر کردم اما احساس می کنم که اکنون زمان مناسبی برای یک نقد کوتاه از این فیلم است که برایتان بگویم. مونامور یک فیلم تقریبا اروتیک و با غلظت پور*گرافی بالا است که توسط کارگردان کاریزماتیک تینتو براس ایتالیایی ساخته شده است و جز آخرین فیلم های وی قبل از کهن سالگی کاملش است. فیلم هایش معمولا بر پایه خیانت، عشق، شهوت، فمینیسم با فضای اروتیک هستند که بیش تر آن ها چندان برای مخاطب عام خوش نمی آید و مخاطب خاص که معمولا کسانی هستند که دوست دارند علاوه بر سینمای هالیوود، بر آثار سایر سینماهای جهان اطلاعاتی کسب کنند، باز هم به سراغ سینمای تیتنو براس نمی روند. مانمور داستان دختری به نام مارتا است که با یک نویسنده کتاب و رمان ازدواج کرده است و ازدواجش رضایت کامل دارد اما این اواخر احساس می کند که نیاز ج*سی اش کاهش یافته است و می خواهد از همین ضعف، رابطه اش با شوهرش قطع کند که در این راستا عاشق یک نقاش می شود.... فیلم متشکل از خیال ها و توهم های مریض گونه شخصیت قهرمان داستان است که گاها گزنده هستند اما تیتنو باز هم با گرفتن شات و فضا سازی خوب، فیلم را نسبت به سایر آثارش قابل تحمل تر کرده است. مونامور به هیچ کس توصیه نمی شود که کسی ببیند اما این فیلم معمولا برای کسانی که می خواهند با شیوه فیلم سازی ایتالیایی (اروتیکی) آشنا شوند، فقط همین اثر تیتنو را نگاه کنند!​

 

[Mohammad@li]

تنها نقطه مثبت Flower عملکرد بازیگرانش هست که به بهترین شکل ممکن اونو به اجرا گذاشتند. ولی فیلم‌نامه و داستان فیلم انقدر مزخرف و بی‌معنی هست که حتی بازیگری عالی هم باعث نمیشه بتونید تا پایان این فیلمو تحمل کنید. هدف کارگردان به نظر متفاوت بودن هست که همیشه هر متفاوتی نتیجه‌ی خوبی نداره!
۴/۱۰

 

[hs_gamer]

Fargo 1996
​

I guess you think you're... you know, like an authority figure, with that stupid fuckin' uniform, huh buddy? King clip-on-tie there, big fuckin' man, huh? You know these are the limits of your life, man! The rule of your little fuckin' gate here!

این دیالوگ رو شخصیت کارل شوالتر یه تیکه خیلی فرعی از فیلم به مسئول درب پارکینگ میگه.

دیالوگ رو وقتی به تمام شخصیت‌های فیلم تعمیم بدی، کارهاشون، انگیزه‌هاشون و پیامدهایی که اعمالشون در برداره عجیب به‌نظر نمی‌رسه و فقط مایه‌‌ی شگفت‌زدگیه.
توی روند فیلم بعضی‌ قانون رو به سُخره می‌گیرن، براحتی قانون شکنی می‌کنن، بعضی شریفانه ازش پیروی می‌کنن... بعضیا اونقدر احمق‌اند که تمام پلن‌هاشون از اول تا آخر احمقانه پیش می‌ره یا هر بار که صحبت می‌کنن به پته پته کردن میوفتن و به همین دلیل هیچ‌وقت هیچ احترامی از بقیه نمی‌گیرن، بعضیا توی یه دنیای کوچیک با نقاشی کردن و مراقبت از عزیزشون مشغولن، یا بعضی مثل همین دربونه تا آخر عمرشون تو باجه می‌شینن، یه لبخند ابلهانه میزارن رو لبشون و رفت و آمد ماشین‌ها رو چک می‌کنن یکی مثل کارل شوالتر هم یه بار تو عمرش بهش می‌خوره و همچین حرفی بهش می‌گه، البته که متأثر نمی‌شه.
این محدودیت‌های زندگیشونه.

تمام شخصیت‌های فریک فیلم‌های کوئن‌ها فقط مرزهای متفاوتی توی محدودیت‌هاشون با یه انسان معمولی دارن، یکی مرزاش شامل شهامت و خونسردی زیاده که آدمکشی کنه، یکی دیگه اونقدر ضعیفه که نتونه حتا روون و محکم صحبت کنه یا بیگ لباوسکی که دنیا به یه ورشم نباشه. توی فیلم‌های کوئن‌ها شخصیت‌ها با تمام مرزها و محدویت‌هاشون به «قانون» برمی‌خورن - محدودیتی که از سوی جامعه اعمال می‌شه، بعضیا توانایی شکستنش رو دارن، بعضی ندارن، بعضیا گیرش میوفتن، بعضیا نمیوفتن... به اون Limit هاشون بستگی داره.

جدا از فیلم فارگو، مشخصه که تمام ما هم محدودیت‌هایی داریم که تا آخر عمرمون پارو ازشون فراتر نمی‌زاریم. اینکه در پایان روز، آیا جرأت این رو پیدا می‌کنیم که وقتی احساس بدی بهمون دست می‌ده از رفتار یه نفر فریادش بزنیم؟ وقتی حقمون خورده می‌شه وایستیم و ازش دفاع کنیم؟ یا اینکه آیا هیچوقت قانون رو می‌شکنیم؟ سر کسی رو کلاه می‌زاریم؟ به کسی دروغ می‌گیم؟ آیا توانایی این رو پیدا می‌کنیم که قبل از شروع صحبت با یه غریبه به شرممون غلبه کنیم یا اصلاً هیچوقت جرأت پیشنهاد دادن به یه دختر 10 از 10 رو پیدا می‌کنیم؟ و لیستی از تمام کارهایی که ممکنه هیچوقت انجامشون ندیم، تمام اون ریز تصمیم‌هایی که در لحظه می‌گیریم، مرزی که پارو هیچوقت ازش فراتر نمی‌زاریم، فراتر رفتن از این مرزها غیرممکنه، جهان رو واقعاً طور دیگه‌ای نمی‌شه دید جز اونکه همیشه می‌دیدیم. The rule of OUR little fuckin' gate

اینا Limit های زندگی تک تک افرادن، چیزی که ازشون یه شخصیت منحصر به فرد می‌سازه، چیزی که برادران کوئن می‌تونن باهاش شخصیت‌های زیادی بیافرینند و کنار هم قرارشون بدن و یه داستان جذاب با رخدادهای عجیب تحویل بدن...

این جمله گوته هم بی‌ربط نیست:

روند تکامل انسان از بدو پیدایش او مقرّر است، چنانکه فقط می‌تواند بر مبنای قانون تکوینش رشد مداوم کند. گویی سرنوشت او حاصل مقارنۀ اختران است.

این فیلم واقعاً یه شاهکاره، چندین بار دیدمش و بازم می‌بینمش و ازش سیر نمیشم. برادران کوئن دوست‌داشتنی.

10 از 10

شب بخیر.