اطلاعات بيشتر بازي در كنسرت Persona 2019 (كه April 24 اجرا ميشود) رونمايي خواهد كرد
پ.ن: تاپيك در اينده اپديت ميشه
آخرین ویرایش:
Multi Platform Persona 5 The Royal
- Thread starter Phantom Thief
- تاریخ آغاز
اطلاعات بيشتر بازي در كنسرت Persona 2019 (كه April 24 اجرا ميشود) رونمايي خواهد كرد
پ.ن: تاپيك در اينده اپديت ميشه
DedSec88
کاربر سایت
با ۵ شروع کن، اگه خوشت اومد ۳ و ۴ هم بازی کن. با اینکه یک سری اشتراکات دارن، از لحاظ داستانی کاملا از هم جدا هستن.
کلا تو استور سه تا Persona 5 میتونی پیدا کنی:
۱. Persona 5 عادی (که نسخه Ultimate هم داره.)
۲. Persona 5 Royal برای PS4 (این هم نسخه Ultimate داره.)
۳. Persona 5 Royal برای PS5 (که همه DLC هارو داره.)
محتویات Ultimate واقعا چیزی نیست که ارزش قیمت بیشترشو داشته باشه، ولی نسخه Royal صد درصد ارزشش رو داره.
boss-abbas
کاربر سایت
سلام دوستان
من دیسک Persona 5 Royal رو برای PS4 دارم.الان راهی هست من همینو به نسخه PS5 ارتقا بدم؟ یعنی میشه آپگریدش کرد به نسخه PS5 یا اصن این قابلیت برای بازی های دیسکی امکان پذیر نیست؟
بعد اینکه دوستانی که نسخه PS5 رو بازی کردن لطفا بگن که ارزششو داره ارتقا یا هیچ تفاوت خاصی ندارن نسخه PS4 و PS5؟
من دیسک Persona 5 Royal رو برای PS4 دارم.الان راهی هست من همینو به نسخه PS5 ارتقا بدم؟ یعنی میشه آپگریدش کرد به نسخه PS5 یا اصن این قابلیت برای بازی های دیسکی امکان پذیر نیست؟
بعد اینکه دوستانی که نسخه PS5 رو بازی کردن لطفا بگن که ارزششو داره ارتقا یا هیچ تفاوت خاصی ندارن نسخه PS4 و PS5؟
DedSec88
کاربر سایت
قابلیت ارتقا نداره متاسفانه. ولی واقعا هیچ تفاوت محسوسی بین نسخه ps4 و ps5 نیست.
SMM9
عضو تحریریه
DedSec88
کاربر سایت
لودینگا نسخه PS4ش هم سه سوته بودن، اگه تفاوتی هم باشه اونقدر زیاد نیست که ارزش دوباره خریدن بازیو داشته باشه.
mahdi-kool
کاربر سایت
Verkha
کاربر سایت
چهل ساعت بازی کردم
دنیاسازیش خیلی جالب و روون بود کلا از لحاظ نرتیو باحال بود با وجود اینکه برای من سالخورده در مجموع یکم تینیجری بود و مخاطبش من نبودم
برای کسایی که میخوان به طور کلی بدونن درباره چیه:
در کل معدل سازی های آبجکتیو برای حالتهای روانی و کانسپتهای ذهنی و ایمپرشنهای یک آدم جالبترین بخش بازی بود تقریبا همه چی سنجیده و چفت و بست دار و بدون پیچیده نمایی بود
ولی گیم پلی تقریبا میشد گفت نداشت من که رو نرمال بازی میکردم همیشه دشمنارو down میکردم و محاصره میشدن و چالشی ایجاد نکرد خیلی دستت باز نبود چیکار کنی دشمن یه ویکنس داشت که اگه پیدا میکردی تموم بود فقط مذاکره با پرسوناها باحال بود که اونم به گیم پلی عمقی نمیداد فقط از لحاظ همون دنیاسازی جالب بود
در کل بیشتر از نصف بازی تو دیالوگ بود و بیشتر گرافیک نوول بود تا بازی واسه همین با اینکه میخواستم تا آخرش برم ولی بعد همون چهل ساعت واقعا مغزم نکشید چون حس اینتراکتیوی فیزیکی اصلا نداشت و حتی مثلا پلتفورمینگشم کاملا اسکریپت شده بود جریان اینکه تا آخر نرفتم اینطوری شد که دیدم واقعا دارم اذیت میشم و انگشتام بیشتر اوقات فقط برای رد کردن دیالوگ و دیدن دیالوگ بعدی داره استفاده میشه نسخ جنب و جوش شده بودم واسه همین وسطش رفتم یه نیو گیم ER شروع کردم که یکم مغزم نفس بکشه ولی دیگه همون ER رو ادامه دادم و باد خورد پشتش ینی دیدم دیگه از این اصلا نمیکشم دوباره برگردم به اون
اکسپلوریشنم بجز فعالیتهای جانبی تو شهر چیزی نداشت که به شخصه منو زیاد مجاب نمیکرد بگردم بجز تو اون تونلهایی که ناخودآگاه جمعی بود و میتونستی یکم بگردی و تغییر میکرد و یه حس گشت و گذار آزاد میداد که میتونست خیلی بیشتر باشه و خیلی جذابترش کنه
ولی کلا اگه کسی مشکل منو نداشته باشه میتونه درگیر فضاش بشه و حال کنه بازی باکلاسیه تو بحث نرتیو
دنیاسازیش خیلی جالب و روون بود کلا از لحاظ نرتیو باحال بود با وجود اینکه برای من سالخورده در مجموع یکم تینیجری بود و مخاطبش من نبودم
برای کسایی که میخوان به طور کلی بدونن درباره چیه:
داستان حول یه گروه بچه دبیرستانیه که متوجه میشن میتونن تو روان یه شخص نفوذ کنن و باعث تغییرش بشن شما با تمهیداتی میرید یه جایی به اسم palace که در واقع نمود فیزیکی درونیات اون آدمه و همه چی درونش به اون شخصیت ربط داره و نشون دهنده نوع نگاه اون آدمه و میتونه به شکل جاهای مختلف باشه مثلا قلعه ی قرون وسطایی و یک گنجی اونجاس که در واقع همون جوهر تمنای فاسد اون شخصه و باید اونو ازش بگیرید و بدزدید و اینجوری اون شخصو عوض کنید
ولی گیم پلی تقریبا میشد گفت نداشت من که رو نرمال بازی میکردم همیشه دشمنارو down میکردم و محاصره میشدن و چالشی ایجاد نکرد خیلی دستت باز نبود چیکار کنی دشمن یه ویکنس داشت که اگه پیدا میکردی تموم بود فقط مذاکره با پرسوناها باحال بود که اونم به گیم پلی عمقی نمیداد فقط از لحاظ همون دنیاسازی جالب بود
در کل بیشتر از نصف بازی تو دیالوگ بود و بیشتر گرافیک نوول بود تا بازی واسه همین با اینکه میخواستم تا آخرش برم ولی بعد همون چهل ساعت واقعا مغزم نکشید چون حس اینتراکتیوی فیزیکی اصلا نداشت و حتی مثلا پلتفورمینگشم کاملا اسکریپت شده بود جریان اینکه تا آخر نرفتم اینطوری شد که دیدم واقعا دارم اذیت میشم و انگشتام بیشتر اوقات فقط برای رد کردن دیالوگ و دیدن دیالوگ بعدی داره استفاده میشه نسخ جنب و جوش شده بودم واسه همین وسطش رفتم یه نیو گیم ER شروع کردم که یکم مغزم نفس بکشه ولی دیگه همون ER رو ادامه دادم و باد خورد پشتش ینی دیدم دیگه از این اصلا نمیکشم دوباره برگردم به اون
اکسپلوریشنم بجز فعالیتهای جانبی تو شهر چیزی نداشت که به شخصه منو زیاد مجاب نمیکرد بگردم بجز تو اون تونلهایی که ناخودآگاه جمعی بود و میتونستی یکم بگردی و تغییر میکرد و یه حس گشت و گذار آزاد میداد که میتونست خیلی بیشتر باشه و خیلی جذابترش کنه
ولی کلا اگه کسی مشکل منو نداشته باشه میتونه درگیر فضاش بشه و حال کنه بازی باکلاسیه تو بحث نرتیو
کاربرانی که این گفتگو را مشاهده میکنند
Google