ناشر : Nintendo
توسعه دهنده : Intelegent System
ژانر : Tactical RPG / Strategic
در آوریل سال 1990 شرکت نینتندو از عنوان پیچیده و سنگینی به نام فایر امبلم (نشان آتش) پرده برداشت. این عنوان کاملاً ژاپنی را در یک کارتریج فمیکام (NES) و البته گران قیمت و پر حجم روانه بازار داخلی ژاپن کرد جایی که سبک خاصی نیز در این راستا معرفی کرد. شرکت اینتلجنت سیستم مسئول ساخت و توسعه این بازی داستان محور بود (و تاکنون نیز هست) این بازی به خاطر حجم بالای اطلاعات در کارتریج های عادی عناوین رایج NES در زمان خودش براحتی نمی گنجید. سبک بازی فایر امبلم سبکی است به نام تاکتیکال آر پی جی - استراتژیک که از نامش می توان به گستردگی و پیچیدگی و یونیک بودن این فرانچایز پی برد.
بازی شدیدا بر پایه داستان محوری استوار است ولی محدودیت های سخت افزاری شدید سیستم NES اجازه زیادی به سازندگان نمی داد تا روایت گر داستان پر محتوای این عنوان خارق العاده باشند. پسوند اژدهای تاریکی و شمشیر روشنایی که در انتهای عنوان فایر امبلم قرار داشت حکایت از ادامه دار بودن و سری بودن این عنوان داشت.
در سال 1990 بازی نشان آتش : اژدهای تاریکی و شمشیر روشنایی در ژاپن منتشر شد و علاقمندان بسیاری پیدا کرد که البته علاقمندانی که حتی زبان ژاپنی هم بلد نبودند نیز به سبک متفاوت بازی علاقه پیدا کرده بودند. ظاهر ساده و گیم پلی بازی در نگاه نخست عادی به نظر می آید ولی در ادامه اضافه شدن کاراکتر های یونیک به داستان بازی با توانایی های منحصربفرد و چهره های منحصربفرد گیمر را درگیر خود می نماید تا حدی که تحت هیچ شرایطی گیمر نمی تواند شاهد از بین رفتن کاراکتر خود باشد بخصوص که در مراحل بعدی کاراکترهای خاصی کلید رسیدن به افراد و کاراکترها و جنگجوهایی هستند که می توان آنها را به جمع نیروهای خودی اضافه نمود. این روال تا عناوین جدید این فرانچایز ادامه دار شد و تا همیشه تم فایر امبلم پایبند به اصول اولیه خود ماند و شاید امروز سری فایر امبلم را نه تنها یک سر عنوان و فرانچایز بلکه بعنوان یک سبک متفاوت از گیمینگ بتوان تلقی کرد. چیزی که از ابتدای امر مشخص بود نینتندو و گروه مخصوص توسعه دهنده فایر امبلم یعنی شرکت اینتلجنت سیستم این عنوان را صرفا Japan Only و در انحصار کشور ژاپن می خواستند باشد و تا عنوان Blazing Sword که برای کنسول دستی گیم بوی ادونس در سال 2002 منتشر شد همه عناوین به زبان ژاپنی و فقط برای کشور ژاپن عرضه شد که این عناوین عبارت بودند از :
Shadow Dragon and the Blade of Light
Gaiden
که دو عنوان مذکور در سال های 1990 و 1991 برای کنسول اولیه نینتندو یعنی فمیکام NES منتشر شد. و سه عنوان ذیل که برای کنسول پیشرفته تر نینتندو یعنی سوپر فمیکام منشر شدند که عنوان میستری آف امبلم یک بازسازی از اولین عنوان یعنی اژدهای تاریکی بود که در ادامه فصلی جدید نیز در ادامه داستان بازسازی شده قبلی روایت می کند و با ابزاری قویتر داستان بازی را برای گیمرها روشن می کرد.
Mystery of the Emblem
Genealogy of the Holy War
Thracia 776
و عنوان تیغ الحاقی (Binding Blade) که برای کنسول گیم بوی ادونس ارائه شد، پایانی بر انحصاری زبان بودن این سری جذاب بود و از عنوان شمشیر فروزان به بعد تمامی عناوین تا به امروز به صورت بین المللی و انگلیسی نیز منتشر شد.
خوشبختانه برای ما که در ایران هستیم و عمدتاً برای گیمینگ یا از کامپیوتر استفاده می کنیم و یا از کنسول های بین المللی (ایکس باکس و پلی استیشن) و به نحوی کنسول های شرکت نینتندو به دلیل انحصاری بودن رسانه و بازی های خاص اش تا حدودی برای بیشتر ما دسترس پذیری کمتری دارد نرم افزار های شبیه ساز بسیار قدرتمندی امروز ارائه شده که میتوان تمامی این عناوین را روی سیستم عامل ویندوز و حتی اندروید تجربه کنیم و از طرفی این فرانچایز به قدری در سطح جهانی مورد اقبال قرار گرفت که هنوز هم گروه های قدرتمندی روی عناوین ژاپنی قدیمی کار کرده و نسخه های ترجمه شده این رام ها را در اختیار فن های غیر ژاپنی قرار داده اند. و امروز ما تمامی عنوان ژاپنی را بصورت ترجه شده و فول قابل بازی در اختیار داریم و تنها بازی که بدون داشتن کنسول نینتندو نمی شود انجام داد فقط آخرین عنوان یعنی Three Houses هست که تنها عنوان فایر امبلم هست که برای پلتفورم نینتندو سوئیچ ارائه شده و شبیه ساز معروف یوزو ( Yuzu) قادر به اجرای بدون ایراد این عنوان نیست و تنها عنوانی که بنده هم نتوانستم بازی کنم همین عنوان آخری است.
اما گروه توسعه دهنده شبیه ساز یوزو در مورد شبیه ساز نینتندو 3DS عالی عمل کرده اند و این شبیه ساز که Citra نام دارد می تواند 3 عنوان زیبای پلتفورم 3DS را به بهترین نحو اجرا نماید که البته سخت افزار نسبتا قوی می طلبد.
قصد دارم که در این موضوع در مورد این فرانچایز بحث کنیم و گیمرهایی که به دنبال تجربه جدیدی از گیمینگ و در سبک خاصی که شاید در ایران کمتر مورد توجه و اقبال قرار گرفته با هم گفتگو کنیم.



پاشو ببین من دارم پامو از کفشم دراز تر می کنم و ادت می کنم، دِ اون شبیه ساز لعنتی رو بریز و به ما بپیوند