انجمن پیرهای دنیای گیم (افراد 30 سال به بالا)

[MR.MARIO]

سن پیری رو ببرین بالا بابا ۴۰ سال به بالا مناسبتره بالای سی زدین ادم احساس پیری میکنه ولی خدایی بچه های دهه نود میلادی به بعد تو دوره ی خوبی بدنیا اومون چون بازیای سه بعدی رو از اول تا به همین حالا رو خیلیاشو تجربه کردن محیط کلوپ و غیره که نسلای الان اون حس و حال رو هیچ وقت تجربه نخواهند کرد از سرپا ایستادن پشت صندلیای کلوپ تا اجاره بازی و معاوضه کارتریج بازیابا بچه های محل و سرحساب زدن تو کلوپ و ...
من خودم بشخصه انقدر تو کلوپ میرفتم میموندم صاحب کلوپه میگفت این همه اینجا میای چکار از مادرت کتک میخوری میای
یه خاطره هم بگم از کلوپ یبار فیلم میکرو از کلوپ اجره کردم برا ۴۸ ساعت دایی گرام هم اومده بود خونمون بعد ۴۸ ساعت میخواستم ببرم پس بدم داییه گیر داد گفت نمیخواد ببری گفتم ۴۸ ساعته اجاره کردم باید ببرم گفت ولش کن فردا ببر بگو داییم گفته خخخخ فرداش بردم صاحب کلوپه گفت چرا دیر اوردی گفتم داییم گفت اونم گفت داییت غلط کرده خخخخ منم رفتم دم در کلوپ گفتم فحش بدم فرار کنم دیه بیخیال شدم چقدر ساده بودیم بچگیا واقعا

اون موقع کلوپ میرفتیم تماشا که هر وقت باز بود باید میرفتیم الان با استریم هر روز و هر ساعت چقدر فرق کرده شرایط
چیزی با اسم سیو و این چیزا هم که اصن نبود صبح استارت میزدی بازی رو با یا علی تا شب حالا یا تموم میکردی یا گیم اور میشدی اونم اون بازیای سخت ارکیدی رو

 

[GPSY]

ولی این نظر سنجی بنظرم اصلا مورد قبول نیست و نمیتونه درست باشه
بیشترین دورانی که از گیم لذت بردید دیگه چه صیغه‌ای ئه دیگه گزینه من توش نیست
از 6 سالگی وارد دنیای گیم شدم اون زمونا یه کلوپ سر کوچه مون بود میرفتم اونجا بازی میکردم از همون 6 سالگی تا الان که 30 سالمه از همه بازیهای که کردم لذت بردم و فعلا هم قصد ندارم بازنشسته بشم میخوام تا خود دوران پیری بازی کنم و لذت ببرم
دنیای گیم طوری نیست بگی اره مثلا من ۱۰ ساله گیمرم ولی ۵ سالش رو لذت بردم!
سالم ترین و باحال ترین تفریح ممکنه و حتی نمیتونم خودمو تصور کنم که کنسول یا pc گیمینگ نداشته باشم

 

[Mohsen GT]

ولی این نظر سنجی بنظرم اصلا مورد قبول نیست و نمیتونه درست باشه
بیشترین دورانی که از گیم لذت بردید دیگه چه صیغه‌ای ئه دیگه گزینه من توش نیست
از 6 سالگی وارد دنیای گیم شدم اون زمونا یه کلوپ سر کوچه مون بود میرفتم اونجا بازی میکردم از همون 6 سالگی تا الان که 30 سالمه از همه بازیهای که کردم لذت بردم و فعلا هم قصد ندارم بازنشسته بشم میخوام تا خود دوران پیری بازی کنم و لذت ببرم
دنیای گیم طوری نیست بگی اره مثلا من ۱۰ ساله گیمرم ولی ۵ سالش رو لذت بردم!
سالم ترین و باحال ترین تفریح ممکنه و حتی نمیتونم خودمو تصور کنم که کنسول یا pc گیمینگ نداشته باشم

حرفت درسته خودمم هنوز گیم میزنم ولی دیگه گیم هایی که واقعا درگیرشونم مثل گرن توریسمو. برا من به شخصه واقعا دیگه گیم به صورت کلی مثل قبل نیست. زمانی بود که به شوق بازی کردن یه گیم آدم از خواب پا میشد با کلی شوق و انگیزه، ولی الان حوصله نمیگیره وقت بزارم یه گیم دانلود بشه. البته از مساله به شدت مهم مالی دیگه همه مطلع هستیم.

 

[GPSY]

حرفت درسته خودمم هنوز گیم میزنم ولی دیگه گیم هایی که واقعا درگیرشونم مثل گرن توریسمو. برا من به شخصه واقعا دیگه گیم به صورت کلی مثل قبل نیست. زمانی بود که به شوق بازی کردن یه گیم آدم از خواب پا میشد با کلی شوق و انگیزه، ولی الان حوصله نمیگیره وقت بزارم یه گیم دانلود بشه. البته از مساله به شدت مهم مالی دیگه همه مطلع هستیم.

دیگه دوره زمونه جوریه که بعضی وقتها رمق رو از آدم میگیره بیشترشم برمیگرده به اعصاب خوردی های مالی که باعث میشه یه مدت دل و دماغ نه تنها گیم بلکه فیلم و سریال هم نداشته باشی
شخصا یه مدته از گیم هم عبور کردم و یه پروژه ای رو استارت زدم میخوام یکی از بازیهای دوران کودکیم رو ریمیک کنم البته فعلا تو مراحل ابتدایی هستم و فعلا رو کاراکتر ها کار میکنم

 

[NoTing]

Sega_genesis​

تاریکی خود بد نیست،تاریکی چون آینه ای ست که زشتی های روشنایی را در خود منعکس می کند،بتمن نمادی از روشنایی ست،در بعد تاریک خود،چرا که برای غلبه به هر چیزی نخست باید به آن تبدیل شد.

 

[Daniel1984]

جدا از مسئله مالی
دغدغه فکری و ثبات نداشتن جامعه و خیلی چیزها هم دخیله
مورد اصلی می‌تونه این باشه که اقتضای سن اینه

هرچی بزرگتر میشی دغدغه بیشتر می‌شه
حتی بهترین جاها هم زندگی کنی باز هم یه سری دغدغه داری که مثلاً انتخاب شریک زندگی یا سرپناه و ....
وقت گذروندم و تفریح مناسب و ....
خیلی چیزهای دیگه برات مهم‌تر می‌شه
بخاطر همینه گیم مثل قدیم حال نمیده

در کنار همه این‌ها سبک بازی‌هایی که ما باهاش گیمر شدیم کاملاً متفاوت از امروز بود
اون زمان بازی‌ها یا کارتونی بود یا از روی کارتون یا انیمیشن ساخته می‌شد یا از روی فیلم و غیره
الان کلاً سبک گیم‌ها عوض شده تو الان یه ایکس باکس بخری اصلاً بازی کارتونی باحال زیاد نمی‌بینی
یه سری بازی دارک می‌بینی که محیط‌های تاریک هم در حال تیراندازی هست یا کشتن هیولاها حالا یه بار بازی کردی خوشت اومد
دیگه همه بازی‌های این بشه زده می‌شی

مگه چقدر بازی تو سبک doom میتونی بازی کنی
بلاخره روحت و جسمت و مغزت خسته میشه
انسان و مغز انسان برای رنگارنگی دیدن طراحی شده به خاطر همین از منظره‌های طبیعی لذت می‌بری

همین بازی‌های بتمن نسخه‌های کلاسیک رو حتی بازیش و فیلمشو با سری‌های آرخام جدید که فوق العاده دارکه مقایسه کن
بعد از یه مدت دل مرده می‌کنه آدمو

آخ گفتی من اینقدر از این هیولا کشی بدم میاد. چهارتا هیولا میندازند تو یک بازی یک اسلحه هم میدن دست یک نره خر اینارو بکشهیعنی این بازی های اینجوری مثل دوم و گیرز او وار و اینا دلم رو آشوب میکنند. همش سیاه و تاریک و خشوونت و خون. بعد جالبیش اینه که این شرکت ها (سونی و مایکروسافت) با بازیی که کمی فن سرویس داشته باشه (مثل همون dead of alive)مشکل دارند ولی خشونت حد و حدود نداره مثلا میتونی بازی بخری با اره برقی با کیفیت 4K زامبی ها رو ریز ریز کنی یا با یک فینیشر تو مورتال کمبت یارو رو شرحه شرحه کنی! من سی و خورده ای سالم هست نزدیک چهل حالم بده میشه از اینا!

 

[NoTing]

Sega_genesis
صبحتم در مورد پاراگراف آخرش شما بود.
اگر سری آرخام باعث دل مردگی در درونتان می شود،بخاطر دارک بودن آن نیست،بخاطر دل مردگی وجود شماست که توسط بازی نمود پیدا می کند.

 

[Mohsen GT]

دقیقا با بیخودی دارک شدن خیلی از بازیها و اسکی رفتنشون از رو هم موافقم. زمان اوج لذت گیمری من دیگه ته دارک بازی برام رزیدنت اویل ۳ بود. ولی بازم در برابره یه سری بازی هایی که الان هستن اون یه بازی آرامش بخش حساب میشه!

 

[NoTing]

Sega_genesis​

حرفی که در موردتان زدم را پس می گیرم،البته آن اسم فقط برای این بود که جمله ام را کامل کنم،البته که تاثیر دنیای پیرامون بر وجود ما غیرقابل اجتناب است،البته بعضی ها با آن به دنیا می آیند نمونه اش خود من!
البته بگذارید چیزی بگویم،انسان وقتی می تواند چیزی را درک کند که پیدایش آن در وجود خودش باشد،و انسان همیشه در جستجوی چیزی است که آن را ندارد.
برای اینکه بخواهید با من صحبت کنید باید در سطح دیگری باشید،شما ناراحت شده اید و این چیزی نیست که من سعی بر آن داشته ام،به این خاطر است که من کسی را به ندرت نقل قول می کنم،از آن جهت که واکنش ها به شدت احساسی است.

پ.ن: در باب نام کاربری عرض کنم، این نام ادای احترامی ست به طرفداران افسانه ای رزیدنت ایول یا همان فن های خاموش.،بجای آن که عجولانه مرا قضاوت کنید می توانستید بپرسید و من برایتان با روی گشاده و در امتداد صلح و صفا توضیح میدادم.

 

[Daniel1984]

Sega_genesis​

حرفی که در موردتان زدم را پس می گیرم،البته آن اسم فقط برای این بود که جمله ام را کامل کنم،البته که تاثیر دنیای پیرامون بر وجود ما غیرقابل اجتناب است،البته بعضی ها با آن به دنیا می آیند نمونه اش خود من!
البته بگذارید چیزی بگویم،انسان وقتی می تواند چیزی را درک کند که پیدایش آن در وجود خودش باشد،و انسان همیشه در جستجوی چیزی است که آن را ندارد.
برای اینکه بخواهید با من صحبت کنید باید در سطح دیگری باشید،شما ناراحت شده اید و این چیزی نیست که من سعی بر آن داشته ام،به این خاطر است که من کسی را به ندرت نقل قول می کنم،از آن جهت که واکنش ها به شدت احساسی است.

پ.ن: در باب نام کاربری عرض کنم، این نام ادای احترامی ست به طرفداران افسانه ای رزیدنت ایول یا همان فن های خاموش.،بجای آن که عجولانه مرا قضاوت کنید می توانستید بپرسید و من برایتان با روی گشاده و در امتداد صلح و صفا توضیح میدادم.

عزیز چهار نفر اومدن دارند درباره خاطراتشون حرف میزنند شما خودتو انداختی وسط که شما بتمن و تاریکی رو درک نمیکنی! الان به نظرت خودت بیشتر ناراحت نشدی و واکنشت به شدت احساسی نبود؟ خیلی جدی نگیر! این قهرمان های مسخره خنده دار لاتکس پوش و شنل پوش برای تفریح بچه ها خلق شدن! خداییش اصلا اینهارو میشه جدی گرفت یکی یک شنل سیاه بندازه پشتش یک ماسک هم بذاره رو سرش مثلا بتمن. یعنی سطحی ترین نوع شخصیت پردازیه! ای شوالیه تاریکی بیا پایین همسطح ما یکم بتمن آدام وست نگاه کن که ما بچگی ها میدیدیم روحت لطیف شه اینقدر جدی نگیری همه چیز رو..

 

[Vault]

اگه سایبریا ۱ بخشی از خاطرات گذشته اتون بوده احتمال زیاد با دیدن دوباره سکانس پایانی این شاهکار هنری حس خاصی بهتون دست میده.
بین تمام بازیهایی که تجربه کردم و فیلم هایی که دیدم و آثار هنری دیگه عمیق ترین مفاهیم هنری فلسفی رو با این بازی تجربه کردم
برای من هیچ هنری تو دنیا بالاتر از سایبریا ۱ نمیتونه قرار بگیره

 

[Pzt_Kami]

اگه سایبریا ۱ بخشی از خاطرات گذشته اتون بوده احتمال زیاد با دیدن دوباره سکانس پایانی این شاهکار هنری حس خاصی بهتون دست میده.
بین تمام بازیهایی که تجربه کردم و فیلم هایی که دیدم و آثار هنری دیگه عمیق ترین مفاهیم هنری فلسفی رو با این بازی تجربه کردم
برای من هیچ هنری تو دنیا بالاتر از سایبریا ۱ نمیتونه قرار بگیره

صحبت از سایبریا شد من اولش با یکی دیگه که خیلی قدیمی تره و مربوط دورانیه که هنوز گرافیک سه بعدی خیلی تازه پا بود منظورتون هست ! Cyberia که 1994 برای کامپیوتر ارائه شد و من شخصا خیلی ازش خاطره دارم. بخشی از گیم پلی بازی (موزیک و صداگزاری عالی) :

 

[samiradin]

View attachment 304338

من ۳۱ سال سنمه و از زمان میکرو گیمر بودم و حتی آتاری و هواپیما معروفش که برادرام‌ بازی میکردن رو چیزایی ازش تو ذهنم هست

این همه شاهکار تجربه کردم همش به کنار ولی یادمه وقتی برای اولین بار تو ‌کلوپ چشمم به تامی ورسیتی که با وسپا تو میامی میچرخید افتاد جوری فکم به زمین چسبیده بود که تا سال ها زندگیم و خواب و خوراکم شده بود
لعنتی اون پیراهن سبز هاوایی و هتل های رنگارنگ میامی زیباترین چیزایی بود که تو عمرم دیده بودم

اون سال ها غرق شدن در دنیای بازی و چرخیدن در میامی زیبا خیلی لذت بخش تر از بودن تو دنیای واقعی بود واسم

شاهکاری که راک استار اون سال واسمون خلق کرد بدون شک تا آخر عمر خیلی هامون تو یادمون میمونه

 

[Mohsen GT]

امیدوارم این ها خاطرات همرو زنده بکنه.
View attachment 304730
View attachment 304734
View attachment 304735
View attachment 304736

از وایس سیتی چیزی که کاملا تو ذهنم مونده بود همین آهنگ قشنگی بود که تو کلیپ آخر داشت پخش میشد. اون موقع فکر میکردم مدونا هست. خیلی قشنگ بود واقعا آدم از دنیای واقعی خارج میشد. کاری که خیلیا با انواع و اقسام دراگ انجامش میدن ما با گیم تو بچگی انجام میدادیم.

 

[Daniel1984]

چند روز پیش داشتم تو GOG میگشتم دیدم دو تا بازی خیلی قدیمی و نوستالژیک ریمستر اچ دی شدن برای ویندوز. اگه اوایل دهه نود میلادی خونه کامپیوتر داشتید شاید این دو تا بازی رو بازی کرده باشید.من یادم میاد اون موقع روی کامپیوترهای IBM و سیستم های x286 و x386 بازی میکردم. یادش بخیر..اولی Crystal caves و دومی Secret Agent . دیگه سیزده یورو دادم خریدم جفتشوتو..