Movie Center

SiminSecret · Sep 24, 2005

And I will strike down upon thee with great vengeance and furious anger those who attempt to poison and destroy My brothers. And you will know I am the Lord when I lay My vengeance upon you

فهرست سایت ها و ربات های دانلود فیلم و سریال که بدون سانسور هستن (آپدیت شده در تاریخ 9 آذر 1404):

Mahdi444 · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120092

قطعا انتظار این دونفر از سینما خیلی بالاتره ولی انگار کاپولا یه دنیایی میخواد بدون کامیک و سوپرهیرو عصبانیه انگار

Sent from my G3112 using Tapatalk

mobin.hb96 · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط JohnnySilverhand:
قبلا تریلرش دیده بودم خیلی خوبه فقط بنظرم ضحاک رو از رو دراکولا کسلوانیا اسکی رفتن! شاهنامه انقدر بزرگ هست که ازش همه چی میشه ساخت حتی پتانسیل بازی رو هم داره ولی حیف که اینجا به دلایل احمقانه ای تحویلش نمیگیرن و مسئولین پروژه بودجه رو خرج شکم خویش میکنن واقعا جای تاسف داره که لهستان شخصیت یه رمان 30.35 ساله رو کرده اسطوره ملی و شخصیت محبوب تو دنیا اونوقت رستم کسی نمیشناسه!

دقیقا به دور از هرگونه وطن پرستی و ایرانی بازی، شاهنامه خیلی اصالتش از افسانه های ویچر بیشتره اما ببین چه شاهکاری از ویچر ساختن و اسمشو تو همه دنیا پر کردن. البته طبیعیه اونا سراغ افسانه های خودشون برن. ای کاش اینجا هم منابع و امکانات چنین اقتباس هایی بود. با این سرعت پیشرفت گیم سازی تو ایران، ایشالا یه 25 سال دیگه میتونیم یه بازی ارزشمند بیگ پروداکشن از شاهنامه بسازیم.

RedShift · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120093

اینکه میگه فیلم هاشون شبیه همن واقعا راست میگه، به جز دو اونجرز اخری واقعا ساختار فیلم های MCU هیچ تفاوتی با هم ندارن. محتوا هم اکثرا تین ایجری و Childish.

mobin.hb96 · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120093

باید طلا گرفت!

جالبه رفقای دهه 70 ای متحد شدن و از اونور جز عوامل مارول کسی دفاعی نمیکنه از پروژه سینماییشون.
اسپیلبرگ و دی پالما هم به این جمع بپیوندن دیگه تکمیلن.
کسی البته فک نکنم خواستار حذف اینا از سینما باشه. به نظرم مصاحبه دوم اسکورسیزی به بهترین شکل چرایی بد بودن وضع موجود رو تشریح کرد. ایراد فقط متوجه ذات فیلم های مارولی نیست. ولی خب تاثیر مخربی دارن میزارن.
کاپولا کلا ادم رکیه. یه کم بی اعصاب حرف میزنه.

stanley · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120093

عه چه جالب شد

پشت صحنه ی فیلم اونجرز هست که کارگردانها نشستن دارن از تجربه ی فیلم و دنیای مارول میگن که یهو دوربین میره روی کوگلر کارگردان بلک پنتر و فضا سنگین میشه و کوگلر از خاطرات دیدارش با کاپولا میگه و اینکه کلی کیف کرده با فیلم و باهم در رابطه با شاهنامه حرف زدن و اینکه کاپولا اینسپاریشنش بوده

‘Godfather’ Director Had a Unique Reaction After Watching ‘Black Panther’

.Amirone · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120093

نمیخواستم پستی بدم در این مورد چون از کارگردانان بنام صنعت سینماست، ولی این افراطی گریشون در این مورد حال منو هم بهم زده!
یه جواب دارم که فکر می کنم قانع کنندس، وقتی میشه غذای سالم خورد که برای بدن مفیده و پر از ویتامینه، پس چرا با این که اطلاع داریم بعضی اوقات پیتزا می خوریم، فست فود می خوریم، نوشیدنیهایی مصرف می کنیم که برای بدن مضره، آخر هفته ها خودمونو با تنقلات خفه می کنیم!... حس انزجار و تنفر وقتی میاد که زندگیمون یکنواخت بشه، بعضی اوقات فیلم نگاه می کنم با ذهنم بازی کنه، بعضی اوقات هم حوصله ندارم.. خسته می شم از فلسفه فیلمها! تنوع میخوام، دنبال هیجانم و دوس دارم فیلمها یا سریالهایی رو انتخاب کنم که.. مثلا سریالی مثل Stranger Things حس فوق العاده ای بهم میده، آقای اسکورسیزی با غرور میگه من فیلمهایی میسازم که معنا داره، معنای فیلم دیدن در نظر مخاطب عام سرگرمیه و قاعده اصلی سینما بر این پایه بنا شده که مخاطبشو به خوبی بتونه سرگرم کنه، حالا در هر ژانری میخواد باشه، اینکه شما برای خودت یه چارچوب درست کنی و بگی سینما یعنی این، بنظرم به مخاطبین سینما مستقیم داری توهین می کنی نه به هیچکس دیگه.

vaan 2 · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120093

وقتشه این اسطوره ها قبل از مرگشون سینما رو به مسیر درستش برگردونن!

لعنت به این صفحه سبز ،دیگه بازیگرا رو هم حذف کنن همش رو با کامپیوتر بسازن !

FUTURE · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Antimatter:
View attachment 120093

اینجور مصاحبه‌ها که علنا میزنن فیلم‌های یه شرکت رو نابود میکنن خیلی جالبه...
اینا دیدن توجه خیلی از مخاطب‌ها به طرف فیلم‌های ابرقهرمانی رفته، واسه همین از این مضخرفات میگن. قبلا فیلم‌هاشون انتخاب شماره یکه عموم مخاطب‌ها بودن، الان دیگه نیستن.
این جور افراد یه زمانی بازیها رو هم میکوبیدن و میگفتن که هنر نیست و مدیوم بازی هیچوقت نمیتونه به سینما برسه و فلان.
دقیقا وقتی می‌بینن جایگاهشون تهدید شده، این جور کامنتا رو میدن...شاید هم دست خودشون نیست و تنها همون چیزی رو درک میکنن که سالها دارن انجام میدن و به اطرافشون بی‌اعتنا هستن...
من خودم خیلی فیلم‌های ابرقهرمانی نمیبینم و فقط فیلم‌های مهم و محبوب مارول رو دیدم...ولی اینکه بیان بگن اینجور فیلما سینما نیست و هیچی ازش نمیشه بدست آورد مضخرف‌ترین چیزیه که میشه گفت.

JohnnySilverhand · Oct 20, 2019

فیلم های مارول فقط جهت سرگرمیه ولی بدم نمیگن واقعا چیزی برای نشون دادن نداره و از طرفی انش درآوردن انقدر ساختن! روز به روزم دارن صنعتی تر و حال بهم زن تر میشن endgame دیگه واسه من آخریش بود! فیلمای مارول که نه بقول میازاکی کل هالیوود چرنده! بعدشم این کارگردان ها انقدری پول و محبوبیت دارن که نیازی به توجه مخاطبین ندارن دیگه قبل اینکه بگید نه واسه توجه میگن به این موضوع فکر کنید! اگه فردا مثلا George Miller هم اینا رو چرند توصیف کرد میخواید بگید توجه میخواد؟!

JohnnySilverhand · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط mobin.hb96:
دقیقا به دور از هرگونه وطن پرستی و ایرانی بازی، شاهنامه خیلی اصالتش از افسانه های ویچر بیشتره اما ببین چه شاهکاری از ویچر ساختن و اسمشو تو همه دنیا پر کردن. البته طبیعیه اونا سراغ افسانه های خودشون برن. ای کاش اینجا هم منابع و امکانات چنین اقتباس هایی بود. با این سرعت پیشرفت گیم سازی تو ایران، ایشالا یه 25 سال دیگه میتونیم یه بازی ارزشمند بیگ پروداکشن از شاهنامه بسازیم.

25 سال بعدم نمیشه خیالت راحت نه تا وقتی که آدم درست و حسابی نداشته باشیم و بودجه رو بخورن منابع هم داریم ولی میبینی دیگه باز برمیگردیم سر خونه اول

vaan 2 · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط FUTURE:
اینجور مصاحبه‌ها که علنا میزنن فیلم‌های یه شرکت رو نابود میکنن خیلی جالبه...
اینا دیدن توجه خیلی از مخاطب‌ها به طرف فیلم‌های ابرقهرمانی رفته، واسه همین از این مضخرفات میگن. قبلا فیلم‌هاشون انتخاب شماره یکه عموم مخاطب‌ها بودن، الان دیگه نیستن.
این جور افراد یه زمانی بازیها رو هم میکوبیدن و میگفتن که هنر نیست و مدیوم بازی هیچوقت نمیتونه به سینما برسه و فلان.
دقیقا وقتی می‌بینن جایگاهشون تهدید شده، این جور کامنتا رو میدن...شاید هم دست خودشون نیست و تنها همون چیزی رو درک میکنن که سالها دارن انجام میدن و به اطرافشون بی‌اعتنا هستن...
من خودم خیلی فیلم‌های ابرقهرمانی نمیبینم و فقط فیلم‌های مهم و محبوب مارول رو دیدم...ولی اینکه بیان بگن اینجور فیلما سینما نیست و هیچی ازش نمیشه بدست آورد مضخرف‌ترین چیزیه که میشه گفت.

اتفاقا فیلم های مارول به فیلم های اسکورسیزی و این مدلی خسارتی نمیزنه ، بزرگترین خسارتی که زده اتفاقا به سینمای اکشن و عامه پسند بوده ، من مثل اسب دلم لک زده برای فیلم های مثل face off بدلکاری واقعی ، انفجار های واقعی ،،، این فیلم های ابر قهرمانی کل سینما رو فیک کرده ،،

Dinosaur · Oct 20, 2019

این صحبت‌ها که فیلم‌های مارول سینمای واقعی نیستن، به شدت خنده‌دار و مسخره هستن!
تعریف سینما دقیقاً چیه؟! یعنی یه تعریف خاصی داره که مثلاً پدرخوانده رو میشه فیلم سینمایی دونست و اینا رو نمیشه؟ نه، هر دوی اینا فیلم هستن و فقط سبک و مدلشون فرق می‌کنه. یکی در اوج کیفیت کارگردانی و بازیگری قرار داره و اون یکی یه فیلم مفرح و جذاب هست که ملت میرن می‌بینن و لذت می‌برن. اگه مثلاً یکی بره دو ساعت از قیافه‌ی یه بز در حال علف خوردن فیلم بگیره و توی ثانیه‌ی آخر هم بزه به دوربین نگاه کنه و بخنده، این هم اسمش فیلم هست، همون‌طور که همشهری کین هم فیلمه.
یعنی چی که فیلم باید یه ما یه چیزی آموزش بده؟! مگه داریم کتاب فلسفه می‌خونیم؟!

آدم دقیقاً یاد اهالی سینمای خودمون توی دهه ۶۰ می‌افته که اکثر بازیگرهای قبل از انقلاب رو منهدم کردن و تا مدتی جلوی ساخت فیلم‌های سرگرم‌کننده رو گرفتن، چون فکر و ذکرشون این شده بود که سینما باید یه هنر انقلابی و والا باشه که آدم با دیدنش وارد دنیایی از کمال و معرفت بشه! یعنی مثلاً اگه فیلم داستان شاد و شنگولی داشت یا چمیدونم یه پسری عاشق دختری می‌شد، از نظر اینا کفر بود و باید حتماً یه پیام معنوی و خفنی داشت که بیننده قبل و بعد از ورود به سینما، یه جور نباشه و موقع خارج شدن از سالن، تبدیل شده باشه به یه اندیشمند و متفکر!
سینما از همون روزهای اولش این مدلی بوده، یعنی یه سرگرمی بوده که هر کارگردانی نسبت به تفکرات خودش یه چیزی می‌ساخته. یکی ۹۰ سال پیش فیلمی می‌ساخته که ملت می‌افتادن توی یه منطقه‌ای پُر از دایناسور، مفهوم معنوی خاصی هم نداشته و فقط یه داستان سرگرم‌کننده بوده. الآن هم همون رو می‌سازن و فقط به جای یه مشت اسباب‌بازی پلاستیکی، از جلوه‌های ویژه استفاده می‌کنن. دهه ۶۰ (یعنی بیشتر از نیم قرن پیش) سریال بتمن می‌ساختن که توش کلی هم لوده‌بازی و صحنه‌های سَبُک وجود داشته، الآن هم سریال براساس این شخصیت‌ها می‌سازن. سال ۱۹۹۰ فیلم کاپیتان آمریکا می‌ساختن که امروز اگه یکی بتونه از اول تا آخرش رو ببینه بهش جایزه‌ی مقاومت اهدا می‌کنن. الآن هم همون کاپیتان آمریکا رو می‌سازن ولی با کیفیت چند صد برابر.
چه بخوایم چه نخوایم، باید قبول کرد که فیلم‌های مارول تونستن با یه سیاست‌گذاری به شدت عالی و کیفیت مناسب، کاری کنن که هر نسخه‌ی جدید از این فیلم‌ها چند صد میلیون یا بالای میلیارد فروش می‌کنه. تونستن یه دنیای سینمای واقعاً خوب طراحی کنن که طرفدارها برای تماشای هر نسخه‌ی جدید روزشماری می‌کنن و این هم واقعاً چیز بدی نیست. فیلم‌های عظیم این مدلی هم همیشه وجود داشتن و فقط شکل و شمایلشون عوض شده. یه زمانی Jaws رو داشتیم که ملت به خاطر تماشای یه فیلم خوش‌ساخت با حضور یه کوسه‌ی عظیم می‌رفتن سینما و بعد از تماشای فیلم هم به درجات بالای الهام و معنویت نمی‌رسیدن. یه زمانی Star Wars بود که می‌رفتن مبارزات شمشیرهای نوری و جک جونورهای رنگارنگش رو ببینن. یه زمانی Terminator بود و یه موقع هم Jurassic Park. الآن هم فیلم‌های کمیکی مُد هستن و کیفیتشون هم خوبه. برای کسی که دنبال پیام‌های والا هست، خیلی اعصاب‌خوردکن هستن ولی برای کسی که می‌خواد ۲،۳ ساعت بره سینما و فقط لذت ببره، خیلی هم جذاب هستن. این دیگه تقصیر سازنده‌های اینا نیست که تونستن انقدر خوب کار کنن که هر روز یه بازیگر بزرگ جدیدی وارد فیلم‌هاشون میشه و دوست داره یه سهمی در این قضیه داشته باشه.
اتفاقاً به نظر من باید به مدیران مارول آفرین گفت که تونستن همچین مجموعه‌ای درست کنن که تا ۱۰ سال پیش دیدنش آرزوی هر علاقمند کمیکی بود. نمیشه که به زور بگیم داداش فیلم جذاب نساز تا ملت برن بقیه‌ی فیلم‌ها رو ببینن!

خب این بقیه‌ی فیلم‌ها هستن که باید تلاش کنن مشتری جذب کنن، نه برعکسش.
در ضمن فیلم‌های مارول تأثیر خاصی روی فروش آثار کسی مثل اسکورسیزی نمی‌ذارن که بخوایم نگران نابودی فیلم‌های افرادی مثل استاد باشیم. فقط کافیه یه نگاهی به فروش فیلم‌های اسکورسیزی از ۲۰۰۰ به بعد بندازیم:
Gangs of New York: ۱۹۳
The Aviator: ۲۱۳
The Departed: ۲۹۳
Shutter Island: ۲۹۴
Hugo: ۱۸۵
The Wolf of Wall Street: ۳۹۲
Silence: ۲۳
یعنی به جز Silence که کلاً خیلی‌ها ندیدنش و بی‌نام و نشان بود، بقیه‌ی فیلم‌های اسکورسیزی توی همین محدوده‌ها فروختن و اتفاقاً پرفروش‌ترین فیلم عمر اسکورسیزی یعنی گرگ وال‌استریت، در یکی از دوران‌های اوج فیلم‌های مارول اکران شد. یعنی یه سال بعد از The Avengers، ولی مشکلی هم برای فیلم پیش نیومد و کلی ازش استقبال شد. پس تقصیر مارول نیست اگه فلان فیلم کمتر می‌فروشه.
یا همین فرانسیس فورد کوپولا که غُر می‌زنه، کسی در کیفیت بالای بعضی فیلم‌هاش شکی نداره ولی چرا باید انقدر از مارول بناله؟ خودش دقیقاً چیکار کرده توی این سال‌ها؟ آخرین فیلم ایشون که مخاطب جذب کرد، همون دراکولای برام استوکر بود که ۲۱۵ میلیون فروخت و بعدش کلاً محو شد. بریم سراغ همون سال ۹۲. اونجا فیلم دراکولا رتبه نهم رو بین پرفروش‌ها داشت. حالا کی اول شد؟ یه فیلم معناگرا که بیننده بعد از دیدنش وارد جهانی از معرفت می‌شد؟ نه! کارتون علاءالدین!

دومین فیلم The Bodyguard بوده که من خودم ندیدمش، ولی همین که الآن نام و نشان خاصی ازش نیست یعنی احتمالاً چیز ویژه‌ای نبوده. بعد هم تنها در خانه ۲ و فیلم بسیار جذاب(!) Basic Instinct و... رتبه‌های بعدی هم میرسه به فیلم‌هایی مثل Lethal Weapon 3 و A Few Good Men و Sister Act و البته Batman Returns.
منظور اینه که سال ۱۹۹۲ که خبری از مارول نبوده هم همچین اوضاع متفاوتی نسبت به امروز نداشتیم و اکثر فیلم‌های پرفروش، چیزهای سرگرم‌کننده و جذابی بودن که هدفشون هدایت انسان به صراط مستقیم نبوده. مارول و موج جدید فیلم‌های کمیکی هم که تازه ۱۰ ساله راه افتادن. قبلش اینا به کی فحش می‌دادن؟!

بله، فیلم‌های مارول و کلاً آثار کمیکی توی این سال‌ها به شدت پرفروش بودن، ولی جای کسی رو هم تنگ نکردن. هنوز هم هر سال کلی فیلم هنری و باکیفیت میاد که با بودجه‌های کم و متوسط کلی سر و صدا می‌کنن. یا کسی مثل تارانتینو هنوز فیلم می‌سازه و مخاطب داره و اتفاقاً دومین فیلم پرفروش عمرش رو توی همین دوران استکبار و استعمار مارول ساخته و فیلم‌های غیرسینمایی(!) مارول تأثیری روی Once Upon a Time in Hollywood نذاشتن.

.Amirone · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط vaan 2:
اتفاقا فیلم های مارول به فیلم های اسکورسیزی و این مدلی خسارتی نمیزنه ، بزرگترین خسارتی که زده اتفاقا به سینمای اکشن و عامه پسند بوده ، من مثل اسب دلم لک زده برای فیلم های مثل face off بدلکاری واقعی ، انفجار های واقعی ،،، این فیلم های ابر قهرمانی کل سینما رو فیک کرده ،،

شما مازیار از Alita خیلی خوشت اومد طوری که چند بار دیدیش، شخصیتی که کاملا موشن کپچر شده و CGI بود، هر چند از روی نسخه اصلیش بازسازی شده بود ولی روایت ضعیفی داشت، مال مارول هم نبود! این چیزی نیست که فقط به مارول مربوط باشه، با اینحال جذبش شدی، خیلی فیلمهای دیگه از جمله گرگ وال استریت ایشون، یا گتسبی بزرگ VFX کار کردن حتی برای سنگ فرش خیابون!مشکل از انفجارها نیست، فیلم اگر خوش ساخت باشه بقیه موارد هم عمق پیدا می کنن، مسئله مارول نیست، مارول چون تو بوقه ایشون انگشتشو فرو کرده! وگرنه مارول از هر کمپانی دیگه ای تکلیفش مشخص تره، همونطور که اسکورسیزی مسیر مشخصی داره، اینا رو برای این نمیگم که از فیلمهای مارول تعریفو تمجید کنم، دارم از اسکورسیزی انتقاد می کنم که صداش اگه بلنده!.. مگه دهه های قبلی فیلمای چرتو پرت کم بود، مگه الان خیلی فیلمهای خوبی با کارگردانان پرمغز وجود داره که مارول شده بدترینشون؟ الان چرا دهنشو بسته و فقط مارولو می بینه؟ من طرفدارشم ولی مشخصه داره به مسئله مارول از دیدگاه سینمایی نگاه نمی کنه و فقط قصدش حاشیه سازیه، از نظر من خودشو کوچیک می کنه تا اینکه پیغامی معنادار! بده. آواتار از جمله فیلمهایی بود که سینما رو از اون حالت کلاسیک همیشگیش خارج کرد. وقتی این حرف زده میشه کل این مجموعه رو زیر سوال می بره نه فقط مارول.

Ali Venom · Oct 20, 2019

نوشته شده توسط Dinosaur:
این صحبت‌ها که فیلم‌های مارول سینمای واقعی نیستن، به شدت خنده‌دار و مسخره هستن!
تعریف سینما دقیقاً چیه؟! یعنی یه تعریف خاصی داره که مثلاً پدرخوانده رو میشه فیلم سینمایی دونست و اینا رو نمیشه؟ نه، هر دوی اینا فیلم هستن و فقط سبک و مدلشون فرق می‌کنه. یکی در اوج کیفیت کارگردانی و بازیگری قرار داره و اون یکی یه فیلم مفرح و جذاب هست که ملت میرن می‌بینن و لذت می‌برن. اگه مثلاً یکی بره دو ساعت از قیافه‌ی یه بز در حال علف خوردن فیلم بگیره و توی ثانیه‌ی آخر هم بزه به دوربین نگاه کنه و بخنده، این هم اسمش فیلم هست، همون‌طور که همشهری کین هم فیلمه.
یعنی چی که فیلم باید یه ما یه چیزی آموزش بده؟! مگه داریم کتاب فلسفه می‌خونیم؟! آدم دقیقاً یاد اهالی سینمای خودمون توی دهه ۶۰ می‌افته که اکثر بازیگرهای قبل از انقلاب رو منهدم کردن و تا مدتی جلوی ساخت فیلم‌های سرگرم‌کننده رو گرفتن، چون فکر و ذکرشون این شده بود که سینما باید یه هنر انقلابی و والا باشه که آدم با دیدنش وارد دنیایی از کمال و معرفت بشه! یعنی مثلاً اگه فیلم داستان شاد و شنگولی داشت یا چمیدونم یه پسری عاشق دختری می‌شد، از نظر اینا کفر بود و باید حتماً یه پیام معنوی و خفنی داشت که بیننده قبل و بعد از ورود به سینما، یه جور نباشه و موقع خارج شدن از سالن، تبدیل شده باشه به یه اندیشمند و متفکر!
سینما از همون روزهای اولش این مدلی بوده، یعنی یه سرگرمی بوده که هر کارگردانی نسبت به تفکرات خودش یه چیزی می‌ساخته. یکی ۹۰ سال پیش فیلمی می‌ساخته که ملت می‌افتادن توی یه منطقه‌ای پُر از دایناسور، مفهوم معنوی خاصی هم نداشته و فقط یه داستان سرگرم‌کننده بوده. الآن هم همون رو می‌سازن و فقط به جای یه مشت اسباب‌بازی پلاستیکی، از جلوه‌های ویژه استفاده می‌کنن. دهه ۶۰ (یعنی بیشتر از نیم قرن پیش) سریال بتمن می‌ساختن که توش کلی هم لوده‌بازی و صحنه‌های سَبُک وجود داشته، الآن هم سریال براساس این شخصیت‌ها می‌سازن. سال ۱۹۹۰ فیلم کاپیتان آمریکا می‌ساختن که امروز اگه یکی بتونه از اول تا آخرش رو ببینه بهش جایزه‌ی مقاومت اهدا می‌کنن. الآن هم همون کاپیتان آمریکا رو می‌سازن ولی با کیفیت چند صد برابر.
چه بخوایم چه نخوایم، باید قبول کرد که فیلم‌های مارول تونستن با یه سیاست‌گذاری به شدت عالی و کیفیت مناسب، کاری کنن که هر نسخه‌ی جدید از این فیلم‌ها چند صد میلیون یا بالای میلیارد فروش می‌کنه. تونستن یه دنیای سینمای واقعاً خوب طراحی کنن که طرفدارها برای تماشای هر نسخه‌ی جدید روزشماری می‌کنن و این هم واقعاً چیز بدی نیست. فیلم‌های عظیم این مدلی هم همیشه وجود داشتن و فقط شکل و شمایلشون عوض شده. یه زمانی Jaws رو داشتیم که ملت به خاطر تماشای یه فیلم خوش‌ساخت با حضور یه کوسه‌ی عظیم می‌رفتن سینما و بعد از تماشای فیلم هم به درجات بالای الهام و معنویت نمی‌رسیدن. یه زمانی Star Wars بود که می‌رفتن مبارزات شمشیرهای نوری و جک جونورهای رنگارنگش رو ببینن. یه زمانی Terminator بود و یه موقع هم Jurassic Park. الآن هم فیلم‌های کمیکی مُد هستن و کیفیتشون هم خوبه. برای کسی که دنبال پیام‌های والا هست، خیلی اعصاب‌خوردکن هستن ولی برای کسی که می‌خواد ۲،۳ ساعت بره سینما و فقط لذت ببره، خیلی هم جذاب هستن. این دیگه تقصیر سازنده‌های اینا نیست که تونستن انقدر خوب کار کنن که هر روز یه بازیگر بزرگ جدیدی وارد فیلم‌هاشون میشه و دوست داره یه سهمی در این قضیه داشته باشه.
اتفاقاً به نظر من باید به مدیران مارول آفرین گفت که تونستن همچین مجموعه‌ای درست کنن که تا ۱۰ سال پیش دیدنش آرزوی هر علاقمند کمیکی بود. نمیشه که به زور بگیم داداش فیلم جذاب نساز تا ملت برن بقیه‌ی فیلم‌ها رو ببینن! خب این بقیه‌ی فیلم‌ها هستن که باید تلاش کنن مشتری جذب کنن، نه برعکسش.
در ضمن فیلم‌های مارول تأثیر خاصی روی فروش آثار کسی مثل اسکورسیزی نمی‌ذارن که بخوایم نگران نابودی فیلم‌های افرادی مثل استاد باشیم. فقط کافیه یه نگاهی به فروش فیلم‌های اسکورسیزی از ۲۰۰۰ به بعد بندازیم:
Gangs of New York: ۱۹۳
The Aviator: ۲۱۳
The Departed: ۲۹۳
Shutter Island: ۲۹۴
Hugo: ۱۸۵
The Wolf of Wall Street: ۳۹۲
Silence: ۲۳
یعنی به جز Silence که کلاً خیلی‌ها ندیدنش و بی‌نام و نشان بود، بقیه‌ی فیلم‌های اسکورسیزی توی همین محدوده‌ها فروختن و اتفاقاً پرفروش‌ترین فیلم عمر اسکورسیزی یعنی گرگ وال‌استریت، در یکی از دوران‌های اوج فیلم‌های مارول اکران شد. یعنی یه سال بعد از The Avengers، ولی مشکلی هم برای فیلم پیش نیومد و کلی ازش استقبال شد. پس تقصیر مارول نیست اگه فلان فیلم کمتر می‌فروشه.
یا همین فرانسیس فورد کوپولا که غُر می‌زنه، کسی در کیفیت بالای بعضی فیلم‌هاش شکی نداره ولی چرا باید انقدر از مارول بناله؟ خودش دقیقاً چیکار کرده توی این سال‌ها؟ آخرین فیلم ایشون که مخاطب جذب کرد، همون دراکولای برام استوکر بود که ۲۱۵ میلیون فروخت و بعدش کلاً محو شد. بریم سراغ همون سال ۹۲. اونجا فیلم دراکولا رتبه نهم رو بین پرفروش‌ها داشت. حالا کی اول شد؟ یه فیلم معناگرا که بیننده بعد از دیدنش وارد جهانی از معرفت می‌شد؟ نه! کارتون علاءالدین! دومین فیلم The Bodyguard بوده که من خودم ندیدمش، ولی همین که الآن نام و نشان خاصی ازش نیست یعنی احتمالاً چیز ویژه‌ای نبوده. بعد هم تنها در خانه ۲ و فیلم بسیار جذاب(!) Basic Instinct و... رتبه‌های بعدی هم میرسه به فیلم‌هایی مثل Lethal Weapon 3 و A Few Good Men و Sister Act و البته Batman Returns.
منظور اینه که سال ۱۹۹۲ که خبری از مارول نبوده هم همچین اوضاع متفاوتی نسبت به امروز نداشتیم و اکثر فیلم‌های پرفروش، چیزهای سرگرم‌کننده و جذابی بودن که هدفشون هدایت انسان به صراط مستقیم نبوده. مارول و موج جدید فیلم‌های کمیکی هم که تازه ۱۰ ساله راه افتادن. قبلش اینا به کی فحش می‌دادن؟!
بله، فیلم‌های مارول و کلاً آثار کمیکی توی این سال‌ها به شدت پرفروش بودن، ولی جای کسی رو هم تنگ نکردن. هنوز هم هر سال کلی فیلم هنری و باکیفیت میاد که با بودجه‌های کم و متوسط کلی سر و صدا می‌کنن، یا کسی مثل تارانتینو هنوز فیلم می‌سازه و مخاطب داره و اتفاقاً دومین فیلم پرفروش عمرش رو توی همین دوران استکبار و استعمار مارول ساخته و فیلم‌های غیرسینمایی(!) مارول تأثیری روی Once Upon a Time in Hollywood نذاشتن.

یک نفره بره از یک شغال دو ساعت ویدیو ضبط کنه، فیلم حساب میشه، یکی هم همشهری کین رو بسازه هم فیلم. ولی تفاوت اینکه یکی سینما هست و یکی نیست. راحت تر بگیم هر تصویر ضبط شده ای فیلم حساب میشه (حتی شما 5 دقیقه با گوشیت از پلی استیشن بازی کردنت ویدیو ضبط کن ) ولی سینما نه

سینما یک مدیوم هنری فرم محوره که اسکورسیزی پیش تر به زیبایی گفت به معنی انتقال عواطف انسانی (هم زشت و هم زیباست) هست و کاپولا در ادامه افزوده باید چیزی در بیابیم از سینما. یعنی باید وقتی یک اثر سینمایی رو میبینیم درگیر گفته های خالق کل بشیم، فردی که اون اثر رو خلق کرده. بخوایم قبول کنیم یا نکنیم دیزنی با فیلمهای مارول (که استار وارز هم بهش اضافه شده) سینمای کل دنیا رو برده به صد سال پیش. به دوران پیش از هیچکاک که کارگردان به عنوان یک هنرمند کمترین ارزش رو در خلق یک فیلم داشت و نفر اول تمام پروژه ها تهیه کنندگان بودند (در حال حاضر کوین فایگی) و پسران بد سینمای امریکا (اسکورسیزی، کاپولا، جورج لوکاس (که اول از همه به دیزنی انتقاد کرد)) زورشون میاد ببینند تمام دستاورد خودشون و پدرخوانده اشون (هیچکاک) در راستای تثبیت جایگاه یک کارگردان هنری در ساخت اثار سینمایی از بین رفته و حالا برگشتیم به نقطه اول سینما که تهیه کننده بدون هیچ بینشی براساس میل بیننده ها بازیگر انتخاب میکرد، براساس میل بیننده ها داستان مینوشت، براساس میل بیننده ها روز به روز اکشن های توخالی اضافه میکرد. در یک اثر سینمایی گفتم خالق کل یعنی کارگردان باید از بیننده جلوتر باشه ولی با اثار دیزنی ما برگشتیم به صد سال عقب ...

درباره مقایسه امار فروش و این مسائل خب یکم خنده داره! اول اینکه صرفا رقم فروش رو نباید مطرح کنید، باید درباره تاثیرگذاری بحث بشه. برای مثال کوبریک فیلم هاش در همین حدودی که شما ذکر کردی کمتر فروش داشته ولی جزئه 10 کارگردان تاثیرگذار کل سینمای جهان هست(خیلی گله و گشاد گفتم ده تا) و شما باید تاثیر منفی دیزنی و مارول رو بررسی کنی! بر روی سازه های دیگه مثل وارنر و یونیورسال و ...
از جنگ ستارگانی که به عنوان زیباترین داستانی حماسی نبرد خیر و شر داره مثال میزنی، از ترمیناتوری مثال میزنی که جزئه پربحث ترین فیملهای اخرالزمانی و ظهورمنجی حساب میشه! حالا مقایسه کن با اثار شابلونی کوین فایگی در ده سال اخیر. و بخش نادیده گرفته شده بحث قراردادهای انحصاری وحشتناک دیکتاتور گونه دیزنی با سینمادارها هست که تقریبا میشه گفت کل سینمای امریکا و بعضا دنیا رو داره به انحصار خودش در میاره واقعا دردناکه

به صورت کلی این زخم چرکی داره میترکه. سلیقه بیننده ها تنزل یافته. و طبیعی هست صدای شکل دهنده های این هنر هفتم در بیاد (اروپایی ها که سالها سر و صداشون درامده)

A7A · Oct 20, 2019

انصافا فیلم های دیزنی داستان و کارگردانی ضعیف نیست و کیفیت دارن و روشون کار میشه.

جستجو

Movie Center

گزینه‌های بیشتر

SiminSecret

Mahdi444

mobin.hb96

RedShift

mobin.hb96

stanley

.Amirone

ソニー株式会社

vaan 2

FUTURE

Endure & Survive

JohnnySilverhand

JohnnySilverhand

vaan 2

Dinosaur

.Amirone

ソニー株式会社

Ali Venom

A7A

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند