خوب من حدود 50 ساعت بازی رو روی PS5 - Quality mode بازی کردم هرچند که هنوز داستان اصلی رو فکر کنم به اوسطش رسوندم
بازی بشدت حس immersion خاصی میده و آدم رو درون خودش غرق میکنه، مخصوصا وقتی در طول شب یا عصر بارونی درحال قدم زدن تو شهر هستی! اما در عین حال در بعضی از مناطق (دیستریکت) شهر انگار تو دلت آشوبی هست و لحظه ب لحظه‌اش رو با ناآرامی تمام تجربه میکنی. عادت‌ها و رفتارهای NPCها در نایت سیتی واقعا بازتابی از تم اصلی داستان هست و هرجایی رو نگاه میکنی اثرات گند زدنشون رو میبینی
درواقع اکثر بازی با آدم‌های لت و پاره‌ای مواجه میشی که حاصل سیستم کنونی در قدرت هست.
با همه این‌ها بازم اونقدر نمیتونی با دنیای بازی اینترکشن داشته باشی. یعنی با تمام این زنده بودن و هیاهو و سرو صدا و موسیقی فوق‌العاده، درونش یکجورایی خالی از اینترکشن و چرخه زندگی هست (همون Life cycle). یک NPC رو نگاه میکنی در رستوران تمام روز نشسته به غذاش نگاه میکنه
یا یکی دیگه تمام روز یکجا وایستاده! شاید یکی از دلایلی که روزها در بازی اینقدر طولانی هستند هم همینه! درعین حال بازی پر شده از فروشنده‌های مختلف اما اینقدر اینترکشن باهاشون تورو ازون حس ایمرژن دور میکنه (با باز کردن یک منو و پاز دادن بازی) که حتی اون‌ها رو هم برای من وارد دکور بازی کرده بود. یکجورایی اینهمه هیاهو و شکوه برای هیچی. آیتم‌هایی هم که میفروشن اینقدر آت و آشغال هستن یا بی کاربرد که آدم حتی رغبت نمیکنه ازشون استفاده کنه (منظورم junkهای بازی نیست)
یعنی آیتم رو ساختن که به ایمرژن بازی کمک کنه اما هیچ اینترکشنی رو براش نساختن، یکجورایی خالی از هدف!
بزرگترین چیزی که تو این مورد منو حرص داد نبود هیچ اینترکشنی با سینما یا drive-thru یا اصلا دیدن این همه فیلمی که از در و دیوار بازی میریزه! دوباره خیلی از تبلیغات بازی صرفا جنبه دکوری داره و خالی از هر اینترکشنی هست، درحالیکه میتونستن با اون همه محتوا اندازه 100ها ساعت ایمرژن درست کنند (زیاد در استفاده از کلمات خلاق نیستم
)
الان یادم اومد یکی دیگه ازین موارد Braindanceها هستند! خوب آدم حسابی فروشندت داره BD میفروشه اما تو هیچجوره نمیتونی باهاش اینترکشن داشته باشی! یا NPCها کلا یک دکمه از قبل تعریف شده و تکراری "TALK" دارن که همش یک دیالوگ رو تکرار میکنن (دقت کنین این بازی 2 سال بعد از RDR 2 اومد بیرون و 3 سالم طول کشید که اصلا قابل بازی بشه!)
بزرگترین فاجعه بازی باگها و گلیچ‌های بازی هستند! یعنی هرچی @#$% بگم کم گفتم! با اختلاف باگی ترین بازی زندگیم بود این بازی! با اختلاف!
از کجا شروع کنم؟
من پچ 2.5 رو بازی کردم و اکثر اوقات npcها نصفشون که فقط تو زمین یا آسفالت هست
من خودم چندین بار وارد underworld بازی شدم که آسمانی نامتناهی بود
در تک فریم‌های بازی، propsها (مثل سطل آشغال یا خنزل پنزل‌ها) یا ماشین‌ها دائما به شکل گلیچ در حال ظاهر و غیب شدن بودن. تقریبا اکثر مواقع هرموقع ماشینت رو صدا میزدی به یک باگی میخورد
یا چپه ریسپاون میشد یا نمیدونم تو در و دیوار بود و ... . یکی از کلانکی‌ترین یا ناجورترین فیزیک ماشین هم داشت طوریکه تو یک منطقه که آشغالدونی بازی بود کابوس بود رانندگی برام! برخورد ماشین با اون آشغال‌ها حس برخورد با صخره‌های ایرلند رو میداد
مکانیزم بالا رفتن از صخره و شیب رو که دیگه نگم انگار موتور بازی نمیتونست هندسه اینترکشن ماشین با محیط رو درست درک و پردازش کنه.
گذروندن دقایقی از بازی در یک محیط شلوغ شهری برای من حس تعلیق خاصی میداد چون انگار هرلحظه منتظری محیط بازی از هم فرو بپاشه
نمیدونم چجوری بگم انگار همش یک لیوان سرپر آب جوش دستم هست و دارم پیاده روی میکنم اینقدر مسائل تکنیکال بازی در آستانه فروپاشی هست، و این خودش بشدت به ایمرژن و اون حس حل شدنت با دنیای بازی تاثیر میزاره. مثال بزنم: تو Pacifica داشتم برای خودم خیلی chill یک گیتاریست خیابونی رو نگاه میکردم که به زیبایی داشت موسیقی محیطی رو با گیتار الکتریک و پانک خودش اجرا میکرد. درست 20 ثانیه نگذشت که بدون هیچ تکون خوردنی یک npc رندوم بهم برخورد کرد و یکدفعه همه دیوونه شدن و فرار کردن این یارو هم گیتارش یکدفعه تو زمین غیب شد و دو دستاش رو زد تو سر خودش
یا باگ‌هایی که تو ماموریت‌ها بهشون برخورد کردم! مثلا تو یک ماموریت جودی از پله‌ها هی گلیچ میشد بره طبقه پایین یا ماموریت جانی با سانتیاگو یکدفعه همه چی تو بازی ( از جمله موسیقی حتی!) فریز شد!! بعد از 5 دقیقه بالا پایین کردن و تیر زدن یکدفعه همه چی انگار هارد ریست شد و تمام تکسچرها به صورت لود نشده موندن! در آخر مجبور شدم از سیو ریستارت کنم. دقیقا تو همون ماموریت یکم جلوتر کاراکتر rogue با موتورش تو آسفالت گیر کرد
یعنی آسفالت بازی حکمش از باتلاق بدتر هست.
احساس میکنم خیلی دیگه از باگ‌های بازی گفتم ولی واقعا روی تجربه من تو بازی بشدت تاثیر گذاشته بودن. با اینحال گرافیک هنری بازی بشدت امضای کار خودش رو یدک میکشه! اینکه دنیایی بسازی که بیشتر رو عمودی‌بودن فضا کار بکنه تا افقی بودن (ورتیکالی باشه، یعنی لایه‌بندی‌های بازی عمودی باشه) عمق عجیبی هم به استایل بازی داده بود.حالا بیا این دنیایی که ساخته شده رو با روایت فوق‌العاده داستانیش ترکیب کن! معجونی از پانک کالچر بهت میده که میتونی از ثانیه به ثانیش هنر بسازی. ادغام این موضوع تماتیک بازی با جهان بازی خودش یکی از دستاوردهای شاهکاری هست که فقط از ویژن بازی سازی CDPR برمیاد! همینکه وارد یک محله‌ای از بازی بشه و خودت رو با صدها تم مختلف پانک و جبهه مقاومت (
) و گنگ و بکگراند استوری و ... همراه کنی خودش نشون میده که چقدر این دنیا دست‌ساز بوده! با اینحال هر از گاهی مشکلات تکنیکال گرافیک خودش رو نشون میده مثل جزئیات LOD Distance که همیشه یک حالت غیرواقعی مه‌آلود میگیره و جزئیات رو خوب بلور نمیکنه یا مثلا pop in & out شدن تکسچرها بشدت تو ذوق میزنه و زیاد هم هستند (حتی در فواصل نچندان دور، مثلا 15 متر جلوتر!). درکنار اینا لودینگ‌های بازی هم باز جلوی ایمرژن کامل تورو میگیرن، مثلا اکثر safehouseهای بازی لودینگ مخفی آسانسور دارن یا سیستم فست تراول بازی یا نبود دکمه اسکیپ خیلی جاها اذیت میکرد.
در ادامه ادغام تم بازی با دنیای بازی (که منو مجذوب خودش کرده
) یا همون اینتگراسیون مکانیزم‌های تماتیک بگم که در تک تک لحظات بازی شما درگیر cyberware یا پانک کالچر یا تکنولوژی یا زوال عقی و بدنی و فیزیکی هستی! واقعا خلاقیت رو میتونی از عوض کردن رنگ ماشینت تا روایت داستانی با BD و دیگر ابزارهای روایی دیگر ببینی! حتی رد کردن خط‌های دیالوگ بازی یا مردن تو بازی (flatlined) یا استفاده از ابزارهای مختلف بازی هم کامل با تم سایبرپانک آمیخته شده و تو هم خودت رو در این آمیختگی شریک میدونی! همونطور که گفتم دنیای افسارگسیخته بازی دائما تورو خودآگاهانه درگیر خودش میکنه مبادا که لحظه‌ای بخوای دنیا رو "معمولی" ببینی.
در وصف روایت داستانی بازی اینجوری باید بگم که اگر قراره ماموریت بزرگی رو انجام بدی، تو با تک تک شخصیت‌ها یا حتی ابزارهای مخصوص جوری درآمیخته میشی که بعد ازون ماموریت هرکدوم ازون شخصیت‌ها یا ابزارها خودشون سایداستوری میشن! مثلا برنامه فرارت با یک ماشین خاص خودش به یک سایداستوری داستانی با اون ماشین منتهی میشه و رابطه خاصی که باهاش برقرار میکنه درواقع جهان بازی رو لحظه به لحظه برات غنی‌تر میکنه.
از گیم‌پلی بازی باید بگم که برای من شخصا خیلی آسون هست. بعد از دیدن فضای بازی با موسیقی دیسکو - تکنو خاصش، اصلا حس بزن بهادر من گل کرد
تصمیم گرفتم که یا melee بازی کنم یا شاتگان با ترکیبی از technical و reflex و body که میتونم سرعت بالا، بدن قوی و تکنولوژی رو باهم ترکیب کنم
خلاصه که بعد یکمدت کارم شده بودم تک کردن دشمنان و لول دیزاین بازی هم منو اونقدر پانیش نمیکرد برای رویکرد متفاوتی چیزی. کلا اکشن بازی کردن اینقدر آسون هست که ارزش اونهمه شوتینگ آشغال و فریزر و طراحی محیطی مخفی‌کاری رو یکجورایی از بین میبرد و نتونسته بود کامل تو این مورد بازی رو بالانس کنه. اینم بگم که من بازی رو روی hard انجام میدم.
در آخر هم یکسری ریزه‌کاری‌های منوهای بازی هم باید درست بشن مثلا category quest item نداریم باید از all items پیداشون کنم که باز دوباره وارد سردردی از یک مشت کانسیومبل بی‌مصرف میشم
کاش حداقل یک انیمیشن نودل خوردن ازین دکه‌ها داشت
واقعا حیف
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.توی خود داستان بازی هم برین دنس بیشتر برای همین محتوا معرفی میشه .این بین یکسری برین دنس درست حسابی هست توی همون ماموریت های داستان و فرعی و گیگ ها هستش
Google