خب دیشب تمومش کردم و DLCهارو هم رفتم.
گیم پلی که خب مزخرفه
ولی انصافا داستان و روایت همچنان عالی بود، تو DLC ها دیگه رسما نابود شدم بس که خوب بود.
سم لیک واقعا دیوانست.
چیز دیگه ای نمیتونم بهش نسبت بدم.
قبول دارم گیم پلی تکراری می شد و بازی به شدت ضعف تو باس فایت داشت ولی خب همون گیم پلی ساده و اکشنش در کنار اون داستان و روایت و صد البته اون جو ماورایی که داشت بنظرم خیلی خوب مچ هم شده بودن من که به شخصه اصلا ازش خسته نشدم البته که اون ترکیب برای همون سال 2010 جواب بود و همون سال هم با اینکه شروع طوفانی نداشت ولی سریع بازی خودش بالا کشید. الن ویک دو اگه همون بالانس اکشن و ترسی که تو دی ال سی جسی داشت تو خود بازی هم داشت خیلی موفق تر می شد واقعا بازی یک جا هاییش خیلی خالی بود و خوراک گان پلی بود
منتم کاملا نظرت رو تایید میکنم.
گیم پلی آلن ویک 1 کاملا در خدمت داستان و نحوه روایت بازی بود و خب اصلا مشکل بازی همینه که گیم پلی کاملا خودش رو فدای روایت کرده.
البته گیم پلی تو DLCها خیلی بهتر شده بود ، مشخصه که رمدی خودش متوجه بود و بعدا سعی کردن این رو ارتقا بدن و کمی پالیش کنن، مخصوصا پیسینگ و حتی کمی لول دیزاین رو.
این رو هم باید اضافه میکردم که فقط بدشون رو نگفته باشم.
ولی شاید اگه میتونستن تو همون وسعت و دورنمای اصلی خودشون که در نظر داشتن ( حالت نیمه جهان باز و... ) بازی رو توسعه بدن و بودجه و زمان کافی رو داشتن که بازی اصلی رو کمی بیشتر پالیش کنن ... این مشکلات کمتر خودش رو نشون میداد .
حداقل شاید شکل مشکلات بازی عوض میشد و حداقل ارزش تکرار پذیریش رو خیلی بالاتر میبرد.
بازی یه جورایی یه یه تجربه روایی فوق العادست که اسیر بخش گیم پلیی شده که پلیر رو پس میزنه.
ای کاش رمدی دیوونه بشه و در آینده یه ریمیک از این نسخه بسازه ، نه از این یک به یکها.
یه گیم پلی که در عین مدرن شدن بتونه عمق داستان و نحوه روایت بازی رو خیلی بیشتر از اینی که هست به پلیرها بفروشه.
در کل من بازی برام 9 از 10 هست ولی وقتی بهش فکر میکنم یه تجربه تقریبا خسته کننده و گاها زجرآور که بعید میدونم به خاطر گیم پلی نابودی که داره دیگه بخوام بازیش کنم.
شاید بشه گفت یکی از بدترین بازیهایی بود که الان واقعا عاشقشم و خیلی بیشتر از دفعه اول که بازیش کردم نسبت تیم رمدی و سم لیک احترامم رو بیشتر کرد.