mosi
کاربر سایت
فقط و فقط تو در داخل يك بازي نقش آفريني هست كه ميتوني يه زندگي ديگه رو تجربه كني جايي كه خيلي به واقعيت و رويا شباهت داره اما حيف كه من اين سبك رو دير شناختم من اين سبك رو با oblivionشناختم و فهميدم چه نوع بازيي رو دوست دارم يك دنياي بزرگج تو رو تو خودش غرق مي كنهخب مونده به اون کسی که می خواد بازی رو انجام بده و ببینه که چه بازی ای رو دوست داره و این به شخصیت ادم ها می رسه که بعضی ها چون فکر فعالی دارند و از هیجانات بازی های اکشن بدورند بازی های ادونچر رو بازی می کنن یا بعضی ها برای این که از سلطنت خوششون می آد یا می خواهن فقط با یک دست بازی کنندبازی های استراتژیک رو انتخاب می کنن یا کسانی که بین اکشن و ادوانچر موندن یا ... که البته کسانی هم هستند که همه نوع بازی می کنن که یکیش منم که البته بیشتر از نقش آفرینی خوشم می آد و بیشتر اون ها رو انجام می دم چون معتقد هستم که تنها یک بازی نقش آفرینی می تونه انسان را از محیط اصلی خودش وارد محیط مجازی بازی کنه و این که من بیشتر به گیم پلی بازی ها توجه می کنم که مطمئنا این نوع بازی ها دارای گیم پلی بالایی هستن ...
يه چيزي تو پرانتز بگم
از بازي خسته شده بودم ديگه هيچي ارضام نمي كرد (و چون يه معتاد بازي هست:cheesygriم)كلافه بودم و كلا حال و روز خوبي نداشتم
تا oblivionرو ديدم
به اين دنيا برگشتم نه به اون دنيا برگشتم هيچي نقش آفريني نميشه
البته این خوبیش توی pc هستش که همه سبکها میچسبه باهاش)
Google