vahid_ba
کاربر سایت
اول توبه کن بعد برو سریع بازی رو شروع کن
سریال The Last of Us
- Thread starter .Amirone
- تاریخ آغاز
یه چیزیو درک نمیکنم.
این مشکلاتی که با بازیگرا دارید چه ربطی به این فصل داره
الان ینی 6 فصل هم بسازن بازم میاید میگید الی زشته یا چرا زن تامی سیاهه؟ اینا که جدید اضافه نشدن یهو یادتون اومد زن تامی سیاهه؟
اگه بگی قضیه Woke ـه که خب فصل اول سریال تو اوج دوران ووک تولید شد و الان نمیشه یهو اخراجشون کرد و یکی دیگه جاشون گذاشت، مهم اینه که جلوتر کیارو بیارن که سر فصل دوم حداقل طبق تریلرا که بنظر میاد کستینگ خوبی داشته.
یکم شل کنید ناموسا
این مشکلاتی که با بازیگرا دارید چه ربطی به این فصل داره
الان ینی 6 فصل هم بسازن بازم میاید میگید الی زشته یا چرا زن تامی سیاهه؟ اینا که جدید اضافه نشدن یهو یادتون اومد زن تامی سیاهه؟ اگه بگی قضیه Woke ـه که خب فصل اول سریال تو اوج دوران ووک تولید شد و الان نمیشه یهو اخراجشون کرد و یکی دیگه جاشون گذاشت، مهم اینه که جلوتر کیارو بیارن که سر فصل دوم حداقل طبق تریلرا که بنظر میاد کستینگ خوبی داشته.
یکم شل کنید ناموسا
Origami 2008
کاربر فعال
«افسردگی» (دپرشن) یکی از تم‌های کلیدی آثار آخرالزمانی محسوب می‌شود؛ شما این «دپرشن» را در «لفت‌اورز»، «واکینگ دد» و حتی «لاست» می‌بینید؛ پس دیدار پروتاگونیست (که البته به‌زور پروتاگونیست هست و کاملاً هویداست که نقش چندان پررنگی در ادامه نخواهد داشت) با روان‌شناس در فضای آخرالزمانی ایرادی ندارد، به شرطی که سمتِ روان‌شناس یک شخص تیپیکال نباشد؛ خوشبختانه کاراکتر کاترین اوهارا تیپیکال نبود؛ خودِ از یک عصبانیت و کینه رنج می‌برد و به شیوه دیگری جریان روتین روان‌شناسی را جلو می‌برد؛ این خوب است؛ هرچند او و جوئل می‌دانند که در دنیایِ بقا و بلبشور آغشته به مرگ، جایی برای ترمیم دردها نیست؛ جایی برای بقا است؛ تنها بقا!
برگردیم به اوج «واکینگ دد»؛ در نیم‌فصل دوم فصلِ پنجم «واکینگ دد»، ما مدام دیدارهای «ریک‌گرایمز» با روان‌شناس را می‌بینیم که روان‌شناس تأکید دارد که «گرایمز» باید از نظر آداب و رفتار کنترل شود؛ اما «گرایمز» گرچه کمی از کنترل خارج می‌شود؛ اما او نیز تأکید می‌کند که یادگیری «بقا» مهم‌تر از بهبود «وضعیت روانی» است؛ چیزی که حق سمتِ «گرایمز» را می‌گیرد. بااین‌حال، احساس می‌کنم که «جوئل» هرچند افسارگسیخته باشد؛ به‌مانند «گرایمز» نیست.
ده قسمت گذشته و هنوز منِ آن «غوطه‌وری در بُعد احساسی» را در این سریال لمس نکردم؛ به‌عبارت‌دیگر، سریال Lack of Emotion دارد و اگر هم می‌خواهد تزریق کند، خیلی سطحی است؛ کافی‌ست نگاهی به موردهای فوق‌الذکر (لفت‌اورز و اوجِ واکینگ‌دد) بیندازید. مورد دیگر ریتم کند سریال است؛ کاملاً یک مخاطب عادی تشخیص می‌دهد که مولف تمام تلاش خود را کرده که POV ویدئوگیمی را به سریال اضافه کند؛ این جذاب است و شاید به‌همین دلیل می‌گویند که وفادار است؛ اما من زیاد در فضای آخرالزمانی موافق کاهش ریتم داستان نیستم؛ به‌خصوص که TLOU به‌مانند لفت‌اورز و لاست شخصیت‌های محوری زیاد ندارد. شیوه روایت اگر قرار است از دید دو شخصیت نشان داده شود؛ شاید مولف(ان) از تکنیک راشومون استفاده می‌کردند (نیمی از داستان از دید یک پروتاگونیست و نیمی دیگر از دید یک شخصِ دیگر). نمونه‌اش سریال Affair؛ اما می‌دانم تغییر ساختار روایی (به کل) یک حرکت ریسکی است؛ می‌تواند جواب دهد و می‌تواند منجر به شکست سریال شود!
برگردیم به اوج «واکینگ دد»؛ در نیم‌فصل دوم فصلِ پنجم «واکینگ دد»، ما مدام دیدارهای «ریک‌گرایمز» با روان‌شناس را می‌بینیم که روان‌شناس تأکید دارد که «گرایمز» باید از نظر آداب و رفتار کنترل شود؛ اما «گرایمز» گرچه کمی از کنترل خارج می‌شود؛ اما او نیز تأکید می‌کند که یادگیری «بقا» مهم‌تر از بهبود «وضعیت روانی» است؛ چیزی که حق سمتِ «گرایمز» را می‌گیرد. بااین‌حال، احساس می‌کنم که «جوئل» هرچند افسارگسیخته باشد؛ به‌مانند «گرایمز» نیست.
ده قسمت گذشته و هنوز منِ آن «غوطه‌وری در بُعد احساسی» را در این سریال لمس نکردم؛ به‌عبارت‌دیگر، سریال Lack of Emotion دارد و اگر هم می‌خواهد تزریق کند، خیلی سطحی است؛ کافی‌ست نگاهی به موردهای فوق‌الذکر (لفت‌اورز و اوجِ واکینگ‌دد) بیندازید. مورد دیگر ریتم کند سریال است؛ کاملاً یک مخاطب عادی تشخیص می‌دهد که مولف تمام تلاش خود را کرده که POV ویدئوگیمی را به سریال اضافه کند؛ این جذاب است و شاید به‌همین دلیل می‌گویند که وفادار است؛ اما من زیاد در فضای آخرالزمانی موافق کاهش ریتم داستان نیستم؛ به‌خصوص که TLOU به‌مانند لفت‌اورز و لاست شخصیت‌های محوری زیاد ندارد. شیوه روایت اگر قرار است از دید دو شخصیت نشان داده شود؛ شاید مولف(ان) از تکنیک راشومون استفاده می‌کردند (نیمی از داستان از دید یک پروتاگونیست و نیمی دیگر از دید یک شخصِ دیگر). نمونه‌اش سریال Affair؛ اما می‌دانم تغییر ساختار روایی (به کل) یک حرکت ریسکی است؛ می‌تواند جواب دهد و می‌تواند منجر به شکست سریال شود!
SiminSecret
کاربر سایت
سریال «آخرین بازمانده از ما» (The Last of Us) یکشنبه شب این هفته برای فصل دوم بازگشت و بنا بر گفته اچ‌بی‌او ۵.۳ میلیون بیننده آمریکایی را در پلتفرم‌های مختلف میخکوب کرد. این آمار اپیزود اول از فصل دوم رشد ۱۰ درصدی را نسبت به قسمت اول از فصل اول نشان می‌دهد.
Ni-oH
کاربر سایت
آمار به شدت خفنیه ، سیزن اول خودش کلی رکورد بیننده رو زد در تاریخ HBO ، حالا این سیزن داره رشد هم میکنه . بنظرم حالا حالا ول نمیکنن این سری رو و مثل گیم اف ترونز کلی میسازن ازش .
فقط باید کاری کنن با بازی تداخل نکنه و تا پایان سیزن ۳ قبل از عرضه هر قسمت جدیدی نسخه جدید بازی عرضه بشه .
Dysphoria
کاربر سایت
انصافا مرسد در نقش دینا خوب چیزیه !
قشنگ داره جور الی رو میکشه ! 
منم این صحنه رو دیدم کلی داشتم میخندیدم.
از بس از این بلا رمزی بدم میاد نمیتونم فصل دوم رو شروع کنم حتی با این که میدونم در کل سریال خوش ساختیه
SiminSecret
کاربر سایت
فصل چهار که شروع کنن امیدوارم بازی عرضه شده باشه.
باید منتظر آمار فروش قسمت اول و دوم و نسخه ریمستر و ریمیک هم باشیم.
اگه یه مومنی بیاد و با هوش مصنوعی چهره الی اصلی رو بذاره رو بلا رمزی حاضرم ببینمش
noctis-sm3
کاربر فعال
قسمت اول خوب بود. شروع خیلی خوبی بود برای این فصل. اضافات و تفاوتای ریزی که با بازی داره هم خوبن. دینا عالیه. خیلی بانمک و خوب بازی میکنه. رابطشون جالبه در کنار هم. شروع فصل دوم دوباره یادم انداخت که پارت ۲ چه شاهکاری بود. ببینیم در ادامه چه کردن. ضمن اینکه همچنان معتقدم نقش ابی خیلی خوبه. با توجه به کارایی که ازین دختر دیدم.
N!ma
کاربر سایت
حالا قیافه نحس بلا رمزی هیچی. این ادا اصولاشو کجای دلم بزارم؟
Leviathan
کاربر سایت
ehsan M
کاربر سایت
Google