در تایید حرفت کلا CPDR از اولش جهتگیریش همین بود که به مرور تو بازیهاش ویژگیهای رول پلینگ رو ساده سازی تر کنن یا طوری اون رو در دسترس بسازن که پلیرهای بیشتری جذب سبک بشن.
این روند معکوسش حداقل تو سه گانه ویچر کاملا مشخصه که کاملا رفته به سمت یه Action RPG با روایت سینمایی. (البته ویچر 1 کاملا یه CRPG کلاسیک بود ولی خب از نسخه دوم این روندی که اشاره کردم کاملا مشهوده)
هدف هم جذب پلیرهای بیشتر و در دسترس پذیری بیشتر بود که خب کاملا موفق بودن.
اگه توجه کنی بایوور هم این مسیر رو رفته بود ، CDPR هم که قبله گاهشون بایوور بود و همون فرمول رو حالا به شکل دیگه ای تو بازیهاشون پیش گرفتن.
تو سایبرپانک هم که همینه (البته به نسب ویچر این مجموعه خیلی اکشن آرپی جی تره و این واضحه) و از نمایش ویچر 4 هم کاملا مشخصه که همچنان مسیرشون به سمت روایت سینمایی هر چه بیشتره.
تو زمانی که بعضی از پلیرها به یه بازی مثل هورایزن یا AC Valhala میگن RPG ... پس بازیهای CDPR باید هاردکورRPG حساب بشن و اینکه حالا خود CDPR بخواد روی این جنبه بازیش بیش از حد مانور بده و تبلیغات کنه خیلی نباید تعجب کرد
انصافا اینجا میشه نقش یه بازی مثل BG3 رو با ارزش دونست که به نظرم به تنهایی سبک رو نجات داد و به ناشرها و استودیوها نشون داد که میشه یه بازی RPG با جزییات بالا ساخت و از آزادی عمل پلیر و عمق مکانیکهای رول پلینگ عبور نکرد ولی سینمایی هم باشه و تو جذب پلیرها هم موفق باشه.
(تو مقایس کوچکتر میشه موفقیت KCD 2 یا یه بازی مثل Expedition 33 رو هم تو همین راستا دونست)
این دستآورد رو فکر کنم بازی بعدی لارین حتی یه مرحله ارتقا هم بده که خب حتما خروجیش رو میشه تو صنعت هم به مرور دید که بازیهای بیشتری با این رویکرد توسعه پیدا کنن و ناشرها/استودیوها ترغیب بیشن که ریسک بیشتری رو بردارن.
اگه برگردیم به CDPR... این تاثیر رو شاید بشه تو توسعه ویچر 4 هم شاهد بود که CDPR کمی فرمون رو دوباره چرخونده باشن به سمت پیاده سازی مکانیکهای RPG بیشتر و دست پلیر رو بیشتر از این باز گذاشتن (حق انتخاب داشتن و غیره).
به امید اینکه بتسدا هم با TES 6 یه بازنگری تو این مورد داشته باشه.