TV Center

SiminSecret · Sep 4, 2009

.I'm not in danger. I am the danger

فهرست سایت ها و ربات های دانلود فیلم و سریال که بدون سانسور هستن (آپدیت شده در تاریخ 9 آذر 1404):

لیست بهترین سریال های تاریخ تلویزیون بر اساس شبکه پخش کننده، سرویس استریم و ... آپدیت شده در تاریخ 22 آبان 1404. (با تشکر از طرفدار کمپانی آقای @Origami 2008)

Mad Men (2007-2014)
Breaking Bad (2008-2013)
Rubicon (2010)
The Walking Dead (2010-2022)
The Killing (2011-2014)
Hell on Wheels (2011-2016)
Low Winter Sun (2013)
Halt & Catch Fire (2014-2017)
Better Call Saul (2015-2022)
Preacher (2016-2019)
The Son (2017-2019)

OZ (1997-2003)
The Sopranos (1999-2007)
Six Feet Under (2001-2005)
The Wire (2002-2008)
Carnivale (2003-2005)
Entourage (2004-2011)
Deadwood (2004-2006)
John From Cincinnati (2007)
In Treatment (2008-2011)
Game of Thrones (2011-2019)
Luck (2011-2012)
The Newsroom (2013-2015)
True Detective (2014-)
Leftovers (2014-2017)
Silicon Valley (2014-2019)
Westworld (2016-2022)
Vice Principals (2016-2017)
Big Little Lies (2017-)
The Deuce (2017-2019)
Succession (2018-2023)
Barry (2018-2023)
The Last of Us (2023-)
The Pitt (2025-)
It: Welcome to Derry (2025-)

Seinfield (1989-1998)
Fraiser (1993-2004)
Friends (1994-2004)
The Office (2005-2013)
Thirty Rock (2006-2013)
Hannibal (2013-2015)
Brooklyn Nine-Nine (2013-2019)
Limitless (2015-2016)
This is Us (2016-2022)
The Good Place (2016-2022)

24 (2001-2010,2014)
Firefly (2002)
Prison Break (2005-2009,2017)
House MD (2008-2014)
Terminator: Sarah Conner Chronicles (2008-2009)
The Following (2013-2015)
Touch (2012-2013)
The Exorcist (2016-2017)
Nip/Tuck (2004-2010)
The Shield (2002-2008)
Sons of Anarchy (2008-2014)
Justified (2010-2015,2023)
Louie (2010-2015)
American Horror Story (2011-)
The Bridge (2013-2014)
The Americans (2013-2018)
Fargo (2014-)
Better Things (2016-2022)
American Crime Story (2016-2022)
The Handmaid's Tale (2017-2025)
Legion (2017-2019)
The Bear (2022-)
The Old Man (2022-2024)

Huff (2004-2006)
Sleeper Cell (2005-2007)
Weeds (2005-2012)
Masters of Horror (2005-2007)
Dexter (2006-2013,2021,2025-)
Californication (2007-2014)
Nurse Jackie (2009-2015)
The Big C (2010-2013)
Homeland (2011-2020)
House of Lies (2012-2016)
Ray Donovon (2013-2022)
Masters of S*x (2013-2016)
The Affair (2014-2019)
Penny Dreadful (2014-2016)
Your Honor (2020-2023)
Yellowjackets (2021-)
The Agency (2024-)

House of Cards (2013-2018)
Orange is the New Black (2013-2019)
Bojack Horseman (2014-2020)
Daredevil (2015-2018)
Black Mirror (2011-)
Sense8 (2015-2018)
Narcos (2015-2017)
Bloodline (2015-2017)
Master of None (2015-2021)
Jessica Jones (2015-2019)
Stranger Things (2016-2025)
The Crown (2016-2023)
Thirteen Reasons Why (2017-2020)
GLOW (2017-2019)
Ozark (2017-2022)
Dark (2017-2020)
The Punisher (2018-2019)
Narcos Mexico (2018-2021)
Money Heist (2018-2022)

Bosch (2014-2021)
Mozart in Jungle (2014-2017)
Sneaky Pete (2015-2019)
Goliath (2016-2021)
The Marvelous Mrs. Maisel (2017-2023)
Homecoming (2018-2020)
The Boys (2018-2026)
Fleabag (2016-2019)
Invincible (2021-)
Bosch Legacy (2022-2025)
Jury Duty (2022-)
Fallout (2024-)

Twin Peaks (1990-1991;2017)
The Office UK (2001-2003)
The Extras (2005-2007)
Lost (2004-2010)
Hustle (2004-2012)
Spartacus (2010-2013)
Boss (2011-2012)
Person of Interest (2011-2016)
Mad Dogs UK (2011-2013)
The Falling Skies (2011-2015)
Magic City (2012-2013)
Mandalorian (2019-2022)
Banshee (2013-2016)
The Knick (2014-)
Peaky Blinders (2013-2022)
The Fall (2013-2016)
Utopia UK (2013-2014)
Broadchurch (2013-2015)
Happy Valley (2014-2023)
American Crime (2015-2017)
Mr. Robot (2015-2019)
Berlin Station (2016-2018)
Quarry (2016)
Designated Survivor (2016-2019)
StartUp (2016-2018)
Yellowstone (2018-2024)
The Morning Show (2019-)
Ted Lasso (2020-)
Severance (2022-)
Tulsa King (2022-)
From (2022-)
Silo (2023-)
Pluribus (2025-)

The Corner (2000)
The Band of Brothers (2001)
Angels in America (2003)
Tell Me You Love Me (2007)
The Prisoner (2009)
The Pacific (2010)
Generation Kill (2008)
Hatfields & McCoys (2012)
Southcliff (2013)
The Honorable Woman (2014)
Olive Kitteridge (2014)
Over a Garden Wall (2014)
Gracepoint (2014)
Show Me a Hero (2015)
Texas Rising (2015)
The Slap (2015)
Mad Dogs (2015-2016)
Flesh and Bone (2015)
The Night of (2016)
Crisis in Six Scene (2016)
Taboo (2017)
Shots Fired (2017)
Godless (2017)
Seven Seconds (2018)
Collateral (2018)
Press (2018)
Looming Towers (2018)
Sharp Objects (2018)
Patrick Melrose (2018)
Chernobyl (2019)
Catch-22 (2019)
Watchmen (2019)
Dev (2020)
The Outsider (2020)
The Queen's Gambit (2020)
ZeroZeroZero (2020)
Undoing (2020)
Normal People (2020)
Mare of Easttown (2021)
Dopesick (2021)
Maid (2021)
1883 (2021)
The Patient (2022)
Black Bird (2022)
Moon Knight (2022)
The Offer (2022)
Disclaimer (2024)
Ripley (2024)
Baby Reedier (2024)
American Primeval (2025)
Adolescence (2025)
Black Rabbit (2025)
Smoke (2025)
Task (2025)
Death by Lighting (2025)

hamid_barca · Dec 26, 2025

نوشته شده توسط UFOPower:
اولا شما نه تو ، فکر نکنم انقدر باهات صمیمی باشم

درسته، تو با من اینقدر صمیمی نیستی ولی منم اینقدر برات احترام قائل نیستم که " شما " خطابت کنم.یعنی تو حتی نمیدونی" تو " حرف بدی نیستی و حق نداری از کسی بخوای که "شما" خطابت کنه؟

پ.ن: دیگه فکر کنم همه فهمیدن دوستمون چطور آدمیه و برای خارج نشدن تاپیک از نظم دیگه جوابی نمیدم.از این پست به بعد هر چی بگه کاملا درست میگه ;))

UFOPower · Dec 26, 2025

خب همین که بعد اون همه پست دادنت متوجه شدی نیازی نیست به هر پستی که میبینی جواب بدی قدم رو به جلوییه
موفق باشی بقیش رو هم :Cheesygrin:

Boss · Dec 26, 2025

نوشته شده توسط .Amirone:
این نقد هم چیز جالبی برای ارائه نداره، Pluribus حتی در جزئی‌ترین لایه‌های رواییش از همون ابتدا دچار ضعف ساختاری بوده. یکی از مهم‌ترین نشونه‌های این ضعف، دیالوگ‌ های سریاله، دیالوگ‌هایی که از نیمه‌ ابتدایی روایت تا نیمه‌ پایانی تقریبا بدون تغییر، بارها و بارها تکرار می‌شن، این تکرار نه به‌عنوان یک تم آگاهانه یا ابزار معنایی، بلکه به‌عنوان جایگزینی برای پیشرفت درام و تعمیق مفاهیم عمل می‌کنه. سریال تلاش می‌کنه با بازگویی مداوم ایده‌ها و توضیح مستقیم مفاهیم، خودش رو اثری پیچیده، چندلایه و قابل تامل نشون بده. انگار روایت مدام در حال توجیه خودش برای قالب شدن به مخاطبه اما این رویکرد نتیجه‌ معکوس داره، وقتی اثری ناچاره پیوسته خودش رو در یک لوپ توضیح بده، این مورد نشون میده که ساختار درام، شخصیت‌پردازی و پیشبرد داستان به‌اندازه‌ کافی گویا و قدرتمند نیستن. مسئله اینجاست که Pluribus اساسا محتوای تازه یا عمقی نداره که بخواد با این همه تاکید و تکرار از اون دفاع کنه. دیالوگ‌ها نه به کشف جدیدی منجر می‌شن، نه لایه‌ تازه‌ای از شخصیت‌ها رو آشکار می‌کنن و نه جهان داستانی رو گسترش می‌دن. نتیجه این می شه سریال بجای اینکه اعتماد مخاطب رو از طریق روایت و تصویرسازی به‌دست بیاره، سعی می‌کنه با کلیشه ها و هجویات کمبودهای خودشو پنهون کنه. این مورد باعث می‌شه ریتم سریال به‌شدت حالت ایستا به خودش بگیره و مخاطب احساس کنه در حال تماشای چرخه‌ای تکراریه (فکت) که نه به نقطه‌ اوج می‌رسه و نه افق تازه‌ای پیش روی مخاطب می ذاره. همونطور که قبلا گفتم Pluribus مثل سردرگمی کارکتر اصلی گیج می زنه! بیش از اونکه چیزی برای گفتن داشته باشه، بصورت مداوم مشغول اثبات این ادعاست که چیزی برای گفتن داره، ادعایی که هرچی بیشتر در قسمت ها تکرار می‌شه، خالی‌بودنشو آشکارتر می کنه

حقیقتن من نمیخوام مثل شما اینقدر عمیق وارد نقد هیچ سریال و فیلمی بشم، الان چند وقتیه برام فیلم و سریال فقط جنبه سرگرمی داره و فارع از تمام ایراداتش سعی میکنم خودم رو در منطق خود اون فیلم و سریال جا بدم تا بتونم راحت ازش لذت ببرم و زیاد درگیر معایبش نشم؛ مگر اینکه کلن به سلیقم نخوره یا حال نکنم باهاش.. یه جورایی راحت بگم شل میکنم تو دنیای فیلم! البته برای هرکسی یه ایراداتی وجود داره که قابل چشم پوشی نیست برای من ایراد این سریال همون داستان لگبت هست. وگرنه با مابقی کار مشکلی ندارم، همین نداشتن چیزی تاره (که برای من داره به شخص) یا ریتم کندش و اینها بنظر من ایراد نیست اگرم باشه قابل چشم پوشیه، ایراد باید اینقدر گنده باشه (همینم برای هر شخص متفاوته) که بخوام اصلن ورود کنم بهش.. بنظرم باید در مورد فیلم و سریال آدم مثل یه خمیر باشه، تا بتونه هر چیزی رو ببینه و ازش لذت ببره، مگر اینکه خیلی براش اذیت کننده باشه یا بحث سلیقه باشه، چون کلن زوایای زیادی وجود داره و هرکسی طبق داده های خودش اون رو نقد میکنه یا تعریف

.Amirone · Dec 26, 2025

نوشته شده توسط Boss:
حقیقتن من اینقدر نمیخوام مثل شما اینقدر عمیق وارد نقد هیچ سریال و فیلمی بشم، الان چند وقتیه برام فیلم و سریال فقط جنبه سرگرمی داره و فارع از تمام ایراداتش سعی میکنم خودم رو در منطق خود اون فیلم و سریال جا بدم تا بتونم راحت ازش لذت ببریم و زیاد درگیر معایبش نشم؛ مگر اینکه کلن به سلیقم نخوره یا حال نکنم باهاش.. یه جورایی راحت بگم شل میکنم تو دنیای فیلم! البته برای هرکسی یه ایراداتی وجود داره که قابل چشم پوشی نیست برای من ایراد این سریال همون داستان لگبت هست. وگرنه با مابقی کار مشکلی ندارم، همین نداشتن چیزی تاره (که برای من داره به شخص) یا ریتم کندش و اینها بنظر من ایراد نیست اگرم باشه قابل چشم پوشیه، ایراد باید اینقدر گنده باشه (همینم برای هر شخص متفاوته) که بخوام اصلن ورود کنم بهش.. بنظرم باید در مورد فیلم و سریال آدم مثل یه خمیر باشه، تا بتونه هر چیزی رو ببینه و ازش لذت ببره، مگر اینکه خیلی براش اذیت کننده باشه یا بحث سلیقه باشه، چون کلن زوایای زیادی وجود داره و هرکسی طبق داده های خودش اون رو نقد میکنه یا تعریف

همه دنبال آثار مختلف برای رها شدن، لذت بردن و فاصله گرفتن از واقعیت هستن غیر اینه؟ اما نکته‌ اینجاست هیچ‌کدوم از ما مثل "خمیر" انعطاف پذیر نیستیم! هرکدوممون یک سری خط قرمز، حساسیت و پیش‌فرض داریم که ناخواسته روی تجربمون اثر می‌ذاره. شما می گی که با ریتم کند، نداشتن ایده تازه یا حتی ضعف‌های فرمی کنار میای، ولی جایی که دیگه نتونستی "شل کنی" همون بحث LGBT........... بوده حتی کامنت های قبلیتو دیدم بخاطر همین مسئله می خواستی سریالو نبینی. این نشون می‌ده وقتی حتی با نیت سرگرمی ورود می کنیم، یه جایی خواسته یا ناخواسته فارغ از اینکه از خودمون بپرسیم ارتباط این مسائل چیه، قضاوت می‌کنیم و واکنش نشون می‌دیم. عمیق نمی شم! نقد الزاما به‌معنای موشکافی وسواس‌گونه نیست،گاهی فقط همون لحظه‌ایه که یه اثر نمی‌تونه با دنیای ذهنی ما هم‌راستا بشه. فقط منطق روایی اینجا مرز رو مشخص می کنه، مورد LGBT .............چپوندن یا ایراد فنی محسوب نمی‌شه، چون توی منطق روایی در جای درست و با فضاسازی داره پیش می‌ ره و درباره بخشی از واقعیت اجتماعی حرف می‌زنه. من سریالو نقد کردم ولی در مورد این مسئله صحبتی نکردم چون کاملا در اختیار داستانه و ذهنیت کارکتر رو شکل می ده. هیچوقت این موارد رو تا وقتی ضربه ای به ریتم فیلم، سریال، گیم نزنه بولد نمی کنم. با 3 Body Problem اینکارو کردم چون اونجا این مسئله به‌شکل غیرمنطقی وارد داستان شده بود و به هسته‌ روایت و منطق اثر آسیب می‌زد. معمولا این موارد رو تا زمانی که به ریتم، روایت یا تجربه‌ کلی فیلم، سریال یا گیم لطمه نزنه برجسته نمی‌کنم. کاملا حق داری بگی این بخش با سلیقه یا تصویر ذهنیت از اثر هم‌خونی نداره و نمی‌تونی نادیدش بگیری و حتی بخاطرش سریال رو رها کنی، ولی از اون سمت هم حق بده که برای یکی دیگه ممکنه ریتم کند یا کسالت آور و بخاطر مسائلی که ذکر کردم غیرقابل‌تحمل باشه. نقد وقتی ارزشمنده که بپذیریم برداشت ما شخصیه نه حقیقت مطلق. شما داری از تجربه‌ خودت نظرتو می گی، من هم از زاویه‌ خودم. اینکه اثر می‌تونه برای یکی صرفا سرگرم‌کننده باشه و برای یکی دیگه محل مکث و بحث، نه اون نگاه اول سطحیه، نه نگاه دومی افراطی، فقط تجربه‌ ای متفاوت از یک روایت واحده. پس هم می‌شه "شل کرد" و هم می‌شه وقتی لازم شد، منطقی و آگاهانه "عمیق شد"

Changed_Man 50 · Dec 26, 2025

نوشته شده توسط Boss:
حقیقتن من نمیخوام مثل شما اینقدر عمیق وارد نقد هیچ سریال و فیلمی بشم، الان چند وقتیه برام فیلم و سریال فقط جنبه سرگرمی داره و فارع از تمام ایراداتش سعی میکنم خودم رو در منطق خود اون فیلم و سریال جا بدم تا بتونم راحت ازش لذت ببرم و زیاد درگیر معایبش نشم؛ مگر اینکه کلن به سلیقم نخوره یا حال نکنم باهاش.. یه جورایی راحت بگم شل میکنم تو دنیای فیلم! البته برای هرکسی یه ایراداتی وجود داره که قابل چشم پوشی نیست برای من ایراد این سریال همون داستان لگبت هست. وگرنه با مابقی کار مشکلی ندارم، همین نداشتن چیزی تاره (که برای من داره به شخص) یا ریتم کندش و اینها بنظر من ایراد نیست اگرم باشه قابل چشم پوشیه، ایراد باید اینقدر گنده باشه (همینم برای هر شخص متفاوته) که بخوام اصلن ورود کنم بهش.. بنظرم باید در مورد فیلم و سریال آدم مثل یه خمیر باشه، تا بتونه هر چیزی رو ببینه و ازش لذت ببره، مگر اینکه خیلی براش اذیت کننده باشه یا بحث سلیقه باشه، چون کلن زوایای زیادی وجود داره و هرکسی طبق داده های خودش اون رو نقد میکنه یا تعریف

وقتی میگید شل کردن یا مث خمیر بودن دارید بار منفی بهش میدید در حالی که گشودگی به تجربه (Openness to experience) یه ویژگی شخصیتی لازم برای درک هنری هست.

کسی که صرفا نوشتن فرمال و منتقدانه بلده و حالا در کنارش چندتا کتاب هم خونده ولی شخصیتا یبثه و درک هنری نداره، میشه یکی مث فراستی که اکثر آثارو درک نمیکنه و آخرم میوفته به این ذلت و ابتذال که با rage bait کردن جلب توجه کنه برا خودش.

خدارشکر با ظهور هوش مصنوعی دیگه اهمیت این ظاهر رسمی و فرمال در نوشتن داره رنگ میبازه و دیگه کسی نمیتونه صرفا با حرفای ادبی و رسمی زدن بدون محتوی فاز اتوریته برداره. الان دیگه هر کسی میتونه ایده هاشو بده هوش مصنوعی تا نوشتارو رسمی و کتابی کنه تا مث یه آرتیکل تو واشنگتن پست در بیاد

پس خوشبحال همون کسایی که بخاطر گشودگی به تجربیات جدید درک هنری بیشتری دارن. این یه ویژگی شخصیتیه که ربطی به کتاب خوندن و تمرین مقاله نویسی نداره. ولی به بینش تجربی به زندگی ربط داره. هرچی آدم انسان شناس تر باشه آثار کاراکتر محور یا محتوی محور رو بیشتر درک میکنه.

Boss · Dec 26, 2025

نوشته شده توسط .Amirone:
همه دنبال آثار مختلف برای رها شدن، لذت بردن و فاصله گرفتن از واقعیت هستن غیر اینه؟ اما نکته‌ اینجاست هیچ‌کدوم از ما مثل "خمیر" انعطاف پذیر نیستیم! هرکدوممون یک سری خط قرمز، حساسیت و پیش‌فرض داریم که ناخواسته روی تجربمون اثر می‌ذاره. شما می گی که با ریتم کند، نداشتن ایده تازه یا حتی ضعف‌های فرمی کنار میای، ولی جایی که دیگه نتونستی "شل کنی" همون بحث LGBT........... بوده حتی کامنت های قبلیتو دیدم بخاطر همین مسئله می خواستی سریالو نبینی. این نشون می‌ده وقتی حتی با نیت سرگرمی ورود می کنیم، یه جایی خواسته یا ناخواسته فارغ از اینکه از خودمون بپرسیم ارتباط این مسائل چیه، قضاوت می‌کنیم و واکنش نشون می‌دیم. عمیق نمی شم! نقد الزاما به‌معنای موشکافی وسواس‌گونه نیست،گاهی فقط همون لحظه‌ایه که یه اثر نمی‌تونه با دنیای ذهنی ما هم‌راستا بشه. فقط منطق روایی اینجا مرز رو مشخص می کنه، مورد LGBT .............چپوندن یا ایراد فنی محسوب نمی‌شه، چون توی منطق روایی در جای درست و با فضاسازی داره پیش می‌ ره و درباره بخشی از واقعیت اجتماعی حرف می‌زنه. من سریالو نقد کردم ولی در مورد این مسئله صحبتی نکردم چون کاملا در اختیار داستانه و ذهنیت کارکتر رو شکل می ده. هیچوقت این موارد رو تا وقتی ضربه ای به ریتم فیلم، سریال، گیم نزنه بولد نمی کنم. با 3 Body Problem اینکارو کردم چون اونجا این مسئله به‌شکل غیرمنطقی وارد داستان شده بود و به هسته‌ روایت و منطق اثر آسیب می‌زد. معمولا این موارد رو تا زمانی که به ریتم، روایت یا تجربه‌ کلی فیلم، سریال یا گیم لطمه نزنه برجسته نمی‌کنم. کاملا حق داری بگی این بخش با سلیقه یا تصویر ذهنیت از اثر هم‌خونی نداره و نمی‌تونی نادیدش بگیری و حتی بخاطرش سریال رو رها کنی، ولی از اون سمت هم حق بده که برای یکی دیگه ممکنه ریتم کند یا کسالت آور و بخاطر مسائلی که ذکر کردم غیرقابل‌تحمل باشه. نقد وقتی ارزشمنده که بپذیریم برداشت ما شخصیه نه حقیقت مطلق. شما داری از تجربه‌ خودت نظرتو می گی، من هم از زاویه‌ خودم. اینکه اثر می‌تونه برای یکی صرفا سرگرم‌کننده باشه و برای یکی دیگه محل مکث و بحث، نه اون نگاه اول سطحیه، نه نگاه دومی افراطی، فقط تجربه‌ ای متفاوت از یک روایت واحده. پس هم می‌شه "شل کرد" و هم می‌شه وقتی لازم شد، منطقی و آگاهانه "عمیق شد"

صد در صد که یک خطوط قرمزی هست برای هر کسی، منظورم از خمیر بودن این نیست که کلن بیخیال هر چیزی بشیم، قطعن یه حد و مرزی هست که اون حد و مرز بر اساس دانش و اعتقادات هر فرد متفاوته کاری با درستی و غلطیش الحساب ندارم، ولی مشکل تفاوت نظرها بیشتر موقع ها از همون جایی آب میخوره که دانش و اعتقادات هر فرد شکل میگیره و خب این طبیعیه، و اینکه قطعن میتونه چیزی که برای من مهم نیست برای شمای نوعی نقطه قوت باشه. طبق تعریف بالا این طبیعیه و هیچ ان قلتی روش نیست، در کل اون صحبت بالای منم همین بود که این شل کردن یک حد و حدودی داره، و بعضی جاها باید عمیق شد یا ایراد گرفت، بازم میگم همین طیف برای هر شخص متفاوته که اونم از اینکه بر چه مبنایی این شاقول رو برای خودش درست کرده نشات میگیره، و خب بعضی موقع ها همین بحث بین دو تفکر متفاوت جالبه، البته فقط بعضی وقت ها نه همیشه

وقتی میگید شل کردن یا مث خمیر بودن دارید بار منفی بهش میدید در حالی که گشودگی به تجربه (Openness to experience) یه ویژگی شخصیتی لازم برای درک هنری هست.

کسی که صرفا نوشتن فرمال و منتقدانه بلده و حالا در کنارش چندتا کتاب هم خونده ولی شخصیتا یبثه و درک هنری نداره، میشه یکی مث فراستی که اکثر آثارو درک نمیکنه و آخرم میوفته به این ذلت و ابتذال که با rage bait کردن جلب توجه کنه برا خودش.

خدارشکر با ظهور هوش مصنوعی دیگه اهمیت این ظاهر رسمی و فرمال در نوشتن داره رنگ میبازه و دیگه کسی نمیتونه صرفا با حرفای ادبی و رسمی زدن بدون محتوی فاز اتوریته برداره. الان دیگه هر کسی میتونه ایده هاشو بده هوش مصنوعی تا نوشتارو رسمی و کتابی کنه تا مث یه آرتیکل تو واشنگتن پست در بیاد

پس خوشبحال همون کسایی که بخاطر گشودگی به تجربیات جدید درک هنری بیشتری دارن. این یه ویژگی شخصیتیه که ربطی به کتاب خوندن و تمرین مقاله نویسی نداره. ولی به بینش تجربی به زندگی ربط داره. هرچی آدم انسان شناس تر باشه آثار کاراکتر محور یا محتوی محور رو بیشتر درک میکنه.

با کلیت حرف شما موافقم (اگر درست متوجه شده باشم)، ولی بنظرم اتفاقن شناس بودن هیچ ارزشی نداره بلکه نتیجه معکوس داره، الان طوریه چون طرف شناسه هر چی بگه همه به به و چه چه میکنن، در حالی که ممکنه حرف اشتباهی زده باشه، ولی اگر یک فرد عادی حرف درستی بزنه ممکنه کسی تحویلش نگیره، فکر میکنم شما داری در مورد این صحبت میکنی که اون چیزی که پشت اون ظواهر هست خیلی مهمه و بنیاد گول شکیل بودن ظاهر رو خورد، که با این تا حدود زیادی موافقم با شما.

Changed_Man 50 · Dec 26, 2025

نوشته شده توسط Boss:
ولی بنظرم اتفاقن شناس بودن هیچ ارزشی نداره بلکه نتیجه معکوس داره، الان طوریه چون طرف شناسه هر چی بگه همه به به و چه چه میکنن، در حالی که ممکنه حرف اشتباهی زده باشه، ولی اگر یک فرد عادی حرف درستی بزنه ممکنه کسی تحویلش نگیره

خب منم دقیقا همینو گفتم. میبینم ک یه سری از منتقد ها صرفا چون کتاب خوندن (که به خودی خود خیلی ارزشمنده) و مهارت نوشتن و بیان فرمال و دقیق یاد گرفتن، به عنوان «کارشناس» شناخته میشن در حالی که اتفاقا اون ویژگی شخصیتی که منجر به درک هنری بالا میشه رو ندارن. در نتیجه طرف ظاهرش کارشناسه ولی واقعا نمیدونه داره چی میگه.
مث روانشناسایی که مدرک تحصیلی خیلی بالا گرفتن ولی خودشون سلامت روانی بالایی ندارن.

حالا این که این اصن چه ربطی ب پستای قبلی تاپیک داشت خودمم نمیدونم

ولی موضوع مهمی بود.

U n i t e d · Dec 26, 2025

فکر نمیکنم پلوریبوس بهتر شه در ادامه فصل های بعدی. البته چون شاهکارهای قبلی این کارگردان یعنی bb و bcs اومدن و رفتن، الزاما دلیل نمیشه اینم شاهکار شه. من که دراپ کردم. فصل ۴ام اگه اومدین گفتین فوق شاهکار بود و... برمیگردم میبنیم.

در به روی هیچ سریالی بسته نیست.(بجز tlou با اون بازیگر فوق نجسش)

Evil · Dec 27, 2025

در مورد پلوریبوس، یعنی حق با فراستی بود ؟

NoTing · Dec 27, 2025

یکی از نظریه‌های عجیبی که پشت سریال پلوریبوس مطرح می‌شود این است که این سریال در حال آماده‌سازی ذهن جمعی برای رخدادی بزرگ‌تر است چیزی شبیه به پروژه‌ی نورالینک ایلان ماسک.
هدف و آرمان این پروژه، دست‌کم آن‌طور که ماسک می‌گوید، کاملا انسانی و در راستای خدمت به بشریت است اما این تنها ظاهر ماجراست. هدف اصلی نورالینک می‌تواند کنترل ذهن بشر باشد دستکاری ذهن افراد، بدون آن‌که خودشان متوجه شوند.
از یک زاویه، این کنترل حتی می‌تواند صلح‌آمیز تلقی شود زیرا کنترل جمعیت کره‌ی زمین، نوعی بازدارندگی در برابر هرگونه واکنش جمعی است. جنگی رخ نمی‌دهد، چون واکنشی شکل نمی‌گیرد جهانی سراسر در صلح، اما از مسیر حذف اراده. پیش‌زمینه‌ی چنین وضعیتی، به‌زعم این دیدگاه ، با ویروس کرونا رقم خورده است. چرا کرونا؟ برای آن‌که بذر اولیه در بدن انسان کاشته شود، مولکول‌های زیستی، آنزیم‌ها، و سازوکارهایی که اکوسیستم بدن را برای پیوند جمعی یا جهش بزرگ آماده کنند به‌گونه‌ای که واکنشی خارج از هسته‌ی ساختاری سیستم رخ ندهد.
چنین ارتباطی نیازمند طیف وسیعی از ارسال‌کننده‌های فوق‌سریع با دقت بالا است یعنی استارلینک. شبکه‌ای که بتواند در یک لحظه، سیگنالی واحد را در سراسر کره‌ی زمین پخش کند، سیگنالی که هیچ راه گریزی از آن وجود نداشته باشد. حتی گفته می‌شود قدرت واقعی سیگنال استارلینک آن‌قدر بالاست که مریخ هم نمی‌تواند از دریافت آن سر باز بزند
اما هدف نهایی چیست؟ کنترل. و کنترل برای چه؟ برای نجات کره‌ی زمین.، چون هر انسان خواسته یا ناخواسته، در حال نابود کردن اکوسیستم پیرامون خود است.
چیزی که پلوریبوس به‌شدت بر آن تاکید دارد، نوع برخورد با اکوسیستم و پرهیز از آسیب زدن به هر موجود زنده است چه دارای آگاهی و چه فاقد آن. حزن و آرامش حاکم بر سریال، تلنگری است به دنیای سنگین، غم‌زده و پرهیاهوی انسان‌ها. نقطه‌ی کلیدی آن‌جاست که گویی همه‌چیز از حرکت ایستاده است اما درست در همین سکون، جریان تازه‌ای از زندگی آغاز می‌شود.
انسان‌ها، دور از تلاطم افکار، در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند
و می‌دانیم که کارگردان اغلب پیام اصلی را از زبان کاراکترهای به‌ظاهر منفی منتقل می‌کند. آن‌جا که زوشا به کارول می‌گوید، تو نمی‌دانی چه حس خوبی دارد. دیالوگی ساده اما به ظاهر عمیق آنقدر عمیق که می شود در آن غرق شد.
اما کارول این را درک نمی‌کند، چون در خودخواهی خویش غرق است، زندانی آزادی خودش.

darkfall · Dec 27, 2025

نوشته شده توسط Dinosaur:
با تشکر از @majidred2011 بابت معرفی Common Side Effects، چقدر خوب بود این انیمیشن!
داستانش در مورد یه نوع قارچ با قدرت شفای بالاست و اتفاقاتی که برای شخصیت‌های مختلف در ارتباط با این قارچ می‌افته. از شخصیت‌پردازی و حالت کاریکاتوری شخصیت‌ها تا صداپیشگی کاراکترها و... همگی در حد خیلی خوبی هستن و یه حس و حال هنری و فضای مالیخولیایی باحالی هم داره که خیلی باهاش حال کردم.

سریال در حدی با سلیقه‌م جور بود که بعدش رفتم سراغ کار قبلی سازنده‌ش و این یکی به نام Scavengers Reign حتی از Common Side Effects هم برام جالب‌تر بود و دیوانه‌ش شدم! سریال در مورد چند نفره که توی یه سیاره عجیب با موجودات غریب گیر افتادن و یه سری از جالب‌ترین ایده‌های ممکن رو می‌شه در مورد جونورهای تخیلی توی این سریال دید و از شکل و شمایل‌شون تا کارهایی که انجام می‌دن و چرخه زندگی عجیبی که دارن، واقعاً محشر کار شده. در کنار شخصیت‌های انسانی که به فکر فرار از سیاره هستن، یه ربات و یه موجودِ عصبانی هم توی سریال حضور دارن که عاشق این دو تا شدم!
حیف که برای فصل دوم تمدید نشده و بعد از پخش فصل اول از HBO Max، نامردا ولش کردن و بعد نتفلیکس حق پخشش رو خرید و برنامه‌ای برای ادامه دادنش نداره. البته کم و بیش قابل درکه و مدلش یه جوریه که می‌شه حدس زد مشتری زیادی نداشته باشه. بعضی جاهاش (مخصوصاً نیمه اول) خیلی آروم و ملایم جلو می‌ره و بعضی وقت‌ها بیشتر از اینکه داستان رو پیش ببره، شبیه یه تجربه بصری هست تا یه انیمیشن قصه‌گوی معمولی. حتی گاهی اوقات یه جوری می‌شه که دست‌کمی از یه مستند حیات وحش فانتزی نداره که توش چرخه زندگی موجودات مختلف رو می‌بینیم!
ولی اگه کسی سلیقه‌ش با همچین چیزی جور باشه، به شدت ازش لذت می‌بره و شاید مثل من تبدیل بشه به یکی از بهترین سری انیمیشن‌های عمرش. پایان فصل اول هم با اینکه داستان رو ناتمام می‌ذاره، ولی رضایت‌بخشه و مدلش جوریه که به شخصه حس نکردم که وقتم تلف شده و بدون دیدن ادامه ماجراها به درد نمی‌خورده و اینا.

یکی از جالب‌ترین نکات سریال برای من، تماشای چرخه زندگی انواع و اقسام موجودات عجیب بود و مثلاً یکی از جالب‌ترین موراد موجود درخت‌مانندی هست که یه سری عضو بادکنکی داره و توی هرکدوم از این بادکنک‌ها هم یه ماده‌ای برای تبدیل شدن به یه موجود کامل وجود داره. وقتی یه موجود زنده از کنار یکی از اینا رد می‌شه، یه چیز چنگک‌مانند خیلی سریع اون موجود رو می‌گزه و یه چیزی (مثلاً شاید DNA و اینا) ازش استخراج می‌کنه و می‌بره توی بادکنک. بعدش به تدریج یه موجودی مشابه اون موجود اصلی، توی بادکنک رشد می‌کنه و بزرگ می‌شه. در همین حال که ایشون داره بزرگ می‌شه، موجود اصلی هم به خاطر اون گزش ضعیف‌تر می‌شه و محل گزیدگی عفونت پیدا می‌کنه و این عفونت در کنار زمین‌گیر کردن موجود اصلی، حکم رادار رو برای موجود دوم داره که کم‌کم از بادکنک بیرون میاد و به سمت موجود اصلی می‌ره و اون رو دور از چشم بقیه هم‌گونه‌هاش می‌کشه. بعد هم جسدش رو مخفی می‌کنه و به سمت گله اون موجودات می‌ره و خودش رو به جای موجود اصلی جا می‌زنه. در فرصت مناسب که تعداد افراد گله زیاده، خودش رو منفجر می‌کنه و یه ماده‌ای ازش پخش می‌شه که با جسد بقیه موجودات گله ترکیب می‌شه و از دل این ماجرا، یه درخت جدید با کلی بادکنک به دنیا میاد که جونورهای بعدی رو به فنا بده و این چرخه همین‌طور ادامه پیدا کنه.
و جالب اینجاست که بعضی از این ایده‌های باحال، فقط یه بار به مدت چند دقیقه نمایش داده می‌شن و بعدش دیگه هیچی! مثلاً یه نمونه رو توی اسپویلر می‌ذارم که چرخه زندگی یه موجودی رو نشون می‌ده و توی کل سریالِ حدوداً ۳۰۰ دقیقه‌ای، فقط همین ۳ دقیقه می‌بینیمش و تمام!

scavengers reign از نظر آرت و روایت داستان توی سیاره خودشه، من تابحال چیزی ندیدم که نزدیک بهش هم باشه

Changed_Man 50 · Dec 27, 2025

نوشته شده توسط Evil:
در مورد پلوریبوس، یعنی حق با فراستی بود ؟

یه چیزی که هست هر موقع به نظر اومد با فراستی هم نظر شدید همون موقع به نظر خودتون شک کنید

Dinosaur · Dec 27, 2025

نوشته شده توسط darkfall:
scavengers reign از نظر آرت و روایت داستان توی سیاره خودشه، من تابحال چیزی ندیدم که نزدیک بهش هم باشه

واقعاً چیز جالب و عجیبی بود و حیف که ادامه نداره. دیروز دیدم که سازنده‌هاش یه تیزر از ایده‌های فصل دوم ساخته بودن و بیشتر غصه خوردم.

نوشته شده توسط Changed_Man 50:
یه چیزی که هست هر موقع به نظر اومد با فراستی هم نظر شدید همون موقع به نظر خودتون شک کنید

متأسفانه استاد در یک مورد با من تفاهم داشته و اون هم فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» بوده که ازش رضایت داشت و کلی تعریف کرده بود.

جزو محبوب‌ترین فیلم‌های ایرانی برای بنده به حساب میاد، ولی یه مدلی هست که اصلاً فکر نمی‌کردم مسعود خوشش بیاد!

Origami 2008 · Dec 27, 2025

نوشته شده توسط Dinosaur:
متأسفانه استاد در یک مورد با من تفاهم داشته و اون هم فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟» بوده که ازش رضایت داشت و کلی تعریف کرده بود.
جزو محبوب‌ترین فیلم‌های ایرانی برای بنده به حساب میاد، ولی یه مدلی هست که اصلاً فکر نمی‌کردم مسعود خوشش بیاد!

شنیده بودم که مسعود در برنامه‌ای با نام «کات» (اگه اشتباه نکنم)، می‌گه در بین پلوریبوس و بریکینگ بد، بریکینگ بد الان خیلی بهتره؛ شنیده بودم که گفته «بریکینگ بد» هم جهان داره و هم گیلیگان شخصیت ساخته!

بعد ازش پرسیدن سریال موردعلاقت چیه: گفته 24! یعنی ایشون آمریکایی‌ترین، میهن‌پرستی‌ترین و پروپاگانداترین سریال تاریخ تلویزیون رو دوست داره (خودِ سریال 24 زیاد فاتحه EA و کشورهای حامی‌اش (روسیه و چین) رو می‌خونه).

حالا گفته چرا 24 رو دوست داری؟ چون هیجان داره و سرگرم‌کننده است.

پ.ن 1: در بحث دیگری که نصفه‌ونیمه دنبال کردم که شخص باید درک هنری داشته باشه تا بتونه نقد متعادل (من اسمش رو می‌زارم Review) بنویسه؛ باید بگم که سینما و تلویزیون صنعت هستند؛ در صنعت، حرف اول رو سرگرمی می‌زنه؛ ینی اثری ببینی که سرگرمت کنه؛ کسی برای سرگرمی نمی‌ره بلاتار و شانتال آکرمن و برگمان و یواخیم تریر و نوری بیلگه جیلان ببینه؛ می‌ره در قاب تلویزیون، 24 می‌بینه؛ بله سریال 24 برنده N تا جایزه امی هست؛ یکی از بهترین سریال‌های اکشن طولانی؛ هنری نیست؛ قابِ‌بندی برگمانی نداره؛ لانگ‌شات و وایدشات‌های پلوریبوسی نداره؛ اما پشمِ هیجان، سناریونویسی درجه‌یک و یک قهرمان (بگیم ضدقهرمان) کاملاً کلاسیک بزن‌بهادر شبیه به دهه 50 60 هالیوود د.اره

پ.ن 2: من الان متأسفانه در شرایطی خاص، دارم برای بار N سریال فرار از زندان می‌بینم؛ دهنتون سرویس که هنوز با گذشت 20 سال جذاب و سکسیه!

NaRiiMaN · Dec 27, 2025

فراستی از The Holdovers هم یادمه کلی تعریف کرده بود

جستجو

TV Center

گزینه‌های بیشتر

SiminSecret

hamid_barca

UFOPower

Boss

.Amirone

ソニー株式会社

Changed_Man 50

Boss

Changed_Man 50

U n i t e d

Evil

||| ǝʌıןɐ ןןıʇs ɯ,ı |||

NoTing

Stay lostdata

darkfall

Changed_Man 50

Dinosaur

Origami 2008

NaRiiMaN

Equality is a Utopian Fantasy

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند