Multi Platform Resident Evil RE9uiem

​

بازی Resident Evil 9 معرفی شد - تاریخ انتشار: ۲۷ فوریه ۲۰۲۶

عنوان Resident Evil Requiem نهمین بازی در سری اصلی رزیدنت اویل است. آماده شوید تا در یک بازی نفس‌گیر که تا اعماق روح شما نفوذ می‌کند، از مرگ فرار کنید. عصر جدیدی از وحشت بقا در سال ۲۰۲۶ آغاز می‌شود. پیشرفت‌های تکنولوژیکی همراه با تجربه عمیق تیم توسعه، داستانی غنی از شخصیت‌ها و گیم‌پلی‌ای ایجاد کرده که مثل همیشه غوطه‌ورکننده است.

 

[Changed_Man 50]

پ.ن: مقایسه رزیدنت ایول با لست پارت ۲ بیشتر شبیه مقایسه دو رویکرد کاملاً متفاوت است. رزیدنت ایول اثری سورئال است که واقعیت در آن بر پایه نوعی فراواقعیت تعریف می‌شود، جهانی که الزامی به پایبندی کامل به منطق روزمره و قوانین شناخته شده ندارد. در مقابل لست آو آس پارت ۲ تلاشی برای نمایش واقعیت به شیوه‌ای عینی و رئالیستی است جهانی که در آن محیط، شخصیت‌ها و رویدادها تا حد زیادی در چارچوب عقلانیت انسانی و قواعد دنیای واقعی باقی می‌مانند.

خود نیل دراکمن میگه برا tlou از RE4 الهام گرفتن پس همچین بی ربط هم نیستن این دوتا.

اگه دقت کرده باشی داشتم راجع به گیمپلی اکشن حرف میزدم نه داستان و فضاسازی.
من حتی گیمپلی RE4R رو بیشتر دوس داشتم تا بخشای لیان تو رکوئیم.

توی re9 صرفا ویژن شون این بوده که لیان در عین سن بالا بودن خفن و op باشه و چنین حسی منتقل کنه. مقداری این حس کاراکتر براشون اولویت داشته تا یه گیمپلی روون. و در نتیجه خیلی حس Gears of war داره ک لزوما چیز بدی نیست اما من گیمپلی tlou2 ر صددرصد ترجیح میدم.

 

[NoTing]

@Changed_Man 50
اکشن د لست برای رزیدنت ایول جواب نمی‌دهد: زیرا این دو مجموعه در بنیان جهان‌سازی تفاوت‌های اساسی دارند.
در لست او آس ، جهان بازی حول شخصیت‌ها شکل می‌گیرد. هدف از فضاسازی، تقویت روایت و نمایش تعامل شخصیت‌ها با دنیای اطرافشان است. کمبود مهمات، تجهیزات پزشکی محدود و گیم‌پلی مبتنی بر بقا، بازیکن را به مدیریت منابع وادار می‌کند. بازی شما را در موقعیتی قرار می‌دهد که برای زنده ماندن ناچار به پذیرش قوانین آن جهان هستید موضوعی که کاملاً با فضای پساآخرالزمانی بازی تناسب دارد.

اما رزیدنت اویل به نمایش اکشنی منحصربه‌فرد با شخصیت‌هایی شناخته می‌شود که گاه عملاً قوانین فیزیک را نادیده می‌گیرند، این مجموعه یک سوروایوال هارر با عناصری از فانتزی مدرن است. در اینجا برخلاف د لست تو ، جهان‌سازی در خدمت شخصیت‌ها نیست، بلکه در خدمت گیم‌پلی قرار دارد. هدف اصلی، ایجاد ترس، هیجان و آدرنالین مداوم است تا بازیکن همواره در وضعیت تنش، تردید و ناامنی قرار بگیرد.

پ.ن: بنابراین، هرچند این دو اثر در یک ژانر کلی دسته‌بندی می‌شوند، اما جهان‌سازی و فضاسازی آن‌ها بر پایه فلسفه‌های طراحی متفاوتی شکل گرفته است. به همین دلیل نمی‌توان همان گیم‌پلی را بدون تغییر از یکی به دیگری منتقل کرد، زیرا هویت و اهداف هر کدام با دیگری تفاوت بنیادین دارد.