Rate your last seen movie (قوانین پست اول حتما رعایت شود)

[Darkfie1d]

• اگه خواستید پستی رو نقل قول کنید به جای جواب دادن توی این تاپیک پست رو ببرید داخل تاپیک Movie Center و بزارید پست های اینجا به صورت یک پارچه باقی بمونه. برای این کار گزینه "+ نقل قول" رو پایین سمت چپ پست مورد نظرتون بزنید تا پست انتخاب بشه بعد داخل تاپیک Movie Center از ادیتور گزینه
  
  رو بزنید و پست مورد نظرتون رو اونجا نقل قول کنید.

• لطفاً اسم فیلم رو حتماً بنویسید عکس به صورت خالی کافی نیست
• عکسها رو حتماً به صورت Thumbnail/کم حجم قرار بدید.
• دوستان لطف کنن به جای شیوه های من درآوردی برای امتیاز دادن ، 10 رو حداکثر قرار بدن و نسبت به اون امتیاز بدن.
• نوشته هایی که ممکنه بخش خاصی از داستان فیلم رو لو بده، داخل تگ اسپویلر باید گذاشته بشه، در غیر اینصورت برخورد می شه
• از پست کردن هر گونه مطلبی که به مبحث این تاپیک مربوط نمیشه خودداری کنید

امکان ویرایش قوانین وجود داره .

 

[Red V]

Mary And Max

نابودم کرد ..... یه چیز بد لامصبی بود .... هیچ جوره و به هیچ وجه نتونستم اخرش خودم رو کنترل کنم .....نامرد بدجور فضای فیلم و شخصیت ها تمام وجود ادم رو فرامیگیره..... چیزی نیست که بشه این استاپ موشن رو باهاش توصیف کرد و یه اثر هنری بحساب میاد که نمونه اش رو خیلی خیلی خیلی سخته بتونید پیدا کنید ... دیالوگ ها ها یچیزی فراتر از هر گونه دیالوگ هستند و بهترین پیام فیلم هم ، دوستی ، به بهترین شکل ممکن تعریف شده تو فیلم .... واقعا خیلی سخت و غیر ممکن هست اگه بتونید خودتون رو اخرش کنترل کنید .... ای انیمیشن جوری رخنه در ذهنتون میکنه که انگار شخصیت هاش رو همیشه داشتید پیگیری میکردید . داستان و اهنگ ها و موسیقی های خارق العاده این استاپ موشن خار العاده یه چیز فراتر از حد تصور هرکسی هست . خواهش میکنم حتما این رو نگاه کنید . خواهش میکنم .

اصلا توانایی نمره دادن ندارم !!

 

[SaDrA-HhH]

Jack Reacher

خیلی قشنگ بود،شاهکار نبود ولی توی فیلمای این چند وقت به نظرم خیلی خوب بود.

8/10

 

[kimsungbabak]

scott pilgram vs. the world
7.5/10

 

[SMM9]

Frankenweenie
خیلی چیز خاصی نبود ولی از Brave بهتر بود و اتمسفر گیرایی هم داشت
کلا این سالها سالهای خوبی برای انیمیشن نبود متاسفانه
8/10

 

[Red V]

Silver Linings Playbook

Realy Realy Realy Fuc*ing Awesome Love And Madness Story That Polish Your Soul

9.5/10

 

[kimsungbabak]

looper
از معدود فیلمای علمی-تخیلی هست که نویسنده از عنصر مغز هم توی نوشتن داستان فیلم استفاده کرده بود:dخیلی خوشم اومد.
8.5/10

 

[HL2-GF]

Seven Psychopaths

با دیدن فقط 25 دقیقه از Seven Psychopaths چشمام گرد شده ! لعنتی همین 25 دقیقه اولش که تا حالا دیدم میارزه به کل فیلمهای سال ! اخه این Martin McDonagh چه مخی داره که میتونه اینقدر دیالوگ ها رو قشنگ کنار هم بچینه ، یه جورایی هنوز در حال پمپاژ خون و کف هستم تا حالا از شروع In Bruge هم بهتر بوده هنوز 1 ساعت 25 دقیقه ش رو ندیده نمره کامل میدم ، پیش به سوی ادامه فیلم

در ضمن بهترین اسمبل کست رو داره ، فوق العادست بازیها

10/10

 

[Good Guy Greg]

Seven Psychopaths

با دیدن فقط 25 دقیقه از Seven Psychopaths چشمام گرد شده ! لعنتی همین 25 دقیقه اولش که تا حالا دیدم میارزه به کل فیلمهای سال ! اخه این Martin McDonagh چه مخی داره که میتونه اینقدر دیالوگ ها رو قشنگ کنار هم بچینه ، یه جورایی هنوز در حال پمپاژ خون و کف هستم تا حالا از شروع In Bruge هم بهتر بوده هنوز 1 ساعت 25 دقیقه ش رو ندیده نمره کامل میدم ، پیش به سوی ادامه فیلم

در ضمن بهترین اسمبل کست رو داره ، فوق العادست بازیها

10/10

من با دیدن این فیلم همش داشتم گریه میکردم.

Spoiler: undefined

یه سگ شیتزو داشتم مثل همین سگ داستان فیم که البته هیکلش از این ریزتر بود چونکه کوچیک تر بود کلا یکی از چشاش و دمش و سرش خال سیاه هم داشتن که این سگ بعد از تزریق واکسن مریض شد . 300 خریدمش 500 خرجش کردم آخرشم مرد

آخرین فیلمی هم که دیدم The Hobbit : An Unexpected Journey بود دم پیتر جکسون گرم بازم گل کاشت . خیلی خیلی منتظر دنباله فیلم هستم . نمره من هم به این فیلم 10/10 هست چون از نظر من هیچ نقصی نداشت .

 

[ghost]

Les Misérables

نیمه ی اول فیلم فوق العادس. فیلم فرم موزیکال مطلق داره و تقریبا همه ی دیالوگ ها موزیکال هستند که شاید این به مذاق خیلی ها خوش نیاد.
فیلم هیچ جلوه های ویژه ای نداره و خیلی سعی کرده حال و هوای تئاتریش رو حفظ کنه. بازی هیو جکمن بی نقصه و هاتاوی فوق العادس جوری که میشه درد و رنجش رو با پوست و استخوان حس کرد.
ولی دلایلی هست که باعث میشه Les Miz از یه فیلم متوسط جلوتر نره. بازی فوق العاده نچسب و عجیب غریب راسل کرو با اون شکل آواز خوندنش واقعا حال ادم رو بد میکنه.
انگار کرو داره به زور و از سره اجبار نقش بازی میکنه. شکل آواز خوندنش هم افتضاحه. جوری که اوائل که به صداش عادت نکردید ممکنه خیلی جاها ناخواسته خنده تون بگیره.
فیلم خیلی بی روحه. وای به حال صحنه هایی که جکمن و هاتاوی توش نباشن. به شدت غیر قابل تحمل میشه. هیچ کدوم از این شخصیت ها جوری که باید خاصیت همراه کنندگی ندارن و انقدر سرد و خالین که اهمیتی نداره چه بلایی قراره سرشون بیاد. تام هوپر واقعا وسواس عجیب غریبی برا خیلی از جنبه های فنی فیلم از جمله همون مسئله ی ضبط صدا سره صحنه به خرج داده که نتیجه اش کاملا منفی از آب در اومده. توجه بیش از حد هوپر به ریتم باعث شده پیرنگ اصلی رو فراموش کنه.
نتیجه یه فیلم متوسط شده. با نیم ساعت ابتدایی فوق العاده و ادامه ی متوسط و ضعیف.
یه نفر اون شعر غم انگیز و معروف I Dreamed A Dream که هاتاوی میخونه رو در مورد خوده فیلم خونده بود :

I dream a dream of musicals gone by/ directed by people who could create a rhythm/ and establish a style

7/10

 

[Sweet Lucifer]

Killing Them Softly

حرف، حرف، حرف و فقط حرف. اما دریغ از یک لحظه خستگی.

9/10

 

[SMM9]

Lawless
7.5/10

 

[Kavigne]

سخت بشه توی فیلم های برتون مرز مشخصی بین واقعیت و خیال پردازی قائل بشیم. توی این جا این مرز بیشتر از همیشه باریک تر شده و عملا من مرزی رو نمی بینم. فیلم، اساسا در ستایش و تشویق مخاطب به خیال پردازی، به این که واقعا تمام چیزهایی که ما داریم، فیزیکی نیستن و قوه خیال و خیال پردازی ما از ارزشمند ترین چیزهاییه که ما داریم ...
به قول یکی از معلمای دبیرستانم که خدا همیشه حفظش کنه می گفت: "خدا نکنه قوه فکر کردن و تخیل رو ازمون بگیرن."
بارها و بارها این رو تیم برتون توی کارهاش نشون داده و اتفاقا امسال دست روی یه موزیک ویدئویی گذاشت از The Killers معروف، که جوهره اصلیش همینه. یه پسر بچه که عاشق یه خانوم سیرک استار می شه و در خیال خودش با اون زندگی میکنه. توی Big Fish ما شاهد یه سری اتفاقات هستیم که واقعا نمی دونیم باید باورشون کنیم یا نه. یه سری داستان از یه پیر مرد رو به موت (بر روی تخت بیمارستان) داره روایت می شه برای پسرش، در واقع زندگی نامه خود اون پیر مرد هست. واقعا کسی نمیتونه باورشون کنه اگر بدون پیش زمینه تعریف بشن! که مثلا یه پیر زن جادوگر مرگ رو بهش نشون داده و دیگه ترسی وجود نداره در ادامه زندگی پیر مرد. انقدر ریتم آهنگ و بخصوص فضاسازی های فیلم آشنا و تیم برتونی و مثل همیشه سورئالیسم مدرن و پر از تشویش ذهن برتون، که غرق کننست. در واقعا فیلم دو مدل آرت دیزاین داره، یدونه مربوط به زمان تعریف خاطره در گذشته می شه (به شدت فانتزی و گوشه دار) و دومیش به زمان حال که زندگی مدرن و ماشینیزه امروزی رو نشون می ده.
نمادها کاملا مشخص و قابل تمییز دادن هستن. به راحتی می فهمیم پیر مرد نماد خیال و خیال پردازیه و فیلم و فیلمساز تکریمش می کنن. از اون طرف پسر رو داریم که در تضاد با پدر سخت سری می کنه، پسری که همسرش هم دچار دوگانگی شده که برای پسرشون(نوه پیرمرد) چه توضیحی بده، بابابزرگت دارهراست میگه یا دروغ؟
روایت داستان یک روایت چند لایه ولی با یک انتها هست. چندین و چند داستان روایت می شه از زبان پیرمرد در مسیر زندگیش، یک سفر پر ماجرا، که برای اولین باره میشنویم و میبینیمشون. واقعا تازه و نو هستن داستانها و از بعد تصویری هم به شدت خوشرنگ و لعاب و فانتزی.
نکته عطف و قوت فیلم رو پایان فیلم می دونم که از دل یه فیلمنامه فوق العاده منسجم و خوب بیرون می آد (اقتباسی از یه رمان به همین اسم.) که یک خط به شما داده می شه که تمام اون خیال پردازیها و باور نکرده های شما روش خط خورده می شه و دیگه این جا باور می کنید همه چیز رو. اون غول گنده هه هم همین طور.
مطمئن باشید یه روز که تیم برتون بمیره، بخوان ازش یاد کنن قطعا همین فیلم رو پرچم میکنن. به نظر می رسه انقدری که برتون پیرمرد رو بولد و نماد کامل سفیدی نشون داده، که دوست داره همه ازش با همین شخصیت یاد کنن. شخصی ترین و به نوعی برتونیزه ترین فیلمی که برتون ساخته، همین ماهی بزرگ هست.

Big Fish

10 از 10

 

[SaDrA-HhH]

میشه فیلم رو به 2 بخش تقسیم کرد،با راسل کرو و بدون راسل کرو که اولی متوسط رو به پایین ـه و دومی هم باز به دو قسمت با هیو جکمن و بدون هیوجکمن تقسیم میشه که اولی فوق العاده و دومی خیلی متوسط ـه؛شاید قیافه راسل کرو به نقشش بخوره ولی اصلا توانایی و صدای لازم واسه بازی تو همچین فیلمی رو نداره.
فیلم خیلی چشم نوازه از لحاظ بصری ولی این اجرای زنده ترانه ها روی صحنه بعضی جاها ناجور از آب در اومده.
بازی هاتاوی خیلی قشنگه و کاملا حس بدبختی و بیچارگی رو به آدم منتقل میکنه.
1/3 پایانی فیلم رو به خواب آور شدن میره.
کلا نه میشه گفت شاهکاره و نه میشه گفت ضعیفه؛یه سری بدسلیقگی ها بعضی جاها فیلمو زده زمین ولی هنوزم به تجربه خوب محسوب میشه.
8/10

 

[sorvinho]

میشه فیلم رو به 2 بخش تقسیم کرد،با راسل کرو و بدون راسل کرو که اولی متوسط رو به پایین ـه و دومی هم باز به دو قسمت با هیو جکمن و بدون هیوجکمن تقسیم میشه که اولی فوق العاده و دومی خیلی متوسط ـه؛شاید قیافه راسل کرو به نقشش بخوره ولی اصلا توانایی و صدای لازم واسه بازی تو همچین فیلمی رو نداره.
فیلم خیلی چشم نوازه از لحاظ بصری ولی این اجرای زنده ترانه ها روی صحنه بعضی جاها ناجور از آب در اومده.
بازی هاتاوی خیلی قشنگه و کاملا حس بدبختی و بیچارگی رو به آدم منتقل میکنه.
1/3 پایانی فیلم رو به خواب آور شدن میره.
کلا نه میشه گفت شاهکاره و نه میشه گفت ضعیفه؛یه سری بدسلیقگی ها بعضی جاها فیلمو زده زمین ولی هنوزم به تجربه خوب محسوب میشه.
8/10

بازی جکمن در حدی هست اسکار بگیره؟یا حداقل شانس جدی باشه؟

 

[Kavigne]

بازی جکمن در حدی هست اسکار بگیره؟یا حداقل شانس جدی باشه؟

اون یارو سومیش هم می گیره، جای بحث نیست ...