Rate your last seen movie (قوانین پست اول حتما رعایت شود)

[Darkfie1d]

• اگه خواستید پستی رو نقل قول کنید به جای جواب دادن توی این تاپیک پست رو ببرید داخل تاپیک Movie Center و بزارید پست های اینجا به صورت یک پارچه باقی بمونه. برای این کار گزینه "+ نقل قول" رو پایین سمت چپ پست مورد نظرتون بزنید تا پست انتخاب بشه بعد داخل تاپیک Movie Center از ادیتور گزینه
  
  رو بزنید و پست مورد نظرتون رو اونجا نقل قول کنید.

• لطفاً اسم فیلم رو حتماً بنویسید عکس به صورت خالی کافی نیست
• عکسها رو حتماً به صورت Thumbnail/کم حجم قرار بدید.
• دوستان لطف کنن به جای شیوه های من درآوردی برای امتیاز دادن ، 10 رو حداکثر قرار بدن و نسبت به اون امتیاز بدن.
• نوشته هایی که ممکنه بخش خاصی از داستان فیلم رو لو بده، داخل تگ اسپویلر باید گذاشته بشه، در غیر اینصورت برخورد می شه
• از پست کردن هر گونه مطلبی که به مبحث این تاپیک مربوط نمیشه خودداری کنید

امکان ویرایش قوانین وجود داره .

 

[star2009]

من خیلی دوست دارم شجاع دل رو ببینم ولی متاسفانه وقت نمیکنم
در مورد هری پاتر هفت قسمت دومشم باید بگم که همیشه دوست داشتم پرفسور سوروس شخصیت خوبی داشته باشه که آخرش هم به مراد دلم رسیدم

Spoiler

لحظه مرگش تمام اونکارارو به خاطر خود هری کرده بود حتی مرگ دامبلدور

 

[.:Metallica:.]

یه چند وقت زدم تو کار فیلم های قدیمی :

Shawshank Redemption :
9.8/10
واقعا فیلم زیبایی بود ، نحوه ی روایت داستان رو خیلی دوست داشتم ... مرگان فریمن مثل همیشه عالی بازی کرد

Taxi Driver:
8.2/10
بازی زیبای دنیرو و داستانی نه چندان جالب ....

Leon The professional:
9.9/10
شاهکاری بینظیر ، مطمعنا همتون تا الان دیدیتش ، بهتون پیشنهاد میکنم یه بار دیگه برید ببینید

Pulp Fiction:
5/10
کلا این فیلم رو درک نکردم ، دوبار هم نگاش کردم ولی چیز خاصی توش ندیدم

Se7en :
9/10
باز هم مرگان فریمن ، این بار با برد پیت ، آخر فیلم خفن تموم شد

 

[leonk13]

Harry Brown

8/10

Michael Caine همچنان با 80 سال سن چقدر قشنگ و مردونه بازی میکنه... . خیلی از استایلش خوشم میاد، خوشحالم که این اوخر هم نولان بهترین استفاده رو ازش میکنه.

فیلم با اینکه خیلی آروم و زیبا جلو میره یه جاهاییش هم نسبتا منطق زیادی درش به کار نرفته ولی لطمه ی خاصی به هسته خوده فیلم نمیزنه.

 

[SaDrA-HhH]

آرتیست 10/10

 

[u_2]

هیولا فکنم 2003عالی بود 7/10برا دومین بار بود دیدمش بازی شچارلیز ترون عالی بود ولی زیاد ازفیلم خوشم نیومد اون7فقط بخاطر بازی عالی ترون..یه چیز مسخره برا من هست تو این صنعت لعنتی سینما که بازی بازیگرا خیلی برام مهمه و تو فیلم های همجنس گرای بعضی بازیگرا عالی بازی میکنن و مجبور میشیم ببینم اینم شانس بد من مثل:همین ترون تو هیولا.هیث لجر تو بروک بک.شون پن تو میلک.تام هنکس تو فیلادلفیا.ال پاچینو تو بعد از ظهر سگی.کالین فرث تو سینگل من. و...لعنت بهشون

 

[clockwork orange]

آرتیست

چندتا سوال درباره این فیلم اگه کسی دیده می تونه بهم بگه؟
آرتیست انقدری که بنظر میاد تو نوستالژی می غلته؟ یا اینکه فقط نگاه نوستالژیکی به گذشته داره ولی تونسته به زمان حال گسترده شه؟ یا اینکه اینطور نیست و واقعا فیلمیه که می شه گفت در 2011 ساخته شده که فقط می خواد اون دوره رو با زیباشناسی که باهاش شناخته می شه نمایش بده؟ اگه یکی از این فیلم خوشش بیاد آیا می تونه از فیلمهای دوران صامت هم لذت ببره و اگه نه چرا؟
بنظر خودم اینطور می رسه که فیلم کاری کرده که اینروزا زیاد انجام می دن یعنی برداشتن استایل یه دوره و وصل کردنش به light material.
البته نمی دونم چرا تریلر فیلمو دیدم بیشتر یادآور کمدی و موزیکالهای دهه 30 بود تا دوران صامت.

 

[Sweet Jesus]

Rango

وربینسکی یکی از آندرریت‌ترین کارگرداناس برا من. Rangoش مثل Weatherman با دقت و ظرافت ساخته شده، دقیقا میدونسته قراره چی بسازه و همون رو ساخته. ارجاعاتش به اینور اونور دوست‌داشتنی بود و وُیس‌اکتینگش بی‌نقص بود. جانی دپ چند وقتی میشه که فیلمی به خوبی این بازی نکرده قطعات پازل داستانش خیلی دقیق کنار هم چیده شدند، تنها مشکلش اینه که چیز جدیدی برای عرضه نداره این داستان. اونم تو دنیای انیمیشن، خیلی مهمه که بدونی دستت برای خلق همه چیز بازه. ممکنه بگین نمیشه این نقد رو وارد کرد، انگار یه ادای دینی کرده با ساخت این فیلم به چندتا کار شاخص وسترن مثلا. اما راه‌های بهتری از کنار هم چیدن شخصیت بدهای خیلی کلیشه‌ای هم میتونست باشه. بازم میگم،‌ اونم تو دنیای انیمیشن که خلق همه چیز ممکنه. انتظار داشتم پلاتش یه چیزی بیشتر از politician, gunslinger, mystical journey guy تحویلم بده که انتظارم برآورده نشد.

7/10

 

[ghost]

A Dangerous Method

همه ی کسایی که با اشتیاق سراغ این فیلم میرن باید انتظارش رو داشته باشن که تا حد زیادی ناامید بشن.
بهتره با دیدن عکس فروید و یونگ روی پوستر فیلم هیجان زده نشید. چون قرار نیست چیزه خاصی درمورده دو تا از استاد های مسلم علم روانشناسی بدونین ، بلکه قراره با اور اکت های خانوم Keira Knightley آشنا بشید :d

داستان Jung و Spielrein و ماجرا های سال 1904 خیلی پتانسیل بیش از این داشت. ولی پردازش فیلم ضعیفه. کراننبرگ اصولا علاقه ی زیادی به موضوعات روانشناختی داره ( بازخوردش تو فیلمای قبلیش مشخصه )
ولی حالا که یه فیلم در مورد دو تا از بزرگترین روانشناس های قرن بهش دادن نتونسته از عهد اش بر بیاد.
فیلم اونقدر تو رابطه ی بین سابینا و یونگ ( بی مایه ترین بخش داستان ) غرق میشه که دیگه به اصلی ترین بخش موضوع که تجزیه و تحلیل تعاملات و اختلافات بین فروید و یونگ هست ، نمی رسه.
حداقل کاری که می تونستن بکنن این بود که چهار تا دیالوگ درست و حسابی برای فروید بنویسن.
به هرحال بزرگترین ضربه ای که به فیلم خورده به نظرم بازی Keira Knightley هست که یه جاهایی اونقدر بد بازی می کنه که ادم بجای اینکه تحت تاثیر قرار بگیره بیشتر خندش می گیره.
اونم تو حیاتی ترین بخش های فیلم.
6/10

 

[ArianUndead]

همین الان امیر داشت میگفت باید دید پرداختش به رابطه فروید و یونگ چجوریه که مثل اینکه بحثی باقی نمیمونه.

 

[Sweet Jesus]

هوم. سوال اینجاست که فیلم چطور رابطه یونگ و فروید رو پرداخت کرده؟ یکی از پیچیده‌ترین روابط دنیا رو داشتن این دوتا آدم. یه چیزی تو مایه‌های فلینی و پازولینی بودن دقیقا. بعد سوال بعدی اینکه صرفا میاد به طرز احمقانه‌ای که کرنبرگ همیشه فیلم میسازه، اومده ظاهر قضیه رو انقدر چسبیده که بعد یادش رفته فیلم در مورد "روانکاوی"‌ داره میسازه؟ من زمانی که کست فیلم تغییر کرد خیلی خورد تو ذوقم. ترجیح میدادم والتز رو به جای فروید ببینم و نایتلی رو اصلا نبینم. ولی خُب، با فاسبندر موافقم.

مساله دوم نوع نگاهش به این دو نفره. تنها اثری که تا الان تونسته فروید و عقاید رو درست به مدیوم سینمایی نزدیک کنه، فیلمنامه سارتر بوده. نه خود فیلم حتی. فیلمنامه صرفا. سوال اینجاست که کرنبرگ یادش مونده این دوتا آدمیزادهایی بودن که روانکاوی رو شکل دادن، یا روانکاوهایی ازشون ساخته که برای دیدن خیلی جذابن؟ همه فیلمای این تیریپی ابرقهرمانی محسوب میشن برای من. خیلی کم اومدن یه نفر رو با همه ضعف‌هاش و قدرت‌هاش نشون دادن. حالا چه برسه به یه مثلث سه نفره روانکاوی

علم غیب مثلن. دقیقا نایتلی یه جوری بازی میکنه انگار تئاتر شهره کارگردانش از این سینما جوانی‌هاست که به فیلمش مجوز ندادن اومده تئاتر ساخته تو فاز دکتر کالیاری. بعدم اصولن کرنبرگ مثل مطهری میمونه، در همه باب اظهار فضل‌های مفصلی میکنه هیچکدومش به درد تعویض با چاقاله بادوم نمیخوره

 

[clockwork orange]

فیلم آخرشو که من ندیدم ولی کراننبرگ چندتا فیلم عالی داره به غیر از Eastern Promises و History of Violence که همه دیدن ولی با اینحال بنظرم بسیار misunderstood شدن, Videodrome و Existenz هم فیلمای جالبین و البته Crash هم با اینکه نسبتا فیلم ضعیفیه و فقط به این دلیل که رمان بالارد رو که در دهه 70 نوشته به اندازه کافی آپدیت نکرده و زیباشناسیش هم تا جاییکه باید نمی ره ولی بااینحال بنظرم کار جالبیه و بعضی اوقات قدرتمند.

 

[Sweet Jesus]

اصولا اردلان با هیچکدوم از فیلماش نتونستم ارتباط برقرار کنم. همیشه یه جور لنگ درهوایی چه از نظر بصری، چه از نظر فیلمنامه تو کاراش به نظر من بوده. نه اونقدر بعد روانشناختی کاراش قوی بوده، نه اونقدر بعد سینماییش که بتونه ضعف محتواییش رو بپوشونه برام. کار ِ خوب داشته برام، ولی هیچوقت نتونستم بگم کارگردان آسی بوده به نظرم.

A Dangerous Method

اولین مشکلی که با فیلم داشتم از نظر بصری چیپ بودنش بود. تصویر صرفا برای تصویر بودن بود و انگار یه مستند از غزه برام پخش کردن. زیبایی‌شناسی میتونه در کنار رئالیسم هم به کار بره. مشکل دوم بازی نایتلی بود. فوق‌العاده نچسب، خشک و اغراق آمیز. با اینکه ترجیح میدادم والتز رو به جای فروید ببینم، اما مورتنسن هم فوق‌العاده ظاهر شده بود، فاسبندر بازی فوق‌العاده‌ای کرده بود و وینسنت کسل از همشون بهتر بود همون مدتی که تو فیلم بود. مشکل اصلی، فیلمنامه‌ست. سردرگمه، گیجه و نمیدونه قراره چی به مخاطب ارائه بده. یه مستند داستانی در مورد فروید و یونگ؟ یه داستان عشقی؟ یه داستان روان‌شناختی که برای درکش باید دنبال متافور گشت؟ هیچکدوم. انقدر جسته گریخته به مطالب مختلف پرداخته بود که نمی‌شد در مورد هیچکدومشون صحبت کرد. اما مشکل اصلی، نمایش فیلم از فروید بود که یه جور Villainy خاصی توش بود. فیلم انقدر آنبالانس نوشته شده که به جای اینکه فروید و یونگ دوتا خط مونیخ و زوریخ باشن، تبدیل شده بودن به یه آنتاگونیست و پروتاگونیست. بله، فروید واقعا یهودی بودی که تحت تاثیر یه سری مسائل حساسیت مذهبی نشون میداده. نه روی مذهبش، روی یهودی بودنش. اما نحوه نمایش این قضیه تو فیلم جوریه که فروید رو شبیه راس الغول تو داستان‌های بتمن نشون میده. و از اون‌طرف اعتبار بیش از حدی که به علم لدنی یونگ میده برام قابل هضم نبود. شخصیتی که این وسط اضافه‌ست، اشپیلرین‌ئه، کاتالیزور داستان قرار بوده باشه، که گُم میشه تو متریال‌های فیلم. در واقع میاد یه جوری بالانس بین ویلنی فروید رو با نشون دادن درگیری یونگ با یه مساله فرویدی نشون بده که ترکمون میزنه به قصه. تاکید فیلم رو یه سری از کلیشه‌های فیبل‌های فرویدی اعصاب‌خوردکن میشه، و چینش خط داستانیش آزار دهنده بود برای من. این جامپ‌های بی‌روح دو سال دو سال که می‌زد و یهو بی‌دلیل به یه اتفاق تاریخی معروف تو زندگی این دو نفر پریدن یه جور التماس برای جلب توجه بود بیشتر.

فروید متاسفانه یا خوشبختانه نظریه به شدت Cynicalی داره، اما از این وضعیتش تو این فیلم سوء استفاده میشه. همچنان متعصبانه فروید سارتر رو ترجیح میدم

6/10

 

[clockwork orange]

همیشه یه جور لنگ درهوایی چه از نظر بصری، چه از نظر فیلمنامه تو کاراش به نظر من بوده. نه اونقدر بعد روانشناختی کاراش قوی بوده، نه اونقدر بعد سینماییش که بتونه ضعف محتواییش رو بپوشونه برام

کراننبرگ از نظر بصری/زیباشناسی هیچوقت قوی نبوده. از این نظر تقریبا مثه بونوئله. ولی اگه فیلموگرافی کراننبرگ رو به سه دوره تقسیم کرد که دوره آخر شامل Existenz و History of Violence و Eastern Promises باشه که هر سه فیلم هم تمرکزشون روی ذات گریزان واقعیته, می تونم بگم تونسته تو این دوره به سطح پیچیدگی کوبریکی بدون ویژوالهای باشکوه و با دوز اضافه ای کافکا در داخل فیلمهای در ظاهر ژانری مینستریم برسه. شاید بعدا درباره اگزیستنز و History of Violence پست بدم.

 

[Modern Samurai]

دیوید کراننبرگ بهترین فیلمش مگسه که یکی از بهترین سایفای هاییه که دیدم تاحالا. بعدش هم a history of violence دیگه با بقیه فیلماش اصلا ارتباط برقرار نکردم. عجیب ترین فیلمش و یکی از بدترین فیلم های تاریخ سینما به عقیده من هم هم crash هستش که بیشتر میزد به پو%نوگرفیک تا فیلم. کسی اگه دیده اون فیلمو و چیزی فهمیده به ما هم بگه. ینی utter boredom !!!!

 

[Elvish Hero]

اولین مشکلی که با فیلم داشتم از نظر بصری چیپ بودنش بود. تصویر صرفا برای تصویر بودن بود و انگار یه مستند از غزه برام پخش کردن.

دقیقا همین مسئله س که من نمیخوام ببینمش، چیزایی که از فیلم دیدم flat ه! حالا نمیدونم flat چیه ولی این کلمه اومد تو ذهنم
من از کراننبرگ هیچ کاری تا قبل از 2005 ای ندیدم با اینکه میدونستم کیه و اینا اما خوب میدونم که استیل فیلماش باب میلم نیست!! اصولا از کسی که تو زندگیش 30 ثانیه Saw و Final Destination و Ring و اینا حتی از روی کنجکاوی ندیده(بگذریم از خیلی فیلمای دیگه مثلا Rosemary's Baby و اینا) چه انتظاری دارین؟ فیلم نه باید خشن باشه(خشن torture p0rn ای) نه باید ترسناک
اما با همه این احوال History of Violence رو بسیار پسند می نمایم، بسیار فیلم منسجمی بود به نظرم، به اضافه اینکه William کلا بچه باحالیه