Multi Platform Onimusha: Way of the Sword

بازی Onimusha: Way of the Sword پس از ۱۸ سال دوری، دوباره توسط کپکام رسماً معرفی شد و این بازی در سال 2026 عرضه خواهد شد.



فرنچایز اونیموشا اولین بار در سال 2001 با بازی Onimusha: Warlords معرفی شد که بر پایه مکانیسم ضدحمله "Issen" ساخته شده بود. دستکش شیطانی اونیموشا که به عنوان یک عنصر اصلی در این سری معرفی شد، توانایی جذب روح از جنما، موجودات هیولایی و بدشکل از دنیای دیگر را به بازیکن می‌داد.
در مراسم جوایز بازی 2024، با بازگشت قدرتمندانه ای روبرو شدیم. Onimusha: Way of the Sword در کیوتو در اوایل دوره ادو اتفاق می‌افتد. شرور خبیث، Malice، شهر تاریخی را به پناهگاهی تاریک و پیچیده برای بازگشت جنماهای شیطانی تبدیل کرده است.

​

 

[Destro]

View attachment 420984
امروز بازی روی استیم رکورد زد! بازی به شدت موفق عمل کرده و احتمالا شماره های بعدی هم ازش میبینیم در آینده

تا باشه ازین کامبک ها
همچنان داشتم فکر میکردم چقدر ip خوب زیرخاکی داریم که اگه به دست اینکارش سپرده بشه چه میشود...

 

[Arima Kishou]

این بازی چیزیه که من دوست داشتم Nioh باشه.

 

[Z-fan]

انجین بسیاز خوب و بهینه ای دارن و بازیاشون روی اکثر پی سی ها خیلی خوب فریم میده.

تاکید روی "اکثرا"
فن های Dragon's Dogma کامل یه نظر دیگه ای در این مورد دارن

 

[m.d.makan]

تاکید روی "اکثرا"
فن های Dragon's Dogma کامل یه نظر دیگه ای در این مورد دارن

کاملا درست است

انصافا با اینکه انجین خفنیه و بهینه ، در آن واحد میتونه مزخرف و غیر بهینه ترین انجین ممکن باشه!
یه کوچولو اسکیل بازی که میره بالا قشنگ ستون های بازی به لرزه میفته.
فقط برای همین بازیهای جمع و جورتر جواب میده.

اسمش هم روشه ، تخصصی برای RE و اونیموشا و کلا بازیهایی در همین حد توسعش دادن که خب تو این بازیها عالی جواب میده.

 

[SaDrA-HhH]

بازى راحته خيلى ولى باس اول كيوتو كه يه دور آدمو ميماله و به نظرم دو فاز بودنش زياده كارى بود.

 

[u.s.a]

چقدر این بازی خوبه
به شکل عجیبی بازی متعادله. نه خطیه، نه جهان باز. نه خیلی سخته، نه خیلی آسون. لول آپش نه خیلی ساده، نه خیلی پیچیده. سیستم مبارزه سر راست و بدون شلختگی و درهم برهمی.
تو محیط می گردی و دشمنان رو میکشی و لوت میکنی و لول آپ و میری سراغ باس ها. انقدر همه بخش ها خوب کار شده که آدم کیف میکنه.
فی الواقع باید بگم بازی واقعا شیکه

 

[MyJinx]

اینجوری IP رو تبلیغ و منتشر میکنن! بازی توی روز عرضه ۱ میلیون نسخه فروخته! اونم بازیی که نسخه قبلیش برای n سال پیشه!

Onimusha: Way of the Sword Sells Over 1 Million Units on Launch Day!– Total series sales surpass 10 million units driven by this first new title in 20 years – | Press Release |
CAPCOM

کپکام کلاس درس برای سونی بذاره که چجوری از IPهای قدیمیش استفاده کنه!

 

[FERYGAMER]

من دمو رو بازی کردم. فکر کنم چند وقت پیش از همین قسمت یه ویدیو داده بودن که منو ناامید کرد و تجربه مستقیمش هم کمکی نکرد به اینکه اون هایپ اولیم برگرده.
نقاط قوت بازی بزرگترینش کاراکتر اصلیه. فوق‌العاده هست از راه رفتن تا میمیک صورتش. خیلی وقت بود تو گیم از این مدل شخصیت ها نداشتیم. کلا داستان و شخصیت های فرعی هم خیلی باحال و خوب بودن.
به جز این برای من بقیه قسمت ها ضعیف بودن. گرافیک بازی وحشتناکه! متعجبم کپکام چطور با این موتور که خودشو تو Re و پراگماتا ثابت کرده همچین خروجی نسل هفتمی گرفتن! من از بازی های خطی خیلی بیشترت لذت میبرم ولی اینجا مشکل لول دیزاین هست! Golden Pathها اصلا مشخص نیستن! طبق عادت ذهنیم از بازی های روز یه جاهایی میرسیدم که گاری بود ضربه میزدم تا بشکنن ولی بعدش متوجه میشدم که این مسیرا مثل زمان Ps2 بسته هستند! از اونور یه جاهایی بود که اتفاقا در قابل باز شدن و قفلی بود که باید شکسته میشه ولی چون خود گیم از بس دستت رو بسته تو هم میگی لابد اینا باید خودشون باز میبوذن من نباید کاری کنم.
کامبت مشکل داره. یکیش layout دکمه ها (که البته میشه مدش رو تغییر داد یا حتی خودت جای دکمه هارو عوض کن) . انیمیشن های خیلی محدود و تکراری. یه تاخیری هست برای نشستن ضربه که برای من تا اخرش دستم نیومد تا براساسش خودمو آماده کنم. سیستم پریش هم برام عجیب بود زمان بندیش. کلا مکانیزم ها یکم کلنکی میزنن و روون نیستن.
سکیرو منو بد عادت کرد از بس که کامبتش دقیق بود و همون اول زمان بندی ها دستت میومد.
امیدوارم بتونن تو این چند ماه باقیمونده یه دستی بکشن روش.

دوستانی که بازی رو تجربه کردند میتونن بدون جانبداری بگن که این انتقادات من چقدرش به به نسخه کامل بازی هم میشینه؟

 

[Z-fan]

ساتورو نیهی، کارگردان بازی تو مصاحبه اش گفته که یکی از منابع الهام اصلی بازی Super Mario Odyssey بوده

Super Mario Odyssey بازی اکشن ـیه که راه افتادن توش خیلی راحته، اما در عین حال تو دل خودش خیلی بخش های داینامیک و چالش برانگیزی داره که نینتندو تو لحاظ کردن شون ماهره.

به طور مثال شما هر حرکتی که تو ماریو ادیسی میزنید یه عکس العملی از طرف بازی به بازیکن وارد میشه. این هسته عمل و عکس العمل تو کنترل بازی و حسی که به بازیکن منتقل میشه یکی از منابع الهام من برای شکل دادن به سیستم ملموس کنترل در Onimusha Way of Sword تبدیل شد.

منبع: Den otippade inspirationen bakom Onimusha: Way of the Sword

مطلب اصلی بیشتر صحبت کرده در مورد منابع الهامات بازی، من فقط ترجمه این تیکه رو پیدا کردم

 

[all4u]

بی ربط به تاپیکه ولی Ninja gaiden 4 بهترین بازی اکشن پارسال و یکی از بهترین های این نسل بود . فروشش فکر کنم همون حدودی بود که نسخه های قبلی بودن ، مطمئن نیستم . ولی خیلی جا داشت که بیشتر بفروشه و حیف شد

داداش اخه رو چه حسابی میگی یک اشغال تکراری بود دیگه کجاش جذاب بود اخه
کجاش بهترین بود شاید برای شما اینطوری بوده

 

[all4u]

داداش اخه رو چه حسابی میگی یک اشغال تکراری بود دیگه کجاش جذاب بود اخه
کجاش بهترین بود شاید برای شما اینطوری بوده

نه ببینید کل سری رو بازی کردم از قدیمیا تا ریمیک و اینا اشغال که نه اما واقعا تکراری بود محیط جذاب نبود سرد بود داستانم بیخودی بود کشش نداشت قبلیا خیلی بهتر بودن و جذاب

 

[.:Melkor:.]

خب بازی رو تموم کردم و واسم جالب بود که چقدر کپکام توی این نسخه از لحاظ ترکیب تاریخ واقعی ژاپن و اسطوره‌ها سنگ تمام گذاشته و واسه منی که به اساطیر و تاریخ ژاپن علاقه دارم لحظه به لحظه بازی پر از حس خوب و لذت بود
یه سری توضیحات در مورد تاریخ و اساطیر این بازی و ارتباطشون با بازیهای دیگه مثل Nioh توی اسپویل مینویسم،خوندنش خالی از لطف نیست


شخصیت‌های تاریخی واقعی بازی

میاموتو موساشی (Miyamoto Musashi) قهرمان اصلی بازی هست که همون رونین و شمشیرزن افسانه‌ای تاریخه و چهرش رو از روی اسطوره سینما توشیرو میفونه مدلسازی کردن،موساشی در تاریخ واقعی ژاپن به عنوان بزرگترین شمشیرزن تمام دوران شناخته میشه که در بیش از ۶۰ دوئل مرگبار شرکت کرد و هرگز شکست نخورد،موساشی مبدع سبک دو شمشیره (نیتن ایچی-ریو) و نویسنده کتاب معروف «پنج حلقه» هم هست،کپکام توی این بازی موساشی رو در دوران پختگیش به تصویر کشیده که با قدرت اونی ترکیب شده تا با گنما مبارزه کنه

ساساکی گانریو (Sasaki Ganryu)
رقیب دیرینه موساشی که اینجا به عنوان یه باس تاریک روبرومون قرار میگیره،در تاریخ واقعی ژاپن ایشون با نام ساساکی کوجیرو شناخته میشه و تنها شمشیرزنی بود که واقعا پتانسیل شکست دادن موساشی رو داشت،کوجیرو استاد استفاده از شمشیرهای نوداچی بود و تکنیکش به نام «برش پرستو» شناخته میشد،دوئل نهایی کوجیرو و موساشی در جزیره گانریوجی مشهورترین رویارویی تاریخ ساموراییهاست که در اون موساشی با ترفندهای ذهنی و تاخیر در حضور و تراشیدن یک پاروی چوبی بلند،بالاخره کوجیرو رو شکست داد و کشت،کپکام توی بازی از همین تقابل ابدی استفاده کرده اما گانریو رو فریب‌خورده نیروهای تاریک نشان میده

میناموتو نو یوشیتسونه (Minamoto no Yoshitsune)
ضد قهرمان اصلی و باس آخر بازی که برخلاف بازی Nioh 2 که اون رو به شکل یه جنگجوی نیمه‌یوکای با فرم تنگو نشون داده بودن اینجا کپکام روی بعد تاریک و تراژیکش دست گذاشته،یوشیتسونه در تاریخ ژاپن (قرن دوازدهم) یکی از نابغه‌ترین ژنرالهای نظامی و از محبوبترین قهرمانان تراژیک محسوب میشه که قبیله رقیب (تایرا) رو نابود کرد،اما برادر بزرگترش به او حسادت کرد و دستور قتلش رو داد که به همین دلیل مجبور به سپوکو شد،کپکام این حس طردشدگی تاریخی رو برداشته و توی بازی اونو به عنوان شروری نشان میده که برای انتقام از دنیا با گنما پیمان بسته

شیزوکا (Shizuka)
همسر یوشیتسونه و همون روحی هست که تمام مدت داخل دستبند اونی (Oni Gauntlet) به موساشی کمک میکنه،توی تاریخ واقعی ژاپن شیزوکا گوزِن رقصنده دربار و مظهر وفاداری محسوب میشه،شیزوکا معشوقه وفادار یوشیتسونه بود که در زمان فرار شوهرش دستگیر شد،اما زیر شدیدترین بازجوییها هرگز جای اونو لو نداد و حتی در حضور دشمنانش برای عشقش آواز خوند،کپکام این داستان رو فانتزی کرده؛جایی که شیزوکا توسط شوهر سقوط‌کردش فدا میشه تا توازن قدرت به هم بخوره،اما روح شیزوکا برای نجاتش به موساشی کمک میکنه

اوکونی (Izumo no Okuni)
همون دختر نوجوونی هست که آخر بازی با اوداچی رقص کابوکی اجرا میکنه،در واقعیت اوکونی بنیانگذار تئاتر کابوکی ژاپنه که در اوایل دوره ادو با رقصهای نمایشیش در بستر رودخانه‌های کیوتو معروف شد،اوکونی سبک جدیدی از هنر متکی بر درام و پوششهای عجیب رو خلق کرد،این کاراکتر توی فیلم کلاسیک «توطئه خاندان یاگیو» و بازی Nioh 2 هم حضور داشت و پایان این بازی قشنگ جاده رو برای دی‌ال‌سی یا نسخه بعدی با محوریت اوکونی باز گذاشته

اونو نو تاکامورا (Ono no Takamura) برخلاف تصور خیلیا تاکامورا در واقعیت اصلا سامورایی نبوده!اون یه دانشمند و شاعر بزرگ قرن نهم در دوره هِی‌آن بوده،اما طبق افسانه‌های فولکلور کیوتو مردم معتقد بودن تاکامورا شبها از طریق یه چاه در معبد به جهنم سفر میکنه تا به شاه انما (قاضی مردگان) کمک کنه!کپکام این افسانه رو برداشته و ازش یه محافظ جاودانه مرز دنیای مردگان ساخته،یه تئوری خفن هم بین پلیرها هست که میگه با توجه به موهای بلند و پیری ناچیزش این تاکامورا ممکنه همون آکچی سامانوسکه قهرمان نسخه‌های کلاسیک باشه که تغییر هویت داده!

دوکیو (Dokyo)
اون زن مرموز ترسناک و ماسک داری که آزمایشگاه زیرزمینی داره و با نخهای قرمزش بازی میکنه،این کاراکتر بر اساس یک راهب بودایی واقعی و بسیار بدنام در قرن هشتم ژاپن طراحی شده که به خاطر جادوگری و تلاش برای غصب تخت امپراتوری یکی از ۳ شرور بزرگ تاریخ ژاپن به حساب میاد!دوکیو با فریب دادن امپراتریس وقت تا آستانه پادشاهی رفت اما شکست خورد،کپکام توی بازی جنسیتش رو تغییر داده و اون رو با یوکای معروف روکوروکوبی (زن گردن‌دراز) ترکیب کرده،کات سینی که اونو با گردن درازش نشون میده و جنازه شیزوکا رو بیرون میکشه تا حقیقت رو به موساشی نشون بده و بعدش زنده کردن دوباره گانریو توی کات سین آخر بازی داستان رو واسه نسخه بعدی کاملا باز میذاره

واژه گنما (Genma) که ارتش شیاطین بازی رو تشکیل میدن،برخلاف بقیه غولها اصلا ریشه اسطوره‌ای واقعی توی فولکلور ژاپن نداره و ابداع خود کپکامه،در زبان ژاپنی واژه گنما از دو بخش «گِن» به معنی توهم یا جادو و «ما» به معنی شیطان تشکیل شده که در کل یعنی «شیاطین فریب‌دهنده»،از اونجایی که کپکام توی داستان بازی قبیله اونی (دیوهای سنتی ژاپن) رو به عنوان نیروهای خیر و اعطاکننده قدرت معرفی کرده این واژه ساختگی رو خلق کرد تا ارتش شیاطین بد ذات رو کاملا از اونیهای مهربان افسانه‌ها جدا کنه

باس‌ها و یوکای‌های مشترک با Nioh

شوتن دوجی (Shuten Doji)
پادشاه دیوهای باستانی (اونیها) که اواخر بازی یه باس‌ فایت وحشتناکه،شوتن دوجی در اصل بزرگترین و بدنامترین اونی در کل تاریخ افسانه‌های ژاپنه که در کوه اوئه زندگی میکرد،در اساطیر کهن شوتن دوجی به ولع عجیبش به شراب و البته دزدیدن دختران جوان و زیباروی پایتخت معروف بود که اونها رو اسیر و مجبور به رقص میکرد و در نهایت خونشون رو مینوشید و از گوشتشون تغذیه میکرد،کپکام توی بازی به زیبایی این افسانه تاریک رو پیاده کرده؛غولی که با یک دست جام شراب بزرگش رو حمل میکنه و با دست دیگه گرز خاردار معروفش رو میچرخونه،توی بازی Nioh 2 اون رو به عنوان یه باس مست با موهای آتشین دیده بودیم اما اینجا در اونیموشا کپکام اون رو به عنوان یکی از رهبران ارتش گنما به تصویر کشیده که قدرت آتشینش و فازهای مختلف مبارزش مخصوصا وقتی که از فرط مستی و خشم وحشی‌تر میشه یکی از زیباترین چالشهای بازی رو رقم میزنه

دیدارا (Daidara)
این غول تایتان‌ مانند و عظیم‌ الجثه که توی Nioh 2 با دستهای کریستالی بزرگش (Daidara Bocchi) یکی از باسهای معروف بود در اساطیر واقعی ژاپن به اسم «دیدارابوچی» شناخته میشه,دیدارابوچی در افسانه‌ها یک کامی یا یوکای غول‌پیکر باستانی و غول‌آساست که جثه‌ش به اندازه کوه‌هاست و ردپاش در زمین دریاچه و تالاب ایجاد میکنه و حتی طبق افسانه‌ها کوه فوجی رو جابجا کرده!کپکام در این بازی این مفهوم رو به شکل یک باس تایتان‌ مانند به نام Daidara: Slavering Glutton پیاده کرده که ابهت عجیبی به مبارزات بازی میده

بنکی (Benkei) راهب جنگجوی غول‌پیکر و یار وفادار یوشیتسونه هست،در افسانه‌ها و تاریخ ژاپن بنکی یک راهب سرکش و شمشیرزن شکست‌ناپذیر بود که در پل کیوتو با مبارزه شمشیر ساموراییها رو میگرفت تا اینکه از یوشیتسونه شکست خورد و تا پای مرگ بهش وفادار موند،مرگ بنکی در تاریخ به «مرگ ایستاده بنکی» معروفه،چون حتی بعد از تیرباران شدن هم ایستاده مرد و از اربابش دفاع کرد،بازی با الهام از همین افسانه اونو با زره سنگین و کلکسیونی از سلاحهای مختلف به عنوان یک سد محکم جلوی پلیر قرار میده

نوئی (Nue) همون موجود ترکیبی هست که توی دو فرم معمولی و Greater Nue حضور داره،نوئی در واقع یکی از قدیمیترین موجودات ترکیبی افسانه‌ای ژاپنه که بدنی شبیه به ببر،سری مثل میمون،دست و پایی مثل تانوکی(سگ راکونی) و دمی به شکل یک مار زنده داره،در فولکلور ژاپن نوئی رو مظهر بدشانسی،بیماری و صاعقه میدونن که شبها با آوازهای گریه‌آلودش پایتخت رو به وحشت انداخته بود،توی بازی هم با وفاداری به همین اسطوره حملات برق‌آسا و سمی وحشتناکی داره که حسابی پلیر رو به چالش میکشه


در کل به نظرم کپکام پتانسیل عجیبی برای نسخه‌های بعدی ایجاد کرده

 

[ce7en44]

بازى راحته خيلى ولى باس اول كيوتو كه يه دور آدمو ميماله و به نظرم دو فاز بودنش زياده كارى بود.

باسش برای دفلکت ساخته شده، با اون راحتر میشه زدش

 

[u.s.a]

ابن دو فاز شدن باس، اختراع کدوم پوفیوزی بود؟جدی کسی میدونه؟

 

[m.d.makan]

ابن دو فاز شدن باس، اختراع کدوم پوفیوزی بود؟جدی کسی میدونه؟

کار اینه:

View attachment گرد نخود دو برره.mp4