حالا یه گله آدم آسمون جل که کار دفتری و حسابداری می کردن بی کار شدن به هیچ کجای سینما بر نمی خوره.
اون بیکار شدن رو من از نظر این گفتم که یه سری آدم بیکار شدن.ولی به عنوان مثال New Line سابق یا Picturehouse یه سازمانی بود که کارش درست بود،پیکچرهاز حدود 31 نفر توش بودن که احتمالا نصفشون خیلی ربطی به خود مسئله ی سینما نداشتن ولی از اونجایی که Output این دستگاه خوب بود،پس نتیجه میشه که دستگاه خوبی بود و وقتی بزنی این دستگاهو از هم وا کنی دیگه معلوم نیست بازم تکرار شه یا نه.اون افرادی که بیکار شدن دو روز دیگه میرن یه جای دیگه هر کدوم مشغول میشن،وارنر هم به خاطر حقوق 30 نفر نزد پیکچرهاز رو تعطیل کنه،وارنر میخواد که کم کم از سینمای مستقل پای خودشو بکشه کنار.
ما فکر می کنیم قدیما سینما بهتر بوده
من اصلا یه همچین فکری نمیکنم،من میگم سینما احتمالا از این به بعد یه مشکلایی براش پیش میاد.من تو فیلمای محبوبم مقدار زیادیش از 2000 به بعد بوده،دلیل اصلی اینکه این قضیه انقدر اعصابمو ریخته بهم اینه که پای نیولاین و پیکچرهازی وسطه که Pan و LOTR رو درست کردن،دو تا فیلمی که من میپرستم.
همین اسپایدرمنی که می گیم مضخرفه (چطوری به اسپایدرمن می گن مضخرف بعد یه فاجعه ای مثل Mist می شه فیلم خوب و ارزشمند با دو تا اشکال)
البته اسپایدرمن رو من گفتم میست رو پرهام گفت،من از جفتشون خوشم نمیاد ولی دلیل اینکه از اسپایدرمن بدم میاد(مخصوصا شماره 3)اینه که 350 میلیون فروخته در صورتی که به هیچ وجه شاستگیشو نداره،داره؟
اینا رو اگه بیایم با آثار مثلا Blockbuster ی اون موقع مقایسه کنیم مشخصه که کفه ی ترازو به نفع کدوم ور سنگینی می کنه اینا هم البته فقط به خاطر تاثیر جلو ه های ویژه و اینا نیست
یعنی تو میگی کفه امروز سنگین تره؟یعنی اسپایدرمن و شرک بهتر از استاروارز و ایندیانا جونزن؟یا Alienها؟یا حتی تاتانیک از اینا بهتر نبود؟اتفاقا من اینجا جلوه ویژه و سینمای رزولوشن بالا و 3 بعدی و اینارو مقصر میدونم که شدن بهانه ای تو دست استودیوها برای افت کیفیت فیلمها.
می گن جورج لوکاس با Star Wars اومد فضای هالیوود رو تغییر داد و اگه الان مشکلی هست تقصیر لوکاسه (BS) مسئله اینه که مردم نمی خوان 4 ساعت بشینن تو سالن سینما و یه فیلم عاشقانه با داستان کند ببینن و بعد هم به خاطر اینکه بقیه خوششون اومده خوششون بیاد
هر کی میگه غلط میکنه

،سینما یه قسمتیشم پاپ کورنه،حالا اگه پاپ کورنش مثل LOTR و Star Wars محشر باشه و تازه از مرز سینمای عادی هم خارج شه که دیگه فبها!
ولی همون فیلم کند عاشقانه هم میگی به سلیقه ی نسل مربوطه،همونطوری که ملت رفتن Gone with the Wind رو طوری دیدن که دیگه هیچ فیلمی به رکوردش نمیرسه.
رشد جمعیت اونایی که دور سینما بودن مدیون همین زرق برق های فیلمبرداری و تدوین و طراحی صحنه ی اکشن درست و حسابیه و گرنه خیلی هایی که الان می گن سینما خراب شده و اینا فردا اگه دیگه فیلمای تخیلی و فانتزی نیاد گریه شون می گیره چون سینما همش می شه فیلمای عاشقانه ی کند یا Crime Noir
اینو قبول ندارم.من نمیگم سینما خراب شده ولی میگم مسیر درستی رو نمیره.و اگه اینطوری ادامه بده حتما خراب میشه.در ضمن همونطور که گفتم هنوزم پرمخاطب ترین فیلم تاریخ تو سالن همون بربادرفته هستش که البته من خودم خوشم نمیاد از فیلمش ولی میخوام بگم که مخاطب سینما به نسبت همچین رشد خوبی هم نداشته،نمونش پارسال که علیرغم اینکه رکورد فروش از نظر پولی زده شد ولی با توجه به اینکه سه تا Sequel خیلی محبوب داشت و اگه افت ارزش پول رو هم حساب کنیم تقریبا فاجعه بود.جلوه های ساختگی تصویری هم تا جایی که تو مسیر خود فیلم باشه خیلی عالیه،یعنی تا جایی که کار فیلمساز رو راحت تر میکنه،مثلا صحنه ی سقوط کونگ رو تو فیلم دهه 30 و فیلم جکسون که مقایسه کنی کاملا مشخصه که جلوه های تصویری چقدر خوبه،ولی مشکل اینجاس که جلوه های تصویری جای اصل فیلم رو میگیرن،یعنی به حای اینکه این افکت ها در خدمت روند فیلم باشن فیلم در خدمت این افکت ها قرار میگیره.
اینجوری دیگه تو قرن 21م باید بشینیم یه فیلمی ببینیم مثل ارتباط فرانسوی و بهش بگیم یه فیلم پلیسی خوب و تریلر خفن اما برای الان دیگه اینجوری جواب نمی ده یا یه فیلمای اکشنمون بشن مثل جیمز باند های راجر مور در حالیکه کمتر کسیه که بگه مون راکر بهتر از کازینو رویال بود
یه چیزی هم بگم که فکر نکنی من از این ادمای هستم که نوستالژی خفم کرده و ه میگم دهه 50 دهه طلایی سینما و اینا،همونطور که بالا گفتم من اصولا سینمای مدرن رو خیلی بیشتر و راحت تر میپسندم.در مورد مثلا مون راکر با مثلا کازینو رویال هم همونطور که گفتم اگه پیشرفت تو افکت ها و لوازم و سواد در خدمت فیلم باشه نتیجه میشه یه چیزی مثل کازینو رویال.ولی چطور میشه که همه(بدون استثنا)معتقدن سه گانه ی اول استاروارز بهتر از این 3 تای آخری بود؟
مشکل سینما این نیست که فیلم همه اجق وجق شدن مشکل اینه که هر سال تا قبل از اکتبر یه مریضی بین طرفدارای سینما شایع می شه که فکر می کنن دیگه تا آخر سال فیلم خوب نمیاد اما از اکتبر به بعد اصلا یادشون می ره اولای تابستون چی می گفتن
خوب همین فیلمایی که میاد رو مگه کی میاره؟پارسال جونو رو سرچ لایت آورد،نو کانتری رو پارامونت ونتج آورد،TWBB رو نمیدونم چون ندیدم ولی فکر کنم اونم ونتج آورد.پیارسالشم همینطوری بود،الان دیگه سالهاست که فیلمهای با کیفیت تا حد زیادی منحصرا تولید شده استودیوهای مستقل یا Specialty Division های کمپانی ها بزرگ هستن(پارامونت ونتج و فاکس سرچ لایت و اینا)خیلی وقته که تو جریان اصلی کمپانی های بزرگ دیگه فیلم خوب سخت پیدا میشه.واسه همینه که وقتی دو تا از این استودیوها تعطیل میشن یعنی دو تا مجرای تولیدی فیلمهای با کیفیت بسته شده.نگران اصلی وقتیه که به نظر میاد بقیه کمپانی ها همچین مسیری در پیش بگیرن،تقریبا همه کمپانی ها از چند سال پیش این نوع سینما رو از حساب بقیه فیلما جدا کردن،الانم که وارنر پیش قدم شد و این تیکه جدا شده از خودس رو خفه کرد.
جالب اینکه اگه الان وارنر رو دو تا پروژه حسابی حساب کرده باشه،یکیش بتمنه(نولان)اون یکیشم هابیته(دل تورو)و جفتشون زاییده ی این نوع سینمان.
مسئله اینه که تکنولوژی به خدمت سینما اومده اما بعضیا حساسیت دارن به این قضیه
مسئله اینه که کم کم داره قضیه برعکس میشه به خاطر اینکه مردم هم واکنش خوبی دادن نسبت به این قضیه.
ساخت یه فیلمی مثل ترنسفورمرز هنره اما قراره نیست ترنسفورمرز بهتر از پدرخوانده در بیاد چون پایه ی ساخت فیلم جوری نیست که بهتر از پدرخوانده در بیاد
ترنسفورمرز که تو نوع خودش بد نبود،ولی حتی ساختن اسپایدرمن3 هم هنره،سختی هم داره،ولی به نسبت درآمدی که داره خیلی راحته.
یا مثلا قرار نیست که پن اندازه ی اسپایدی بفروشه چون یه گروه کمی پن رو می فهمن و هیچ کس اصلا نظر حتی نزدیکه به اینکه پن یه فیلم مفرحه نداره
پن خسته کننده س؟

البته خوب درسته که الان نمیشه انتظار داش پن بیشتر بفروشه ولی چطور سال 72 گادفادر با اختلاف خیلی زیاد فیلم پرفروش سال شد؟
اگه همین تکنولوژی نبود پن هم با یه بودجه ی زیر 20 میلیونی ساخته نمی شد
اینجاس که اون حرفی که گفتم صدق میکنه،افکت ها در خدمت سینما.
مثلا بین آدمای دور و برم وقتی فیلم فارگو رو می دم ببینن می گن یه فیلم خیلی مسخرس اما از دیدن یه فیلم مثل اولتیماتوم بورن به شدت شاد می شن
همین خودش مال خوبیه،چرا اولتیماتوم بورن که فیلم سریعیه،نیاز به تفکر نداره(هر چند پن هم نداره

)و فیلمیه که عامه خوششون میاد نمیتونه پرفروش ترین فیلم سال بشه؟
سلیقه ها تغییر نکرده بلکه تهیه کننده ها تازه به سلیقه ی مردم رسیدن اسپایدر من اگه همزمان با لورنس عربستان هم اکران می شد در همون زمان هم بهتر از لورنس می فروخت چون این قدرت رو داره که قشر هایی رو بکشونه به سینما که در حالت عادی نمی رن
سلیقه ها و تصمیمات استودیو باهم حرکت میکنن،حتی در اکثر مواقع این استودیوها هستن که سلیقه مردم رو عوض میکنن.مثال شاده شم مخاطب وحشتناک بربادرفته در مقایسه با اتونمنته،جفتشون رو با یکم تخفیف میشه تو یه دسته قرار داد(یکم که چه عرض کنم با خیلی تخفیف!)ولی فروش اتونمنت کجا و بربادرفته کجا؟سلیقه کاملا قابل تغییره،ولی استودیوها میبینن ساختن فیلمی مثل اسپایدرمن 3 خیلی راحت تره تا اولتیماتوم بورن،پس چه بهتر که مردم رو به سمت فیلم های اسپایدرمن 3 یی سوق بدن.
اگه از 10 تا آدم عادی بپرسی لورنس رو دیدن شاید 2 تاشون دیده باشن اما اگه در مورد ترمیناتور بپرسی 8 تاشون ممکنه دیده باشن
ولی اگه از ده نفر که لورنس رو دیده باشن و ترمیناتور 3 رو هم دیده باشن بپرسی کدوم بهتره احتمالا سکو به طرف لورنس سنگینی میکنه.
ولی مسئله ای که هست اینه که اون آدمایی که بیکار شدن رو نمی شه آدمای مستعد و متفکر در نظر گرفت شاید ده نفر بینشون یه چیزی بودن ولی بقیه عمرا
اون آدما رو من و تو که نمیدونم مستعد بودن یا نه ولی در هرصورت کنار هم یه سیستمی به وجود آورده بودن که بازده سیستم خوب بود.حالا شاید ملا بشه گفت گل درشتاشون دو سه نفر بودن ولی مسئله اینه هیچ تضمینی نیست که اون گل درشتا به تنهایی خوب کار کنن،از اونجایی که اینجا اسمش بازی سنتره راحت ترین مثالشم بیل روپر و اینا که وقتی رفتن فلگ شیپ رو زدن همه گفتم ایول HellGate احتمالا یه چیز شاخی میشه در حد دیابلو ولی گند زد و معلوم شد که شاید بیل روپر خیلی آدم مهمی بوده ولی تو همون سیستم بلیزارد خوب جا افتاده بود،در صورتی که قبل از هلگیت همه میگفت بیل روپر و چند نفر دیگه آدمای اصلی هستن و اون بقیه آدمای بلیزارد اگه نبودن هم شاید فرقی نمیکرد.
یادمه یه بار تو یه مصاحبه ای خوندم اگه آدمایی که توی ILM و WETA هستن رو بزارن سر کارای مهم دنیا کار دنیا حله به اینا می گن آدم کار درست چرا از این جاها کسی اخراج نمی شه ؟ خوب معلومه چون سر کاری هست که باید باشن
یعنی مثلا تو میگی آدمایی که 30 تا فیلم شاخته باشن تو عمرشون که 5-6 تاش اون فیلمایی باشه که گفتم آدمای کار درستی نیستن؟مطمئن باش اگه فردا روزی هم 3ِD بشه فرمت اصلی سینما و فیلمای عادی برن تو حاشیه،بعد مثا ILM همچنان تو فیلمهای عادی پیشتاز باشه ولی تو 3D رقیب شرکت فرضی ZHF نشه،در ILM رو هم علیرغم تمام شایستگی هاش تخته میکنن،حتی اگه هنوزم تو سینمای معمولی باری خودش غولی باشه و کارش بهتر از ZHF هم باشه.
هیچی بابا کنسرتاش رو اکران کردن خیلی فروخت
والبته باعث شد استودیوها بفهمن چطوری میشه با Crap پول در آورد.
حالا واسه اینا پن مناسب تره یا اسپایدر من؟
حالا اگه اسپایدرمن نبود اینا میشستن پن میدیدن حالم میکردن
مطمئنا هالیوود بد نیست و سینما قسمت اعظمی از پیشرفتشو مدیون همین هالیووده. ولی بیش از حد قدرت گرفتن یه چیزی هم خوب نیست.مشکل اصلی هالیوود هم همینه که سینما رو زیادی تجاری کرده و از بحث اصلیش یعنی در درجه اول یه هنر بودنش کم کرده.
البته این فقط مختص امریکا نیست اروپاشم همینطوریه،حالا تو این هیری ویری جشنواره کن میخواد یه جورایی یه سری چیزا رو سرپا نگه داره که به نظر خیلیا تو مسیر درست حرکت نمیکنه.یعنی در واقع خودش داره ضربه میزنه به سینما.
دیگه از اون پیشرفتی که مثلا افرادی مثل هیچکاک یا ارسن ولز یا کوبریک تو سینما داشتن خبری نیست.یعنی رو کردن یه چیز جدید به وجود اوردن زانر های جدید(کاری که هیچکاک تو سینما کرد) یا خیلی چیزای دیگه.
البته علی رغم اینکه این همه زر زدم یه چیزی هم بگم که آینده رو نمیشه خیلی قطعی در موردش نظر داد،احتمالا همون موقعی که سینمای رنگی داشت پا میگرفت ملت میرفتن تو کافه میگفتن دیگه امیدی به سینما نیست و داره زوال میکنه و اینا،الانم وضع ما همونطوریه!
یا مثلا این دو تا فیلمی که تو سالهای اخیر اسکار بهترین فیلم رو بردن رو مقایسه کنید با فیلمای که تو دهه هفتاد اسکار می گرفتن.
البته NCFOM رو در موردش حرفی نزن که شاکی میشم،دیپارتد هم فکر کنم همه قبول داشته باشن که یه جورایی دلجویی از اسکورسیزی بود.
البته من نمی گم سینمای تجاری نباید باشه ولی دارم میگم دارن زیادی بهش بها میدن و داره سینمای هنری رو هم تحت تاثیر خودش قرار میده و این برای این نوع سینما و طرفدارانش خطرناکه.
چون کوپنم تموم شده بعد ا در باره مخالفتم با این جمله توضیح میدم
