Final Fantasy Resonance

بالاخره اسکوئر انیکس از جدیدترین نسخه فاینال فانتزی با نام Final Fantasy Resonance رونمایی کرد؛ عنوانی که از همان اولین تریلر توانست توجه طرفداران قدیمی و جدید مجموعه را جلب کند. این بازی نخستین فاینال فانتزی با سبک گرافیکی HD-2D است و تلاش می‌کند حال‌وهوای کلاسیک سری را با فناوری و طراحی مدرن ترکیب کند.

• بازگشت به مبارزات نوبتی (Turn-Based)
• گرافیک چشم‌نواز HD-2D مشابه آثار موفق اسکوئر انیکس
• داستانی جدید بر پایه دنیای Final Fantasy Brave Exvius
• حضور کریستال‌ها، چوکوبوها، ایرشیپ‌ها و سامون‌های نمادین سری
• حضور شخصیت‌های محبوبی مانند Cloud Strife، Tidus و Warrior of Light به شکلی ویژه در طول ماجراجویی

تاریخ انتشار بازی:
۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ برای PS5، Xbox Series، Nintendo Switch، Nintendo Switch 2 و PC منتشر خواهد شد.

به نظر می‌رسد Final Fantasy Resonance همان چیزی باشد که بسیاری از طرفداران سال‌ها منتظرش بودند؛ بازگشتی به ریشه‌های مجموعه با ظاهری مدرن و باشکوه. شما بعد از دیدن تریلر معرفی چه نظری دارید؟ آیا این بازی می‌تواند یکی از بهترین فاینال فانتزی‌های سال‌های اخیر باشد؟

 

[Cloud Strife]

و با تمام این حرفا میرسیم به اینکه...

انشاالله FF6 رو 2D-HD بدن
همون نوبتی و بازی دست نخورده+همراه یه آرت استایل بسیار زیبا

هرکی مسئول مارکتینگ دومینوز هست هم دمش گرم

View attachment 411727

با توجه به اینکه FF R تازه معرفی شده، ما میزاریم رو حساب اینکه منظورش 2D-HD بوده و از خوده

امیر ریمستر پیکسلی رو زدی؟ خیلی خوبه اونم، البته با کیفیت Resonance نیست مسلما، اما خیلی خفن شده.

کلا SE هرجور VI رو ریمیک کنه خوبه. غیر یه چیز خیلی بزرگ که بخواد تریلوژی شه و 20 سال ساختش طول بکشه

اصلا بحث از همین بازسازهای گاچاهای اسکوئر مثل Ever Crisis و Nier و... شروع شد خب
یه جا دیدم یکی از اعضای تیم گفت برای FFR حدود 6 سال وقت گذاشتیم.(تو 2020 تازه ایده مطرح شد)
اونهم زمانی که BE فعال بود!

پس میشه احتمال داد که همین الان که Ever Crisis سرورهاش فعاله ... شاید پروژه های مشابهی مثل FFR در دست ساخت باشه.
ولی خب الان که وقت Team Asano با همین FFR پره ، تازه فصلهای بعدی BE هم مونده که باید بیارن به FFR.
کلی کار دارن.

شاید نسل بعد ببینیمش.

من بیشتر از آرت استایل و کلا اپروچ این بازی خوشم میاد. به نظرم اینجوری جمع و جور، هم به روح بازی اصلی وفادار تره، هم ساختش راحت تر. پروژه Remake خیلی خیلی بزرگه. و قبلا هم گفتم، به نظرم افت فروش قسمت دوم بخشیش بخاطر این واقعیته که بازی تو این نسخه تموم نمیشه. و شوق ملت هم با نسخه اول فروکش کرده.

کلا یه چیز بسازن کل بازی رو یه جا بدن دستمون

 

[Akiba]

اصلا بحث از همین بازسازهای گاچاهای اسکوئر مثل Ever Crisis و Nier و... شروع شد خب
یه جا دیدم یکی از اعضای تیم گفت برای FFR حدود 6 سال وقت گذاشتیم.(تو 2020 تازه ایده مطرح شد)
اونهم زمانی که BE فعال بود!

پس میشه احتمال داد که همین الان که Ever Crisis سرورهاش فعاله ... شاید پروژه های مشابهی مثل FFR در دست ساخت باشه.
ولی خب الان که وقت Team Asano با همین FFR پره ، تازه فصلهای بعدی BE هم مونده که باید بیارن به FFR.
کلی کار دارن.

شاید نسل بعد ببینیمش.

انصافا پیکسل ریمستر یا 2D-HD برای X و X2 که عملا دیمیکه!
رویاش بخوره تو سرش

حالا 16 رو نزاشته، ولی از همه بیشتر 16 میتونه از چنین کاری سود ببره
حداقل مفتش گرون نیست دیگه مبارزاتش

Spoiler

بهع... یادم اومد پارتیم نداریم درست... هیچی اون راه رستگاری نداره

---

من فکر میکنم Ever Crisis هم نسخه کنسولی میگیره بعدها
اسکوئر جدا از همین اکتوپث0 و FFR/BE که داره میده ، پاکت ادیشن FF XV رو هم داد
قبلا بازسازی COMه KH (البته کنسول دستیه ولی خوب با دخل و تصرف خیلی فراوان) رو هم داده، یا داستان بازی موبایل KH رو یه بخشیش رو انیمیشن سینمایی کرد ...
Ever Crisis با وجود داستان جدید بخش سفیروث ، اسکوئر همینجوری ولش نمیکنه

مخالفید...
ولی چرا که نه اون بخش سفیروث رو DLC/اکسپنشن ریمیک بدن

 

[Albert Camus]

خفنیت EC به این ایونت محور بودنشه. اینکه اپیزودی میدن، و همه بازی ها و داستان های مربوط به VII رو توش در آوردن! امیدوارم بعد کامل شدن بازی یه پک خیلی خفن برای کنسول ها بدن. به نظرم میترکونه.

اصلا این حجم از پوشش‌دهیِ داستان مربوط به یونیورس VII خیلی عجیبه! این لعنتی‌ها کل خط داستانی رو عملاً دارن پوشش میدن؛ از Advent Children گرفته تا اخیراً این Dirge of Cerberus. یعنی برخلاف ظاهر جمع و جورش، پروژه خیلی گردن کلفتیه و فکر کنم این اتفاقی که میگی (پکیج کامل رو کنسول) اتفاق خواهد افتاد.

SE بلده اینکارو بکنه بابا ولی دیوونه است نمیخواد مثلا ریمیک DQ:VII. خیلی خوب بود واقعا. ساده و در عین حال جذاب و زیبا. اینا میتونن FFVI رو هم دقیقا همین شکلی ریمیک کنن. لازم نیست حتما یه چیز خیلی بزرگ مثل پروژه ریمیک VII باشه. واقعیت اینه که الان با توجه به تکنولوژی های موجود دیگه هیچ خری همچین اسکوپی رو برای گیمش انتخاب نمیکنه. ساخت بازی انقدر بزرگ منطقی نیست، ولی تریلوژی کردنشم خریته. بهترین کار اینه که اسکوپ پروداکشن رو بیارن پایین، یه ویژوال باحال ولی ارزون قیمت بسازن، و با این استایل ریمیکش کنن. در عوض تا جا داره بترکونن آرتشو. بازی خیلی خوبی میشه. اشتباه میکنن نمیرن سمتش.

این DQ VII: Reimagined رو هنوز نخریدم (منتظرم تو استور پلی‌استیشن ارزون‌تر بشه) ولی رو Switch دوستم بازی کردم؛ چقدر خوب بود لامصب! کامبت تمیز، آرتِ خوشگل، کارکترها بامزه و گوگولی. البته که SE کارش رو بلده ولی خب کارش حساب و کتاب نداره؛ یعنی باور کن ریمیکِ دراگن کوئست‌های بعدی رو 180 درجه متفاوت از ریمیک DQ VII میده بیرون

البته شایدم از مارکتش مطمعن نیستن. کلا واقعیت اینه که FF دیگه اون محبوبیت سابق رو نداره. نسل جدید اصلا FF رو به سختی میشناسن. انقدرم شماره های اخیر هرکدوم یه چیز بوده، تصویر واحدی ازش ندارن، یعنی ماها که از قدیم تر FF بازی کردیم حداقل همه FF برامون برابر با یه چیز ثابته، یعنی ناخودآگاه یه ترن بیس RPG خفن میاد تو ذهنمون، حالا با دنیای مختلف و سیستم های متفاوت و هرکی یه نسخه رو بیشتر دوست داره...

هر وقت می‌بینم که گیمرهای امروزی با چیزهایی که ما دیوانه‌وار دوست داشتیم و هنوز هم داریم، ارتباط برقرار نمی‌کنن، به خودم میگم شاید ما خیلی خوش‌شانس بودیم که در دورانی زندگی کردیم که بخش مهم تاریخِ ویدیوگیم رو به چشم دیدیم و باهاش بزرگ شدیم. حیفم میاد وقتی می‌بینم که یه نوجوان بهم میگه FF بازی کرده و به نظرش بدک نبوده، و وقتی من با تعجب ازش می‌پرسم کدوم شماره رو بازی کردی که خیلی بهت حال نداده، جوابش مثلا FF 15 یا FF 16 ـه! یکی نیست بگه خب من هم اگه با XV این فرنچایز رو استارت می‌زدم، از FF که سهله، از خودم هم بدم می‌اومد البته مقصرش این‌ها نیستن، مقصر SE ـه که برنامه مشخص و واضحی برای ipهای مهمش از جمله همین FF نداره.

در نتیجه من الان برام واقعا سواله بخوای VI رو با یه ریمیک تو همین استایل که میگم بدی، آیا مخاطب داره؟ یعنی به اندازه بودجه ای که براش صرف بشه میتونه بفروشه؟ نسل جدیدی که خود SE تمام تلاشش رو کرد تا با ساخت آشغال های اکشن از سمت نوبتی ها فراریشون بده، میان سمتش؟ بازم درود بر شرف سندفال و اکسپدشن 33 که امد بخشی از ریدمان SE رو شست و با ساخت یه نوبتی درجه یک، هم به سازنده ها و هم به گیمرها نشون داد چقدر این بازی ها خوبن و اگه کسی استعداد و توانشو داشته باشه، میتونن بازی های خفن و سرگرم کننده ای باشن!

این E33 که رسما تولد دوباره turn-based بود و Sandfall Interactive هم فرشته نجات این سبک؛ یعنی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسه که یه استودیو اروپایی بره پای تخته سیاه و تدریسِ JRPG نوبتی بکنه و ژاپنی‌ها هم مجبور بشن قلم و کاغذ به دست، از روش نوت‌برداری کنن

 

[Cloud Strife]

ولی چرا که نه اون بخش سفیروث رو DLC/اکسپنشن ریمیک بدن

بعید نیست اصلا. هاماگوچی گفته با DLC و این چیزا میخوان گسترشش بدن، و کلا تو مباحث فرعی راه متفاوتی برن

من خیلی منتظر ورود Genesis به بازی ام جنسیس خدا بود!

 

[Cloud Strife]

هر وقت می‌بینم که گیمرهای امروزی با چیزهایی که ما دیوانه‌وار دوست داشتیم و هنوز هم داریم، ارتباط برقرار نمی‌کنن، به خودم میگم شاید ما خیلی خوش‌شانس بودیم که در دورانی زندگی کردیم که بخش مهم تاریخِ ویدیوگیم رو به چشم دیدیم و باهاش بزرگ شدیم. حیفم میاد وقتی می‌بینم که یه نوجوان بهم میگه FF بازی کرده و به نظرش بدک نبوده، و وقتی من با تعجب ازش می‌پرسم کدوم شماره رو بازی کردی که خیلی بهت حال نداده، جوابش مثلا FF 15 یا FF 16 ـه! یکی نیست بگه خب من هم اگه با XV این فرنچایز رو استارت می‌زدم، از FF که سهله، از خودم هم بدم می‌اومد البته مقصرش این‌ها نیستن، مقصر SE ـه که برنامه مشخص و واضحی برای ipهای مهمش از جمله همین FF نداره.

درود بر شرفت. به نظرم ما واقعا نسل خوش شانسی بودیم، هم دوره میکرو و سگا رو دیدیم، اون اعجاب کنسول بازی و دوره خوش پیکسل ها، هم جادوی PS و ورود به دوره 3D، هم عصر طلایی PS2 که برای من بهترین دوره گیمینگمه. و بعد دوره PS3/360 که اصلا شاهکار بازی های با کیفیت بود. چه رقابتی، چه گنسول واری!

به قول تو ما بهترین عصر بازی هارو دیدیم، خلق شدن ژانرها، تولد سری های بزرگ، معرفی شخصیت های خفن... برای ما ویدئو گیم یه معنای متفاوتی داره. من شخصا خیلی خوشحالم که با VII امدم تو سری FF نه مثلا XIII و XV و XVI!

من وقتی VII رو بازی کردم 9 10 سالم بود تنها بازی که رو PS داشتم. من اون موقع اصلا نمیدونستم RPG چی هست! شناختم از ویدئو گیم هم کنترا و سونیک و ماریو و شورش در شهر و این چیزا بود. بعد که امدم تو بازی و کلود از قطار پرید پایین، با توجه به عکس بازی تصورم یه چیز به بیان اون موقع شمشیری() بود. اما مدل شخصیت برخلاف عکس رو جلد بازی (که اورجینالم بود و هنوزم دارمش) اصلا خفن نمیزد! شمشیرم تازه نداشت! یه چیز آشغال بود که هرچی دکمه میزدم هیچ کاری نمیکرد، واسه همین ولش کردم رفت برگشتم سراغ میکرو و بومبرمن بازی کردن (جدی) تا اینکه چند وقت بعد از سر بی حوصلگی نشستم دوباره بازی کنمش ببینم چیه، و کلا عکس کلود برام خیلی جذاب بود، یه مقدار رفتم جلو، تا به مبارزه برسم و رفت تو یه سین دیگه، واقعا جادوی این لحظه برام توصیف ناپذیره. اولین بار که رندوم انکانتر میدیدم، یه مبارزه نوبتی، و بعد سر و کله زدن با منوها تا بفهمم این چیه اصلا! چیکار باید بکنی؟ باید کامند بدی تا یه حرکت بزنه... این ورود من به دنیای VII بود، سر و کله زدن با RPG ها و فکر کنم تموم کردنشم بالای 6 ماه طول کشید. من هیچی انگلیسی بلد نبودم اون موقع، همه چیزو آزمون خطا رفتم، انقدر تلاش میکردم تا بفهمم باید چیکار کنم و بازی پیش بره! برای همین اصلا هر پیشروی در بازی برام یه اچیومنت بزرگ بود، اینکه تونستم به قول خودمون اونجای بازیو رد کنم! و میدونی نکته مسخره کجاست؟ من متوجه نمیشدم داستان بازی چیه! یه چیز دیگه اصلا تو ذهن من شکل گرفته بود! یه داستان عجیب غریب و بعدها که انگلیسی یه مقدار یاد گرفتم و رفتم سراغش فهمیدم اصلا داستان اصلی چیه چه دورانی بود واقعا... الان فکر میکنم آیا کسی که FF رو با XVI شروع میکنه، انصافا چی از عظمت FF میفهمه؟ اونچه میبینه یه بازی اکشن خوبه... همین!

این E33 که رسما تولد دوباره turn-based بود و Sandfall Interactive هم فرشته نجات این سبک؛ یعنی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسه که یه استودیو اروپایی بره پای تخته سیاه و تدریسِ JRPG نوبتی بکنه و ژاپنی‌ها هم مجبور بشن قلم و کاغذ به دست، از روش نوت‌برداری کنن

واقعا خاک بر سر SE. یه مصاحبه از خالقین Dragon Age میدیدم، طرف داشت توضیح میداد چطور این ژانر رو با FF کشف کرده و اون بازی باعث خلق DA شده. چقدر ازش الهام گرفته... کلا بازی که خودش سورس خلاقیت بود، منبع الهام بسیاری از تیم ها و آدم ها... بخاطر فروش بیشتر انقدر دچار بی هویتی شد، که پاک یادش رفت اصلا کیه، و مجبور باشه ببینه فرانسوی ها چیکار میکنن....

 

[Albert Camus]

درود بر شرفت. به نظرم ما واقعا نسل خوش شانسی بودیم، هم دوره میکرو و سگا رو دیدیم، اون اعجاب کنسول بازی و دوره خوش پیکسل ها، هم جادوی PS و ورود به دوره 3D، هم عصر طلایی PS2 که برای من بهترین دوره گیمینگمه. و بعد دوره PS3/360 که اصلا شاهکار بازی های با کیفیت بود. چه رقابتی، چه گنسول واری!

به قول تو ما بهترین عصر بازی هارو دیدیم، خلق شدن ژانرها، تولد سری های بزرگ، معرفی شخصیت های خفن... برای ما ویدئو گیم یه معنای متفاوتی داره. من شخصا خیلی خوشحالم که با VII امدم تو سری FF نه مثلا XIII و XV و XVI!

من وقتی VII رو بازی کردم 9 10 سالم بود تنها بازی که رو PS داشتم. من اون موقع اصلا نمیدونستم RPG چی هست! شناختم از ویدئو گیم هم کنترا و سونیک و ماریو و شورش در شهر و این چیزا بود. بعد که امدم تو بازی و کلود از قطار پرید پایین، با توجه به عکس بازی تصورم یه چیز به بیان اون موقع شمشیری() بود. اما مدل شخصیت برخلاف عکس رو جلد بازی (که اورجینالم بود و هنوزم دارمش) اصلا خفن نمیزد! شمشیرم تازه نداشت! یه چیز آشغال بود که هرچی دکمه میزدم هیچ کاری نمیکرد، واسه همین ولش کردم رفت برگشتم سراغ میکرو و بومبرمن بازی کردن (جدی) تا اینکه چند وقت بعد از سر بی حوصلگی نشستم دوباره بازی کنمش ببینم چیه، و کلا عکس کلود برام خیلی جذاب بود، یه مقدار رفتم جلو، تا به مبارزه برسم و رفت تو یه سین دیگه، واقعا جادوی این لحظه برام توصیف ناپذیره. اولین بار که رندوم انکانتر میدیدم، یه مبارزه نوبتی، و بعد سر و کله زدن با منوها تا بفهمم این چیه اصلا! چیکار باید بکنی؟ باید کامند بدی تا یه حرکت بزنه... این ورود من به دنیای VII بود، سر و کله زدن با RPG ها و فکر کنم تموم کردنشم بالای 6 ماه طول کشید. من هیچی انگلیسی بلد نبودم اون موقع، همه چیزو آزمون خطا رفتم، انقدر تلاش میکردم تا بفهمم باید چیکار کنم و بازی پیش بره! برای همین اصلا هر پیشروی در بازی برام یه اچیومنت بزرگ بود، اینکه تونستم به قول خودمون اونجای بازیو رد کنم! و میدونی نکته مسخره کجاست؟ من متوجه نمیشدم داستان بازی چیه! یه چیز دیگه اصلا تو ذهن من شکل گرفته بود! یه داستان عجیب غریب و بعدها که انگلیسی یه مقدار یاد گرفتم و رفتم سراغش فهمیدم اصلا داستان اصلی چیه چه دورانی بود واقعا... الان فکر میکنم آیا کسی که FF رو با XVI شروع میکنه، انصافا چی از عظمت FF میفهمه؟ اونچه میبینه یه بازی اکشن خوبه... همین!

چقدر صحبت کردن درباره اون روزها، خوبه! انصافا مگه چیزی شیرین‌تر از اون دوران ویدیوگیمی هست؟! از نسل 4 تا نسل 7، غیرقابل تکراره و به قول تو، این وسط نسل 6، اوج همه چیز تو این صنعت بود. نسل 6 برای من به خاطر جسارتِ عجیب و غریب بازی‌سازهای ژاپنی و خلاقیت به خرج دادن‌های افسارگسیخته‌شون، واقعا دست‌نیافتنیه. چقدر بازی خاص و کالت از این ژاپنی‌ها دیدیم تو دوران PS2 و GameCube!

برخورد اولیه من با سری FF، از طریق تماشای بازی پسرعموی بزرگترم با SNES بود (یادم نیست کدوم شماره بود)؛ اصلا نمی‌دونستم چی به چیه و داره چیکار می‌کنه! الان که فکر می‌کنم، می‌فهمم خودش هم نمی‌دونست داره چیکار می‌کنه ولی همیشه این حالت پارتی داشتن و یکی‌یکی damage زدن اعضای پارتی به باس‌ها و انمی‌ها برام جالب بود؛ اینکه صاف می‌رفتن جلو، دَمج میزدن و برمی‌گشتن سر جاشون. آرت‌دیزاین هم که واقعا چشم‌نواز بود. بعدها که PS1 خریدم، FF VII تبدیل شد به اولین FFی که تموم کردم؛ البته به کمک خواهرم بابت ترجمه انگلیسی جملات و کمک پسرعموم برای اینکه اصلا بفهمم سبک نوبتی چطوری کار می‌کنه. یادمه خود پسرعموم هم نمی‌دونست Materia چیه و به چه دردی می‌خوره بعدش هم دروازه ورود به دنیای بقیه FFها و انواع JRPGها به روم باز شد.

با این خاطرات، اصلا پرتم کردی به گذشته‌ها

واقعا خاک بر سر SE. یه مصاحبه از خالقین Dragon Age میدیدم، طرف داشت توضیح میداد چطور این ژانر رو با FF کشف کرده و اون بازی باعث خلق DA شده. چقدر ازش الهام گرفته... کلا بازی که خودش سورس خلاقیت بود، منبع الهام بسیاری از تیم ها و آدم ها... بخاطر فروش بیشتر انقدر دچار بی هویتی شد، که پاک یادش رفت اصلا کیه، و مجبور باشه ببینه فرانسوی ها چیکار میکنن....

استارت این مشکلات تو صنعت ویدیوگیمِ ژاپن از نسل هفت شروع شد؛ جایی که ناشرهای بزرگ ژاپنی خیال کردن اگه راه رفتنِ غربی‌ها رو تقلید کنن، مخاطبین غربی رو مجذوب خودشون می‌کنن. غافل از اینکه اون گیمر اروپایی و آمریکایی، بازی‌های ژاپنی رو به خاطر متفاوت بودنشون با ساخته‌های خودی دوست داره. البته اوضاع استودیوهای ژاپنی الان خیلی خوبه در کل ولی مواردی هم هست که به قول تو جای تاسف داره.

 

[m.d.makan]

در ادامه بحثتون در مورد نسلی که تو دوران خودش این بازیهای PS1 -2 و... رو بازی کرده...
من یکی از اونهام که اگه نسل 6-5 بهم میگفتی بیا این JRPG تهش بهت میگفتم منظورت آرپی جی/بازوکای ارتش ژاپنه؟
من نمیدونستم RPG آشنا بودم دیگه چه برسه به ژاپنیش.
یکی از این بازیها رو هم میدیدم میگفتم عمو جون اینها چیه بازی میکنین؟
بیا متال گیر ، درایور ، گرن توریسمو و... بدم بت.
این آت و آشغالها رو بازی نکن

چندباری گفتم از 16-2015 با پرسونا4 که اولین بازیم تو این سبک بود شروع کردم و بعدش برگشتم کنترادی شخم زدم

میخوام بگم علاوه بر اینکه نسل ما این فرصت رو داشتیم که این بازیها رو تو نسل خودش تجربه کنیم و...
یه ویژگی دیگه هم داریم اونهم اینکه نسل بازیها برامون از 7 یا 8 شروع نشده و حتی بازیهای دهه 90 رو به راحتی میتونیم باهاشون کنار بیایم و تجربشون کنیم ، حتی 20 سال بعد از انتشارش.
خب این برای نسل جدیدتر نمیگم اتفاق نمیفته ولی خب درصد احتمالش خیلی خیلی پایینه.

گاهی وقتها به خودم میگم چطور امکان داره کسی گیمر باشه ولی دانسته به خاطر خاک و خلی که روی گیم پلی، گرافیک و... این بازیها تلنبار شده به راحتی از کنار عناوین خفن این سبک رد بشه؟
اینکه میگن غیر قابل بازی هستن ، خوب عمر نکردن و...

مثلا میشه که یکی خودش رو سینمادوست بدونه و مثلا یه فیلمی رو به خاطر اینکه صرفا 60-50 سال پیش یا بیشتر ساخته شده که تو مواردی استانداردهای روز رو نداره و... نخواد تجربه کنه؟
واقعا برام عجیب است.
=======
=======
بگذریم در مورد آینده سری هم که اشاره کردین ...
من با اینکه 16 رو 24/7 میزنم تو سرش و دری وری بهش میگم ولی یه چیز این 16 رو خیلی خیلی دوست داشتم.
اینکه تم بزرگسالانه داشت و از وراجیها ، لوس بازیها و لودگیهای رایج خبری نبود و گذاشته بودن کنار.
نمیگم همیشه ولی بیشتر وقتها این موارد گند میزنن به اتمسفر بازی ، شخصیتها و...
کاش این رو برای آینده مدنظر قرار بدن و روی همین فرمون برن جلو.

در مورد بخش مبارزه هم موافقم ، همین رو از ریمیک ها کپی پیست کنن برای عناوین بعدی.
مخصوصا این اضافه شدن جابها به پارت سوم که از الان فکر کردن به عمقی که میتونه به بخش مبارزه بازی اضافه کنه هم جذابه ، چه برسه به تجربش.

فقط داستان و نویسنده ها رو باید یه کاری بکنن ، دیالوگ نویسی ها ، ریتم روایت ، و... تو این چندتا بازی آخر مجموعه افتضاحه.(حالا متوسط یا کمی بهتر هم داریم ولی از 15 به بعد شرایط کلی همینه)