کیج: Beyond چهار برابر یک فیلم خواهد بود

[Safety & Peace]

David Cage سازنده عناوینی چون Heavy Rain، در طول Gamescom 2012 از پروژه آتی خود یعنی Beyond: Two Souls و تمرکز بر روی performance capture و زمینه این بازی و اینکه امیدوار است که این موارد در آخرین بازی Quantic Dreams پیاده شود، سخن گفت.

هنگامی که گفتگویی پیرامون Beyond انجام شد، او گفت که برای بازیگران بسیار سخت خواهد بود تا عملکردی واقع گرایانه را ارائه کنند.

" بازیگران ما مجبور بودند که خط داستانی خود را یاد گرفته و آن را هنگام عمل، از ذهن پیاده کنند. Ellen صدها صفحه مکالمه داشت، یعنی سه یا چهار برابر یک فیلم."

در کمال شگفتی، کیج تایید کرد که چیزی در حدود 2000 صفحه متن نوشته است. با تمام شدن دیالوگ ها، او بسیار مشتاق بود که بر روی بهبود عملکرد بازیگران کار کند.

"ما بعد دیگری در عملکرد بازیگر به دست آوردیم همانطور که ما از تمام performance capture (ضبط عملکرد های بدن) برای ضبط حرکات بدن استفاده کردیم. وقتی شما هنگامی که من این موارد را بیان می کنم، به من نگاه کنید، می توانید بفهمید که چگونه آن را بیان می کنم اما شما آن را در motion capture از دست خواهید داد."

چنین کاری به شدت توسط استودیو سرمایه گذاری شده است.
کیج می خواهد تفاوت بین motion capture، که حرکات بدن را ضبط می کند و performance capture، که بدن، صورت و صدا با هم همگام می شوند را مشخص کند.

زمان و کار زیادی بر روی performance capture صرف شده است. Mo-cap ضبط حرکات بدن است در حالی که performance capture همگام سازی بدن، صورت و صدا هنگام ضبط است.

Heavy Rain از ویژگی motion capture برخوردار بود. صورت و صدا در اتاقکی ضبط می شد و سپس mo-cap حرکات بدن بازیگر را با صدای آن همگام تطبیق می داد و همگام می ساخت.
بیشتر بازی ها این کار را به آسان ترین نحو ممکن انجام می دهند اما این عملکرد بازیگر را به دو بخش تقسیم می کند. این یک روند طبیعی نیست و چیزی است که کیج می خواهد در آینده محقق سازد.

با مقایسه دوباره آخرین پروژه او با Heavy Rain، کیج گفت که برای ساخت Beyond: Two Souls، تقریبا همان میزان بودجه صرف شده است.
او همچنین اضافه کرد که هر دو این عناوین بر روی توسعه روابط تمرکز دارند.

"این در مورد وقایع ماورا الطبیعیه نیست. این در مورد روابط، بزرگ تر شدن است. در مورد اینکه چگونه لحظات متفاوت در زندگی باعث می شوند که هویت خود را پیدا کنید. این در مورد مرگ است، در مورد چیزی که روزی برای شما اتفاق خواهد افتاد. در مورد اینکه مردم چگونه احساس می کنند، چگونه فکر می کنند، چگونه عمل می کنند و چگونه از مردن می ترسند است. در مورد این است که چه چیزی در ماورا وجود دارد."

منبع

Spoiler

 

[Miesam]

@ Miesam

Spoiler: اسپویل بازی

وقتی یه سری از انتخابات رو سرنوشت کاراکتر ها و حتی کشته شدنشون میتونه تاثیر بذاره چجوری میتونه بگی مسخره بود و دخلی به داستان نداشت؟ سرنوشت کاراکتر ها ربطی به داستان نداره؟ تو بازی همه نوع انتخابی بود با همه نوع نتیجه ای. بعضی انتخاب ها نتیجشون عوض شدن یه دیالوگ ساده بود، بعضی هاشون کشته شدن کاراکتر ها و در نتیجه عوض شدن داستان.

در مورد هیجان هم کلا بیخیال. به جرئت میگم بعضی از سکانس ها (مثل همون ماشین سواری) قاطی آدرنالینم یکم هم خون پیدا میشد
این ماجرای کلید و دکمه زدن هم تموم کنید. اینجوری 90% شاخ ترین بازی های ادونچر هم که فقط اشاره و کلیک بودن هم زیر سوال میره.

پ.ن: حالا همین گیم پلی هوی رین رو کپی کردن تو The Walking Dead ملت همه رفتن تو کف و گفتن شاهکاره ها. ولی خود هوی رین نه بازیه و نه فیلمه

مثلن یک شخصیت میمرد چی میشد؟ داستان پیش میرفت سکانس های طرف حذف میشد.
کلن داستان بازی جوری نبود که بخواد کشش داشته باشه این نظر من و خیلیای دیگست. باز بودن داستان هم شدیدن بسته بود. یک بازی داستان بازه بسته بود. حالا شما هی بیاید بگید. آخه مثلن چه جوری میتونید بگید یک بازی که فلان شخصیت توش هرکاری کنی یک جور میمیره رو میتونی بگی انتخاب . سازنده فقط لطف کرده بود میزاشت بین انتخاب هایی که خودت در اختیارت میزاره انتخاب کنی همین . . . به این که دیگه نمیگن انتخاب آزادانه پیش بردن داستان .

درباره مرحله ماشین دقیقن تنها مرحله ای که آدرنالین میداد همون بود .
TWD رو بازی نکردم وگرنه نظر شخصیمو میدادم .

 

[Behnam_Yakuza]

مثلن یک شخصیت میمرد چی میشد؟ داستان پیش میرفت سکانس های طرف حذف میشد.
کلن داستان بازی جوری نبود که بخواد کشش داشته باشه این نظر من و خیلیای دیگست. باز بودن داستان هم شدیدن بسته بود. یک بازی داستان بازه بسته بود. حالا شما هی بیاید بگید. آخه مثلن چه جوری میتونید بگید یک بازی که فلان شخصیت توش هرکاری کنی یک جور میمیره رو میتونی بگی انتخاب . سازنده فقط لطف کرده بود میزاشت بین انتخاب هایی که خودت در اختیارت میزاره انتخاب کنی همین . . . به این که دیگه نمیگن انتخاب آزادانه پیش بردن داستان .

درباره مرحله ماشین دقیقن تنها مرحله ای که آدرنالین میداد همون بود .
TWD رو بازی نکردم وگرنه نظر شخصیمو میدادم .

و طبیعتا پایان بازی هم عوض میشد.
مرد حسابی بازی RPG نیست که انتظار داری انتخاب هات تاثیر گسترده بذاره همینش هم تو خیلی از بازی ها نتونستن پیاده کنن.
مثلا کاترین رو بازی کردی؟ بین هر مرحله ازت چند تا سوال میپرسه به نسبت جواب های Yes و NO که بدی پایان رو تغییر میده. حتی مثل همین هوی رین سکانسی هم در جریان بازی حذف نمیکنه یا تغییر نمیده.
خیلی ساده تر از هوی رین. اون هم یه بازی ادونچر بود دیگه. از اول تا آخرش هم نوشته شده بود عملا هیچ آزادی ای هم نداشتی. ولی هیچکس به اون گیر نمیده. بر عکس همه میگن خیلی هم عالیه.
ببین باز هم میگم این یه بازی RPG با یه دنیای گسترده نبود که انتظار آزادانه پیش بردن داستان رو دارید.
مشکل شما اینه که انتظار داشتید Fallout 3 تو هوی رین پیاده بشه که نمیشه. کلا با یه بازی ادونچر در تضاده. بازی ادونچر همنینقدر کشش داره برا باز شدن داستان و حق انتخاب.
باز حالا بگید داستان Original نبود و یه سری مشکلات داشت قابل قبوله ولی اینی که میگی نه!

فقط مرحله ی ماشین نبود خیلی جاهای دیگش هم بود مثلا اولین سکانس آپارتمان مدیسون
گیم پلی هوی رین رو با یه داستان تو مایه های سریال TWD ترکیب کن میشه بازیش تقریبا همه هم باهاش حال کردن