شاید کمتر باشد کسانی که ماسارو ایبوکا را نشناسند.ماسارو ایبوکا مردی بود که در سال ۱۹۴۶، ساختمانی خراب که ناشی از برخورد بمبهایی از زمان جنگ جهانی دوم بود را تبدیل به مغازهای کوچک و الکترونیکی کرد. آن هم با سرمایهای کمتر از ۵۳۰ دلار و فقط با ۸ کارمند.شاید یکی از کوچکترین کارخانههای جهان. نام این کارخانه را بعدها سونی گذاشتند…داستان جالبی است. روند رو به رشدی که از یک خرابه به یک آبادی و شاید باید بگویم فرا آبادی تبدیل میشود. از ۸ کارمند به بیش از ۸۰ هزار کارمند و و شرکتی به بزرگی سونی.شاید آن روزها که سونی مشغول ساخت تراشههای کوچک الکترونیکی و ساده بود هیچکس فکر نمیکرد آنها بتوانند روزی به شرکتی تبدیل شوند که تحسین میلیاردها مصرف کننده را بر انگیزند.سرنوشت سونی، سرنوشتی است افسانهای که شاید اگر این سرنوشت را در قالب یک داستان برای کودکان بخوانیم، اصلیترین نکتهی آموزشیاش را بتوانیم تلاش و کوشش قلمداد کنیم.سکوی پرتاب شرکت سونی فقط و فقط یک ترانزیستور بود.ایبوکا بعد از اختراع ترانزیستور، آن را به ژاپن آورد و اولین رادیوی ترانزیستوری را ایجاد کرد.اما آیا این سرنوشت منحصر به فرد است؟آیا باید این موفقیتهای بزرگ را فقط یک اقبال دانست؟مثلا اینطور فکر کنیم که ایبوکا بلیط سفرش به آمریکا به تعویق میافتاد و ترانزیستور در اختیار شرکتهای دیگری قرار میگرفت. آنوقت دیگر شرکتی به اسم سونی وجود نداشت؟واقعا نمیتوان اینطور گفت…در زندگی روزمرهی ما آدمها بارها و بارها سکوهای پرتاب بزرگی وجود دارند که به راحتی از کنار آنها میگذریم.شاید بزرگترین مشکل ما این باشد که برای پیدا کردن گنج، تنها به خود گنج طلا فکر میکنیم. مجسمهای از جنس طلا. اما بزرگترین کاوشگران جهان همیشه از پیدا کردن در یک بطری شروع میکنند و به یک شیء گرانبها و زیرخاکی میرسند.برای تبدیل شدن به یک کاوشگر بزرگ، شما باید قبل از هرچیز بتوانید بفهمید زمین چه میگوید. شما باید زمین را بشناسید. نه آنکه سرتان را بیاندازید پایین و دل خوش کنید به بخت و اقبالتان تا ناگهان به یک مجسمهی طلایی برسید.مشکل اصلی پیشرفت نکردن ما هم همین است.شرکت سونی در طول فعالیتش بیشترین سود خود را از مردمش برد. مردمی که بعد از جنگ جهانی و به جای دشمنی با کشور آمریکا که دو شهرشان را با بمب اتم نابود کرده بود، با سفری کوچک به این کشور و آوردن ترانزیستور از آمریکا به ژاپن اولین و بلندترین گامش را در خصوص رسیدن به هدفهای بزرگش برداشت. گامی بلند و مطمئن.قطعا در طول فعالیتهایش همیشه مورد توجه مردمش بود. مردم ژاپن به جای خرید کالاهای مشابه شرکتهای دیگر، اگرچه با کیفیت تر بودند، کالای ژاپنی میخریدند تا بتوانند گردش پول را در کشور خودشان نگه دارند.کم کم با این گردش پول در ژاپن و ورود پول کشورهای دیگر به داخل ژاپن، کشور فرسوده و خراب که هنوز از تشعشعات رادیو اکتیو در ناکازاکی و هیروشیما رنج میبرد، تبدیل به قطبی بزرگ برای تولید وسایل الکترونیکی شد و امروز ژاپن یکی از پیشرفته ترین کشورهای دنیاست.سرنوشت شیرین مردم دوست داشتنی ژاپن، مهر تاییدی است بر صحبتهای پیرامون مردمش که همیشه میگفتند مردم ژاپن شدیدا کوشا هستند.مقایسهای با کشور خودمان بکنیم، میبینم هیچ حمایتی از کالاهای ایرانی وجود ندارد.شاید عدهای وارد گود بشوند و بگویند کالایی که در تبلیغ تلویزیونیاش راحت از جیب در آوردن را ملاک میداند، قطعا نمیتواند حرفی برای گفتن داشته باشد. اما باید در جواب این دوست عزیز بگویم، تمسخر چه نفعی برای ما خواهد داشت؟باور کنید اگر عدهای در ایران، کفاشی کوچکی بزنند و با بهترین چرم و با کمترین امکانات، بهترین کفشها را روانهی بازار کنند، اگر بر روی آن آرمی از کشورهای ایتالیا و ترکیه و امثالهم نباشد، هیچکس به آنها نگاه هم نمیکند.همین امروز، کفشی که شما پایتان میکنید و با آرم D&G آن پز میدهید، ساخت دستان یک ایرانی است که برای فروش بیشتر کالایش مجبور میشود به جای آرم یک کفش ایرانی، آرم کشوری دیگر را بر روی کفش بزند. تا ورشکست نشود.متاسفانه تفکر بسیار غلط و غالب مردم مملکت ما این چنین است.از نظر کیفیت تمامی کالاهای ایرانی ضعیف تر از کالای مشابه خارجی آن هستند. سالهاست که در حال تلاش هستیم تا کیفیت را بهتر کنیم. اما چنین نمیشود. مشکل از کجاست؟بگذارید برایتان مثالی بزنم. شما مقداری پول دارید. آن را سرمایهتان میدانید. استعداد زیاد شما در ساخت یک ساعت است.شما برای ساخت یک ساعت به امکاناتی نیاز دارید که فراهم کردنشان نیاز به پول دارد.شما یک میلیون تومان خرج میکنید و ساعت میسازید. آن را وارد بازار میکنید. شما برای ادامهی کارتان نیاز دارید تا ساعتهای ساخته شده به دست شما در بازار فروش رود.اما هیچ بازاری حاضر نمیشود به جای ساعتهای گران قیمتش ساعتهای شما را با نصف قیمت و با آرمی نا شناس معرفی کند.شما برای شناساندن آن نیاز دارید تا باز هم خرج کنید و تبلیغ کنید. کالایتان شناخته شده میشود. شما نیاز دارید تا تحسین شوید. تا بتوانید ساعتهایی به مراتب بهتر بسازید. اما همطنانتان ساعتی با قیمتی بیست برابر بر دستشان میکنند و آن را بر سر ساعت شما میکوبند و میگویند: کیفیت ساعتت بسیار ضعیف است. به جای ساختن ساعت بستنی بفروش!این بزرگترین ناامیدی در دل شماست. شما میلیونها تومان ضرر کردهاید و هیچ نفروختید. شما مجبور میشوید برای فروش قیمت کالایتان را بالا ببرید و با کیفیتی بسیار متوسط به ساخت کالاهای مشابه خارجی با آرمی خارجی بپردازید و چون در پیشرفته تر شدن کالایتان هیچ منفعت معنوی نیست و هیچکس شما را نمیشناسد، برای بهتر شدن کالایتان هیچ تلاشی نمیکنید.و این در دراز مدت یعنی تجارتی خوب و البته در جا زدن مملکت در صنعت ساعت سازی.بسیار ساده است.امروز ما کالای ایرانی را به تمسخر میگیریم بدون در نظر گرفتن فردا و از بالا تا پایین مملکت را باز هم به سخره میگیریم که کالاهایشان چه بی کیفیت است!!دریغ از کوچکترین حمایت.عدهای در جواب این صحبتها بر این مسئله پا فشاری میکنند که کالاهای ایرانی کمترین کیفیت ممکن را دارند و این حتی برای شروع هم نا امید کننده است.چه میتوان گفت؟ما آنقدر فرصتها را از دست دادیم و آنقدر مهندسان و نخبههای ایرانی را نا امید کردیم که دیگر هیچ شروعی در کشورمان نمیبینیم.چند تبلت ایرانی که کیفیتشان خیلی هم بد نیست را میگذاریم وسط و چند نفر را جمع میکنیم و به ریشش میخندیم.آنوقت در صف اول منتقدان هستیم که چرا ایران پیشرفت نمیکند.باید این موضوع را درک کنیم. برای پیشرفت یک کشور در یک عرصهی خاص، مهمترین چیز اقتصاد است. قطعا نمیتوانیم منتظر یک Steve Jobs باشیم تا ظهور کند و یک شرکت Apple بسازد و با کالاهای بزرگ آمریکایی و ژاپنی رقابت کند.سرمایهی این شرکتها به شدت بالاست. این سرمایه باید در کشور ما جا بیفتد. ره صد ساله را یک روزه پیمودن فقط در داستانهایی پیش میآید که بر روی جلدش نوشته باشند، افسانه.زندگی ما یک افسانه نیست. کالاهای ایرانی قطعا کیفیتی بسیار پایین دارند. کالاهای مشابه خارجی به شدت بهتر هستند و هیچ شکی در این امر نیست. آنچه که مد نظر است، حمایت از کالای ایرانی برای پیشرفته تر شدن است.متاسافانه آنقدر دیر شده است و آنقدر هجمهی تمسخر کالای ایرانی بالاست، که در همهی تارنماهای فارسی میبینیم که این خود ایرانیها هستند که نه تنها از کالای ایرانی حمایت نمیکنند، بلکه آنها را مسخره میکنند و هیچ تحسینی در کار نیست. ما برای پیشرفته شدن نیاز داریم تا تحسین شویم. بسترهای پیشرفت توسط حمایت من و شما فراهم میشود. بسترهایی که هرگز آنها را شروع نکردیم که بخواهیم از الان و در آیندهای نزدیک منتظر نتیجهی آن باشیم.در کشور ما متاسفانه شروعهای متعددی بود که هیچگاه حمایت نشدند. کالاهای ایرانی ضربه خوردند و هیچوقت دیده نشدند. سرمایه گذارها این کار را فقط ضرر دیدند و سرمایهشان را وارد قسمتی دیگر کردند که هیچگاه به پیشرفت کشورمان کمک نمیکرد.بهتر است از همهی کالاهای ایرانی حمایت کنیم.اگر امروز حمایت کردیم منتظر نباشیم که فردا ما حاصل آن را ببینیم، بلکه باید مداوم از این کالاها حمایت کنیم تا در آیندهای دور نتیجهاش را احساس کنیم.شاید کالاهای ایرانی جوابگوی نیاز ما نباشند. شاید کیفیتشان ضعیف باشد و شاید هیچ امیدی به وجود مدیرانی مسئول و زحمت کش در راس هرم این کالاها نباشد، اما تمسخر کالاهای ایرانی بزرگترین ضربه به خودمان است.قبل از اینکه خود را رها از چهارچوبی به اسم ایران بدانید، این موضوع را درک کنید، که همهی مردم ایران نمیتوانند از ایران خارج شوند و استعدادهایشان را شکوفا کنند. استعداد یک فرد باید تحسین شود تا به اوج شکوفایی برسد.شاید اگر امروز شروع کنیم، با اینکه خیلی دیر است فردایی بهتر داشته باشیم. نوشتهای از یک هموطن حقیر و بیاستعداد، مانی میرجوادی
رفيق شما كه مي گي ايبوكا ! اون رفت و اون كارو كرد بهترين رو هم اورد توي مملكتش و مردم حمايتش كردند
منتها توي مملكت ما يه سري از خدا بي خبر و بي شرف هستند كه فقط به فكر پول اند مطمئنا" هم اگر ما چندتا ايوبكا داشتيم وضعمون اين نبود
شونه خالي نمي كنم از اين كه سيا ست هاي فكري و پولي ما هم درست نيست و فرهنگ سازي نداريم اما وقتي اعتماد از بين رفت ديگه از بين رفته
من يه موس و كيبورد فراسو دارم حدودا" 10 سال بلكه بيشتر هم دارند خوب كار مي كنند موس رو اون موقع خريديم 35 تومن !!! ( 10 سال پيش ) واقعا" جنس خوبي داره الان يه كم اذيت مي كنه و خاموش ميشه اما هنوز كار مي كنه نميگم همش ايرانيه اما هر چي بود باز مقداري از اون پولش هم توي جيب مملكت خودمون ميرفت
من اگر پاش بود بازم از اجناس فراسو مي خريدم اما از بچه ها شنيدم كه اينها هم خودشون رو زدند به اون در و كيفيت رو دادند به باد هوا . خوب حالا حق من هست كه ديگه سمت فراسو نرم؟
در ضمن وقتي مثال مياري كه تبلت ايراني تا جايي كه من شنيدم اينهارو از هند ميارن و بهشون مي گن ايراني ! مثل گوشي هاي GLX كه اگر فقط ارمشون رو پاك كني هيچ تفاوتي با HUWAII نداره
دروغ چرا؟از متنت واقعا خوشم اومد و به غیرت ایرانی بودنت افتخار میکنم
ببین اینجا بحث سرمایه گذار و اینکه مردم حمایت کنند هست
به عنوان مثال رشته فوتبال رو در ایران در نظر بگیر چند تا تیم فوتبال در ایران هست؟وضع فوتبال مملکت چجوری هست؟تا حالا چند بار تونستیم بریم جام جهانی؟چند بار تونستیم فوتبال ایران رو به جهان نشون بدیم؟
بنده خودم به عنوان مثال از فوتبال متنفرم؟چرا ؟چون یک سری ادم دنبال توپ میدوند و به هیچ جایی هم نیمرسند.بازیکن هایی که از جونشون مایه نمیزارند اما حقوق های میلیاردی میگیرند.
شما فوتبال و بسکتبال ایران رو مقایسه کن
بکستبال ایران در جام اسیا اول شد.با تیم های قدرتمندی بازی کرد و شکستشون داد اما در جواب مردم ایران چقدر ازشون حمایت کردند؟مسئولین و دولت چقدر ازشون حمایت کردند؟چقدر بهشون پاداش دادند؟حقوقی که یک بازیکن متوسط فوتبال در ایران میگیره هیچ بازیکن بسکتبالی در ایران نمیگیره.چرا بایدحقوق یک بازی کن فوتبال 2 میلیارد تومن در هر فصل باشه و زیر پای بازیکن بهترین ماشین باشه اما هیچ بازی رو نتونه از خودش نشون بده؟
چرا بسکتبال ایران رو حمایت نمیکنند؟
در اینجا بحث اول مردم هستند.شمایی که میبینید فوتبال ایران بعد از گذشت 8 سال هنوز هم که هنز به هیچ جایی نرسیده چرا از فوتبال ایران حمایت میکنید؟چرا ورزشگاه ازادی رو پر میکنید؟چرا 2 روز قبل از مسابقه فوتبال دم در ورزشگاه چادر میزنید؟چرا از بندرعباس میاید تهران تا فوتبال 2 تیم فلان رو نگاه کنید؟وقتی فوتبال هیچ پیشرفتی نمیکنه و پول های کلان داره در این صنعت فوتبال جا به جا میشه چرا حمایت میکنید؟وقتی بازیکن ها از دل و جونشون مایه نمیزاند و اصلا بازی خوبی نشون نمیدند یا چندین سال هست که پاشون به مسابقات جهانی کشیده نشده چرا بازم حمایت میکنید؟یکی به من توضیح بده فوتبال چی داره که بقیه رشته ها مثل بسکتبال و تنیس و شنا و وزنه برداری و کشتی نداره؟
وقتی شما میبینید که پول های هنگفتی توی جیب بازیکن ها میره و فوتبال ایران مفت هم نمی ارزه و به هیچ جایی نمیرسه پس حمایتتون رو قطع کنید برید سراغ رشته های دیگه مثل بسکتبال که توسنتند برای کشور مقام بیارند
وقتی تیم بسکتبال ایران کاپ اسیا رو بالای سر برد 2 هفته نهایتا در روزنامه ها و اخبار بودند اما خد ا نکنه پرسپولیس و استقلال به جون هم بیوفتند 2 سال توی روزنامه و شبکه های خبری بحث میکنند.
پس در اینجا تقصیر مردم هست که الکی حمایت میکنند.رشته های ورزشی دیگه ای هم وجود داره.نمیدونم تا حالا اسم کشتی و شنا و بسکتبال رو شنیدید؟چند نفر میتوننداسم 20 بازیکن بسکتبال ایران رو بیارند؟
حالا بگو اسم بازیکن های فوتبال ایرانی رو بگو برا مثل بل بل جواب میدند
پس تقصیر ما هست که الکی حمایت میکنیم.نرید ورزشگاه و بازی هار و از تلویزیون تماشا نکنید.به برنامه 90 پیام نزنید و لوگو برنامه رو با نون باگت درست نکنید
و حالا نوبت دولت:
دولت هیچ حمایتی از تیم بسکتبال نمیکنه فقط پول ها رو تو فوتبال سرازیر میکنه.باورتون نمیشه حقوق یک بازیکن فوتبال که تو یک فصل میگیره توی هیئت تنیس کشور همچین بودجه ای ندارند.اگه بازیکن فوتبال 1 میلیارد در فصل میگیره مطمئن باشید یک میلیارد بودجه در هیئت تنیس ایران وجود نداره.
اخبار ورزشی پخش میشه از 20 تا خبر 16 تاش در مورد فوتبال ایران هست و 2 تاش در مورد فوتبال خارج و 2 تا هم در مورد رشته های دیگر ورزشی.
برنامه نود حسابی در مورد فوتبال بحث میکنه و چندین برنامه در مورد فوتبال در انواع کانال های ایران میتونید پیدا کنید.
خداوکیلی قسم میخورم.شبکه 3 مسابقه فوتبال رو 120 دقیقه کامل پخش کرد با تمامی مخلفات اما مسابقه بسکتبال رو ساعت 3 صبح پخش کرد اون هم سر 30 دقیقه تموم شد .اصلا گل ها رو مجدد پخش نمیکرد.میدیدی 20_30 هستند یک دفعه میشدند 40_45 .مسابقه ای که یک ساعت و نیم طول میکشه در عرض نیم ساعت نشون دادند و سریع خداحافظی
بحث شما هم جوابش اینه:یه ایرانی یه کالای ایرانی رو قبول نداره چون میگه کیفیت و خدماتش بده در صورتی که یک بار هم از اون تبلت استفاده نکرده.اما از تبلت اپل که تو عمرش بهش دست نزده حرف از نهایت امکانات میزنه.وقتی کالایی کیفیت داره باید ازش حمایت همه جانبه کرد وقتی کالایی کیفیتش پایین هست باید کمکش کرد که بتونه کیفیت رو بالا ببره و جهانی کنه وقتی کالایی 5 سال عرضه میشه پشت سر هم و روز به روز بدتر از دیروز میشه چرا باید حمایت کرد؟مثل فوتبال که اصلا نباید حمایت کرد
یه مثال خیلی کوچیک بیارم و به قول معروف میتونم بگم در این زمینه تو ایران مشت کاملا نمونه ی خروار هست :
ژاپن یه نفر داره به اسم ایبوکا و ما هم یه نفر داریم به اسم مهران مدیری و شرکت گلرنگ پخش هست یا هرچیز دیگه . یه کار جدید میان میکنن و یه طنز میسازن و تو شبکه پخش خانگی میدن بیرون با وعده قرعه کشی سه تا ویلا و پراید و .... آقای مدیری هم میاد کلی تبلیغات میکنه و میگه جون پدرتون ، جون مادرتون ، جون زنتون و کلا تمام بستگاتنتون کپی این سریال رو نخرید
سریال سری های اولش عرضه میشه و یه اتفاق نادر میفته :-o مردمی که با کرک و هک و کپی و دانلود و اینا کلا بزرگ شدن دست به دست هم میدن و واسه حمایت از این مجموعه نسخه های اصل رو میخرن تا حدی که خود تهیه کننده و پخش کننده و کارگردان هم فکشون میفته پایین از شدت تعجب
بعد سری 4 5 چی میشه ؟ فکر کنم بهتر از من بدونید ، عوامل میشنن دور هم میگن خوب حالا ما که کارمون گرفت ملت هم دارن عین چی اصل میخرن حالا چرا عدل بیایم سر وقت بدیم بیرون سری بعدی رو؟میزاریم هفته بعد سر فرصت 2 3 سری دیگه میگذره اینبار قاب مجموعه تبدیل به جلد کاغذی میشه چند سری دیگه میگذره کیفیت دی وی دی میاد پایین ایندفعه دوستان هوس یه لقمه چرب دیگه میکنن و آگاهی میارن وسط برنامه و سری بعد حتی حق رد کردن این آگاهی رو هم از بیننده میگیرن و بعد یه مدت دیگه شبکه خبر پیگیری میکنه میبینه حتی جایزه های ویلایی هم که قولش داده شده بوده به ملت نرسیده و سر همه کلاه گشاد رفته
حالا این وسط کی برده و کی باخته؟این قضیه رو تعمیم بدین به کل جامعه تو خیلی از قضایا
در مورد صنعت ماشین که حرف نزنم که بهتره چون خون همه به جوش میاد
جالبه ، اپل یا سونی یا هر شرکت اون ور آبی دیگه محصولاتش در بدو تولید هم کیفیت به نسبت پایینی دارن هم قیمیت به نسبت بالایی بعد در محصولات دیگه تو همون سبک و سیاق هم قیمیت رو میارن پایین هم کیفیت میره بالا ولی تو ایران جنسی که عرضه میشه در بدو کار کیفیت و قیمیتش بسیار بهتر از محصولی هست که قراره یه مدت بعد از اون محصول ارائه بشه
بنابراین با این تفاسیر فکر کنم نویسنده یه لحظه آنی رگ گردنش زده بالا و اون داستان ها رو سمبل هم کرده . بحث حمایت و تقدیر و تشکر و اینا نیست ، بحث اینه که ما همیشه به فکر منافع و سود خودمون هستیم
اصلا جایی که ما توش زندگی میکنیم رو کشور نمیگن به هزاران دلیل! همه به فکر کندن از همدیگه هستن به هر قیمتی حتی جون آدما!کارهایی با هم میکنن که انسان با دشمن دیرینش نمیکنه
حالا شما اومدی تاپیک زدی کالای ایرانی : حمایت یا تمسخر ؟ مسئله این است !
همه برای این قضیه جواب دارن ولی به دلایلی اینجا جاش نیست
هر موقع صنعت ماشین ما درست شد بقیه هم میشه
واقعا به نظر شما پراید قیمتش باید این باشه؟اصلا چرا باید مردم برند این ماشین رو بخرند! جلوی واردات ماشین رو گرفتند این بفروشه ! اصلا به چه حقی در عراق ، سوریه ، افغانستان قیمتش 5 تومنه اینجا 18 تومن ؟!
در این که شرکت glx و دیمو کلا تمام قطعاتش و طراحیش کلا همه چیزش برای چینی هاست شکی نیست چرا؟چون رئیس شرکتش به برنامه شبکه یک دعوت کرده بودند( برنامه پایش) تقریبا یک ماه پیش خودش گفت همه از چین میاد و این که قضیه صد در صد برای منفعت مالی است اصلا شکی درش نیست حتی تبلت دیمو برای صفحه اصلی خودش نتونسته یک لانچر درست کنه یعنی توانایی اون رونداشته رفته از برنامه go لانچر به صورت پیش فرض استفاده کرده این چه جور پیشرفتیه
آقای عزیز شما نمیتونی سخت افزار بزنی درست نمیتونی سیستم عامل درست کنی درست حداقل یک محیط کاربری درست کن تا از لانچر های پر از باگ استفاده نکنی که باعث تمسخر دیگران بشی
یعنی یک برنامه نویس اندروید با یک طراح گرافیک نداریم تو ایران ؟
اگر در همین فروم همسایه یک تاپیک درخواست طراح و برنامه نویس اندروید بزنی حداقل 100 نفر میان با نمونه کار که هوش از سرتون میره
پس داستان چیز دیگری است !
ببین ملت دنبال سود دلالی هستن نه پیشرفت
به خدا اگر کارخونه GLX دست من بود میدونستم چه برنامه ای براش بریزم
یک چشم انداز 10 ساله براش تعریف میکردم که از گوشی های سطح پایین با کیفیت بالا شروع کنیم بعد به گوشی های مدل بالا برسیم
متاسفانه جا رو برای جوانان مستعد ما باز نمی کنند سرمایه دار ها
در این مورد من قبلا بلاگ زدم
ولی در کل یک جمله ی معروف هست که میگه
به عمل کار بر آید به سخنرانی نیست
حالا باز برید مقاله بنویسید بدون عمل
Google