نویسنده Dragon Age شرکت BioWare را ترک کرد

[YAKUZA_2]

David Gaider نویسنده عناوین Dragon Age سرانجام شرکت BioWare را پس از 17 سال ترک نمود.او ساعاتی پیش در توییترش نوشت:

کمی خبر: من باید با نارحتی اعلام کنم که پس از 17 سال امروز آخرین روز من در BioWare است.دلم برای تیمم تنگ خواهد شد و برای همگی آنها در اینجا بهترین را آرزو خواهم کرد.

این نویسنده و طراح بازی که اهل کشور کاناداست در سال 1999 به کمپانی BW پیوست و در ساخت عناوینی همچون Baldur's Gate II: Shadows of Amn ' Neverwinter Nights و Star Wars: Knights of the Old Republic مشارکت داشت ولی معروفترین آنها مربوط به سری Dragon Age میشد که بیشتر گیمرها با آن آشنایی دارند.

 

[Grey Warden]

حیف که این آخر کاری با Inquisition گند زد به داستان سری ولی ابن قدر داستان اوریجینز و شماره دوم سری خوب بود که باعث بشه طرفدارا از رفتنش ناراحت بشن، امیدوارم بعد از این هرکی سر کار میاد تو ساخت شماره بعدی بیشتر به داستان و Lore فوق العاده سری توجه کنه!

 

[HalfLife G]

هیچی origins نشد. به نظرم یکی از بهترین rpg های نسل قبل بود ولی تو شماره های بعد قشنگ افت کرد و رفته رفته تاکید بیشتری هم رو مسایل جن....سی برای جذب مخاطب کردن.
کلا عمقش کمتر شد.

به نظرم رفتن این اقا هم خوب بوده چون وقتی سری افت داشته بهتر که یه تغییراتی صورت بگیره

.

 

[Daedalus]

Origins شاهکاری بود. یکی از Epicترین بازی‌هایی بود که تابحال بازی کردم.
موریگان.

 

[YAKUZA_2]

هیچی origins نشد. به نظرم یکی از بهترین rpg های نسل قبل بود ولی تو شماره های بعد قشنگ افت کرد و رفته رفته تاکید بیشتری هم رو مسایل جن....سی برای جذب مخاطب کردن.
کلا عمقش کمتر شد.

به نظرم رفتن این اقا هم خوب بوده چون وقتی سری افت داشته بهتر که یه تغییراتی صورت بگیره

.

یه نگاه به ویکیش بندازی متوجه دلیل بیشتر شدن اون مسائل......... میشی:d

 

[GameMasterr]

جدیدا چرا همه دارن ترک میکنن

 

[dragonslayer]

حیف که این آخر کاری با Inquisition گند زد به داستان سری ولی ابن قدر داستان اوریجینز و شماره دوم سری خوب بود که باعث بشه طرفدارا از رفتنش ناراحت بشن، امیدوارم بعد از این هرکی سر کار میاد تو ساخت شماره بعدی بیشتر به داستان و Lore فوق العاده سری توجه کنه!

با inquisition گند خورد به داستان سری ، اونوقت داستان origins خوب بود ؟!...main story بازی da : i اگه بهترین main story تو سری نباشه ، تفاوت سطحی هم با دو شماره ی قبلی نداره.
من خودم طرفدار da : o هستم و جز معدود بازیهایی هست که از نظرم لایق نمره ی کامله اما نمیشه کتمان کرد که main story بازی به کلیشه ای بود و همچنین طراحی مراحل اصلی هم کسالت اور بود (به خصوص مرحله ی deep roads ). نقطه ی قوت da : o طراحی و شخصیت پردازی companion ها بود که واقعا در نوع خودشون بی نظیر بودند . در واقع میشه گفت که مسیر داستانی da : o چندان جذاب نبود اما به لطف جذابیت companion ها ، طی کردن همین مسیر نه چندان جذاب برای مخاطب بسیار لذت بخش بود .
البته نباید ناگفته بمونه که به وسیله ی da : o دنیای فانتزی عظیمی خلق شد که میراث اون بازی باشکوهی مثل da : i هست و این خودش بسیار ارزشمنده .
اما در da : i هم main story بسیار قوی بود و هم companion ها بسیار پردازش شخصیتی خوبی داشتن . البته تعداد زیادی از side quest ها کم محتوا بودند که با در نظر گرفتن شکوه و عظمت سایر بخش های بازی اون ها رو هم میشه نادیده گرفت .

هیچی origins نشد. به نظرم یکی از بهترین rpg های نسل قبل بود ولی تو شماره های بعد قشنگ افت کرد و رفته رفته تاکید بیشتری هم رو مسایل جن....سی برای جذب مخاطب کردن.
کلا عمقش کمتر شد.

به نظرم رفتن این اقا هم خوب بوده چون وقتی سری افت داشته بهتر که یه تغییراتی صورت بگیره

.

بله ، بله ، game of the year 2015 و یکی از پر افتخار ترین و پرفروش ترین بازی های bioware یک افت در سری محسوب میشه !!!

 

[Red Dead]

با inquisition گند خورد به داستان سری ، اونوقت داستان origins خوب بود ؟!...main story بازی da : i اگه بهترین main story تو سری نباشه ، تفاوت سطحی هم با دو شماره ی قبلی نداره.
من خودم طرفدار da : o هستم و جز معدود بازیهایی هست که از نظرم لایق نمره ی کامله اما نمیشه کتمان کرد که main story بازی به کلیشه ای بود و همچنین طراحی مراحل اصلی هم کسالت اور بود (به خصوص مرحله ی deep roads ). نقطه ی قوت da : o طراحی و شخصیت پردازی companion ها بود که واقعا در نوع خودشون بی نظیر بودند . در واقع میشه گفت که مسیر داستانی da : o چندان جذاب نبود اما به لطف جذابیت companion ها ، طی کردن همین مسیر نه چندان جذاب برای مخاطب بسیار لذت بخش بود .
البته نباید ناگفته بمونه که به وسیله ی da : o دنیای فانتزی عظیمی خلق شد که میراث اون بازی باشکوهی مثل da : i هست و این خودش بسیار ارزشمنده .
اما در da : i هم main story بسیار قوی بود و هم companion ها بسیار پردازش شخصیتی خوبی داشتن . البته تعداد زیادی از side quest ها کم محتوا بودند که با در نظر گرفتن شکوه و عظمت سایر بخش های بازی اون ها رو هم میشه نادیده گرفت .


بله ، بله ، game of the year 2015 و یکی از پر افتخار ترین و پرفروش ترین بازی های bioware یک افت در سری محسوب میشه !!!

Inquisition بهترین بازی سال بود در حالی که Origins یکی از بهترین نقش آفرینی های تاریخ هست،نسخه های بعدی یک بازی می تونن عالی باشن ولی در عین حال ضعیف تر از نسخه های قبلی باشن،مثلا uncharted 3 بازی خیلی خوبی بود ولی نسب به نسخه دوم افت داشت

 

[HalfLife G]

بله ، بله ، game of the year 2015 و یکی از پر افتخار ترین و پرفروش ترین بازی های bioware یک افت در سری محسوب میشه !!!

چه ربطی داره
من DA: I رو با DA: O مقایسه کردم نه با بازیهای ۲۰۱۵........کسی نگفت DA: I بازی چرت با ضعیفی بود حرف اینه که در کل نسبت به DA: O با فاصله محسوسی افت داشته.

.

 

[dragonslayer]

Inquisition بهترین بازی سال بود در حالی که Origins یکی از بهترین نقش آفرینی های تاریخ هست،نسخه های بعدی یک بازی می تونن عالی باشن ولی در عین حال ضعیف تر از نسخه های قبلی باشن،مثلا uncharted 3 بازی خیلی خوبی بود ولی نسب به نسخه دوم افت داشت

این حقیقت رو که da : o یکی از برترین نقش افرینی های تاریخ و همچنین یکی از برترین بازی های تاریخ هست رو به هیچ وجه انکار نمیکنم ، اما این قضیه در مورد da : i هم صدق میکنه .
از نظر من هر دو بازی در یک سطح قرار دارن اما توی اکثر زمینه مثل داستان اصلی ، تعامل پروتاگونیست با npc ها ، وسعت ، طراحی مراحل ، زمینه های فنی ، voice acting و ... da : i نسبت به da : o برتری نسبی داره .
حتی اگه وضعیت da : i نسبت به da : o مثل و ضعیت u3 به u2 باشه ، که نیست ( چون پیشرفت های خیلی زیادی حاصل شده و در بعضی زمینه ها بازی به کلی متحول شده . ) ، باز هم این و ضعیت با افت تفاوت های زیادی داره چون که uncharted 3 هم نسبت به uncharted 2 افتی نداشت ، فقط پیشرفتش خیلی جزئی بود .

چه ربطی داره
من DA: I رو با DA: O مقایسه کردم نه با بازیهای ۲۰۱۵........کسی نگفت DA: I بازی چرت با ضعیفی بود حرف اینه که در کل نسبت به DA: O با فاصله محسوسی افت داشته.

.

مشکل صحبت شما همینجاست ، هیچ تفاوت محسوسی بین سطح کیفی دو بازی وجود نداره .

 

[Grey Warden]

@dragonslayer
دوست عزیز میتونی این مقاله بنده رو بخوندی تا متوجه بشی چرا داستان نسخه سوم واسه طرفدار فاجعه بود!
بازی‌سنتر | مقاله‌ها | PC | Dragon Age: Inquisition | آیا Inquisition پایان مناسبی بر داستان سری عصر اژدها است؟

 

[dragonslayer]

@dragonslayer
دوست عزیز میتونی این مقاله بنده رو بخوندی تا متوجه بشی چرا داستان نسخه سوم واسه طرفدار فاجعه بود!
بازی‌سنتر | مقاله‌ها | PC | Dragon Age: Inquisition | آیا Inquisition پایان مناسبی بر داستان سری عصر اژدها است؟

مقاله ی شما رو خوندم ، تقریبا با نظرت هم در این مورد موافقم ، اما "بی جواب ماندن بعضی سوال ها " دلیلی بر فاجعه بودن داستان یک بازی نیست . داستان da : i به قدری خوب هست که این موارد اصلا به چشم نمیاد . نقش افرینی نقش herald of andraste یکی از unique ترین افرینش نقش ها در دنیای بازی های نقش افرینی هستش .
توی بازی da : i ان قدر انتخاب های زیادی برای شکل دادن به شخصیت herald of andraste وجود داره ، که مخاطب میتونه واقعا با این شخصیت همزاد پنداری کنه ، انتخاب هایی که شاید عواقبی دیگه ای به جز شکل دادن به شخصیت پروتاگونیست بازی نداشته باشه .
توی اکثر بازی های نقش افرینی برای مخاطب سوال هایی مثل "من چرا اینجام ؟ " ، "من چرا باید برای این فرد این کار رو انجام بدم ؟ " ، " من چه نقشی توی اتفاقات دنیای این بازی دارم ؟ " و ... پیش میاد ، خب این جور سوال ها دلیلش اینه که سازنده های اون بازی نتونستن انتخاب هایی توی بازی بزارن که به پروتاگونیست بازی هویت بده ، یا quest هایی طراحی کنن که بر اساس تعامل درست پروتاگونیست و npc ها باشه ، ولی توی da : i همچین سوال هایی برای خود من پیش نیمد ، این از نظر من به این معنیه که سازنده توی این زمینه کارشو درست انجام داده و همین موضوع خودش بسیار ارزشمنده .

 

[Grey Warden]

مقاله ی شما رو خوندم ، تقریبا با نظرت هم در این مورد موافقم ، اما "بی جواب ماندن بعضی سوال ها " دلیلی بر فاجعه بودن داستان یک بازی نیست . داستان da : i به قدری خوب هست که این موارد اصلا به چشم نمیاد . نقش افرینی نقش herald of andraste یکی از unique ترین افرینش نقش ها در دنیای بازی های نقش افرینی هستش .
توی بازی da : i ان قدر انتخاب های زیادی برای شکل دادن به شخصیت herald of andraste وجود داره ، که مخاطب میتونه واقعا با این شخصیت همزاد پنداری کنه ، انتخاب هایی که شاید عواقبی دیگه ای به جز شکل دادن به شخصیت پروتاگونیست بازی نداشته باشه .
توی اکثر بازی های نقش افرینی برای مخاطب سوال هایی مثل "من چرا اینجام ؟ " ، "من چرا باید برای این فرد این کار رو انجام بدم ؟ " ، " من چه نقشی توی اتفاقات دنیای این بازی دارم ؟ " و ... پیش میاد ، خب این جور سوال ها دلیلش اینه که سازنده های اون بازی نتونستن انتخاب هایی توی بازی بزارن که به پروتاگونیست بازی هویت بده ، یا quest هایی طراحی کنن که بر اساس تعامل درست پروتاگونیست و npc ها باشه ، ولی توی da : i همچین سوال هایی برای خود من پیش نیمد ، این از نظر من به این معنیه که سازنده توی این زمینه کارشو درست انجام داده و همین موضوع خودش بسیار ارزشمنده .

دوست عزیز همین خود نقش اول داستان تا حدودی باعث ضعف داستانی شماره سوم میشه، برای مثال Origin شخص اول کاملا بی هدف و گنگه، حسی رو به مخاطب میده که یه فردی هست که نه گذشتش معلومه و نه ریشش، انگار از وسط ناکجا آباد یهو پیدا شده تا ناجی دنیا باشه، از طرف دیگه انتخاب شخص منفی هم بسیار ضعیف بوده، از این همه پتانسیل Lore یکی از بی شخصیت ترین افراد انتخاب شده، البته همین انتخاب هم شخصیت پردازی مناسبی نداره و سازنده ها میتونستن با وارد کردن مستقیم یا غیر مستقیم OLD GODSَ یا پرداخت بیشتر به خدایان الف و آرلاتان جذابیت داستانی را چندین برابر کنن، کلا فقط مشکل از بی جواب موندن سوالات نیست، مشکل اصلی استفاده خیلی ضعیف از این پتانسیل فوق العاده هست، البته همه اینا واسه طرفدارای سری نقطه ضعف اساسی هست وگرنه واسه خیلیا که با سری آشنا نباشن شاید راضی کننده بوده!

 

[dragonslayer]

دوست عزیز همین خود نقش اول داستان تا حدودی باعث ضعف داستانی شماره سوم میشه، برای مثال Origin شخص اول کاملا بی هدف و گنگه، حسی رو به مخاطب میده که یه فردی هست که نه گذشتش معلومه و نه ریشش، انگار از وسط ناکجا آباد یهو پیدا شده تا ناجی دنیا باشه، از طرف دیگه انتخاب شخص منفی هم بسیار ضعیف بوده، از این همه پتانسیل Lore یکی از بی شخصیت ترین افراد انتخاب شده، البته همین انتخاب هم شخصیت پردازی مناسبی نداره و سازنده ها میتونستن با وارد کردن مستقیم یا غیر مستقیم OLD GODSَ یا پرداخت بیشتر به خدایان الف و آرلاتان جذابیت داستانی را چندین برابر کنن

در da : i هم مثل اکثر بازی های نقش افرینی انتخاب کردن background وجود داره که تاثیر به سزایی هم در روند بازی دارن ، درسته که توی da : i هر background ، بخش prologue مربوط به خودشو نداره ، اما لزومی هم نداره که داشته باشه .
پروتاگونیست da : o در مقایسه با پروتاگونیست da : i بیشتر شبیه به یک ماشین پذیرش و اتمام quest میمونه تا یک فرد . این که پروتاگونیست بازی انگار از وسط نا کجا اباد اومده بیشتر به نظر من یک ضعفه تا نقطه ی قوت . پروتاگونیست بازی da : o یکی از تعداد زیادی grey warden موجود در دنیای بازیه ، این موضوع این سوال رو برای مخاطب به وجود میاره " که چرا از بین این همه فرد ، من باید این کار رو انجام بدم ؟ از بین این همه فرد ، چرا من باید به blight پایان بدم ؟ و ... " ، در واقع میشه گفت که پروتاگونیست da : o انگیزه ی انجام دادن ماموریتی رو که داستان بازی براش در نظر گرفته رو نداره ، اما توی da : i بازی وضعیت متفاوته ، پروتاگونیست بازی کسیه که بقیه herald of andraste میدوننش و همین انگیزه ی کافی رو برای انجام دادن ماموریتش فراهم میکنه .
در مورد شخصیت منفی یا انتاگونیست بازی با شما موافقم ، گزینه های بهتری وجود داشتن . ولی باز همین انتاگونیست هم از انتاگونیست های دو شماره ی قبلی بهتره .
در مورد پتانسیل بالای lore بازی هم با شما موافقم ، مسلما اگه به مسائلی مثل golden city / black city و old gods و سقوط arlathan و ... بیشتر پرداخته میشد ، من هم لذت بیشتری میبردم ، اما خط اصلی داستانی da : i در مورد شکل گیری و رشد inquisition هست و بسیار خوب هم به این مورد پرداخته میشه .
از حرف های شما میشه این طور برداشت کرد که داستان این بازی براتون ناامید کننده بوده ، پس میتونید به جای کلمه ی " فاجعه " از کلمه ی " ناامید کننده " استفاده کنید . وقتی کسی میگه داستان da : i فاجعه بود ، نشانگر اینه که یا درک درستی از داستان و داستان پردازی نداره و یا قصدش تروله و یا توی انتخاب کلماتش دچار اشتباه شده !

 

[Grey Warden]

در da : i هم مثل اکثر بازی های نقش افرینی انتخاب کردن background وجود داره که تاثیر به سزایی هم در روند بازی دارن ، درسته که توی da : i هر background ، بخش prologue مربوط به خودشو نداره ، اما لزومی هم نداره که داشته باشه .
پروتاگونیست da : o در مقایسه با پروتاگونیست da : i بیشتر شبیه به یک ماشین پذیرش و اتمام quest میمونه تا یک فرد . این که پروتاگونیست بازی انگار از وسط نا کجا اباد اومده بیشتر به نظر من یک ضعفه تا نقطه ی قوت . پروتاگونیست بازی da : o یکی از تعداد زیادی grey warden موجود در دنیای بازیه ، این موضوع این سوال رو برای مخاطب به وجود میاره " که چرا از بین این همه فرد ، من باید این کار رو انجام بدم ؟ از بین این همه فرد ، چرا من باید به blight پایان بدم ؟ و ... " ، در واقع میشه گفت که پروتاگونیست da : o انگیزه ی انجام دادن ماموریتی رو که داستان بازی براش در نظر گرفته رو نداره ، اما توی da : i بازی وضعیت متفاوته ، پروتاگونیست بازی کسیه که بقیه herald of andraste میدوننش و همین انگیزه ی کافی رو برای انجام دادن ماموریتش فراهم میکنه .
در مورد شخصیت منفی یا انتاگونیست بازی با شما موافقم ، گزینه های بهتری وجود داشتن . ولی باز همین انتاگونیست هم از انتاگونیست های دو شماره ی قبلی بهتره .
در مورد پتانسیل بالای lore بازی هم با شما موافقم ، مسلما اگه به مسائلی مثل golden city / black city و old gods و سقوط arlathan و ... بیشتر پرداخته میشد ، من هم لذت بیشتری میبردم ، اما خط اصلی داستانی da : i در مورد شکل گیری و رشد inquisition هست و بسیار خوب هم به این مورد پرداخته میشه .
از حرف های شما میشه این طور برداشت کرد که داستان این بازی براتون ناامید کننده بوده ، پس میتونید به جای کلمه ی " فاجعه " از کلمه ی " ناامید کننده " استفاده کنید . وقتی کسی میگه داستان da : i فاجعه بود ، نشانگر اینه که یا درک درستی از داستان و داستان پردازی نداره و یا قصدش تروله و یا توی انتخاب کلماتش دچار اشتباه شده !

اتفاقا حرفای شما دقیق برعکسه، توی نسخه اول مخاطب کامل متوجه دلیل حضورش تو گروه واردن ها میشه، حتی ممکنه این عضویت از روی علاقه نباشه و در این مورد چاره ای نداشته باشه، این حرف شما که چرا گیمر باید از بین این همه واردن تنها کسی باشه جلوی بلایت رو میگیره هم تو بازی به طور کامل جواب داده میشه ، چون در دوران قبل تمام واردن ها از فرلدن به علت همراهی در کودتا اخراج شدن و گیمر و الستور آخرین واردن ها هستن و از سمت دیگه هم بازی دلیل این که حتما یه واردن باید بلایت رو خاتمه بده رو مشخص می کنه پس این سوالات شما رو بازی جواب میده! از طرف دیگه انتخاب هر اوریجین تاثیر خیلی زیادی تو گیم پلی و صد البته داستان های فرعی داره، تو روند داستان شخصیت اصلی به جایی که اتفاقات گذشتش صورت گرفته باز سر میزنه که همین مورد تاثیر خیلی مهمی تو پذیرش شخص اول توسط گیمر داره، از اون سمت اوریجین شخص اول تو نسخه سوم، هیچ تاثیری تو روند داستان و گیم پلی نداره، شاید تنها جایی که بشه تاثیر رو دید نحوه برخورد افراد جزیی تو Orlais باشه که بازم اصلا بی تاثیر و یه چیز فرعیه، شما که میگی اینقدر اوریجین تو شماره سوم تاثیر داره یه چنتا مثال بزن واسش!
قسمت دوم حرفت هم خود شما هم که حرف منو تایید کردی، بله این که شخصیت اول از ناکجا آباد یهو پیداش بشه نقطه ضعفه و این مورد تو شماره سوم اتفاق میوفته و نه شماره اول، شماره اول ما از قبل از شروع داستان اصلی شخص خودمون رو میشناسیم نه این که یهو بیوفتیم وسط یه سری اتفاقات که هیچ پیشینه ای ازش نداریم، فقط کسایی که رمان رو دنبال کرده باشن از اتفاقات قبل از شماره سوم و شروع بازی اطلاع دارن!
در مورد فاجعه بودن هم این مورد در تضاد با ناامید کننده بودن نیست، داستان شماره سوم به قدری ناامید کننده بود که رو به فاجعه میزاشت، فقط کافیه یه سر به فروم های بازی و نظرات طرفداران و حدس و گمان هاشون در مورد داستان نسخه سوم قبل از عرضه بزنید تا بفهمید چرا داستان واسه طرفدارا فاجعه بار بود!