گزارشات چند سال گذشته حاکی از خرابی های کابل های نوری در مسیر TAE و کابل دریائی فالکن FLAG می باشد که اخبار حاکی از خسارت های زیادی برای شرکت های مخابراتی بوده است و بایستی طرحی نو درافکنده شود. قابل توجه اینکه
مسیر TAE از شمال ایران می گذرد و در مسیر شرق به غرب عالم از کشورهای چین ، قرقیزستان ، ازبکستان ، ترکمنستان ، ایران ، ترکیه ، بلغارستان و چند کشور دیگر اروپائی می گذرد تا سرانجام بندر شانگهای چین را به فرانکفورت وصل نماید. پروژه ی مذكور يك شبكه ی مخابراتي فيبر نوري ميان كشورهاي اروپايي و آسيايي مي باشد كه طراحي و اجرا گرديده است و از شانگهاي چين شروع و در فرانكفورت واقع در كشور آلمان خاتمه مي يابد. اين پروژه علاوه بر تامين ارتباط مخابراتي داخل كشورهاي عضو (شامل:ايران- آلمان – آذربايجان – ارمنستان – ازبكستان – اوكراين – تركيه – تركمنستان – تاجيكستان – اتريش – چين گرجستان – قزاقستان – روماني – قرقيزستان – لهستان – مجارستان – بلاروس – پاكستان و افغانستان) ارتباط بين المللي كشورهاي غیر عضو را نيز برقرارمي نمايد.
مسير اصلي كه اين پروژه در ايران طي كرده است 2120 كيلومتر مي باشد كه ورودي آن از مرز بازرگان در آذربايجان غربي و خروجي آن باجگيران در استان خراسان مي باشد و از شهرهاي تبريز – زنجان – قزوين – تهران – سمنان – شاهرود- سبزوار – مشهد-قوچان-می-گذرد.مسير پشتيبان نيز به طور 1784 كيلومتر مي باشد كه از شهرهاي تبريز – اردبيل – آستارا – انزلي – رشت – چالوس – بابل – گرگان-بجنورد و قوچان مي گذرد.
مسیر کابل های دریائی که در بستر دریاهای آزاد می باشد از طریق اقیانوس هند و مسیر کانال سوئز به اروپا منتهی می شود. مسیر کانال سوئز بدلیل ترافیک تجاری کشتی ها و مسیر زمینی فعلی TAEبدلیل عبور از کشورهای مختلف برای بر قراری ارتباط شانگهای به اروپا مطلوب نیست (در طول چند سال گذشته چندین بار مشکلاتی در مسیر انتقال اطلاعات از طریق کانال سوئز ایجاد شده که تبادلات اطلاعات بسیاری از کشورها را مختل ودچار مشکل نموده و انبوهی از منابع مالی را بدلیل تعمیر وعدم ارسال بموقع دیتا بوجود آورده است ) . با توجه به اینکه رفع خرابی کابل های دریای مشکل و زمان بر است، می بایست مسیرهای پشتیبان در کنار این مسیر ارتباطی وجود داشته باشد تا تبادل اطلاعات در هیچ زمان با قطعی مواجه نشود.
تردد دریائی از مسیر دریای سرخ و کانال سوئز نیز با توجه به ناامنی شاخ آفریقا ، دزدان دریائی و ترافیک زیاد مسیر فعلی، مسیر دیگری برای پشتیبانی ارسال اطلاعات می طلبد.
پروژه ی جاسک - فجیره که ایران را بصورت یک جزیره به کابل دریائی بین المللی فالکن وصل می کند در سال 1370 به طول 160 كیلومتر فیبرنوری بین جاسك و فجیره در كشور امارات مورد بهره برداری قرار گرفت و باعث سهولت در امر ارتباطات بین المللی بین ایران و كشورهای حوزه خلیج فارس گردید.
مسیر ایران و روسیه بعنوان دو کشور پهناور بهترین پیشنهاد برای عبور قسمت عمده ای از ترافیک دیتای دنیا می باشد لذا کشور ایران و روسیه امن ترین و بهترین راه برای ترانزیت اطلاعات شرق به غرب عالم است و مسیر جدید تنگه ی هرمز به خزر و روسیه تا سن پترزبورگ می تواند بخشی از اطلاعات انبوه اروپا به شرق عالم زا از طریق دو کشور ایران وروسیه برقرار نماید و می تواند مسیر شاهراه سوم اطلاعاتی جهان در آینده باشد.
گفته می شود که تا بیست درصد ترافیک از مسیر جدید ترانزیت خواهد شد که مسیر تحت تاثیر سیاست های دو کشور بهترین گزینه خواهد بود. با کمی دقت در می یابیم که مسیر زمینی از مسیر آذربایجان ارمنستان وگرجستان و.... مسیری است که سیاست های چندین کشور در مسیر ممکن است در اراده محکم برای شاهراه اطلاعاتی جدید مشکل ساز باشد اما مسیر ایران و روسیه حداقل مشکل را خواهد داشت و با توجه به شرایط جدید ایران و روسیه می توانند نقش عمده ای را در ترانزیت اطلاعات جهانی داشته باشند و همکاری متقابل کشورها پیشرفت در خانواده ی جامعه بشری را نوید می دهد.
سید احمد سجادی - شهریور 1390
sadjjadi@pgstelecom
.comsadjjadi@yahoo.com
منبع: گروه علمي تحليلي طيف