از بحث شیرین راستر ها بیایم بیرون،بر گردیم سر خود بازی .
الان 5 بار پشت سر هم بازی جان سینا - دنیل برایان رو دیدم.فریم به فریم بررسی کردم.
جان سینا توسط AL کنترل میشد و من واقعا هیچ تفاوتی بین AL سال پیش حس نکردم.درجه سختی 90% رو لجند بود.جان سینا فقط کتک خورد و تنها حرکت مفیدش همون ریورس ها بود که گاهی وقتها میکرد.هیچ حرکت خاصی نزد که ما بگیم " وای چقدر هوشمندانه بود حرکتش) . دقیقا مثل پارسال و سال های پیش.
البته خودم قبول دارم طراحی هوش مصنوعی برای این بازی سخت تر از فایتینگ های دیگه هست.
این از این
جان سینا هم بعد از دریافت اون OMG سنگین خیلی زود بلند شد.انگار که نه انگار.
running and grapple ( حرکتی که من ازش متنفرم) هم در این بازی زیاد دیده شد.
راستی یکی از مشکلات بازی، دوربینش هست که یه جورایی ایزومتریک هست.اگه حرکات دوربین دینامیک تر بود بازی بهتر میشد.
شاید میخواستن زاویه دوربین شبیه واقعیش بشه.ولی اگه خیلی از چیزاش شبیه واقعیش نیست:dچون اصلا بازیش شبیه ساز نیست.
راستی
دقت کردین این اولین باری هست که این بازی شبیه سری قبلیش )wwe13( هست.
اگه این دو رو کنار هم بزارن به سختی میشه ثابت کرد کدوم جدیده هست.مگر از روی ریورس ها.
.
انیمیشن جان سینا (اونی که میشینه رو سینه ی حریف و چند تاضربه ی مشت میزنه ) رو وقتی دیدم باز حالم اینطوری شد

تا جایی هم که دیدم حتی فن های سینا رو عوض نکردن.
احتمالا از اول همین ماه شروع کردن به ساختن این نسخه

بعد استارت کار رو هم با ساختن راستر ها زدند

گفتن اول راسترها رو بسازن که حواس مردم پرت بشه دیگه به گیم پلی و هوش مصنوعی توجه نکنن.
...
فکر کنم چند وقت پیش الکی این همه به THQ بد و بیراه گفتیم.بیچاره THQ :wink1: