The Witness | PC

Hamid Payne

کاربر سایت
Jun 29, 2012
4,026
نام
حمیدرضا


The Witness عنوانی در سبک معمایی ساخته خالق بازی تحسین شده Braid یعنی Jonathan Blow است. این عنوان 26 ژانویه 2016 (سه شنبه، ۶ بهمن ۱۳۹۴) به صورت همزمان بر روی PC و PlayStation 4 و در تاریخی نامشخص بر روی iOS عرضه خواهد شد.

The Witness بازیکنان را به جزیره ای متشکل از سازه های طبیعی و ساخت بشر خواهد برد. پیشرفت بازیکنان در این بازی با حل معماها از طریق تعامل با مارپیچ های که به صورت پنل هایی در سراسر جزیره قرار گرفته اند صورت می گیرد. قوانین و نحوه غلبه بر مارپیچ ها خود معمایی است که بازیکنان باید از طریق یافتن سرنخ های بصری یا پیدا کردن فایل های صوتی راهنما، آنرا بیاموزند.

هدف Blow در ساخت این بازی کمترین راهنمایی به بازیکن در حل معماها بوده است، او می خواهد بازیکنان با تکیه بر توانایی های خودشان قوانین حل معماها را آموخته و با کاوش در سراسر جزیره آنها را درک نمایند. در نسخه نهایی حدودا 650 معما وجود دارد، البته برای به اتمام رساندن بازی مجبور به اتمام همه آنها نخواهید بود.
___________________________________

حداقل سیستم مورد نیاز:

سیستم عامل: Windows 7
پردازنده: 1.8GHz
میزان حافظه مورد نیاز: 4GB RAM
کارت گرافیک: سری Intel HD 4000، با قابلیت پشتیبانی از DirectX 9
فضای مورد نیاز بر روی هارد: 4GB

سیستم پیشنهادی:


سیستم عامل: Windows 7
پردازنده: 2.4GHz
میزان حافظه مورد نیاز: 8GB RAM
کارت گرافیک: GeForce 780، با قابلیت پشتیبانی از DirectX 10
فضای مورد نیاز بر روی هارد: 4GB








 
آخرین ویرایش:

sabco

کاربر فعال
Sep 16, 2009
1,498
الان اینی که حل کردی/فکر کردی یا نه اینقد امتحان کردی تا درس شد/
از کجا معلومه چقد پازل حل کردی/تومنوش هیچی نیس عین یه آدم لاله این بازی/
ببینید معماهای بازی رو از یه نگاهی میشه گفت با آزمون خطا باید حلش کرد اما نه به اون شکلی که شما فکر می کنید. مثلا شما اول با حالت های ساده تر و کوچیکتر همین معما برخورد می کنید که با حدس و گمان و آزمون و خطا قانون حاکم بر اون رو می فهمید بعد دیگه معمای پیچیده تر و بزرگتری که بر اساس این قانون هستن رو حل می کنید و دیگه اون موقع نیازی به آزمون و خطا نیست.
الان ایم مدل معما باید شما طوری مسیر رو برید که نقاط سفید و سیاه از هم جدا باشن.
 

.Zax

کاربر سایت
Jan 19, 2016
8
نام
LOOSER
از کجا معلومه چقد پازل حل کردی/تومنوش هیچی نیس عین یه آدم لاله این بازی/
 

Madridista

کاربر سایت
Feb 2, 2008
2,231
نام
حسين
الان اینی که حل کردی/فکر کردی یا نه اینقد امتحان کردی تا درس شد/
از کجا معلومه چقد پازل حل کردی/تومنوش هیچی نیس عین یه آدم لاله این بازی/

این جزو پازلای ساده ی بازیه به نظرم ! باید دور مربع های مشکی موجود توی باکس خط بکشی و به بیرون هدایت کنی خط رو ! تو بعضی دیگه از باکسا باید واسه رنگ سفید اینکارو کنی ..
 

Wander

کاربر سایت
Oct 2, 2006
6,258
نام
محمد
خب, یه چند تا از اون خوباشو معرفی کن, باو. :)--------------------------------------این بازی هم فعلا می لنگه:
Code:
The.Witness.Update.15-ALI213
لارا کرافت GO یا هیتمن GO . سری بازی The Room و ....پازل های این بازی ها فوق العاده است و خیلی هم متنوع تر از رنگ بازی های داخل این بازی که واقعا کسل کننده میشه تازه اینا حداقل یه نیمچه داستانکی داره و یه پایان ولی ویتنس؟!! هیچی
اگه این بازی یه داستان و یه موسیقی قشنگ داشت و یه پایان درست و درمون مطمئنا به یه شاهکار تبدیل می شد ولی حل کردن پازل به شکل بی هدف توی این بازی واقعا کسل کنندس
حتی Cut the rope هم ازین بازی جذاب تره توی مدل پازل هاش! :D در کل من یه مقداری باهاش حال کردم و بعد که دیدم بی نتیجه است بیخیالش شدم دقیقا شبیه نسخه های مختلف Cut the rope که هی پازل ها پیچیده میشه و المان های جدید اضافه میشه بدون داستان و موسیقی و روند پیچیده ای. واقعا بازی شبیه بازی های مبایلیه و پا رو فرا تر نمی زاره
سازنده فقط با یه دنیای سه بعدی خواسته سر مخاطب کلاه بزاره و بازی رو به عنوان یه بازی کامل بیرون بده نه یه بازی مبایلی! تنوعی که Braid داشت و داستان زیباش و موسیقی بی نظیرش هیچ موقع این بازی اون چیزا رو نداره!
مکانیزم این بازی داد میزنه که من یه بازی مبایلی هستم و مناسب برای صفحات لمسی نه موس و کیبرد یا کنترلر. دنیای ویتنس رو ازش بگیرید و همه صفحات پازل رو عین بازی های مبایلی پشت هم بزارید بازی هیچی ازش کم نمی شه! البته سازنده ها همه زورشون رو زدن که از محیط یه استفاده هایی ببرن مثل پازل های سایه اجسام که به دلیل گرافیک خاص بازی اونا هم پازل های جالبی نشدن و شما گاها شانسی حلشون می کنید! یا دنبال کردن سیم های برقی واسه پیدا کردن پازل بعدی حس ماجرایی خاصی بهتون نمی ده و به هیچ عنوان حس یه بازی ماجرایی نداره.
 
آخرین ویرایش:

The Sorrow

in Search of Peace and Sanity
کاربر سایت
Nov 1, 2014
584
نام
Hamidreza
لارا کرافت GO یا هیتمن GO . سری بازی The Room و ....پازل های این بازی ها فوق العاده است و خیلی هم متنوع تر از رنگ بازی های داخل این بازی که واقعا کسل کننده میشه تازه اینا حداقل یه نیمچه داستانکی داره و یه پایان ولی ویتنس؟!! هیچی
اگه این بازی یه داستان و یه موسیقی قشنگ داشت و یه پایان درست و درمون مطمئنا به یه شاهکار تبدیل می شد ولی حل کردن پازل به شکل بی هدف توی این بازی واقعا کسل کنندس
حتی Cut the rope هم ازین بازی جذاب تره توی مدل پازل هاش! :D در کل من یه مقداری باهاش حال کردم و بعد که دیدم بی نتیجه است بیخیالش شدم دقیقا شبیه نسخه های مختلف Cut the rope که هی پازل ها پیچیده میشه و المان های جدید اضافه میشه بدون داستان و موسیقی و روند پیچیده ای. واقعا بازی شبیه بازی های مبایلیه و پا رو فرا تر نمی زاره
سازنده فقط با یه دنیای سه بعدی خواسته سر مخاطب کلاه بزاره و بازی رو به عنوان یه بازی کامل بیرون بده نه یه بازی مبایلی! تنوعی که Braid داشت و داستان زیباش و موسیقی بی نظیرش هیچ موقع این بازی اون چیزا رو نداره!
مکانیزم این بازی داد میزنه که من یه بازی مبایلی هستم و مناسب برای صفحات لمسی نه موس و کیبرد یا کنترلر. دنیای ویتنس رو ازش بگیرید و همه صفحات پازل رو عین بازی های مبایلی پشت هم بزارید بازی هیچی ازش کم نمی شه! البته سازنده ها همه زورشون رو زدن که از محیط یه استفاده هایی ببرن مثل پازل های سایه اجسام که به دلیل گرافیک خاص بازی اونا هم پازل های جالبی نشدن و شما گاها شانسی حلشون می کنید! یا دنبال کردن سیم های برقی واسه پیدا کردن پازل بعدی حس ماجرایی خاصی بهتون نمی ده و به هیچ عنوان حس یه بازی ماجرایی نداره.
بنظرم در این حد ایراد گرفتن واقعا کم لطفی به زحمت سازندگان و خود بازی هست. اتفاقا برخلاف شما بنظر من پازل های بازی خیلی هوشمندانه طراحی شدن و اصلا و ابدا قابل مقایسه با پازل های بازی های موبایلی نیستن و کلا الگوهایی رو معرفی میکنن که جدید و تازه هستن و بازیکن رو مجبور میکنه تا با یاد گرفتن این الگوها سطح دانش خودش رو بالا ببره و بتونه معماهای سخت بازی رو پشت سر بذاره. این که بازی موسیقی نداشت بنظرم یه ایراد محسوب نمی شد به هر حال توی بازی ما با موجود زنده و یا دنیایی پر از اتفاقات طرف نیستیم و این موسیقی یه جورایی می تونست اون حس تنهایی توی یه دنیای بزرگ رو از بازیکن بگیره و حتی گاهی اوقات روی اعصاب بره.

در ضمن حل کردن پازل ها توی بازی اصلا بی هدف نیست هم میتونید سطح دانش منطقی خودتون رو محک بزنید و هم اینکه برای رسیدن به نقاط پایانی بازی نیاز به حل این پازل ها هست، من خودم به شخصه بعد از فعال شدن هر کدوم از اون لیزرها احساس خرسندی خوبی بهم دست می داد. بجز اینا یه سری ویدئوی جالب هم توی بازی میشه پیدا کرد که پیدا کردن و دیدنشون برای من خیلی مهم بود چون چیزای جالبی توشون بیان می شد و تازگی داشتند. بنظر من اصلا این بازی ماجرایی نیست یه بازی اپن ورد پازل هست با یه دیدگاه فلسفی و منطقی و هر بازیکن میتونه از دنیای بازی، از ضبط صوت ها و از فیلم ها و مجسمه هایی که تو بازی هست برداشت متفاوتی داشته باشه.
 

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند (کاربران: 0, مهمان: 1)

Top
رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟