با یه تاخیر 28 ساله
بعد از حدود 30 ساعت این جواهر رو تموم کردم. (به لطف Fritchii و آپدیت‌های سریعش که بازی واقعا بهینه اجرا شد)
خیلی وقت بود نظری در مورد بازی ننوشته بودم ولی انقدر حس خوب گرفتم که دست به کیبورد شدم.
البته نیازی نیست خیلی چیزی بنویسم، تقریبا همه یا میدونن این بازی چه شاهکاریه، یا برای اولین بار در حال تجربه‌ش هستن و خودشون فهمیدن.
من به خاطر تجربه BOTW و TOTK کاملا انتظار یه شاهکار رو داشتم و با این حال بازم سورپرایز شدم.
اینکه همچین عنوانی حدود 3 دهه پیش ساخته شده و (بدون حس نوستالژی) هنوز انقدر دوست‌داشتنی هست واقعا شگفت‌انگیزه.
مکانیزم‌های گیمپلی که بدون تکراری شدن و به فواصل مناسب قابلیت‌های جدید میده و جالب ازش استفاده میشه؛
موسیقی فوق‌العاده تو کل بازی (و Ocarinaیی که باهاش کلیپ‌های هنرنمایی ملت پخش شده)؛
صداگذاری عالی روی تک‌تک جزئیات بازی؛
گرافیک چشم‌نواز که دیدن هر فریم رو لذت‌بخش میکنه و هر لحظه شبیه یه تابلوی نقاشی هست؛
و داستانی که در عین سادگی جذاب روایت میشه.
هر چقدر تو بازی جلو میرفتم بیشتر کیف میکردم، و هرچی فکر میکردم دیگه بیشتر از این قشنگ نمیشه یه اتفاقی میفتاد که میگفتم "پشمام، مگه میشه؟"
همه چیز بازی به نظرم به اندازه بود، لحظه‌ای احساس خستگی نکردم و از ثانیه به ثانیه‌ش لذت بردم.
امتیاز بازی هم به یاد متای 99 اون موقع منم 99 میدم، اون 1 نمره هم واسه این کم میکنم که اون همه بانوان زیبارو و خوش‌هیکل توی بازی بودن، ولی دماغ همه نیاز به عمل داشت.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
خیلی اهل photo mode و این داستانا نیستم، همینجوری از اینجا یه 2تا اسکرین‌شات گرفتم.
View attachment 429264
View attachment 429265
------------------------------------------------------------------------------------------------------
اینجا منم دقیقا همین کار رو داشتم انجام میدادم.
Google