تعطیلات نوروز باعث شد منی که خیلی فرصت بازی نداشتم بتونم سایلنت هیل 2 رو تموم کنم
باید بگم از همون بچگی از اینجور ترس هایی که روی روح و روان ادم تاثیر میزاره میترسیدم (به عنوان مثال اویل رو با لذت بازی میکردم ولی سایلنت هیل رو با اکراه و کرم درون)
من هیچوقت نتونستم outlast و بازی های سبک اون رو بازی کنم
کلا نمیتونم بی دفاع بمونم توی یه محیطی این منو واقعا میترسونه
از اون طرف ترس هایی که با روان ادم بازی میکنه هم خیلی رو مخه ولی میشه ادامه داد
مثل همین سایلنت هیل
بازی فوق العاده بود شاید برای منی که بعد مدتها یه بازی ترسناک بازی کردم اینجوری باشه ولی خدایی بازی رو خیلی خوب بازسازی کرده بودن
فقط یه بدی داره
من نمیتونم الان بشینم پای الن ویک 2 یا alone in the dark جدیده
میترسم خدایی
بهتره برم سراغ kingdomcome