Too Big to Fail
به عنوان یه فیلم تلویزیونی می تونم بگم اثر قابل ستایشی بود اما مهمتر از همه اینکه به شکل یه تریلر با سوژه برخورد کرده به فیلم جذابیت صد چندان داده. نوع استفاده از موسیقی و تقابل شخصیت ها همه و همه دست به دست هم می دن که فیلم یه حس تعلیق خاصی داشته
البته فیلم برای آدمایی که خیلی در جریان حوادث و حواشی سقوط اقتصادی 2008 نیستن می تونه خیلی گنگ باشه و اون حس تعلیق اصلا حس نشه (مثلا اون سکانسی که رئیس جنرال الکتریک زنگ می زنه واقعا نقطه اوج فیلم بود اما نیاز به یه مقداری اطلاعات جانبی داره)
اشکال فیلم به جایی وارده که فیلم سعی می کنه مهره های بازی رو جوری نشون بده که انگار واقعا داشتن سعی می کردن مشکل رو حل کنن اما واقعگرایانه که نگاه اگر کسی اون وسط می دونست چه خبره اصلا اون اتفاقهای پایان تابستان 2008 نمی افتاد
آها، بازی ها هم فوق العاده بود و مسلما بالاتر از همه ویلیام هرت بدون هیچ شک و تردیدی قرار می گیره
بی صبرانه منتظرم ببینم Margin Call چی کار می کنه
8 از 10
==
G.I. Joe:The Rise of Cobra
بعد از خبر های تا حدودی ناامید کننده از دنباله فیلم تصمیم گرفتم که فیلم رو دوباره ببینم تا هم اینکه ببینم آیا در بازدید مجدد فیلم همون حس و حال دفعه اول رو داره یا نه و اینکه چه چیزی باعث شد که من ازش خوشم بیاد و کل دنیا بکوبنش
فیلم کماکان اون حس مفرح بار اول رو داشت و برای فیلم که امتیاز متاکریتکسش در قسمت قرمز قرار داره، واسه من یکی خیلی عجیب و باور نکردنیه
نمی دونم شاید این فیلم رو واسه من ساختن ولی هر چی که هست دیدن صحنه اکشن فیلم بعد از گذشت دو سال کماکان عالی و هیجان انگیز و دیدن تک تک شخصیت ها و رفتارشون و ... خیلی حال داد
این فیلم در کنار Speed Racer رو به عنوان مهمترین Guilty Pleasure های زندگیم می دونم ولی حقیقتش نمی دونم واقعا مشکل بقیه با این فیلما چیه
اگر دنبال یه کار اکشن و مفرح هستین که واسه دو ساعت وقتتون رو پر کنه مطمئنا گزینه بهتر از این هست اما اینم گزینه خیلی خوبیه
8 از 10 (بار اول 7 دادم اما وقتی فیلم خودش رو واسه من اینجوری حفظ کرده مسلما امتیازش هم میره بالاتر)
==
The New World
خوب من اصلا از ترنس ملیک خوشم نمیاد و همینجا گواهی می دم که من مخاطب مناسبی واسه فیلماش نیستم اما Days of Heaven و Thin Redline بالاخره چیزایی داشتن که دوست داشتم اما اینجا
هیچ توجیهی قابل قبول نیست
یه موقع یه فیلم ریتمش کنده و کلا فیلم آرومیه اما اینجا فیلم کلا اصلا ریتمی نداره و اصلا راه نمیره کلا انگار تو همون گل و لای لوکیشن های فیلمبرداری گیر کرده
از فیلم با عنوان فیلم شاعرانه و این حرفا یاد می شه ولی فیلمی که هی آسمون و درخت و علف به همراه صدای پیانو نشون من میده با دیالوگ هایی که یکیش به اون یکی ربطی نداره واقعا چیزی باقی نمیذاره که من بخوام حس شاعرانگی و اینا ازش بگیرم
و در مورد بازی ها هم کلا حرفی نمی زنم
2 از 10
==
Black Swan
اون موقع ها وقت نشد فیلم رو مجددا ببینم واسه اما الان که می بینمش نظرم هنوز همونه : ضعیفترین کار کارنامه آرونوفسکی
نه اینکه فیلم بدی باشه اما اصلا قابل قیاس با کارهای قبلی آرونوفسکی
نکات مثبت خودش رو داره که سرآمد همه شون همون فیلمبرداری فوق العاده ش هست اما یه جورایی فیلم می لنگه و من نمی تونم کاری کنم در مورد اینکه یه جاهایی بدجوری حوصله م رو سر می بره
فیلم، فیلم خوبیه اصلا درش شکی نیست اما من به عنوان یه طرفدار کسی که بار ها و بارها کارهای دیگه آرونوفسکی رو دیده و راجبشون با خیلیا بحث کرده، به راحتی می گم از آخرین کارش کاملا ناامید شدم
7 از 10
پدرخوانده پدیده ای غیر قابل وصفه که همیشه تر و تازه و جذابه
Google