خب کم کم داریم به جشنواره فجر امسال نزدیک میشیم و با اینکه اینجا مشتری زیادی نداره، ولی به هر حال بد نیست یه توضیحی راجع به فیلم ها بدم.

لیستی که از فیلم ها اومده در نوع خودش جالبه و اسامی متنوعی توی لیست به چشم میخوره که باعث میشه اندکی امید داشته باشیم به جشنواره امسال، ولی خب این «امید» چیزی هست که توی این کشور همیشه سعی می کنیم داشته باشیم و آخرش می بینیم... بگذریم! اینها بعضی از فیلم های جشنواره هستن که یا کارگردان معروفی دارن یا بازیگر و اتفاقات دیگه.
آشفتهگی: فیلم قبلی جیرانی یعنی «خفهگی» چیز جالبی بود و فضای متفاوتی نسبت به اکثر فیلم های ایرانی این سال ها داشت. حالا فیلم بعدی از راه رسیده و استاد دوباره رفته سراغ ایرادات «هکسره» و به جای آشفتگی نوشته آشفتهگی!

البته این قضیه هکسره دیگه انقدر توی وجود تک تک ایرانی ها فرو رفته که کار از کار گذشته و من و اونهایی که حساس هستیم و حرص و جوش میخوریم، در این زمینه شکست سختی خوردیم.

جدا از این حرف ها، ترکیب بازیگرهاش حالت خزی داره و بهرام رادان و مهناز افشار کنار همدیگه آدم رو یاد فیلم های جوون پسند دهه 70 و 80 میندازه، ولی میگن فیلم جزو خوبهای جشنواره هست.
تیغ و ترمه: کیومرث پوراحمد چند سال پیش «کفشهایم کو؟» رو داشت که هرچی کمتر ازش بگم بهتره! شاید دغدغه هایی پشت ساخت فیلم بود، ولی اصلاً خوب درنیومده بود و بعضی جاها آدم نمیدونست بخنده یا تحت تأثیر قرار بگیره. البته میگن این یکی چیز متفاوتی هست و بهتر از اونه، ولی کمی شک و تردید دارم.
درخونگاه: فیلم های قبلی سیاوش اسعدی رو ندیدم، ولی از امین حیایی این یکی دو سال اخیر خوشم میاد و توی این فیلم هم حضور داره، در کنار جمشید هاشم پور که امیدوارم حضورش بیشتر از فیلم های پارسال باشه و دو ثانیه نیاد جلوی دوربین و بره.
سال دوم دانشکده من: رسول صدرعاملی از اون فیلمسازهایی هست که هم چیزی مثل «من ترانه 15 سال دارم» رو داره که فیلم خوبی بود و هم «گل های داوودی» که الآن مسخره به نظر میرسه، ولی زمان خودش ترکوند!

از اون طرف یه سری فیلم های عرفانی کمتر معروف هم داره، ولی این فیلم جدید حداقل به اسمش میخوره از اون آثار اجتماعی باشه. فیلم هایی که هم میتونن خنثی و شعاری از آب دربیان و هم جالب.
سرخپوست: فیلم «ملبورن» از نیما جاویدی رو ندیدم، ولی گویا فیلم چندان بدی نبوده. از اون طرف میگن (از این گفتن ها زیاده!) که نوید محمدزاده توی سرخپوست نقش خیلی متفاوتی نسبت به اون کاراکتر تکراری خودش داره. بازیگرهایی مثل حبیب رضایی، پریناز ایزدیار، مانی حقیقی و آتیلا و ستاره پسیانی هم توی فیلم هستن و پتانسیلش رو داره که یه کارهایی بکنه.
سمفونی نهم: محمدرضا هنرمند یه زمانی عشق من بود با «مرد عوضی» و «مومیایی 3» که در دوران خودشون کمدی های جالبی بودن. «عزیز من کوک نیستم» رو در اون حد دوست نداشتم و بعدش هم هنرمند در عالم سینما مفقودالاثر شد تا الآن با این فیلم جدیدش (اون وسط «زیر تیغ» و «آشپزباشی» رو برای تلویزیون ساخت). بعضی وقت ها کارگردان هایی که مدت ها فیلم نمیسازن، دیگه یادشون میره باید چیکار کنن و خرابکاری میکنن و امیدوارم هنرمند از اون دسته نباشه.
شبی که ماه کامل شد: از نرگس آبیار فقط «نفس» رو دیدم و جزو بهترین فیلم های این سال های من بوده که به نظرم در اون حدی که باید و شاید تحویل گرفته نشد. توی فیلم جدیدش هوتن شکیبا بازی میکنه که ازش خوشم میاد و البته الناز شاکردوست که اخیراً داره تلاش میکنه از اون بازیگر درپیت فیلم های بازاری یه درجه بالاتر بیاد.
طلا: پرویز شهبازی از اون کارگردان های به اصطلاح دغدغهمند(!) هست و با اینکه «مالاریا»ـش چیز خیلی خاصی نبود، ولی باز هم فیلم جدیدش رو نباید از دست داد.
تختی: «تنگه ابوقریب» نشون داد که بهرام توکلی میتونه توی سبک های مختلف فیلم های خوبی بسازه و باید دید تختی چی میشه. حیف که امیر جدیدی از فیلم جدا شد و همین قضیه باعث میشه یه کمی نگران کیفیت تختی باشم، ولی در هر حال فیلمی که در مورد همچین شخصیتی باشه، در هر صورت سر و صدایی راه میندازه.
قسم: از «گینس» خوشم نیومد، ولی از اون طرف به عنوان اولین فیلم محسن تنابنده میشه گفت استانداردهای نسبتاً خوبی داشت و حالا توی دومین فیلم میتونه با تجربه بیشتر، کار جالب تری ارائه بده.
قصر شیرین: رضا میرکریمی فیلم های متنوعی داره و بعضی ها مثل «خیلی دور، خیلی نزدیک» و «یه حبه قند» کارهای جالبی بودن و بعضی مثل «امروز» که البته خودم ندیدمش، مورد انتقاد قرار گرفتن. آخرین فیلمش با حضور حامد بهداد (حتماً با یه کاراکتر غرغرو و عصبانی) ساخته شده و امیدوارم جزو کارهای خوبش باشه نه داغونها.
ماجرای نیمروز 2: بدون شک جزو جنجالیترین فیلمهای امسال میشه. من از مدل کارگردانی مهدویان خوشم میاد، فارغ از اینکه با بعضی سوژههاش موافق باشم یا مخالف. «ماجرای نیمروز» هم به نظرم فیلم خوشساختی بود و البته یه عده گیر دادن که باید به اون سمت ماجرا هم میپرداخت که خب همه میدونیم نمیشه! این یکی هم در مورد عملیات مرصاد هست و احتمالاً باز با یه فیلم خوب از نظر کارگردانی و بخشهای فنی طرف هستیم که موافق و مخالف زیادی جمع میکنه و بیشتر تبدیل به یه بحث سیاسی میشه تا هنری.
متری شیش و نیم: یکی از موردانتظارترین فیلم های امسال که بعد از کار قبلی سعید روستایی یعنی «ابد و یک روز»، جماعتی منتظر هستن ببینن اون فیلم زیبا یه اتفاق بوده یا روستایی در ادامه هم میدرخشه. ترکیب بازیگرها شباهت زیادی به اون فیلم داره و پیمان معادی، پریناز ایزدیار و نوید محمدزاده توش بازی کردن، البته در کنار فرهاد اصلانی که توی فیلم های درست حسابی محشر بازی میکنه.
مردی بدون سایه: علیرضا رییسیان از اون کارگردان هایی هست که کارهاشون نه خیلی خفن هستن و نه بد. یه حد متوسط و قابل قبول که باید دید این دفعه بهتر از قبل میشه یا توی همون سطح میمونه. لیلا حاتمی، علی مصفا، فرهاد اصلانی و گوهر خیراندیش ترکیب جالبی هستن و ببینیم چه کردن.
ناگهان درخت: فیلمی که بیشتر از همه منتظرش هستم! کار قبلی صفی یزدانیان یعنی «در دنیای تو ساعت چند است؟» جزو Top 5 فیلمهای ایرانی عمر بنده هست و عاشقشم! جالبه که فراستی هم توی این یک مورد زیاد به خودش فشار نیاورد و گفت فیلم خوبیه!

یه فیلم شاعرانه و لطیف که آهنگهاش هم فوقالعاده بودن.
حالا دومین فیلم یزدانیان با حضور پیمان معادی، مهناز افشار و زوج شقایق دهقان و مهراب قاسمخانی تو راهه و امیدوارم باز هم چیز درجه یکی ساخته باشه.
بریم سراغ فیلماولیها:
مسخرهباز: جزو معروفهای این قسمت هست، اثری از همایون غنیزاده که توی فیلم «اژدها وارد میشود» بازی کرده بود، ولی اصل کارش کارگردانی تئاتر هست و میگن تئاترهای خوبی هم داشته که البته من ندیدم.
زهر مار: فیلمی از استاد جواد رضویان!

در نگاه اول که باید بگیم جشنواره فجر به چه حال و روزی افتاده که یکی مثل جواد رضویان به عنوان فیلماولی توش حضور پیدا میکنه! ولی خب شاید واقعاً فیلم بدی هم نساخته باشه و غافلگیر بشیم. مثلاً مجید صالحی که کسی اصلاً حسابش نمیکرد، توی فیلم «استراحت مطلق» کاهانی ترکونده بود و خیلی فراتر از انتظار ظاهر شد. شاید رضویان هم یه استعداد کارگردانیای داشته باشه که تا الآن کسی خبر نداشته و سورپرایز بشیم! (ولی حتی تصورش هم سخته!)
جاندار: فیلم دو تا کارگردان داره که نمیشناسمشون به نامهای حسین امیری دوماری و پدرام پور امیری. ولی لیست بازیگرهاش بد نیست. به جز حامد بهداد و باران کوثری که دوباره قراره جیغ بکشن و فحش بدن، فاطمه معتمدآریا توی فیلم هست که جزو بازیگرهای محبوبمه و جواد عزتی که توی نقشهای جدی خوب کار میکنه.
روزهای نارنجی: اولین فیلم آرش لاهوتی هست، ولی ایشون رو به خاطر مستند «راننده و روباه» میشناسم که مستند به شدت جالب و باحالی بود و صحنه مربوط به «POV خر» جزو فراموشنشدنیترین صحنههای سینمایی این سالها برای من بوده!

البته کنار هم قرار گرفتن هدیه تهرانی و علی مصفا یه جوریه که آدم میترسه با یه فیلم اجتماعی کلیشهای روبرو بشه، ولی اون مستند امیدوارم میکنه چیز متفاوتی ببینیم.
معکوس: فیلمی از استاد پولاد کیمیایی!

ایشون در زمینه بازیگری که گند زد و اگه اسم پدرش بالا سرش نبود به جایی نمیرسید (البته همین الآن هم به جایی نرسیده)، ولی به هر حال به خاطر همون اسم پدر گرامی، آدم کنجکاو میشه ببینه در مقام کارگردانی چیکار کرده. شاید نیمچه استعدادی داشته باشه اینجا، ولی احتمالاً آخرش یه تقلید داغون از کارهای کیمیایی ارائه میده که کاش حداقل تقلیدی از کارهای قدیمش باشه، نه امثال مزخرفاتی مثل «قاتل اهلی».
یلدا: مسعود بخشی کارش رو با مستند معروف «تهران انار ندارد» شروع کرد و بعدش چند تا مستند دیگه هم ساخت تا رسید به «یک خانواده محترم»، فیلمی که جزو آثار جنجالی زمان خودش بود و آخرش هم به جرم اینکه «دشمن شادکن» هست و از این صحبتها، بهش اجازه اکران ندادن و فرجالله سلحشور هم گفته بود باید چند تا از این کارگردانهای این مدلی رو اعدام کنن تا بقیه آدم بشن.

به خاطر همین چیزها خیلیها منتظر هستن ببین «یلدا» چه جور فیلمی هست.
امسال 3 تا انیمیشن هم چپوندن توی جشنواره که 2 تاشون کلهم از ناکجاآباد پیدا شدن و چند وقت پیش هم سرچ کردم به جایی نرسیدم، ولی
«آخرین داستان» یه کمی معروفتر هست. کلی بازیگر مطرح از پرویز پرستویی، لیلا حاتمی و حسن پورشیرازی تا اشکان خطیبی، حامد بهداد و باران کوثری توش صداگذاری کردن و داستانش هم برخلاف 90% انیمیشنهای ایرانی مذهبی نیست و در مورد ضحاک و این جور ماجراهاست. البته من پارسال به شوخی گفتم «فیلشاه» هم ممکنه تم مذهبی پیدا کنه و آخرش دیدیم که داستان قرآنی شد!

این یکی هم بعید نیست در نهایت به اینجا برسه که ضحاک آدم کافری بوده و یه شخصیت مذهبی به عنوان پیر دانا از راه برسه و با روایات دینی جوانان رو هدایت کنه و...