Movie Center

SiminSecret · Sep 24, 2005

And I will strike down upon thee with great vengeance and furious anger those who attempt to poison and destroy My brothers. And you will know I am the Lord when I lay My vengeance upon you

فهرست سایت ها و ربات های دانلود فیلم و سریال که بدون سانسور هستن (آپدیت شده در تاریخ 9 آذر 1404):

parham_safa · Feb 10, 2013

سلام
دوستان اینجا تاپیک فیلمه .
لطفاً به موضوعات دیگه نپردازین .

clockwork orange · Feb 10, 2013

parham_safa
پرهام جان بحث یه چیز کلی است که فیلم رو هم دربرمی گیره و البته تاکید من هم بیشتر بر روی فیلمه. من دلیل این انضباط سخت رو متوجه نمی شم. اگر خواستی می تونی پست ها رو پاک کنی . به هر حال همین الانم حق هر بحثی در هر مکانی رو از ما گرفتن!

نوشته شده توسط Cloud Strife:
اما اگه منظورت آنتی رئالیسم به معنی رئالیسم استاندال هست

با توحه به کانتکست جمله مشخصه که منظورم از رئالیسم معنای رسمی فلسفی یا هنری اون نیست. البته اکثر نکاتی که بهش اشاره کردین خارج از منظور اصلی من قرار می گیره که از اولین پست درباره این موضوع, بیشتر بر روی جنبه ی عدم گرایش به تاریخ گرایی, خود ارجاعی و آیرونی در پست مدرنیسم متمرکزه.

مثلا اینی که میگی در ادامه با گراماتولوژی دریدا که بهش اشاره میکنی زمین تا آسمون فرق داره

به گفته پست مدرنیست ها زبان واقعیتی خارج از خودش رو نمایش می ده و بهش اشاره می کنه. تحت تاثیر زبان شناس سوئیسی, فردینان دو سوسور, پست مدرنیست ها ادعا می کنن که زبان از نظر معناشناسی, خودکفا و خودارجاع است. معنی یک کلمه چیزی ثابت یا حتی ایده ای در ذهن نیست بلکه سری از تضادها و تفاوت ها با معنی کلمات دیگه است. این دیدگاه پست مدرن از زبان عمدتا وابسته به درک ژاک دریدا بوجود آورنده ی دیکانستراکشن یا ساختارشکنی از زبانه. به عقیده دریدا, در متن هیچوقت مفهوم واقعی آشکار نیست چون مولف حضور نداره و هیچ معنایی از متن نمی شه استنتاج کرد جز هر چی مفهوم سابجکتیو که مفسر تعیین می کنه.

بلکه ساختارگرایی رو رد میکرد

آیا بطور دقیق تر پساساختارگرایی و همینطور دیکانستراکشن نقد و واکنشی به ساختار گرایی نبوده؟ از این نظر که بعضیا پساساختارگرایی رو بخشی از جنبش پست مدرنیست می دونن منظورته؟

فلسفه پست مدرن که بشه تعریفش کرد وجود نداره. من شخصا به فلاسفه پست مدرن معتقدم

این درسته که سوال "پست مدرنیسم چیست" بسیاری از منتقدین, خواننده ها و نویسنده ها رو درگیر کرده و بیشتر نظريه پردازها از جیمسون تا لیوتار تعریف خودشون رو ارائه دادن اما نتیجه گیری هر چیزی که باشه یک چیز مسلمه و اون اینکه هر کدوم از این نظریه پردازها و فلاسفه چیزی به بحث اضافه کردن حتی اگر تعریف قطعی ارائه نکرده باشن. برای همین رویکرد منطقی نسبت به پست مدرنیسم چیزی که شما گفتید بنظر من نیست. پست مدرنیسم چنین تعریفی از خودش ارائه نمیده چون یک جنبش یکپارچه نیست بلکه اصطلاحی است که بیشتر بعنوان یک دال کلی بکار می ره تا نشانه ای با یک معنی ثابت. بهترین رویکرد برای درک اینکه چه چیزی پست مدرنیسم رو تشکیل می ده مثل خوندن یکی از رمان های با راوی های متعددِ ویلیام فاکنر می تونه باشه. شخص برای گرفتن حسی از زمینه, یک بخش, یک گرایش, یک نظر رو می خونه و بعد به سمت ناحیه بعدی حرکت می کنه و خصوصیات خاص اون محدوده رو بررسی می کنه و...
با وجود اینکه من اینجا هدفم روی دیدگاه انتقادی از پست مدرنیسم متمرکزه اما در حالت کلی چیزی نیست که صرفا باید مورد ستایش یا سرزنش قرار بگیره بلکه فقط باید با دقت آنالیز شه.

پست مدرنیسم نسبی گرایی نداشت

گرایش به شک گرایی, درون گرایی و به رسمیت شناختن نسبیت گرایى از ویژگی های بیشتر مورد توافق در مورد پست مدرنیسمه(گرچه بعضی از خود پست مدرنیستها برچسب نسبیت گرایی رو رد می کنن)
پست مدرنیست ها جنبه های آبجکتیو واقعیت رو انکار می کنن, اینکه در مورد واقعیت اظهاراتی می تونه وجود داشته باشه که از نظر آبجکتیو درست با غلط هستن و اینکه درک آبجکتیو چیزی غیرممکنه. برای انسان ممکن نیست که از بعضی چیزها با اطمینان آگاهی داشته باشه. واقعیت, دانش و ارزش ها ساخته شده اند و به این دلیل قابل تغییر دادن هستند. این به این معنیه که مثلا علوم مدرن جدای از استانداردهای درونی خودش نسبت به پرسپکتیو های دیگه مثلا ستاره شناسی یاجادوگری درک بزرگتری از حقیقت نداره.
---------------------------------------------------------------------

برای اینکه منظورم رو درباره بحثی که بیشتر مدنظرم بود بازتر کنم, جنبه آیرونی رو بیشتر توضیح می دم(برای آیرونی من ترجیح می دم از کلمه کنایه در فارسی استفاده نکنم چون تا حدی با هم تفاوت دارن)
نمی شه به این موضوع اشاره نکرد که پست مدرنیسم خیلی یواش داره عملکرد انتقادی طنز رو از بین می بره. امروزه همه چیز یجور طنزه و فضایی برای فاصله انتزاعی باقی نمونده(شاید به همین دلیل باشه که South Park یکی از معدود طنزهای بیشتر موثر امروز باید کاراکترهاش رو عملا به برش های مقوایی تبدیل کنه)

آیرونی پسا ایدئولوژیک و پست مدرن, زیباشناسی امروزه است. امروزه مخاطبین و فیلمها خودشون رو با آیرونی راکد پنهان می کنن(بر خلاف آیرونی انتقادی, نقش طنز) ژیژک اسم این رو گذاشته "کالاسازی یک استراتژی که زمانی یک روش منطقی از چالش فراهم می کرد". پیتر اسلوتردایک بهش می گه "خنثی سازی از خنثی سازی". توبی یانگ بهش می گه "نقدی که دیگه مقصودی نداره". به عبارت دیگه آیرونی, طنز و cynicismه مدرن نسبت به اهداف اجتماعی و اخلاقی خاموشه. حالت معمول ایدئولوژی امروزه cynicalه که قسمت انتقادی طنز رو تضعیف و بی اثر می کنه(نمونه خوبش نیهیلیسم خوش نیت South Park یا کاراکتر اصلی Full Metal Jacket, فیلم ضدِ "فیلم ضد جنگ".)

اما چندین دوره از irony وجود داره. اول آیرونی سقراطی که فرمی از گفتگوی وابسته به معانی بیانه. با "گفتن ضد چیزی که درسته برای تاکید کردن بر روی حقیقت" می شه خطی کشید از چاوسر تا میلتون تا سوییفت تا جین آستن.
بعد آیرونی رمانتیک یا فراداستان که یجور ابزار فلسفیه. فیلسوف آلمانی کارل ويلهلم اشلگل معتقد بود که این باعث بوجود اومدن "تعدد پرسپکتیوها" می شه و از این طریق حقیقت آشکار می شه.
بعد یجور آیرونی بعد از جنگ جهانی اول که بعنوان ابزاری برای مخالفت برای تاکید بر روی جدایی بینِ مثلا سخن دانی میهن پرستانه و واقعیت جنگ. این منجر شد به استفاده گسترده از آیرونی بعنوان روشی برای سست کردن پروپاگاندای فریب آمیز.
تا اینجا آیرونی همیشه تا حدی هدف اخلاقی داشته. نظر کلی ارائه می کرده, دانش مورد پذیرفته شده رو می شکافته و فریبکاری رو آشکار می کرده.

اما بعد دوران پست مدرنیسم رسید که با آیرونی پست مدرن ،سر و کار داره. اینجا همه چیز منحصرا خود ارجاع است و آیرونی عمدتا برای تضعیف صداقت, هر امکانی از حقیقت, هر احساسی و هر قطعیت اخلاقی بکار می ره. به همین دلیل امروزه آیرونی از cynicism تمیز ناپذیر شده و از اینکه هیچ جایگاهی نداشته باشه دفاع می کنه. در زمان کنونی آیرونی هیچ چیز نمی گه. بسیاری از فیلمهای آمریکایی امروز نشانی از آیرونی با خودشون دارن بدون اینکه واقعا درباره چیز خاصی باشن.

parham_safa · Feb 10, 2013

سلام

پرهام جان بحث یه چیز کلی است که فیلم رو هم دربرمی گیره و البته تاکید من هم بیشتر بر روی فیلمه. من دلیل این انضباط سخت رو متوجه نمی شم. اگر خواستی می تونی پست ها رو پاک کنی . به هر حال همین الانم حق هر بحثی در هر مکانی رو از ما گرفتن!

منظورم پستهاییه که درباره گلشیفته فراهانی و رفتار کلیه خانمهای ایرانی بعد از خروج از ایران و ... زده شد .
تو چرا به خودت میگیری ؟

البته شما هم یکم کوتاه کنین پستها رو که خوندنش راحت باشه . اینجوری سخته :-"

clockwork orange · Feb 10, 2013

تو چرا به خودت میگیری

یه

بذارین خب:d البته چند وقت پیش هم یکی از پستهام غیر منصفانه پاک شد که باعث شد حساسیت آژیرم بالا بره!

clockwork orange · Feb 10, 2013

نوشته شده توسط jackbauer:
من فکر نکنم این مسائل فلسفی که مطرح میکنید رو Quentin tarantino هم پاس کرده باشه !

تارانتینو فکر می کنه hipه چون دقیقا در فاصله آیرونیک می غلته(خودش رو از کاراکترهایش بوسیله آیرونی دور نگه می داره) حتی اگه از این آگاهی نداشته باشه. مصاحبه هاش رو بخونین..." فقط یه بازیه"..."یه وهمه"..."خیلی توجه نکنین"..."فقط یه ذره سرگرمیه"... "واقعا اتفاق نمیفته"... "فقط یه فیلمه"...

crm_114 · Feb 10, 2013

من فکر نکنم این مسائل فلسفی که مطرح میکنید رو Quentin tarantino هم پاس کرده باشه !:d

من فکر کنم:
خلق هنر و نقد/بررسی هنر با هم فرق دارن. کسی که اثر هنری(تو این بحث یه فیلم) خوب یا موفق خلق می کنه با هنر تو ذهنش(ناخودآگاه؟) آشنایی داره ولی نمیتونه توضیح بده یا تفسیرش کنه یا به عبارت دیگه استعداد خلق هنر رو داره. ولی منتقدا صرفا هنر رو مطالعه میکنن و میتونن عناصر و نکات فنی هر اثر رو ببینن و تفسیرش کنن.

ولی من خودم کلا زیاد رو فکرای خودم حساب باز نمیکنم.

Kavigne · Feb 10, 2013

شبکه نمایش اختتامیه فیلم فجر رو داره زنده پخش میکنه، سوای این که خیلی نحوه اجراش دهاتی و افتضاحه و اونایی هم که دارن جایزه می دن ریشاشون رو باس با باسکول کشید، برداشتن آهنگای آنچارتد و گاد آو وار رو هی پشت سر هم پخش میکنن ملت هم نا آگاه...
مجریش هم اون یارو سوسولس که قبلا پارک ملت اجرا می کرد، داریم مردم؟ داریم واقعا؟

kaizershauze · Feb 10, 2013

نوشته شده توسط Lavigne:
شبکه نمایش اختتامیه فیلم فجر رو داره زنده پخش میکنه، سوای این که خیلی نحوه اجراش دهاتی و افتضاحه و اونایی هم که دارن جایزه می دن ریشاشون رو باس با باسکول کشید، برداشتن آهنگای آنچارتد و گاد آو وار رو هی پشت سر هم پخش میکنن ملت هم نا آگاه...
مجریش هم اون یارو سوسولس که قبلا پارک ملت اجرا می کرد، داریم مردم؟ داریم واقعا؟

تازه اینی که من دارم میبینم یه 2 لِول نسبت به قبل خفن تر شده :))

SMM9 · Feb 10, 2013

نوشته شده توسط Lavigne:
شبکه نمایش اختتامیه فیلم فجر رو داره زنده پخش میکنه، سوای این که خیلی نحوه اجراش دهاتی و افتضاحه و اونایی هم که دارن جایزه می دن ریشاشون رو باس با باسکول کشید، برداشتن آهنگای آنچارتد و گاد آو وار رو هی پشت سر هم پخش میکنن ملت هم نا آگاه...
مجریش هم اون یارو سوسولس که قبلا پارک ملت اجرا می کرد، داریم مردم؟ داریم واقعا؟

حالا مثلا ریش کم و زیاد بشه مشکل حله؟:d
بعدشم فک میکنی ملت اگه از اهنگای گاو و انچارتد اگاه بودن مثلا اتفاقی می افتاد؟اختتامیه رو تحریم میکردن؟:d

SaDrA-HhH · Feb 10, 2013

اصلا جشنواره سینمایی چه معنی داره وقتی منزل سابق سینما فاحشه خانه بوده از نظر اساتید؟ :-/

sorvinho · Feb 10, 2013

به شهیدی فر توهین نکن کیوان

خیلی دوسش دارم :d
دوربین تعجبه منو بگیره :d

kaizershauze · Feb 10, 2013

بالاخره حمید فرخ نژاد سیمرغ بُرد...

sorvinho · Feb 10, 2013

ارگو 7تا نامزد شد تو بفتا

Justiciar · Feb 10, 2013

دوستان مراسم BAFTA کی برگزار میشه؟

Cloud Strife · Feb 10, 2013

اردلان بحث خیلی جالبی داری میکنی و منم خیلی دوست اما فکر میکنم خیلی کش دادنش بیش از اندازه فلسفی بشه و بدرد کسی نخوره برای همین بخشی از صحبت هات رو فقط نقل قول میکنم و در نهایت اگه موافق باشی بحث پست مدرنیسم رو ببریم به سمت شاکله اصلی خود سینما که هم مربوط تر باشه و هم اینکه بدرد دوستان بخوره.

البته اکثر نکاتی که بهش اشاره کردین خارج از منظور اصلی من قرار می گیره که از اولین پست درباره این موضوع, بیشتر بر روی جنبه ی عدم گرایش به تاریخ گرایی, خود ارجاعی و آیرونی در پست مدرنیسم متمرکزه.

متوجه شدم. بیشتر منظور من از پست قبل سر تعریفی بود که داشت از پست مدرنیسم ارایه میشد و من فکر میکنم کامل نیست چون تنها به یک قسمت قضیه پرداخت شده بود و ....

از این نظر که بعضیا پساساختارگرایی رو بخشی از جنبش پست مدرنیست می دونن منظورته؟

خوب من دوباره مجبورم بگم که اساسا چیزی به اسم فلسفه پست مدرن رو قبول ندارم که بخوام چیزی رو داخلش بگنجونم. در مقابل من به فلاسفه پست مدرن معتقدم که فیلسوف های پست این استراکچرالیس مثل فوکو جمیعا فیلسوف های پست مدرن هستن. در نتیجه بعله.

با وجود اینکه من اینجا هدفم روی دیدگاه انتقادی از پست مدرنیسم متمرکزه اما در حالت کلی چیزی نیست که صرفا باید مورد ستایش یا سرزنش قرار بگیره بلکه فقط باید با دقت آنالیز شه.

من با پاراگراف قبل این جمله دقیقا موافقم. پست مدرنیسم از دهه 50 که عملا باب شد تا الان از جنبش های زیادی متاثر بوده و اگه بخوایم از منظر هنر بهش نگاه کنیم اصلا یکی از آرمان هاش نابودی سبک به معنی مدرنش بوده. منظور من این هست که نمیشه پست مدرنیسم رو به معنی خاص گرفت و بعد گفت قبولش دارم یا ردش میکنم. برای همین باز با این جملت باز موافقم. پست مدرنیسم رو خیلی وقت ها میشه از یکنگاه و پرسپکتیو انتقادی درکش کرد یا همونطور که خودت اشاره کردی آنالیزش کرد.

من قبل از اینکه بحث رو ادامه بدم اولش بگم صرفا هدفم ادامه دادن و رسیدن به مفهوم اصلی پست مدرنیسم توی سینما هست نه یک نگاه مخالفت آمیز به صحبت هات. وگرنه در مورد ایرونی خیلی خوب توضیح دادی و انقدر دقیق هست که بحث در مورد اینکه باهاش موافقم یا مخالف اصلا معنی نداره.

نمی شه به این موضوع اشاره نکرد که پست مدرنیسم خیلی یواش داره عملکرد انتقادی طنز رو از بین می بره. امروزه همه چیز یجور طنزه و فضایی برای فاصله انتزاعی باقی نمونده

ببین اردلان این نمیتونه درست باشه. البته من تو کتاب های زیادی دیدم که همچین نگاه انتقادی به جریان پست مدرنیسم توی سینما دارن اما خوب مخالفش رو هم زیاد دیدم.

اساسا سینمای پست مدرن واکنشی هست به ساختارشکنی سینمای مدرن. سینمای مدرنی که سمبولیست هایی مثل ایزنشتاین و رنوار و .. که خودتم اشاره کردی ساختنش و اساسا خودش باز واکنشی بود نسبت به سینمای کلاسیک و ساختارهای ان رو میشکست. تو سینمای مدرن ایزنشتاین میومد زمان نیوتونی (وحدت زمان افلاطونی) رو با زمان روانشناختی برگسونی عوض میکرد یا بجای حفظ یک روند روایی دراماتیک پر از سوسپانس، ساختار اپیزودیک، تصادفی و در کل ذهنیت سوبجکتیو رو جایگزین میکرد. اما در یک نگاه کلی اصلا فلسفه سینمای پست مدرن بر پایه هجو انتقادی شکل گرفته. اصلا ماهیتش رو داره از همین مفهوم میگیره.

مثلا به سینمای دیوید لینچ نگاه کن، اساس فیلم لاست های اوی هجو و تمسخر سینمای وحشت و ****وگرافی هست با انتقاد مستقیم به فمنیسم پست مدرن (الان یاد ان جمله U never have me افتادم!) یا مرد مرده جیم جارموش (هجو وسترن - در این خصوص تقاطع میار رو هم میشه مثال زد) یا اصلا کلن وودی آلن که مثلا سایه ها و مه تمسخر و استحاضه سینمای جنایی هست. منتها نکته اینجاست که به قول هویسن سینمای پست مدرن یک ماهیت بی شکل و اشفته و نامنظم و سیالی داره که حتی درک خود همین المان هارو هم ابهام آمیز میکنه. مثلا تو بیا فیلم های مل بروکس رو با پست مدرنی مثل جیم جارموش مقایسه کن. طنزی که جارموش داره اصلا انتقاد مستقیم به خود ژانر وسترن (یک فیلم وسترن ضد وسترن) و در ستایش مفاهیمی مثل اعتلای هنر هست. اما شاکله اصلی پست مدرنیسم و به طبع سینمای پست مدرن سیاله. سینمای پست مدرن چیزی رو از دست نمیده یا نمیگره که بشه به عنوان ضعف یا قوت بهش اشاره کرد. ذاتش سیاله. روی هیچ منطقی ایستا نیست جز اینکه حتی به هجو خودش هم میپردازه تا حدی که بگیم اوج سینمای پست مدرن نقد ناپذیر بودنش هست.

و سوالی که برای من الان پیش میاد این هست که تو آیا کوئنتین تارانتینو رو پست مدرن طبقه بندی میکنی؟ نگاه شخصیت رو میگم.

جستجو

Movie Center

گزینه‌های بیشتر

SiminSecret

parham_safa

Rossonero

clockwork orange

parham_safa

Rossonero

clockwork orange

clockwork orange

crm_114

Kavigne

kaizershauze

AMOR CTPACTb 信念 RÊVES

SMM9

SaDrA-HhH

sorvinho

kaizershauze

AMOR CTPACTb 信念 RÊVES

sorvinho

Justiciar

Cloud Strife

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند