Alan Wake

mohsenfff · May 4, 2008

با تشکر از مطالب مفیدت
در مورد داستان هم باید بگم که داستان بازی از یکی از رمانهای نویسنده مشهور استفان کینگ به نام کالبد است . البته من دو سه روزه این مطلب رو خوندم و توی اینترنت گشتم و رمانش رو پیدا کردم . این رمان جایزه نوبل ادبی سال 1998 رو گرفته . من دو سه صفحه اولش رو که خوندم داستان از زبان خود نویسنده بیان میشه و خود نقش اول داره داستانشو بیان میکنه تا اینجایی که من خوندم نقش اول یک نویسنده است که یه زنی به نام جوانا داره که یک روز برای گرفتن نسخه پزشکی میره بیرون و دیگه برنمیگرده تا اینکه خبر مرگشو از طریق تلویزیون اعلام میکنند ... به هر حال کاش بازی دیرتر بیاد تا بعد از خوندن رمان بازی برم سراغ بازی.

Insomniac · May 5, 2008

نوشته شده توسط mohsenfff:
با تشکر از مطالب مفیدت
در مورد داستان هم باید بگم که داستان بازی از یکی از رمانهای نویسنده مشهور استفان کینگ به نام کالبد است . البته من دو سه روزه این مطلب رو خوندم و توی اینترنت گشتم و رمانش رو پیدا کردم . این رمان جایزه نوبل ادبی سال 1998 رو گرفته . من دو سه صفحه اولش رو که خوندم داستان از زبان خود نویسنده بیان میشه و خود نقش اول داره داستانشو بیان میکنه تا اینجایی که من خوندم نقش اول یک نویسنده است که یه زنی به نام جوانا داره که یک روز برای گرفتن نسخه پزشکی میره بیرون و دیگه برنمیگرده تا اینکه خبر مرگشو از طریق تلویزیون اعلام میکنند ... به هر حال کاش بازی دیرتر بیاد تا بعد از خوندن رمان بازی برم سراغ بازی.

جالب باید باشه...
E-Book هست یا از بیرون خریدی؟؟؟
اگر از بیرون خریدی از کدوم انتشارات؟؟؟
اگر هم E-Book لینک بده لطفاً... :love:

mohsenfff · May 5, 2008

متاسفانه هیچ کدام از کتاب های استفان کینگ در ایران ترجمه نشده و چیزی که من گرفتم کتاب الکترونیکی است . من صفحه اول این کتاب رو برات میذارم با ترجمه خودم اگه دوست داشتی برو از لینکی که پایین میذارم دانلود کن در ضمن این لینک سه تا کتاب از استفان کینگ توش هست که اون کتابی که این بازی بر اساس اون نوشته شده اسمش
bag of bones
است .

On a very hot day in August of 1994, my wife told me she was going down to the Derry Rite Aid to pick up a refill on her sinus medicine prescription _ this is stuff you can buy over the counter these days, I believe. I'd finished my writing for the day and offered to pick it up for her. She said thanks, but she wanted to get a piece of fish at the supermarket next door anyway; two birds with one stone and all of that. She blew a kiss at me off the palm of her hand and went out. The next time I saw her, she was on TV. That's how you identify the dead here in Derry _ no walking down a subterranean corridor with green tiles on the walls and long fluorescent bars overhead, no naked body rolling out of a chilly drawer on casters; you just go into an office marked PRIVATE and look at a TV screen and say yep or nope. The Rite Aid and the Shopwell are less than a mile from our house, in a little neighborhood strip mall which also supports a video store, a used-book store named Spread It Around (they do a very brisk business in my old paperbacks), a Radio Shack, and a Fast Foto. It's on Up-Mile Hill, at the intersection of Witcham and Jackson. She parked in front of Blockbuster Video, went into the drugstore, and did business with Mr. Joe Wyzer, who was the druggist in those days; he has since moved on to the Rite Aid in Bangor. At the checkout she picked up one of those little chocolates with marshmallow inside, this one in the shape of a mouse. I found it later, in her purse. I unwrapped it and ate it myself, sitting at the kitchen table with the contents of her red handbag spread out in front of me, and it was like taking Communion. When it was gone except for the taste of chocolate on my tongue and in my throat, I burst into tears. I sat there in the litter of her Kleenex and makeup and keys and half-finished rolls of Certs and cried with my hands over my eyes, the way a kid cries. The sinus inhaler was in a Rite Aid bag. It had cost twelve dollars and eighteen cents. There was something else in the bag, too _ an item which had cost twenty-two-fifty. I looked at this other item for a long time, seeing it but not understanding it. I was surprised, maybe even stunned, but the idea that Johanna Arlen Noonan might have been leading another life, one I knew nothing about, never crossed my mind. Not then.

Jo left the register, walked out into the bright, hammering sun again, swapping her regular glasses for her prescription sunglasses as she did, and just as she stepped from beneath the drugstore's slight overhang (I am imagining a little here, I suppose, crossing over into the country of the novelist a little, but not by much; only by inches, and you can trust me on that), there was that shrewish howl of locked tires on pavement that means there's going to be either an accident or a very close call. This time it happened _ the sort of accident which happened at that stupid X-shaped intersection at least once a week, it seemed. A 1989 Toyota was pulling out of the shopping-center parking lot and turning left onto Jackson Street. Behind the wheel was Mrs. Esther Easterling of Barrett's Orchards. She was accompanied by her friend Mrs Irene Deorsey, also of Barrett's Orchards, who had shopped the video store without finding anything she wanted to rent. Too much violence, Irene said. Both women were cigarette widows. Esther could hardly have missed the orange Public Works dump truck coming down the hill; although she denied this to the police, to the newspaper, and to me when I talked to her some two months later, I think it likely that she just forgot to look. As my own mother (another cigarette widow) used to say, 'The two most common ailments of the elderly are arthritis and forgetfulness. They can't be held responsible for neither.'
Driving the Public Works truck was William Fraker, of Old Cape. Mr. Fraker was thirty-eight years old on the day of my wife's death, driving with his shirt off and thinking how badly he wanted a cool shower and a cold beer, not necessarily in that order. He and three other men had spent eight hours putting down asphalt patch out on the Harris Avenue Extension near the airport, a hot job on a hot day, and Bill Fraker said yeah, he might have been going a little too fast _ maybe forty in a thirty-mile-an-hour zone. He was eager to get back to the garage, sign off on the truck, and get behind the wheel of his own F-150, which had air conditioning. Also, the dump truck's brakes, while good enough to pass inspection, were a long way from tip-top condition. Fraker hit them as soon as he saw the Toyota pull out in front of him (he hit his horn, as well), but it was too late. He heard screaming tires

ترجمه

بخش اول
در یک روز بسیار گرم در ماه آگوست سال 1994 ، زنم بهم گفت که داره برای گرفتن نسخه پزشکی که مربوط به سینوس هاش میشه به مرکز دارویی rite aid در شهر دری میره. به اعتقاد من، این دارویی است که این روزها میتونید بدون مجوز پزشک از هر جایی بخرید. من کار نوشتن آن روز را به اتمام رسانده بودم و به زنم پیشنهاد دادم که من براش دارو رو تهیه کنم.اون گفت ، متشکرم ، اما اون میخواست یه تکه ماهی از سوپرمارکت مجاور بگیره .به هر حال ، یک تیر و دو نشون . اون سر انگشتهایش رو بوسید و کف دستش رو به طرف من برد و به نشانه عشق فوت کرد و رفت. دفعه بعد که دیدمش ، اون توی تلویزیون بود. اینجا در شهر دری شما اینگونه از مرگ یکی اطلاع پیدا میکنید. خبری از پایین رفتن از یک راهروی زیرزمینی با آجر های سبزنگ روی دیوار و میله های مهتابی طویل بالاسری نیست. هیچ جسدی از کشوی چرخ دار سردخانه بیرون نمیاد . شما فقط به داخل دفتری که به صورت محرمانه مشخص شده میروید و به صفحه تلویزیون نگاه میکنید و میگید آره یا نه.
Rite Aid در فاصله کمتر از یک مایلی خانه ما قرار دارد. در یک قدمی فروشگاه زنجیره ای که همچنین یک مغازه کرایه فیلم ، یک مغازه فروش کتاب های دست دوم به نام همه جا پخشش کن( این مغازه برای جلد کتاب قدیمی من کار تمیزی ارائه داد) ،و یک فروشگاه بزرگ اسباب الکترونیکی ، را در بر میگیره. اون در آپ مایل هیلز در تقاطع ویچمن و جکسون است.
اون ماشینشو جلوی فروشگاهای زنجیره ای کرایه فیلم و dvd پارک کرد، وارد داروخانه شد و با آقای جوئی ویزر ، کسی که در آن روزها داروگر بود ، معامله کرد. ویرز پس از آن به Rite Aid در بنگار نقل مکان میکند . در پای صندوق ، اون یکی از اون شکلات های کوچک مغز دار رو که به شکل موش است، برمیداره . من بعدا شکلات رو تو کیف پولش پیدا کردم. بسته اش رو باز کردم و خودم خوردمش. محتوای کیف دستی قرمز رنگش روی میز آشپزخانه در پیش روی من پخش شده بود و مثل این بود که داره با من همدردی میکنه. وقتی شکلات آب شد ، گذشته از طعم و مزه ای که در زبان و دهانم داشت ، من شروع کردم به گریه کردن. من اونجا در میان ریخت و پاش های دستمال کاغذی و لوازم آرایشی و کلید ها و شکلات باز نشده certs نشستم و در حالی که دستهایم را بر روی چشمانم برده بودم ، گریه میکردم. جوری که یه بچه گریه میکنه.
دهان بند طبی در یک کیف بود. دوازده دلار و هجده سنت آب خورده بود. یک جنس دیگه هم تو کیف بود . چیزی که 2250 دلار آب خورده بود. برای مدت زمان زیادی به این جنس نگاه کردم .میدیدمش ولی ازش سر در نمیآوردم. تعجب کرده بودم . شاید حتی شوکه شده بودم. فکر اینکه جوانا آرلن نونان ممکنه به زندگی دیگه ای هدایت شده باشه ، زندگی که من اصلا چیزی در موردش نمیدونم ، هیچ وقت بعد از اون ذهن من رو درگیر نکرد.
جو نام نویسی رو رها کرد ، با حالتی از خشم به طرف روشنایی حرکت کرد ، خورشید باز هم مثل پتک بر سر او میزد. به تجویز پزشک مثل همیشه عینک عادیشو با یه عینک آفتابی تعویض کرد. و همان طور که گام بر میداشت ، داروخانه اندکی نمایان میشد. اونجا اون زن غرغرو بود که داشت برای گیر افتادن تایرهای ماشینش در پیاده رو داد و هوار میزد که معناش این بود که قراره یه تصادف یا یه حادثه شوم پیش بیاد.
این بار این اتفاق افتاد . میانگین تصادفاتی که در آن تقاطع x شکل مسخره رخ میدهد ، حداقل یک بار در هفته است.. ظاهرا یک تویوتای مدل 1989 از گاراژ پارکینک مرکز خرید بیرون میاد و به سمت چپ به طرف خیابان جکسون میچرخه. پشت فرمان خانم استر استرینگ بود . اون به همراه دوستش خانم آرن دیورسی بود کسی که برای خرید به فروشگاه کرایه فیلم های ویدویی رفته بود، بدون اینکه بتونه چیزی رو که برای کرایه میخواست پیدا کنه . آرین گفت " خیلی ستمه" . هردو از بیوه زنان سیگاری بودند. استر به سختی میتونست به کامیون کمپرسی نارنجی رنگی که برای کارهای عام اامنفعه به پایین تپه حرکت میکرد ، توجه نکند . اگرچه او این مطلب را برای پلیس، روزنامه ، و برای من ، زمانی که دو ماه بعد کمی باهاش صحبت کردم ، حاشا کرد. فکر میکنم انتظار میرفت که یادش نیاد چی دیده. طوری که مادر خودم(یه بیوه زن سیگاری دیگه)
همیشه عادت داشت میگفت : دوتا از شایعترین بیماری زنان مسن ، ورم مفاصل و فراموشی است. آنها نمیتوانند جوابگوی هیچ کدومش باشند.
راننده کامیون عام المنفعه ، ویلیام فراکر بود . در روز مرگ همسر من ، آقای فراکر38 ساله بود. در حالی که هیچ پیراهنی به تن نداشت رانندگی میکرد و داشت به این فکر میکرد که سخت به یک حمام آب سرد و آبجو خنک نیاز دارد. نه لزوما به اون ترتیب. اون و سه مرد دیگه از هشت ساعت کار برای کشیدن مسیر آسفالت تا امتداد خیابان هاریس ، نزدیک فرودگاه ، خسته و کوفته شده بودند. یک شغل داغ ، در یک روز داغ. و بیل فراکر گفت ، آره . ممکنه بشه یکمی تندتر هم حرکت کرد . شاید 40 تا 30 مایل در ساعت .
اون مشتاق بود تا به گاراژ برگرده ، قید کامیون رو بزنه ، و پشت فرمان ماشین F-150 خودش که تهویه مطبوع هم داشت بشینه. اگر چه ترمزهای کامیون کمپرسی به اندازه کافی خوب بود تا بتواند معاینات فنی خودرو را بگذراند ، اما هنوز راه خیلی زیادی تا وضعیت ایده آل داشت. فراکر ، به مجرد اینکه ماشین تویوتا را در جلوی خودش دید، با آنها برخورد کرد.(به علاوه بوق ماشین خودش هم ضربه خورد). اما خیلی دیر شده بود. او صدای نابهنجار کشیده شدن تایرها رو شنید.

لینک دانلود
http://rapidshare.com/files/68597439/Stephen_King.rar

Insomniac · May 13, 2008

امروز Microsoft در Microsoft's Gamers Day كه در San Francisco برگزار ميشود. ليست بازي هايي رو كه در سال 2008 عرضه ميشود رو اعلام كرد و در بين اونها نامي از Alan Wake نبرد و حتي نمايشي از بازي هم گذاشته نميشودد و اعلام شد كه بازي به تاريخ نامشخصي از 2009 موكول شده است . بازي Alan Wake اولين بار در 2005 اعلام شد و در e3 2006 معلوم شد براي X360 .PC در حال تهيه هست . سازنده بازي رو هم كه همه ميدونيم Remedy شركت سازنده سري بازي محبوب و پر فروش Max Payne هست .

هی

موفق باشید...

با تشکز از آقا کسری

TOP Game · Dec 15, 2011

خوب بلاخره نسخه ویندوز هم تایید شد! چه حالی میده وقتی رو رزوشون 1080 بازی رو اجرا کنیم!

hosein me · Dec 15, 2011

نوشته شده توسط TOP Game:
خوب بلاخره نسخه ویندوز هم تایید شد! چه حالی میده وقتی رو رزوشون 1080 بازی رو اجرا کنیم!

دقیقا با 1080 ی حال دیگه میده البته این بازی واقعا از نظر گرافیکی چیز زیادی کم نداره با ی رزولیشن و انتی همه چیز برای pcبازها عالی میشه و می تونند ی تجربه ناب را امتحان کنم

Saber · Dec 15, 2011

من نمیدونم چه طوری این تاپیکها رو میارید بالا !!

Saber · Dec 15, 2011

خب ظاهرا دوستان زیادی میخوان دلیل قفل شدن این تاپیک رو بدونن
چون تعدا زیادی به خود من و مدیر های دیگه پیام دادن گفتن چرا این تاپیک بسته شده !

خوب پست اول این تاپیک منبع فارسی داره به نوعی کپی پست هست ! شاید بگید ماله 3 یا 4 سال پیشه ! ولی الان دیگه کپی پست ممنوع هست در ضمن این تاپیک باید خیلی وقت یش پاک میشد چون اصلا همچین بازی برای PC نیومد ! که به تازگی تایید شد !

خب اینم دلیلش ! درضمن جدیدا هی بعضی میاد تاپیکهای انباری رو میارن بیرون ! نکنین این کارو مگر اینکه واقعا نیاز باشه !

جستجو

Alan Wake

گزینه‌های بیشتر

mohsenfff

Insomniac

mohsenfff

Insomniac

TOP Game

hosein me

Saber

F.A.M.I.L.Y

Saber

F.A.M.I.L.Y

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند