چه در ورزش ، چه در موسیقی ، چه در سینما و چه در بازی های رایانه ای افرادی هستند که یک مقطع زمانی را به نام خود میزنند.ان قدر ان فرد یا کمپانی در ان دوره زمانی درخشان کار کرده است که وقتی میگوییم در فلان مقطع زمانی یاد چه کسی می افتید بیشتر افراد یک گزینه مشخص دارند.به عنوان مثال میتوان در فوتبال به بارسلونای گواردیولا اشاره کرد که دوره زمانی 2008 تا 2012 را به نام خود ثبت کرده است.میتوان از گروه موسیقی مدرن تاکینگ یا مایکل جکسون برای موسیقی پاپ دهه 80 نام برد که به معنای واقعی کلمه فرمانروایی میکردند.در سینما هم میتوان به الفرد هیچکاک و فیلم های مسحور کننده اش در دهه های پنجاه و شصت نام برد.
هنر هشتم نیزاز این قاعده مستثنی نیست و ما مقاطع زمانی را داریم که یک بازیساز یا کمپانی بیشتر به چشم امده اند و ان دوران را به نام خود زده اند.البته ذکر این نکته هم ضروری است که اگر چه افرادی که در مقاله ی بنده امده اند در ان دوران یکه تازی کرده اند و ان دوران را حقیقتا به نام خود زده اند ، اما این به این معنا نیست که بقیه هیچ کاری نکرده اند و به تماشای در و دیوار پرداخته اند.منظور ما این هست که این 5 نفر و کمپانی در ان مقاطع زمانی که بنده نام میبرم بیشتر به چشم امده اند و زمان ، زمان ان ها بوده است.
شیگرو میاماتو
1990 -1981
بدون هیچ شک و تردیدی دهه 80 را میتوان دهه میاماتو و نینتندو دانست.عنوان Donkey Kong در سال 1981 ، Super Mario Bros در سال 1985 و The Legend Of Zelda در سال 1986 نام میاماتو را برای همیشه در صنعت بازی جاودان کرد.اثاری ساختار شکن و سبک ساز که هر کدام مولفه هایی برای ژانر خود به ثمرنشاندند.بعد از گذشت این همه سال شرکت نینتندو همچنان با دو سری ماریو و زلدایی شناخته میشود که از دستاوردهای یکی از بزرگترین بازیسازان تاریخ و فرمانروای بی منازع دهه 80 صنعت بازی ؛ استاد شیگرو میاماتو است.
اید سافتور
1991-1995
بعد از سر و صدایی که میاماتو و به طور کلی صنعت بازی سازی ژاپن در دهه 80 انجام داد یک استدیو غربی و در راس ان جان کارمک دوره ی طلایی 5 ساله ای را در یکی از محبوب ترین ژانرهای صنعت بازی(شوتر اول شخص) پدید اورند.عنوان Wolfenstain 3d در سال 1991 ،Doom در سال 1993 و بازی quake در سال 1996 نام جان کارمک و تیم اید سافتور را به عنوان سلطان بازی سازی در بین سال های 1991 تا 1995 ثبت کرد.دووم و ولفنشتاین دو تا از مهم ترین ip های تاریخ هستند و تاثیر به سزایی در رشد و محبوبیت ژانر شوتر اول شخص گذاشتند. خوشبختانه بر خلاف برخی از ip های قدیمی که دوران خوبی را پشت سر نمیگذارند دووم و ولفنشتاین همچنان در حال یکه تازی هستند و عنوان های جدید ان ها در طی سال اینده منتشر می شوند.
شینجی میکامی
1996-2005
دیگر بازیساز نابغه و ژاپنی در لیست 5 نفره ی ما پدر ترس است.کسی که با ساخت رزیدنت ایول و داینوکرایسیس سبک ترس را به عنوان یک سبک محبوب در بین بازیبازها جا انداخت.سپس با ساخت اثار مهم و جریان سازی نظیر رزیدنت ایول 4 و نقش در اثاری چون دویل می کرای سلطه ی 9 ساله ای را در صنعت بازی رقم زد.این 9 سال درخشان میکامی ان قدر دستاورد برای صنعت گیم داشته است که خود نیاز به یک مقاله ای دیگر دارد!
اپیک گیمز
2006-2008
هر چند عنوان gears of war اولین بازی نبود که از مکانیزم کاورگیری استفاده کرد اما بدون شک ان را تبدیل یک استاندارد در سبک هایی چون اکشن ادونچر و شوتر سوم شخص کرد.شرکت خوشنام اپیک گیمز با عنوان gears of war یک دوره ی فرمانروایی را در صنعت بازی شروع کرد و به اوج قله رسید.
پس از عنوان gears of war بود که باعث شد مکانیزم سنگرگیری به عنوان یک استاندارد جا بیفتد و ده ها بازی در سبک های چون اکشن نقش افرینی ، شوتر سوم شخص و یا اکشن ادونچر از مکانیزم سنگیر گیری به عنوان یک مکانیزم اساسی استفاده کنند.
هر چند متاسفانه اپیک و کلیفی اکنون فعالیتی در سطح عناوین AAA ندارند اما هیچ وقت تاثیر عنوان گیرز اف وار و شروع شدن یک دوره ای از عناوین جدید تحت تاثیر ان را فراموش نخواهیم کرد!
ناتی داگ
2009-2016
2009-2016
غول استودیوهای سونی و یکی از برترین شرکت های ساخت بازی سلطه ی 7 ساله(فعلا) را در صنعت گم رقم زد.ناتی داگ که در ابتدا کار خود را با اثار پلتفرم و زیبایی چون کرش و جک اند داکستر اغاز کرد ، در سال 2007 وارد ساخت اثار بزرگسالانه شد.نتیجه ی ان ساخت سری بازی زیبای انچارتد و عنوان جذاب The Last Of Us بود.
عناوینی که 3 عنوان بازی سال را به ترتیب در سال های 2009(انچارتد 2) ، 2013 ( The Last Of Us ) و 2016(انچارتد 4) برای این استودیوی خوشنام به همراه اوردند.دوران فوق طلایی که البته احتمالا با بازی The Last Of Us Part 2 ادامه پیدا خواهد کرد.بی صبرانه منتظر درخشش دوباره ناتی داگ هستیم.
آخرین ویرایش:
الان ناتی داگ واقعا بالا دستش نیست و استدیو بسیار قابلی هست . استاد هم که امیدوارم بالاخره بتونه به یه استدیویی که لیاقتش رو داره بپیونده واقعا حیف 
Google