سریال تو این فصل با همه مشکلاتش به نظرم پایان متوسط و رو به خوبی داشت.
ایرادات خیلی زیاد بود ، مثل دیالوگ های طولانی و بی فایده مثل داستان گی بودن ویل که سریال رو تبدیل به میم کرد یا وارد کردن بیخود حرف های شعاری و به هم نرسیدن نانسی و جاناتان .
هدر رفتن پتانسیلی شخصیت وکنا لااقل تو بحث مبارزه قسمت آخر خیلی ضعیف بود . الون با چهار تا جا خالی دادن وکنا رو کشت

نفهمیدم چرا اون یارو رو تو غار دوران بچگیش کشت!
دموگورگن ها و دمو بت ها تو مبارزه آخر سر و کله اشون پیدا نشد. و بقیه هم با چهار تا کوکتول ملوتوف و شعله افکن و نیزه دخل اون هیولا که مثل کایجو میموند رو آوردن

به نظرم هدف سازنده ها از اول ارائه پایان دیزنی وار و شاد و خرم بود و یا شاید استودیو اجازه نمی داد بیشتر از این فاز تراژدی رو بالاتر ببرن.
تو این سریال برای من محبوب ترین شخصیت از همون اول داستین بود که خب خوشبختانه بلایی سرش نیاوردن

در کنارش استیو . نمی دونم چرا این فصل خواستن یک شخصیت زن مستقل از نانسی نشون بدن و چرا خواستگاری جاناتان رو بی ارزش نشون دادن.
اکثر اون زمان هایی که دیالوگ ها میزد تو فاز شعاری و قشنگ مشخص بود اینا توسط استودیو دیکته شده یا الکی و برای پر کردن وقت هست من میزدم بره جلو . نمی دونم چند نفر مثل من همینکار رو میکردن.
شاید اگر سریال یک ساله پشت سر هم ساخته میشد و تا 2020 یا نهایت 2021 تموم میشد اینقدر شاید هیت نمیگرفت چون یک بخشیش بر میگشت به بزرگ شدن این بازیگران کودک که با سن شخصیت های داستانی همخوانی نداشت.
در ضمن بازی مایلی بابی براون هم واقعا فاجعه بود
نکات مثبت سریال اما شاید بیشتر تو چشم مخاطبی که مثل من انتظار بیشتری از این سریال داشت، برجسته نباشه.
با این حال به نظرم پایان شاد شخصیت های اصلی به جز الون ! شاید اونقدر هم بد نبوده باشه. گرچه واقع گرایانه نبود که این همه شخصیت از این مهلکه سالم بیرون بیان ولی کلیشه ای بودن پایان اونقدر هم فاجعه نبود . میشه گفت متوسط و رو به خوب بود.
از نظر بصری و جلوه های ویژه عالی بود ولی چیزی که چشم منو بیش از همه گرفت نور پردازی و طراحی لباس و لوکیشن های رنگ و وارنگ سریال بود که مثل آبرنگ میموند.
این سریال هر چی نباشه عصاره کاملی هست از دنیا و و فضای بی نظیر و تکرار نشدنی دهه 80 آمریکا. دوران نوار کاست و استایل منحصر به فرد، دوران ریگان و جنگ ستارگان . دورانی که الان هم نوستالژی هاش خیلی ها رو خاطر خواه خودش کرده .
برای اون کسانیکه عاشق اون فضای دهه 80 با طعم داستان های استیون کینگ و فضای رنگ و وارنگ و منحصر به فردش هستن قطعا این سریال با تمام ایراداتش و شعاری شدن بیش از حدش در این فصل باز هم اونقدر خوب بود که بشه لاقل نمره 7 رو بگیره و اونقدر هم فاجعه نبود.
سکانس پایانی سریال هم مایک و دوستاش داستان خودشون رو تموم میکنن و بقیه بچه ها میان میشینن نه تنها پایان داستان مایک و دوستاش بود و به نوعی پایان دهه 80 و شروع دوران جدید بود که به نوعی خیلی غم انگیز بود.
در کل باید بگم با تمام ایرادات ذکر شده باز هم سریال برای من فاجعه تموم نشد و خوب (نه خیلی خوب یا عالی ) تموم شد.