من از دفعه اولی که پست اول اوپن بازی رو 90 گذاشتم، اوپن بازی شد 89 و حتی تا 88 هم رفت من گفتم "ولش کن شاید برگشت 90 حالا"
و بالاخره بعد سه هفته برگشت رو 90 اوپن بازی
(البته که برگشتنش به 89 کار عملا یکی دو تا نقده ولی بازم)
دلیل این که این همه نقد این قدر دیر به دیر واسه بازی میاد وقتی نقدها رو بخونی خیلی روشن تره
الان که چند هفته ای بازی دست پلیرهاست به نظر بازی انگار سه تا ضعف کلی داره:
ضعف اول اینه که داستان بازی انگار یخورده درهم برهم و ناقصه
که این جدی ضعف بازی نیست چون اگه هر چهار تا مسیر و پارالوگ ها رو همه رو بری انگار خیلی مسئله نیست حقیقتا. بازی واقعا تا جایی که میشده هر گوشه و کنار خودش یه تیکه ای از پازل روایت رو چیده.
ضعف دوم اینه که سیستم تقویم بازی یخورده با پلیر دشمنی داره. یه سری محتواهای حیاتی بازی انگار خییییلی راحت میتونه از گوشه چشم پلیر بپره. مهم ترینش پارالوگ هان که نقشه های محشری دارن ولی نحوه رسیدن بهشون اصلا خوب توضیح داده نمیشه و ممکنه جدی یکی از چهار تا مسیر بازی رو بدون برخورد با یکی از اینا تموم کنی.
ضعف سوم که عملا باعث و بانی ضعف اوله و بزرگترین ضعف بازی هم هست که من دیدم ناله همه رو درآورده و همزمان نقطه قوت بازی هم هست اینه که بازی یخورده زیادی وسیعه.
بازی هفتصد تا سیستم و ساب سیستم داره. جدا از خود گیم پلی تاکتیکال بازی که بعضا اگه یه مپ بخواد سنگین باشه خوشگل محبوری دو ساعت روش توان مغزیت رو بذاری تا ردشون کنی، کلی کلاس جدید هست، سیستم Renown برای استخدام شخصیت ها هست، که سر همین کلی ساید کوئست ریز و درشت رو تو بازی باید بری، یه سیستم نقشه کلی داره که جدی باید کشف کنی خونه به خونه چیه و چیکار می شه کرد. که یه سری خونه Skirmish های کلاسیکه، یه سری خونه دهات و دهکده است که میشه ازشون آیتم خرید، یه سری خودشون کوئست دارن، یه سری هم که رسما دانجنه که بتل سیستم هر چند ساده ولی بالکل متفاوت خودش رو داره. کنار همه اینا دوباره کلی تعاملات بین شخصیت ها با همدیگه و البته با شهر اصلی Dagsion هست که پر فعالیت جانبیه.
همه اینا رو فاکینگ ضربدر 4 کنید چون بازی چهار تا مسیر داره که بیشتر از 20 درصد با هم شباهت ندارن انگار. حتی مکانیک های پایه ای گیم پلی شون هم به لحاظ تاکتیکی واقعا فرق می کنه. کای مثلا به واسطه رفاقت با حیوون ها و بچه دهاتی بودنش میتونه خیلی خونه های مپ جدی آتو فارم راه بندازه، ولی عوضش دیتریک میتونه به خاطر رد خون گرفتنش خیلی بیشتر Skirmish و به دنبالش واسه کاراکترها Xp جمع کنه.
سر همین بازی بعضا فن های خود سری رو هم یخورده ترسونده از بس زیاده (اینایی هم که گفتم فقط Act 1 بازیه... دو تا اکت دیگه هم هست که اون جا دیگه چهار تا مسیر نیست ولی مپ هاش به شدت مفصل تر و انرژی بر تر اند)
به همین جهت هر کی فن باشه یا بخواد بازی رو جدی کامل تجربه کنه جدی گیر یه مرداب عمیقیه. طبیعتا این چرخه گیم پلی این قدرها هم نمیتونه جذابیت شو پشت هم نگه داره که یه بند یه هفته بازیش کنی. یخورده خسته کننده میشه بعد یه مدت. ولی هر چی هست به نظر میاد نهایتا بازی چیز محشریه و نقاط قوت های دیگش چربیده به محتوای باد کرده اش.