یارهاش نه خودش باعث شکست شد!
غرور کریتوس بقدری شده بود که فکر میکرد در هر حالتی به دل دشمن بزنه پیروز خواهد شد. اونقدر بفکر کشور گشایی بود که یادش رفت بربرها چه جنگجویان قابلی هستند!
البته اونجا هم سرش به سنگ نخورد که هیچ، بلکه با هدیه ی جدید آرس بدتر هم شد، تا اینکه منجر به نفرین شدن کریتوس شد.