Reaident Evil Requiem
تجربه ی میکسی بود برای من. بعد از تجربه ی ریمیک نسخه ی ۲ و نسخه ی ۴، انتظار از نسخه ی جدید این بازی برای من خیلی بالاتر رفت. به شخصه رزیدنت ایول رو با حس مرموز بودنش و معماهاش میشناسم. اون تعقیب و گریز های هراس آور و حس مورمور کننده ی تقابل با زامبی ها.
اما نسخه ی ۹ برای من این حس رو تداعی نکرد زیاد.
هرچند بخش اول بازی از نظرم بسیار عالی و با کشش فراوون بود، بخش لیان برای من فاجعه بود. علی الخصوص بعد از ورودش به راکون سیتی که رسما هیچ شباهتی به رزیدنت ایول نداشت! بیش از حد اکشن شدن، حرکات آکروباتیک و... به نظرم مناسب این بازی نیس. جدای از همه ی اینها، معماهای بازی بی نهایت سطحی، ساده و کسل کننده بود.
به شخصه با اینکه بازیو تموم کردم, و تمامی نسخه ها رو پلت کردم، این نسخه رو حتی برای بار دوم هم میل ام نکشید تموم کنم
امتیاز: ۷.۵ از ۱۰
Hades 2:
زیبا! پر کشش! سریع! سرشار از آدرنالین و اعتیاد آور

با تک تک لحظات بازی خاطره ساختم و لذت بردم. بازی تقریبا از هر لحاظ پیشرفت داشته، علی الخصوص در زمینه ی گیم پلی. اضافه شدن بخش ورود به سطح و خروج از under world بسیار جذاب و پر کشش بود.
البته باید اینو هم در نظر بگیریم که نسخه ی اول متاش بالای ۹۰ بوده و ساخت نسخه ی پیشرفته تر از نسخه ی اول، کار بسیار بزرگ و عظیمی بود که خوشبختانه موفق به انجامش شدند.
تا حالا نزدیک ۱۵۰ ساعت بازیش کردم و هنوز برام تکراری نشده.
تنها ایرادی که میتونم به بازی بگیرم, بیش از حد رندوم و وابسته به RNG بودن بازی هست توی برخی پرافسی ها.
امتیاز: ۹.۵ از ۱۰
Saros:
این بازی برای من همون ریترنال بود. فقط محیط و شخصیت عوض شده بود. به طوری که اگر کسی ریترنال بازی کرده باشه و این بازیو بهش بدن و بهش نگن که این بازی مال سازنده های ریترنال هست, قطعا حس میکنه که شاید DLC ریترنال باشه

کانسپت بازی دقیقا همون ریترنال هست. چارچوب، پایه و اساس داستان همون اساس ریترنال هست ولی با یه کانسپت جدید! هرچند گرافیک بازی خیلی خوب بود، اما طراحی شخصیت ها و انیمیشن صورت هاشون فاجعه بود. با این وجود، از گیم پلی روون، گان پلی ارضا کننده و سرعت بی نظیر بازی نمیشه گذشت; اما ما همه ی اینا رو توی ریترنال هم داشتیم. حتی ریترنال برای من لذت بخش تر، چالشی تر و دارک تر بود. قطعا این بازی تحت هیچ شرایطی برام یه تجربه ی به یاد موندنی نبود با اینکه پلت کردمش و در نهایت یه عنوان خوب بود و بس.
امتیاز: ۸.۵ از ۱۰
Silent Hill f
پیس آو شت محض. تاحالا نشده من به بازی ای این لقب رو بدم. تاحالا هم نشده بازی ای رو نصفه ول کنم. اما این بازی به طرز شگفت آوری تهوع آور، کسل کننده، بی اساس و مسخره بود.
سبک مبارزه ی بازی چیزی فراتر از فاجعس. مبارزاتی کند، کسل کننده و اعصاب خرد کن. دشمنای بازی، بی روح ترین، مسخره ترین و اعصاب خرد کن ترین انمی ها توی تاریخ ویدیو گیم هستن رسما

تا ۶۰ درصد بازیو رفتم جلو و حتی یک لحظه ی ترسناک یا دلهره آور ندیدم. بیشتر برای من این بازی یه اکشن بی محتوا, خسته کننده و اعصاب خرد کن بود که هیچ ربطی به سایلنت هیل نداشته و نداره

جدای از همه ی اینا, بازی در ۲ دنیا اتفاق میفته که دنیای دوم به قدری کسل کننده هست که فقط دوس داری تموم بشه.
طراحی سیستم Stamina ، parry و dodge و آپگرید توی شراین، مضحک ترین تصمیم ممکن بود که معنی بودن بازی رو به حد اعلای خودش رسوند و تبر زد به ریشه ی تاریخچه ی سایلنت هیل.
خلاصه اینکه لطفا تصور خودتون رو از فرانچایز سایلنت هیل نابود نکنین
امتیاز : ۴ از ۱۰