نشستم کامنت های قبل تر که عقب افتادم ازشون رو خوندم، اینکه چرا سانتامونیکا توی یک ورطه افتاده یا مثل ND ریسک نمی کنه و از حاشیه امن خودش بیرون نمیاد بحث خوبیه، اما این موضوع که بازی لافِی گاد او وار نیست... نه از نظر من، با توجه به دنیای اساطیری گاد او وار از هر زاویه ای نقد بشه دیدگاه کاملا غلطیه برای این مورد توضیح کاملی می دم
ابتدا باید مشخص کنیم تاریخ این مجموعه چه تحولاتی به خودش دیده
گاد آو وار ۱ تا ۳ درباره انتقام بود، گاد آو وار ۲۰۱۸ یهو شد داستان پدری که یاد میگیره احساساتشو بروز بده، خیلیها همون زمان می گفتن گاو 2018 گاد او وار نیست، نمی دونم معماهاش زیاد شده، اکشنش کند شده، کریتوس نرم شده، دوربین عوض شده. ولی امروز چی؟ همون بازی برای خیلیها بهترین گاد او واره
این مقدمه رو گفتم که به اینجا برسم مشکل بعضی طرفدارها اینه چیزی که بهش عادت کردن رو با هویت مجموعه اشتباه میگیرن.
هویت گاد او وار همیشه اسطورهشناسی عظیم، تراژدی خانوادگی، خدایان قدرتمند، سرنوشت و تقدیر، مبارزات اپیک و شخصیتهایی که با گذشتشون درگیرن بوده.
تا الان هر چیزی از لافِی و گذشتش دیدیم، تمام این عناصر رو درون خودش جا داده غیر اینه؟ داستان درباره فِیه، شخصیتی که نه امروز، از ۲۰۱۸ بهش پرداخته شده و یکی از مهمترین ستونهای روایت بوده و حالا طبق پازل های مهم مجموعه در مرکز توجهات قرارش دادن. اینطور نبوده که فِی زور چپون بشه تو بازی، سازندگان تاکید کردن که این بازی ادامه خط زمانی مجموعست، نه یک پیشدرآمد یا اسپین اف بیاهمیت
بحث رنگارنگ بودن... نمیفهمم از چه زمانی رنگ داشتن مساوی بچه گانه بودن یا خاکستری نماد بزرگسالانه شده! ما هنوز فقط "یک" تریلر از بازی دیدیم اما... God of War Ragnarök رنگارنگ نبود؟ وناهیم رنگارنگ نبود؟ آلفهایم پر از نور و رنگ نبود؟ یوتونهایم منظره ای خیرهکننده نداشت؟ آسگارد در راگناروک یکی از روشنترین محیطهای کل سری نبود؟ در سهگانه یونانی هم God of War II و God of War III پر از کاخهای طلایی، آسمونای آبی، معابد عظیم و موجودات فانتزی بودن. انگار بعضیا جدی جدی خاطراتشونو با فیلتر خاکستری به یاد میارن!
گاد او وار هیچوقت هویتش با "رنگ پالت تصویر" گره نخورده. اگر فردا سانتا مونیکا یک بازی از کریتوس بسازه که هیچ تراژدی، اسطوره شناسی، عظمت، مبارزه حماسی و پرداخت شخصیتی در اون مشهود نباشه ولی به قول دوستان رنگارنگ نباشه، اون بازی با وجود کریتوس بیشتر از Laufey از هویت گاد او وار فاصله می گیره و بالعکس اگه شخصیتی غیر کریتوس نقش ایفا کنه اما همون مضامین سرنوشت، خانواده، خدایان، قربانی، اسطوره و نبردهای عظیم رو حفظ کنه، بی بروبرگرد در قالب گاد او وار قرار می گیره
جامپ و کمبوهای هوایی اگر باعث می شه یک بازی دویل می کرای باشه پس گاد آو وار ۲ و ۳ هم دویل می کرای بودن دیگه، خیلیها فراموش کردن که سهگانه یونانی گاد آو وار پر از لانچر، کمبوهای هوایی و معلق نگه داشتن دشمن در هوا بود. کریتوس در God of War III چندین ثانیه دشمنو در هوا نگه میداشت و کمبو میزد. این مکانیکها از روز اول در DNA مجموعه وجود داشتن. در واقع چیزی که در ۲۰۱۸ حذف شد پرش آزاد بود؛ نه اینکه گاد او وار ذاتا همیشه یک بازی بدون جامپ بوده باشه
درباره اینکه شبیه بازیهای چینی شده هم سؤال اینجاست، آیا شباهت ظاهری مساوی یکی بودنه؟ اگر یک بازی دوربین سومشخص داشته باشه، مبارزه سریع داشته باشه و شخصیت روی دیوار بپره، ناگهان هویتش عوض میشه؟ در این صورت پس منطق منم اینه: دویل می کرای شبیه نینجا گایدنه، نینجا گایدن شبیه بایونتائه، بایونتا شبیه متال گیر رایزینگه و و و... در حالی که همه میدونیم این بازیها با وجود اشتراک مکانیزم ها، هویتهای کاملا متفاوتی دارن، هویت گاد آو وار رو داستان، جهان، اسطورهشناسی، شخصیتها تعریف می کنن نه صرفا اینکه کارکتر بتونه بپره یا مثل عناوین چینی طور شده. در مورد این مسئله تناقض هم وجود داشته و مربوط به امروز نمی شه، سالها طرفدارا از مبارزات نورس انتقاد میکردن که عمق کمبوی کمتری نسبت به نسخههای یونانی دارن، آزادی حرکت کمتر شده، دشمنو نمیشه مثل قبل در هوا نگه داشت، اکشن بیش از حد زمینی شده. حالا که ظاهرا سانتامونیکا بخشی از اون آزادی رو برگردونده شده بازی چینی و دویل می کرای!
نکته مهم آخر:
در این نسل خیلی از بازیهای اکشن مدرن به سمت تحرک بیشتر رفتن چرا؟
چون بازیکنهای امروزی انتظار دارن جابهجایی روونتر باشه و قبلا خودم هم توی مصاحبه بهش اذعان کردم، قابلیتهای حرکتی بیشتر باشه، مبارزات عمودیتر باشه،کنترل شخصیت محدود به زمین نباشه.
اضافه شدن جامپ لزوما تقلید از دویل می کرای یا بازی چینی نیست؛ میتونه صرفا تکامل طبیعی سیستم مبارزه باشه که در تریلر دیدیم چه چیز خوفناکیه
بنظرم بد نیست قبل از اعلام مرگ هویت مجموعه! حداقل صبر کنیم خود بازی منتشر بشه و صحبت های تیم کارکشته سانتامونیکارو به تصورات خودمون ارجح بدونیم
New screen menu
Google