God of War | LAUFEY


logo-LQ.png


عنوان اثر: God of War Laufey
سازنده: SIE Santa Monica Studio
ناشر: Sony Interactive Entertainment
کارگردان: Ariel Lawrence
آهنگساز: Bear McCreary
تاریخ عرضه: TBA
پلتفرم‌ها: PlayStation 5
God of War Laufey عنوان اکشن جدید از این فرانچایز خدای جنگ است که به عنوان یک اسپین‌آف برای این مجموعه شناخته می‌شود؛ داستان این بازی به طور هم‌زمان با وقایع God of War 2018 و God of War Ragnarok جریان خواهد داشت. این عنوان، اولین نسخه در این مجموعه خواهد بود که در آن Kratos شخصیت قابل بازی اصلی نیست.


01.png


01-development.png

سونی در جریان رویداد State of Play پلی‌استیشن در ۲ ژوئن ۲۰۲۶، از عنوان God of War Laufey با یک تریلر گیم‌پلی ۲۰ دقیقه‌ای رونمایی کرد. این گیم در دنیای خدای جنگ جریان دارد و «Laufey» شخصیت قابل بازی جدید آن است. داستان بازی پس از مرگ لوفی در ابتدای نسخه ۲۰۱۸ (God of War 2018) آغاز می‌شود؛ جایی که او در قلمرو پس از مرگ خدایان به هوش می‌آید.


02.png


02-story-characters.png

مرگ قرار بود پایان همه‌چیز باشد، اما برای «Laufey» (جنگجو و همسر کریتوس، Faye) یک ماجراجویی جدید تازه در حال آغاز است. Faye پس از مراسم تدفین خود، به‌طور غیرمنتظره‌ای در سرزمینی غریب به هوش می‌آید و متوجه می‌شود نقشه‌هایی که برای محافظت از کریتوس و آترئوس طراحی کرده بود، اکنون به شدت به خطر افتاده‌اند.
Faye برای نجات کسانی که دوست‌شان دارد، باید راه خود را با مبارزه از میان قلمرو پس از مرگ خدایان، یعنی Everywhen، باز کند؛ سرزمینی لبریز از جادوهای خطرناک که در آن خدایان بی‌رحم اساطیر مختلف، برای به دست گرفتن قدرت با یکدیگر رقابت می‌کنند.


03.png


03-gameplay-mechanics.png




04.png


04-screenshots.png







05.png


05-trailers.png





06.png


Credits
@m.d.makan / فرمت تاپیک ACE COMBAT 8: WINGS OF THEVE - لینک /
@.Amirone / فرمت تاپیک اطلاعات رسمی و شایعات PlayStation 5 - لینک /
@Tommy Vercettii / فرمت تاپیک Grand Theft Auto VI - لینک /
@K I 1 1 E R / فرمت تاپیک The Witcher IV - لینک /
@FaRd!N / فرمت تاپیک Destiny 2 - لینک /
@Ali.jangi / فرمت تاپیک 007 First Light - لینک /
@mdtnt / ارسال Artwork های 16:9 - لینک /
God of War Laufey | God of War Wiki - Fandom
God of War Laufey Logo HD PNG with Transparent BG | r/GodofWar - Reddit
God of War Laufey - Full Artwork | r/GodofWar - Reddit
God Of War Font | DaFont
Watercolor purple striped background | Magnific
Hand painted ink brush collection | Magnific
 
آخرین ویرایش:
میخواستم همینو بگم
شیوا به عنوان تفریح اخر هفته ، جهان ( همه ی ، همه ی جهان ! هر چیزی که وجود داره ) رو نابود و باز سازی میکنه و چندین لول از خداهای یونان، نورس و حتی مصر بالاتر هست

ویشنو و کالی ولی می‌تونن باشن


حالا شيوا رو ارفاق ميكنيم ولى كالى واقعا ميتونه گزينه خوبى باشه :D
IMG_1476.jpeg
 
وقتی مبنا برای دفاع از یه چیز، کوبیدن یه چیز اتفاقا موفق دیگه باشه، یعنی ما با استدلال طرف نیستیم، تعصب داره صحبت میکنه.

من نظرم رو گفتم، به همراه یه سری استدلال، که چرا لافی برای من بازی جذابی نیست و باهاش ارتباط برقرار نمیکنم، نیاز به توضیح دوباره هم نداره، هرچی میخواستم بگم تو پست قبلی هست، شما هم اگه نظر مخالفی دارید و دلتون میخواد در موردش صحبت کنید باید استدلال هارو بگید. من درک میکنم دلتون میخواد از هرچی سونی میسازه دفاع کنید، اما اینکه برای دفاع از یه اسپین آف بیای آفتابه رو بگیری رو بازی که اصلا یکی از نقاط عطف تاریخ سونیه، و چه از نظر گیمرها، چه فروش، چه منتقدین و چه جوایز، یکی از بهترین هاست، یعنی حتا علاقه به بازی هم مطرح نیست، صرفا تعصب رو سونی داره کلمات رو مینویسه.

تو این دو روزی که بازی معرفی شده خیلی نظرات بچه ها رو شنیدم، اکثرا باهاش حال کردن. خیلی هم ذوق دارن برای تجربه اش. خیلی مساله فردیه و لازم نیست برای توضیح این علاقه به یه چیز خیلی خیلی خفن دیگه که اصلا این لافی خوب یا بد از زیر شنل اون امده بیرون توهین کنیم. کما اینکه اصلا علاقه و دوست داشتن آدم ها نیاز به توضیح نداره. هرکی با بازی حال کرده و براش جذابه نوش جونش، خوشحال باشه که سال بعد یه بازی درجه یک میاد و میتونه تجربه کنه کیف کنه. البته خودمم دی وان بازیش میکنم، ولی پای همه صحبت هایی که کردم هستم:دی
درود ماکان :دی خیلی با دقت پست هات رو خوندم، همیشه اینکار رو میکنم و همیشه ازت یاد میگیرم، صادقانه شاید 100 درصد متوجه جزئیاتی که بیان میکنی نشم گرچه این نکته مثبتی هست چون دریچه ای تو ذهنم باز میکنی که نهایتا باعث شه بهش فکر کنم ذهنم بهش گشوده بشه و نهایتا متوجه بشم، چون بلاخره من بیشتر "بازیکن" هستم و شما در کنار بازیکنی خودتم "بازیساز" هستی، من تخصصم بیشتر از همه "انجام" بازی هست شما اما تخصصت "شناخت" بازی هم هست در کنار انجام بازی،

برای اینکه با زبان خودم بهت بگم متوجه هسته اصلی حرفت شدم، یک مثال میزنم، فره ایزدی، یک نور، نوری از جنس مزدا (هر انچه نیک هست) که به شاهنشاهان باستانی ایران از طرف مزدا اهدا میشد، فره ایزدی یعنی نیک سرشتی، یعنی دادگری، یعنی انجام هر انچیزی که نیک هست و جلوگیری از هرانچیزی که بد و نشانه اهریمن هست، بنابراین هر پادشاهی اگر نیک سرشت باشد و در راستای خوشبختی مردمان ایرانزمین و جهان قدم بر داره، ماموریتی که از طرف مزدا بهش داده شده رو کامل انجام داده و برعکس، اگر پادشاهی رو به ستم و انحراف بره و در راستای شوربختی مردمان جهان و ایران حرکت کنه، ان فره ایزدی رو از دست داده و دیگر لایق پادشاهی نیست، مثل غروری که پادشاهان اسطوره ای ما از جمشید تا باقی برای مثال بهش دچار شدن و نتیجه اش شد سقوط ایران، نزدیک ترین نمونه اش به واقعیت خسروپرویز هست که بر راستای همین ایده به دلیل "حرکت بر علیه منافع ایران و ایرانیان در جنگ های بی پایان با بیزانس" دستگیر و محاکمه و اعدام میشه، خلاصه، شاهی که فره ایزدی نداشته باشه حتی اگر مثل خسروپرویز از تخارستان تا مصر و بیزانس هم به سیطره خود در بیاورد، حتی اگر تدریس فلاسفه یونانی را تبدیل به رویه عادی در دانشگاه های ایرانشهر کند، باز هم لایق جایگاه شاهنشاهی نیست چون ساده، بر ضد منافع ایران و ایرانشهر و جهان حرکت کرده نهایتا و فره ایزدی رو از دست داده و لایق مجازات هست، گرفته شدن جایگاه شاهنشاهی پیشکش، کمااینکه همین اشتباهات خسروپرویز یک شاهنشاهی 1200 ساله یک هویت کشوری 7000 ساله رو ساقط کرد و 1400 ساله که ساقط مونده،

برداشت من از سخن شما این هست که اگر هر بازی رو بر اساس هویت اصلی اون بازی دارای یک فره ایزدی در نظر بگیریم، لافی الان به نظر شما فره ایزدی نداره، به قول خودت اون هوک که حاصل در هم امیختگی جهان بازی و گیم پلی و داستان و کرکتر و ماهیت بازی در ذهن سازنده هست، اینجا به شکل با ظرافت و منطبق با هویت گاد اف وار، وجود نداره، برعکس گاو 2018 که هسته اصلی از دیدگاه و بینش کوری که حاصل زندگی شخصیش ازدواجش (اون موقع) و بچه دار شدنش بود که این حتی تا اعماق گیم پلی بازی هم تنیده شده بود و بهترین پیوند رو با سری گاد اف وار ایجاد کرده بود، اینجا وجود نداره، من به عنوان یک گیمر، میتونم این رو بفهمم، فقط ترسم اینجاست ماکان، دقت کن، ترس من این هست که اگر در این حد با ظرافت به بازی ها سخت بگیریم، ایا در تله ی پرفکشنیسم نمیفتیم؟ ایا باعث نمیشه نتونیم از همه بازی ها لذت ببریم؟ ایا اهمیت "گیم پلی" رو کاهش نمیده؟ مثلا وقتی یک بازی گیم پلی خوبی داره، دنیای خوبی داره، طراحی مرحله خوبی داره، به قول خودت خلاصه پروداکشن قوی و ظریف شاهکاری داره، ایا خطرناک نیست که چنین خروجی تقریبا کاملی رو با این ایده ال های ظریف و تخصصی، زیر سوال ببریم؟ ایا باعث نمیشه دیگه نتونیم از بازی ها لذت ببریم به غیر از ابر شاهکار های ناتی و راک استار (فکر کنم به اینم انتقاد داری تا جی تی ای 5 حداقل) دیگه نتونیم خالصانه با بازی ها حال کنیم؟ به نظر نقطه مقابل این دیدگاه شما؛ میشه کسانی که این هویت ساختاری و هسته اصلی شاهکار های نینتندو رو قبول دارند، ولی به دلیل پروداکشن کارتون لایک و تا حدی رترو نینتندو بازی هاش رو قبول نمیکنند، در حالی که میدونیم هسته اصلی بازی های نینتندو شاهکار و شاید نزدیک ترین به بازی های فیزیکی بچگی انسان ها باشه؛

نوع دیگری از این انتقادات؛ به نظرم باعث ضربه خودن به استارفیلد شد؛ اینا بعد از اف 4 اینقدددددر ملت گفتن بازی های بتزدا تغییر نمیکنه و فقط ساختارش پیشرفته میشه، اومدن اون ساختار یکپارچه سندباکس و لوکیشن های لا به لاش رو، تبدیل کردن به ساختار فضا (منو) که جایگزین سندباکس شده و لا به لاش لوکیشن هایی هم هست (سیاراتی که اکثرا بی محتوا هستند)، تا اف 4 بتزدا سندباکس هایی میساخت که بینش ان عدد لوکیشن بود با دسترسی هم جانبه که نهایتا میشد جهان باز، استارفیلد اومدن اون سندباکس رو با فضای بین منظومه ها که در سفینه و نتیجتا "منو" هست جایگزین کردند، این ایمرشن و یکپارچگی بازی رو نابود کرد، به جای یک استخر بزرگ تبدیلش کرد به بینهایت حوض، در حالی که اگر همون ساختار کلاسیک اف 4 اسکایریم اف 3 ابلوین بود؛ حداقل یکپارچگی و نتیجتا امیرشن بازی حفظ میشد و غرق یک دنیا میشدیم به جای مدام سوار سفینه و از این دنیا به ان دنیا رفتن، در یک استخر بزرگ غوطه ور میشدیم به جای مدام بیرون اومدن از این حوض و رفتن در حوض بعدی، من میترسم، اگر این سبک انتقادات ظریف و تخصصی شما، مرسوم بشه، اونوقت سازندگان گیج بشند و چون رعایت این ظرافت ها سخت هست، بیشتر خراب کنند، شاید گاو لافی بدون رعایت ظرافت های مدنظر شما متای 95 بگیره 20 میلیون بفروشه مام کیف کنیم، و اگر "سعی" کنه ظرافت های مدنظر شمارو رعایت کنه، گند بزنه و شکست بخوره، چون سخت هست و گارانتی نیست، اختراع دوباره چرخ گاهی اوقات ممکنه کار رو خراب کنه؛ نوشیدنی که هم خوشمزه باشه هم دارو، ممکنه هیچ وقت اون طوری که باید پذیرفتنی نباشه یا مشکلاتی در راستای شکلگیری پدید بیاد که همه چی رو خراب کنه.... در حالی که عملگرایی، شاید همیشه یک موفقیت نسبی با خودت داشته باشه که گاهی در حد کاو 2018 دقیق شکل میگیره و همه چی تموم میشه گاهی بر اساس لافی صرفا شکل میگیره تا بازی شاهکاری بشه... بین اینا باید نسبی انتظار داشته باشیم به نظرم، شاید نیشه همیشه هماهنگی در حد گاو 2018 ببینیم، چون هدف بازی اول از همه سرگرم کنندگی و خروجی گیم پلی خوب هست..
 
جدا از تگ god of war چیزی که در مراسم نشون دادن عالی بود ‌و نوید یک بازی عالی رو میده من که حال کردم دیگه مدت هاست به نیمه پر لیوان نگاه می کنم ، میتونست این بازی معرفی نشه و gow بعدی بره برای نسل بعد
این بازی + ریمیک 3 گانه یونان که در حال ساختن بهترین اتفاقی که میتونست برای فن های این سری بیفته
 
  • Like
Reactions: Thundersky
درود ماکان :دی خیلی با دقت پست هات رو خوندم، همیشه اینکار رو میکنم و همیشه ازت یاد میگیرم، صادقانه شاید 100 درصد متوجه جزئیاتی که بیان میکنی نشم گرچه این نکته مثبتی هست چون دریچه ای تو ذهنم باز میکنی که نهایتا باعث شه بهش فکر کنم ذهنم بهش گشوده بشه و نهایتا متوجه بشم، چون بلاخره من بیشتر "بازیکن" هستم و شما در کنار بازیکنی خودتم "بازیساز" هستی، من تخصصم بیشتر از همه "انجام" بازی هست شما اما تخصصت "شناخت" بازی هم هست در کنار انجام بازی،

برای اینکه با زبان خودم بهت بگم متوجه هسته اصلی حرفت شدم، یک مثال میزنم، فره ایزدی، یک نور، نوری از جنس مزدا (هر انچه نیک هست) که به شاهنشاهان باستانی ایران از طرف مزدا اهدا میشد، فره ایزدی یعنی نیک سرشتی، یعنی دادگری، یعنی انجام هر انچیزی که نیک هست و جلوگیری از هرانچیزی که بد و نشانه اهریمن هست، بنابراین هر پادشاهی اگر نیک سرشت باشد و در راستای خوشبختی مردمان ایرانزمین و جهان قدم بر داره، ماموریتی که از طرف مزدا بهش داده شده رو کامل انجام داده و برعکس، اگر پادشاهی رو به ستم و انحراف بره و در راستای شوربختی مردمان جهان و ایران حرکت کنه، ان فره ایزدی رو از دست داده و دیگر لایق پادشاهی نیست، مثل غروری که پادشاهان اسطوره ای ما از جمشید تا باقی برای مثال بهش دچار شدن و نتیجه اش شد سقوط ایران، نزدیک ترین نمونه اش به واقعیت خسروپرویز هست که بر راستای همین ایده به دلیل "حرکت بر علیه منافع ایران و ایرانیان در جنگ های بی پایان با بیزانس" دستگیر و محاکمه و اعدام میشه، خلاصه، شاهی که فره ایزدی نداشته باشه حتی اگر مثل خسروپرویز از تخارستان تا مصر و بیزانس هم به سیطره خود در بیاورد، حتی اگر تدریس فلاسفه یونانی را تبدیل به رویه عادی در دانشگاه های ایرانشهر کند، باز هم لایق جایگاه شاهنشاهی نیست چون ساده، بر ضد منافع ایران و ایرانشهر و جهان حرکت کرده نهایتا و فره ایزدی رو از دست داده و لایق مجازات هست، گرفته شدن جایگاه شاهنشاهی پیشکش، کمااینکه همین اشتباهات خسروپرویز یک شاهنشاهی 1200 ساله یک هویت کشوری 7000 ساله رو ساقط کرد و 1400 ساله که ساقط مونده،

برداشت من از سخن شما این هست که اگر هر بازی رو بر اساس هویت اصلی اون بازی دارای یک فره ایزدی در نظر بگیریم، لافی الان به نظر شما فره ایزدی نداره، به قول خودت اون هوک که حاصل در هم امیختگی جهان بازی و گیم پلی و داستان و کرکتر و ماهیت بازی در ذهن سازنده هست، اینجا به شکل با ظرافت و منطبق با هویت گاد اف وار، وجود نداره، برعکس گاو 2018 که هسته اصلی از دیدگاه و بینش کوری که حاصل زندگی شخصیش ازدواجش (اون موقع) و بچه دار شدنش بود که این حتی تا اعماق گیم پلی بازی هم تنیده شده بود و بهترین پیوند رو با سری گاد اف وار ایجاد کرده بود، اینجا وجود نداره، من به عنوان یک گیمر، میتونم این رو بفهمم، فقط ترسم اینجاست ماکان، دقت کن، ترس من این هست که اگر در این حد با ظرافت به بازی ها سخت بگیریم، ایا در تله ی پرفکشنیسم نمیفتیم؟ ایا باعث نمیشه نتونیم از همه بازی ها لذت ببریم؟ ایا اهمیت "گیم پلی" رو کاهش نمیده؟ مثلا وقتی یک بازی گیم پلی خوبی داره، دنیای خوبی داره، طراحی مرحله خوبی داره، به قول خودت خلاصه پروداکشن قوی و ظریف شاهکاری داره، ایا خطرناک نیست که چنین خروجی تقریبا کاملی رو با این ایده ال های ظریف و تخصصی، زیر سوال ببریم؟ ایا باعث نمیشه دیگه نتونیم از بازی ها لذت ببریم به غیر از ابر شاهکار های ناتی و راک استار (فکر کنم به اینم انتقاد داری تا جی تی ای 5 حداقل) دیگه نتونیم خالصانه با بازی ها حال کنیم؟ به نظر نقطه مقابل این دیدگاه شما؛ میشه کسانی که این هویت ساختاری و هسته اصلی شاهکار های نینتندو رو قبول دارند، ولی به دلیل پروداکشن کارتون لایک و تا حدی رترو نینتندو بازی هاش رو قبول نمیکنند، در حالی که میدونیم هسته اصلی بازی های نینتندو شاهکار و شاید نزدیک ترین به بازی های فیزیکی بچگی انسان ها باشه؛

نوع دیگری از این انتقادات؛ به نظرم باعث ضربه خودن به استارفیلد شد؛ اینا بعد از اف 4 اینقدددددر ملت گفتن بازی های بتزدا تغییر نمیکنه و فقط ساختارش پیشرفته میشه، اومدن اون ساختار یکپارچه سندباکس و لوکیشن های لا به لاش رو، تبدیل کردن به ساختار فضا (منو) که جایگزین سندباکس شده و لا به لاش لوکیشن هایی هم هست (سیاراتی که اکثرا بی محتوا هستند)، تا اف 4 بتزدا سندباکس هایی میساخت که بینش ان عدد لوکیشن بود با دسترسی هم جانبه که نهایتا میشد جهان باز، استارفیلد اومدن اون سندباکس رو با فضای بین منظومه ها که در سفینه و نتیجتا "منو" هست جایگزین کردند، این ایمرشن و یکپارچگی بازی رو نابود کرد، به جای یک استخر بزرگ تبدیلش کرد به بینهایت حوض، در حالی که اگر همون ساختار کلاسیک اف 4 اسکایریم اف 3 ابلوین بود؛ حداقل یکپارچگی و نتیجتا امیرشن بازی حفظ میشد و غرق یک دنیا میشدیم به جای مدام سوار سفینه و از این دنیا به ان دنیا رفتن، در یک استخر بزرگ غوطه ور میشدیم به جای مدام بیرون اومدن از این حوض و رفتن در حوض بعدی، من میترسم، اگر این سبک انتقادات ظریف و تخصصی شما، مرسوم بشه، اونوقت سازندگان گیج بشند و چون رعایت این ظرافت ها سخت هست، بیشتر خراب کنند، شاید گاو لافی بدون رعایت ظرافت های مدنظر شما متای 95 بگیره 20 میلیون بفروشه مام کیف کنیم، و اگر "سعی" کنه ظرافت های مدنظر شمارو رعایت کنه، گند بزنه و شکست بخوره، چون سخت هست و گارانتی نیست، اختراع دوباره چرخ گاهی اوقات ممکنه کار رو خراب کنه؛ نوشیدنی که هم خوشمزه باشه هم دارو، ممکنه هیچ وقت اون طوری که باید پذیرفتنی نباشه یا مشکلاتی در راستای شکلگیری پدید بیاد که همه چی رو خراب کنه.... در حالی که عملگرایی، شاید همیشه یک موفقیت نسبی با خودت داشته باشه که گاهی در حد کاو 2018 دقیق شکل میگیره و همه چی تموم میشه گاهی بر اساس لافی صرفا شکل میگیره تا بازی شاهکاری بشه... بین اینا باید نسبی انتظار داشته باشیم به نظرم، شاید نیشه همیشه هماهنگی در حد گاو 2018 ببینیم، چون هدف بازی اول از همه سرگرم کنندگی و خروجی گیم پلی خوب هست..

اول از همه دمت گرم، بابت اینکه وقت میزاری اصلا پست های طولانی و غر زدن های من پیرمرد رو میخونی:دی و ممنون بابت تعریف هات.

مهرداد راستش من تو این تله ایده آل گرایی که میگی، یا سخت گیری عجیب غریب نیفتادم، یه مقدار زیادی از تکرار مکررات خسته شدم، و انتظارم از سونی و استدیوهاش بالاست. مدتیه هرچی بازی میاد یه چیزه، همه تقریبا بدون تعارف دارن یه سری فرمول موفق رو کپی پیست میکنن و هدف صرفا تضمین موفقیت و فروشه. با اینکه هزینه ها بالاست و این ریسک رو میاره پایین کار ندارم، بیشتر اعتراضم به مرگ خلاقیته. تو چنین شرایطی وظیفه پیشبردن صنعت و باز کردن راه برای بقیه میفته رو دوش یه سری از بندگان مقرب، که اصولا فرست پارتی ها یا استدیوهای خیلی خفن و بزرگن. چون پول و بستر مناسبش رو دارن و میتونن این کارو بکنن.

این میشه که من از یه سری استدیو انتظارم ساخت بازی خوب، استاندارد یا حتا عالی نیست، انتظارم ارتقا ژانر و هل دادنش به سمت جلوعه. انتظار دارم بیان ریسک کنن، یه چیز تازه بسازن، و به بقیه بگن بفرمایید کپی کنید. سانتا و کوری برای من یکی از معدود آدم هایی بودن که انتظار داشتم این کارو بکنن. و خیلی خیلی منتظر بودم بیان یه کار تازه بکنن. و دوباره یه پوش اساسی بدن به کل صنعت. اما لافی این نیست. و سر همین من باهاش به مشکل خوردم.

بارها هم تو همین پست هام اشاره کردم، که سر سوزنی نمیگم بازی بدیه، برعکس گیم خیلی خوبیه. ویژوال که رسما CG ـه. کامبت خیلی جذابه. تلفیق اکشن و سکانس های سینمتیک عالین، سکانس های روایی همینطور، بازی ها، پرفورنس، انیمشین، همه چی در بالاترین سطح پروداکشنه. دیزاین شخصیت ها و کلا ساخت دنیا نفس گیره. و با این حال من جذبش نمیشم. مشکل هم چون خودمم، بارها تاکید کردم از نظر من، و برای شخص ماکان بازی خوبی نیست.

من صرفا با یه بازی خوب ارضا نمیشم دیگه. من باید با هسته مرکزی داستان و گیم پلی ارتباط برقرار کنم. هوک هر بازی یه جمله یه خطیه. که میاد میگه چی، و چه فلسفه ای، تمام Creative Decision های یه اثر رو کنترل میکنه. یعنی وقتی میخوای بشینی تصمیم بگیری بازی چی باشه، چه المان هایی توش بیاری، از گیم پلی بگیر تا آرت، موسیقی، اون جمله و اون فلسفه بهت میگه چیکار کنی و فیلتر میزاره رو ورودی خلاقانه کار. تو 2018 رابطه پدر و پسریه. هوک بازی اینه، یه خدایی که دست از خشونت برداشته، حالا میخواد پدر خوبی باشه. و این تلاش رو داریم تو یه سفر قهرمانانه میبینیم. هرچی تو بازی امده از پس این جمله است. کریتوس برای اینکه پدر باشه باید از یونان بره، به یه دنیای دیگه، با یه نفر ازدواج کنه، زندگیش تغییر کنه، قیافه اش عوض بشه، سلاحش، یعنی اینکه تبر داره بخاطر اینه، چون بلید آو کی آس نماد خشونته و تبر حس یه مردی رو میده که داره کار میکنه تو جنگل. بعد ناخواسته درگیر یه ماجرای عجیب میشه و حالا مورال چویس کریتوس اینه که در طول این سفر و وقتی شرایط داره ایجاب میکنه برگرده به همون خدای وحشی سابق، و بشه کسی که همه رو سلاخی میکنه، چقدر خودشو کنترل کنه و یه پدر خوب باقی بمونه؟ این تمام اکشن و داستان رو داره کنترل کنه و کوری استادانه این مورال چویس ها و کشمکش درونی رو از یه چیز سابجکتیو تبدیل کرد به یه چیز آبجکتیو قابل لمس تو گیم پلی! جادوی 2018 اینه. ما داریم کشمکش درونی کریتوس رو بازی میکنیم!

من برای همه بازی های خوب میتونم بشینم این رو در بیارم، دیکانستراکتش کنم بگم اون هسته که داره تمام گیم پلی و داستان و شخصیت پردازی رو کنترل میکنه و همه چی حولش شکل گرفته چیه. و تو لافی این رو نمیبینم. یعنی به نظرم نداره اصلا! یه ایده خام و تحمیل شده توسط یه جریانه، نه یه خواست عمیق درونی، و بعد با خلاقیت زیاد تیم تولید و توانایی هاشون حسابی بزک شده. این میشه که برام یه بازی بی روح و بی هویته. چیزی که میبینم عالیه، انکار که نمیشه کرد کیفیت بازی رو، اما باز چون درونش تهیه جذبم نمیکنه.

گذشته از این اون انتظاری که از سانتا و کوری داشتم رو هم با خاک یکسان کرده! پروداکشن رو بزارید کنار، یعنی سعی کنید مقهور جزییات و کیفیت اجرا نشید، اون وقت میبینید گیم پلی بازی، نه فقط کامبت سیستم، کلا گیم پلی بازی به شدت، به شدت جنریکه. تقریبا هیچی نداره. از گاو های قبلی هم عقب تره حتا!

این میشه که از نظر بازیسازی لافی برای سانتا مانیکا یه برگشت به عقب بزرگه. پسرفت محضه. پیشرفت تو پروداکشن محدود شده فقط. بخوای میتونم از رو همین نمایش 23 دیقه ای بهت نشون بدم حتا از نظر ورلد بیلدینگ هم بازی داره 2018 رو کپی پیست میکنه و همون ساختار رو برداشتن صرفا المان هاش رو با یه سری چیز جدید جایگزین کردن.

من حقیقتا تاسف میخورم سانتا داره اینو میسازه. تریلوژی نورث رو خراب کردن، کل داستان رو چپوندن تو رگنوراک و به شکل مسخره ای جمش کردن، به این بهانه که ده سال دیگه هم تو این دنیا نمونن، و بعد در عوض اینو ساختن؟

در نهایت باز میگم اینا همه نظر شخصی منه. فکت صادر نمیکنم. چون پرسیدید دوباره بحثش باز شد وگرنه دلم نمیخواد واقعا بیشتر از این وایب منفی بدم اینجا:دی
 
بشخصه با بازی هایپ شدم امّا؛
بنظر من دلیل ساخت این نسخه afterlife این هست که یکسری plothole هارو تعریف کنن و نسخه بعدی Laufey درباره ی چجوری رسیدن کریتوس از یونان به نورس و آشناییش با فی باشه، حتی ممکنه تو همین نسخه هم اون قضایا روشن بشه
ولی بنظر من حرف بارلوگ درسته که در آینده داستان های بیشتری از کریتوس قراره ببینیم و بنظرم دلیل نسخه Laufey باز کردن رشته سناریو های مختلف برای بسط دادن دنیای بازیه و تو ریمیک سگانه قطعا یکسری اشاره ها و تغییرات داستانی برای مچ تر شدن این چند نسخه ببینیم

اما نکات منفی؛
۱.اگر قرار بود دنیای GOW گسترش پیدا کنه چرا اومدن گفتن ما نمی‌خواهیم همیشه در حال ساخت GOW باشیم و اونطور داستان Ragnarok سرهم کردن؟
نسخه ۲۰۱۸ لایق یک دنباله پر و پیمون تر بود که حداقل بصورت سگانه ریلیز بشه و ما بین نسخه ۲ و ۳ این نسخه Laufey معرفی بشه تا راه برای گسترش GOW باز بشه
نمیشه اینطوری بیای تو Ragnarok داستان رو ببندی بعد بیای دوباره قصه رو باز کنی

۲. با فیس Faye کنار میام، با رنگ بنفش که دوستان گفتن نماد Magic کنار میام، با اون شمشیر که بنظر بیشتر از یک شمشیر با ربان سخنگوئه کنار میام
ولی با این توزیع شدید رنگ های مختلف روشن جیغ و کرکتر مکعب ژله ای و یکسری generalization ها اصلا کنار نمیام
اینکه وقتی میتونی یک کرکتری مثل میمیر طراحی کنی که فقط یک کله است ولی آنقدر شخصیت پردازیش جذابه چرا بیای یک مکعب ژله ای بی مزه طراحی کنی؟

یک بازی یک عمر +۱۸ و نماد خشونت بود و اون فن بیس یک عمر ساپورت کردن آوردن بالا اون آیپی رو ناگهان سازنده جهت خا## مالی که چهارتا نوجوون یا چهارتا LGBT بازیش کنن و تو ESRB رده سنیش از +۱۸ بشه +۱۶ تر میزنن تو بازی و جنرالایز میکنن



کوری بارلوگ آدم خفنیه، GOW 2018 شاهکاری بود که خودش پخت و پز داد ولی داره تصمیمات اشتباه میگیره، اون از GOW Ragnarok که داد دست Eric Williams
این از Laufey که داده دست Alannah Pearce و Elize Morgan

انشاالله نسخه بعدی هم میده دست Elliott Page و آترئوس تغییر جنسیت میده و فن های متعصب هم میان میگن آفرین به این نویسندگی که کریتوس قاتل خونواده رو تبدیل به یک پدر ساپورتیو خونواده کرد
 
ببین ایراداتت درست بودا خیلیاش منتها از این نظر نگاه کن اینا همینطوریش سر تغییر کاراکتر ریسک سنگین کردن واسه همین حداقل سعی کردن با اون چیزایی که گفتی بازی رو جذاب نگه دارن که زیاد فکرت سمت کریتوس نره. حتی همون رنگ بندی و استایل هم که ایراد میگیرن خیلیا خب الان که کریتوس نیستیم فی ایم تو یه دنیای دیگه. هرچند این قضیه رنگ بندی رو من اصلا قبول ندارم. یعنی یه جورایی یه حرفی افتاد اون اول وسط دیگه همه پر و بال بهش دادن وگرنه کجای رنگ بندی این بازی شاد بود؟ :D فقط یه تیکه ورودی اون دروازه دنیای بعد از مرگشون گل و بوته داشت که وقتی ردش کرد برهوت بود رسما :D فکر کنم سر اینکه یه جورایی اتمسفر های فانتزی پیدا کرده این حس رو میده که زیادی رنگی شده در صورتی که واقعا اگه کمتر از رگناروک رنگی باشه بیشتر نیست قطعا.

در کل یه جورایی این بنده خدا ها خواستن با یه کاراکتر دیگه کارو ببرن جلو منتها دیگه گفتن حداقل یکی باشه که یه ربطی به کریتوس داره نه اینکه کلا بیان مثل سری AC کاراکتر از صفر بیارن بالا. اینکه میگی اگه GOW نبود انقدر توجه نمیگرفت خب مسلما همینه برندینگ همینه دیگه. نصف بازیای نینتندو هم لایق اون هایپ و توجه نیستن :D ایضا بعضی بازیای سونی هم شاید تو این دو نسل خیلی وقتا بیشتر از حقشون هایپ شدن.
درمورد خیلی از بازیا میشه اینو گفت که اگه اسم فلان استدیو یا فلان آی پی پشتش نبود موفق نمیشد که خب حقیقته و اصلا قدرت اون فرنچایز رو نشون میده نه ضعفش.

من حقیقتش زیاد تریلر رو ندیدم هنوز ولی حس میکنم اون مکعبه چیزی نیست که تو تمام بازی به اون شکل باشه چون تو مبارزات اصلا موو ست درستی نداشت هیچ تعامل خاصی هم با فی نداشت برعکس اون ربان. دقت کنید همینطوری فقط میرفت اینور اونور. اون قضیه R2 که زیاد ترول میشه هم که بابا بار اول نیست که از این فوتیج ها میبینیم که. اینا رو اصلا میسازن واسه نمایش وگرنه تو بازی اصلی که چیز دیگه ای ما تجربه میکنیم وگرنه آخه کدوم بازی اینتراکتش با دکمه R3 بوده :D بی ربط ترین دکمه ممکنه.

تغییر شخصیت اصلی حداقل برای استودیو های سونی ریسک نیست :D ( اینقدر این کار کردن که به معنای واقعی کلمه گند اش بالا امده و تبدیل به میم شده )


یه سری ایراداتی که بچه‌ها می‌گیرن سلیقه‌ای هست و یکی خوشش میاد و یکی نه ولی این قضیه که اسم بازی باید یه چیز دیگه بود، خیلی برام عجیبه. :دی
بازی رسماً و شرعاً توی دنیای God of War اتفاق می‌افته. در مورد همسر کریتوس هست. خود کریتوس هم به شکل معنوی(!) توش حضور داره و احتمالاً بخش‌هایی از بازی هم با دو نسخه قبلی پیوند بخوره. توی بازی خداهای دیگه (به احتمال زیاد یه سری از خداهای یونان) رو هم می‌بینیم. گیم‌پلی هم با وجود یه سری تفاوت‌ها نسبت به نسخه‌های قبلی، شوتر اول شخص یا ریسینگ نیست و همون حال و هوای اکشن سوم شخص رو با یه سری تغییرات حفظ کرده. خب اسمش رو چی بذارن؟! :دی
وقتی یه اسپین‌آف از God of War هست، خیلی منطقی و طبیعیه که این اسم برای بازاریابی راحت‌تر روی بازی بمونه. اگه یه چیز دیگه می‌ذاشتن هم از اون طرف بحث راه می‌افتاد که: «سانتا مونیکا ما رو مسخره کرده و فکر کرده نمی‌فهمیم که این IP جدید نیست و الکی با یه اسم تازه می‌خوان بگن ربطی به God of War نداره، ولی ما آگاه‌تر از این حرفا هستیم و رسواشون خواهیم کرد!»
یا مثلاً جاهایی دیدم که گفتن «آخه کی دوست داره بیشتر با زن کریتوس آشنا بشه و ما فقط آقامون رو می‌خوایم و بس!»
یعنی واقعاً شما وقتی داشتین دو نسخه قبلی GoW رو تجربه می‌کردین، یه ذره کنجکاو نشدین که بیشتر در مورد فی بدونین؟ وقتی توی یکی از بخش‌های GoW Ragnarok این بحث مطرح می‌شه که فی با تور مبارزه عظیمی داشته و منطقه به فنا رفته و اثرات مبارزه هنوز باقی مونده، براتون سوال نشد که این کاراکتر چه ویژگی‌هایی داره که یکی از قدرتمندترین خداهای نورس رو به چالش کشیده؟ اصلاً طرف کسی بوده که داستان نسخه ۲۰۱۸ بعد از مرگش شروع شد و در این حد اهمیت داشته که مرگش باعث شد آرامش کل منطقه و کریتوس به هم بریزه.
بابا اصلاً همون سلاح اصلی GoW 2018 در اصل برای فی بوده و بعدش به کریتوس ارث رسیده! :دی یعنی فی آرایشگر محل نبوده که بعد از شینیون کردن و ناخن‌کاریِ ملت، برگرده خونه یه استراحتی بکنه و جمعه‌ها با خانم‌های فامیل جمع بشن و پشت سر شوهرهاشون صحبت کنن، بلکه یکی از خفن‌ترین شخصیت‌های دنیای بازی بوده و حالا قراره توی یه اسپین‌آف باهاش سراغ یه دنیای متفاوت بریم که یکی از ایده‌های جالب این مجموعه یعنی کنار هم قرار گرفتن خداهایی از دنیاهای متنوع هم توش دیده می‌شه.
این وسط کریتوس هم بعد از حضور توی کلی بازی، یه استراحتی می‌کنه ولی قرار نیست برای همیشه به سفر آخرت بره، بلکه چند سال دیگه برمی‌گرده. :دی
بازی رسماً و شرعاً توی دنیای God of War اتفاق می‌افته ؟
کدوم دنیای God of War ؟
ویژگی های دنیای God of War چی بود ؟
خشونت / خون ریزی
انتقام
معما های عظیم
QTE
ریتم شگفت انگیز گیم پلی ( از ثانیه اول تا انتها بازی یک لحظه خسته کننده وجود نداشت )
دوربین هوشمندانه
روایت سینمایی ( بر خلاف تمام بازی های مدرن در هیچ لحظه ای داستان تاثیر منفی روی گیم پلی نداشت )
گیم پلی سریع و کمبو محور
باس های به یاد ماندنی
ارت استایل / طراحی هنری / طراحی محیط بی نظیر
یه شخصیت کاملا متفاوت که هیچ شباهتی به قهرمان های کلیشه ای صنعت گیم نداشت

2 نسخه اخیر تقریبا تمام این ویژگی ها رو دور ریختن :-?? اسکین کریتوس عملا تنها چیزی بود که از دنیای God of War باقی مانده بود ( کریتوس از یه شخصیت متفاوت به یه شخصیت کلیشه ای تبدیل شده بود ) حالا همون اسکین هم حذف شده :D

-------
وظیفه معرفی درست و حسابی فی بر عهده کی بود ؟ گیمر ها ؟
اگه بعد از یه تریلر 23 دقیقه ای گیمر ها هنوز نفهمیدن فی کیه / چه جایگاهی داره مقصر کیه ؟ گیمر ها ؟

7 دقیقه اول تریلر
وصل کردن GOW 2018 به LAUFEY
اولین چیزی که گیمر می بینه چیه ؟ یه موجود که انگار از دل فیلم های کودکانه دیزنی اومده :-??
Double jump
یه مبارزه معمولی که نیازی نبود داخل تریلر باشه
یه راهرو و شکاف کلیشه ای شبیه ساز های پیاده روی :-??

10 دقیقه وسط تریلر
یه سکانس کلیشه که N بار در فیلم / سریال های اکشن و جنایی تکرار شده ( رفتار 2 تا خدای جنگ دقیقا شبیه مافیا / خلافکار های درجه چندم :-??)
معرفی شمشیر / مکعب
3 دقیقه دیالوگ

13:54
Okay. I think they're gone. Just be careful. Fresh air.

14:05
Oh. You're... different. You're a cube. Talking. You know what? It doesn't matter.

14:14
How do we get out of here? Yeah. Yeah. We've tried. There's no way out. And you're a talking sword. I'm not the sword.

14:22
I'm the ribbons, obviously. And my name is Rue. The cube is Phranque. I'm Faye.

14:33
There has to be a way out of here. A way out? But you're not even all here. Of course I'm not here.

14:43
I'm dead. You have to be dead to come through the gateway. It's like you're holding something back. This isn't working.

15:01
Where are we, anyway? Afterlife of the gods. I call it the Everywhen. Huh! Afterlife of the gods.

15:11
Great. So, what's the plan boss? I'm not your boss Phranque. That cask.

15:22
That's why you're trapped. Yeah. Wait, you made that big explosion happen, right? Could you do that again?

15:31
My magic it's... wrong here. I feel wrong here. You want out, right?

15:40
I think we all want that. We definitely do. Faye. You need to accept it.

15:49
All of it. You're dead. How? How do I accept that? Simple.

15:57
Focus. You're here. Be here.

16:07
But what if I need to be somewhere else? Then focus on what you do need.

16:22
Find your way home. Hey, that's it!

16:30
What were you thinking of? A promise. Okay! We'll take it! Now let's get out of here.

6 دقیقه اخر جذاب ترین بخش تریلر بود و اگه سانتا مونیکا کلا 17 دقیقه اول حذف می کرد ( فی داخل سلول بیدار می شد ) واکنش ها در این حد منفی نبود

اول از همه دمت گرم، بابت اینکه وقت میزاری اصلا پست های طولانی و غر زدن های من پیرمرد رو میخونی:دی و ممنون بابت تعریف هات.

مهرداد راستش من تو این تله ایده آل گرایی که میگی، یا سخت گیری عجیب غریب نیفتادم، یه مقدار زیادی از تکرار مکررات خسته شدم، و انتظارم از سونی و استدیوهاش بالاست. مدتیه هرچی بازی میاد یه چیزه، همه تقریبا بدون تعارف دارن یه سری فرمول موفق رو کپی پیست میکنن و هدف صرفا تضمین موفقیت و فروشه. با اینکه هزینه ها بالاست و این ریسک رو میاره پایین کار ندارم، بیشتر اعتراضم به مرگ خلاقیته. تو چنین شرایطی وظیفه پیشبردن صنعت و باز کردن راه برای بقیه میفته رو دوش یه سری از بندگان مقرب، که اصولا فرست پارتی ها یا استدیوهای خیلی خفن و بزرگن. چون پول و بستر مناسبش رو دارن و میتونن این کارو بکنن.

این میشه که من از یه سری استدیو انتظارم ساخت بازی خوب، استاندارد یا حتا عالی نیست، انتظارم ارتقا ژانر و هل دادنش به سمت جلوعه. انتظار دارم بیان ریسک کنن، یه چیز تازه بسازن، و به بقیه بگن بفرمایید کپی کنید. سانتا و کوری برای من یکی از معدود آدم هایی بودن که انتظار داشتم این کارو بکنن. و خیلی خیلی منتظر بودم بیان یه کار تازه بکنن. و دوباره یه پوش اساسی بدن به کل صنعت. اما لافی این نیست. و سر همین من باهاش به مشکل خوردم.

بارها هم تو همین پست هام اشاره کردم، که سر سوزنی نمیگم بازی بدیه، برعکس گیم خیلی خوبیه. ویژوال که رسما CG ـه. کامبت خیلی جذابه. تلفیق اکشن و سکانس های سینمتیک عالین، سکانس های روایی همینطور، بازی ها، پرفورنس، انیمشین، همه چی در بالاترین سطح پروداکشنه. دیزاین شخصیت ها و کلا ساخت دنیا نفس گیره. و با این حال من جذبش نمیشم. مشکل هم چون خودمم، بارها تاکید کردم از نظر من، و برای شخص ماکان بازی خوبی نیست.

من صرفا با یه بازی خوب ارضا نمیشم دیگه. من باید با هسته مرکزی داستان و گیم پلی ارتباط برقرار کنم. هوک هر بازی یه جمله یه خطیه. که میاد میگه چی، و چه فلسفه ای، تمام Creative Decision های یه اثر رو کنترل میکنه. یعنی وقتی میخوای بشینی تصمیم بگیری بازی چی باشه، چه المان هایی توش بیاری، از گیم پلی بگیر تا آرت، موسیقی، اون جمله و اون فلسفه بهت میگه چیکار کنی و فیلتر میزاره رو ورودی خلاقانه کار. تو 2018 رابطه پدر و پسریه. هوک بازی اینه، یه خدایی که دست از خشونت برداشته، حالا میخواد پدر خوبی باشه. و این تلاش رو داریم تو یه سفر قهرمانانه میبینیم. هرچی تو بازی امده از پس این جمله است. کریتوس برای اینکه پدر باشه باید از یونان بره، به یه دنیای دیگه، با یه نفر ازدواج کنه، زندگیش تغییر کنه، قیافه اش عوض بشه، سلاحش، یعنی اینکه تبر داره بخاطر اینه، چون بلید آو کی آس نماد خشونته و تبر حس یه مردی رو میده که داره کار میکنه تو جنگل. بعد ناخواسته درگیر یه ماجرای عجیب میشه و حالا مورال چویس کریتوس اینه که در طول این سفر و وقتی شرایط داره ایجاب میکنه برگرده به همون خدای وحشی سابق، و بشه کسی که همه رو سلاخی میکنه، چقدر خودشو کنترل کنه و یه پدر خوب باقی بمونه؟ این تمام اکشن و داستان رو داره کنترل کنه و کوری استادانه این مورال چویس ها و کشمکش درونی رو از یه چیز سابجکتیو تبدیل کرد به یه چیز آبجکتیو قابل لمس تو گیم پلی! جادوی 2018 اینه. ما داریم کشمکش درونی کریتوس رو بازی میکنیم!

من برای همه بازی های خوب میتونم بشینم این رو در بیارم، دیکانستراکتش کنم بگم اون هسته که داره تمام گیم پلی و داستان و شخصیت پردازی رو کنترل میکنه و همه چی حولش شکل گرفته چیه. و تو لافی این رو نمیبینم. یعنی به نظرم نداره اصلا! یه ایده خام و تحمیل شده توسط یه جریانه، نه یه خواست عمیق درونی، و بعد با خلاقیت زیاد تیم تولید و توانایی هاشون حسابی بزک شده. این میشه که برام یه بازی بی روح و بی هویته. چیزی که میبینم عالیه، انکار که نمیشه کرد کیفیت بازی رو، اما باز چون درونش تهیه جذبم نمیکنه.

گذشته از این اون انتظاری که از سانتا و کوری داشتم رو هم با خاک یکسان کرده! پروداکشن رو بزارید کنار، یعنی سعی کنید مقهور جزییات و کیفیت اجرا نشید، اون وقت میبینید گیم پلی بازی، نه فقط کامبت سیستم، کلا گیم پلی بازی به شدت، به شدت جنریکه. تقریبا هیچی نداره. از گاو های قبلی هم عقب تره حتا!

این میشه که از نظر بازیسازی لافی برای سانتا مانیکا یه برگشت به عقب بزرگه. پسرفت محضه. پیشرفت تو پروداکشن محدود شده فقط. بخوای میتونم از رو همین نمایش 23 دیقه ای بهت نشون بدم حتا از نظر ورلد بیلدینگ هم بازی داره 2018 رو کپی پیست میکنه و همون ساختار رو برداشتن صرفا المان هاش رو با یه سری چیز جدید جایگزین کردن.

من حقیقتا تاسف میخورم سانتا داره اینو میسازه. تریلوژی نورث رو خراب کردن، کل داستان رو چپوندن تو رگنوراک و به شکل مسخره ای جمش کردن، به این بهانه که ده سال دیگه هم تو این دنیا نمونن، و بعد در عوض اینو ساختن؟

در نهایت باز میگم اینا همه نظر شخصی منه. فکت صادر نمیکنم. چون پرسیدید دوباره بحثش باز شد وگرنه دلم نمیخواد واقعا بیشتر از این وایب منفی بدم اینجا:دی

این God of War LAUFEY احتمالا نسخه بازیافت شده IP جدید کوری بارلاگ که از سال 2018 تا 2022 روش کار می کرد و پشت پرده کنسل شد
امکان نداره کوری کارگردانی نسخه دوم GOW نورث رها کرده باشه تا یه GOW دیگه بسازه :-??قطعا یه IP جدید بوده
با توجه به اخباری که از زندگی شخصی بارلاگ منتشر شد

God of War director Cory Barlog and his wife, Anna, experienced a brief separation around 2021 due to the intense stress and demanding work hours of game development. They subsequently reconciled and got back together

2022 دیگه نتوسته فشار کار تحمل کنه / پروژه به نقطه ای که سونی می خواسته نرسیده و رها شده :-??تیم سانتا مونیکا / کوری هر چیزی که می تونستن بازیافت کردن با گیم پلی / داستان خدایان GOW ترکیب کردن و در نهایت به عنوان God of War LAUFEY معرفی کردن
 
آخرین ویرایش:
شما تایتل بازی رو ازش بگیری، اولین چیزیکه به ذهنت میاد بازی استودیو های شرقی که خیلی نچسبه و فقط گرافیک خوبی داره میوفتی. بنظرم کسایی که از اون دسته از بازیها با به به و چه چه تعریف کردن و خوششون اومد از اینم میاد.

حالا اینکه بازی از منظر کلی چقدر خوب و سرگرم کننده باشه بحث دیگه ای هستش و خوش بحال کسایی که حال کردن. درکل بنظرم این بازی مثل این میمونه که بازی Batman معرفی کنن و قرار باشه توی نقش آلفرد بازی کنی. خیلی واضحه Santa Monica ایده ی جدیدی نداشتن یه چیز فیلری ساختن. یعنی حتی اون Horizon رو من بعد 3 سال نسخه کاملش رو تموم کردن ولی این بازی خیلی نچسبه و اصلا مشکلش هم شخصیت زن بازی نیست. این اولین و آخرین نظر من داره ی این بازی هستش. این Cory Barlog هم قشنگ معلومه با سرعت فراوان به سمت زوال عقلی حرکت میکنه و امیدی بهش نیست.

ساخت ریمیک سگانه GOW تموم شه ما بریم غرق در خاطرات نسل 6-7 بشیم.:pepsi:
 
در مورد کنسل شدن یک بازی سانتا منم هم نظر هستم... شما فکر کن بیای نورس رو تو یک نسخه ببندی چون استدیو خسته شده از فضای GOW

ولی دو سه سال بعد کم کم خبر میاد!
سانتا داره دنیای GOW رو مثل مارول گسترش میده!!!
بطوری که سه گانه رو خودش ریمیک کنه!
نسخه laufey رو هم معرفی کردن
داستان کریتوس هم که همزمان در دست ساخته
و احتمالا نسخه ای با تمرکز روی اتریئوس
(با توجه به اینکه اریک ویلیامز و تیم bruno velazquez روی laufey کار نمی کنن، پس احتمالا دو پروژه دیگه حداقل در دست ساخت هست)

من که راضی هستم، گسترش IP دقیقا یعنی همین...
ولی کسی مثل بارلوگ همیشه ثابت کرده فتیش sci fi داشته... محاله که داشته روی این بازی کار می کرده... به هر نحوی یا پروژه کنسل شده یا اینا هم وارد جهنم توسعه شدن!!!
 
جسارتا ریمیک هم منتشر بشه غرق در ایراد گرفتن ازش خواهید شد :D
جسارتا فکر نکنم :D
هرچقدر ریمیک رو تغیر هم بدن بنظرم به قدری نخواهد بود که نشه بهش نگاه یا انگیزه ای برای تجربه اش نداشت.

مثلا سگانه اصلی جای خود و لذت خود. نسخه 2018 و Ragnarok هم جای خود و لذت خود. ولی این بازی جدید اصلا جای برای این حرفها نمیذاره مگر اینکه از بعد سرگرمی و گذران وقت بهش نگاه کنی.

پ.ن. بذار یه مثال دیگه بزنم. به عنوان یه Batman و Rocksteady فن ساخته شدن Batman Lego جدید رو هم میشه درک کرد چرا ساخته شده با اینکه من اصلا لگو فن نیستم با اینکه بازی گرافیک خاصی نداره. ولی به عنوان یه GOW فن با شدت متوسط :D واقعا این بازی رو درک نمیکنم. یعنی هیچ بعدش رو به غیر از فیلر بودن بازی نمیفهمم و علاقه ای هم ندارم در آینده بفهمم چه ربطی به نسخه 2018 و Ragnarok داره .البته امیدوارم کسایی که خوششون اومده حال کنن با بازی ولی برای بار هزارم این بازی و دنیاش خیلی نچسبه. بدرود :D
 
جسارتا ریمیک هم منتشر بشه غرق در ایراد گرفتن ازش خواهید شد :D
دقیقا

غر زدن ها مخصوصا افراد موجود در ایران به هیچ کجای استدیوها معروف نیست و کارشون رو ادامه می دهند

هر کی مشکل با فلان عنوان داره راحت ignore کنه و تمام

منکه با گاد ۲۰۱۸ و رگناروک به جنون لذت رسیدم . اتمسفر و دنیای غنی . این عنوان هم خفنه . حتما باید سوپرایز هم داشته باشه
 
تو خداهاى هندى اگه كالى يا شيوا باشن خيلى bad ass حساب ميشن واقعا :D
بنده فقط اینو بگم که اگر شیوا تو این بازی باشه، تمام هندی ها به استودیوی سانتا مونیکا حمله انتحاری میکنن. من یه بار با یه هندی حرف میزدم گفتم خیلی خفن میشه یه god of war تو دنیای خدایان هند بسازن کریتوس بره خدایان هند رو لت و پار کنه، دیدم خنده از رو صورتش محو شد و گفت عرفان این حرفی که جلوی من زدی رو جلوی هیچ هندی دیگه ای نگو :D
 
مرگ قرار بود پایان همه‌چیز باشد، اما برای «Laufey» (جنگجو و همسر کریتوس، Faye) یک ماجراجویی جدید تازه در حال آغاز است. Faye پس از مراسم تدفین خود، به‌طور غیرمنتظره‌ای در سرزمینی غریب به هوش می‌آید و متوجه می‌شود نقشه‌هایی که برای محافظت از کریتوس و آترئوس طراحی کرده بود، اکنون به شدت به خطر افتاده‌اند.
Faye برای نجات کسانی که دوست‌شان دارد، باید راه خود را با مبارزه از میان قلمرو پس از مرگ خدایان، یعنی Everywhen، باز کند؛ سرزمینی لبریز از جادوهای خطرناک که در آن خدایان بی‌رحم اساطیر مختلف، برای به دست گرفتن قدرت با یکدیگر رقابت می‌کنند.


این مگه قبل از مرگش نیس ؟ بعد از مرگش بره با چی بجنگه ؟ مرگ مرگه و همه چی رو با خودش میبره !
 
  • Poker Face
Reactions: Thundersky
قشنگ مشخصه که بچه های سانتا مونیکا هم میخواستن آی پی جدید خودشون رو بسازن . حق هم داشتن . همه استودیوهای دیگه سونی بازی های نسل هفت خودشون رو گذاشته بودن کنار و آی پی جدیدی ساخته بودن یا حد اقل مثل ناتی داگ دوتا فرنچایز معروف داشتن و اینترگلکتیک رو هم داشتم میساختن .
اما به هر دلیلی انگار باز هم موفق نشدن و این یک مقدار ناراحت کنندست . چرا تیمی با این قدرت فنی و هنری هنوز نتونسته آی پی جدیدی بسازه .
وگرنه هیچ دلیل دیگه ای نداره وقتی میخواستن داستان کریتوس رو ادامه بدن . سگانه رو ریمیک کنن و دنیاش رو گسترش بدن یهو داخل رگناراگ اونجوری داستان رو سر هم کنن تموم شه .
 
  • Wow
Reactions: Thundersky

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند

  • رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
    اگر میخواهی عضوی از بازی سنتر باشی همین حالا ثبت نام کن
    or