امتياز اعضای بازی‌سنتر به عناوین پلتفرم‌های PlayStation

[Nathan Drake]

درود
این تاپیک به این منظور باز شد تا دوستانی که عناوین مختلف رو تجربه کردند، امیتاز از 1 تا 10 به بازی مورد نظر بدن.
لطفا سعی کنید همراه با نمره یه توضیح کوچکی هم بدید.
با تشکر

 

[محمود.]

Dark Souls II: Scholar of the First Sin


سلام بعد حدود ۱۰۰ ساعت بازی پلات شد
محیط های خیلی زیبا و قلعه های خوب و گیم پلی روان و صدا و موسیقی جذاب مخصوصا در ماجولا
باس فایت های متنوع ولی به نظرم باس هاش از سری های دیگه یکم ضعیف تر هستن البته باس های dlc قوی تر بودن.
کاوننت های جذابی داشت و از همه مهم تر برای پلات کردن باید عضو کاوننت هایی میشدی تا میراکل یا ... بهت بدن و خوبیش این بود بعد ۳ ساعت فارم تموم‌میشد و فقط ۲یا۳ کاوننت ما آیتمش میخواستیم چون بالا ۶تا کاوننت بود و خیلی راحت فارم میشد ولی توی دارک سولز۳ جان آدم به لبش میومد واسه فارم
یکم اعصاب خوردی داشت بازی سر گیج بودن کاراکتر موقع فایت ها...
بعد یه چیز هیچ‌وقت درک نکردم نمیدونم چه اصزاری دارن واسه پلات حتما چندبار باید نیو گیم پلاس برید منکه۳بار رفتم برای پلات چون یه کاراکتری آیتم میراکل و پایرومنسی آخر توی نیوگیم پلاسمثبت۳ میفروشه فقط که آدم زده میشه...
درکل بازی خوبی بود و حتما ارزش بازی کردن داره اگه بازی های سولز دوست دارین من همه عنوان این سری پلات کردم و اینو گذاشتم آخر

امتیاز ۷.۸ از ۱۰

 

[NaViiDii]

Shin Megami Tensei V: Vengeance
9/10

بالاخره طلسم رو شکستم و یک عدد JRPG رو تموم کردم چقدر هم خوش گذشت. با تجربه‌ی این بازی متوجه شدم مشکل اصلیم با بازیایی مثل پرسونا و متافور و سول هکرز لول دیزاینشون بوده خصوصا اون دانجنای تکراری و شبیه به همدیگه که مُدام تکرار میشدن. ولی توی مگامی شما چندتا مپ بزرگ داری که آزادی توشون بچرخی و کوئست انجام بدی و آیتم جمع کنی و در نهایت قوی‌تر بشی و بازی رو پیش ببری. البته این نسخه یه جورایی بهتر ادیشنی هست که بعد چند سال ریلیز شده با مقدار زیادی QoL و اضافات. مثلا شما میتونی هر جایی که میخوای سیو کنی. این قابلیت خصوصا واسه تازه واردا خیلی خووبه. یه چیزایی تو مپ هستن به اسم Magatsu Rail که باعث میشن وقتی یه مسیر طولانی رو طی کردید، دوباره مجبور به تکرارش نباشید و از طریق این ریل‌ها یه شورتکات باز کنید واسه خودتون. یا با زدن دکمه‌ی L1 بالافاصله برمیگردید به آخرین چک‌پوینتتون.

گیم‌پلی و مبارزات بازی خیلی خووبن. سیستم کامبت همون همیشگیه ولی با چندتا اضافات. مثلا شما ویکنس انمی رو هدف قرار بدید یه نوبت دیگه به دست میارید. یعنی شما و ۳تا دیمن دیگه که داخل تیمتون دارید ویکنس بزنید دوباره با هر کدومشون میتونید یه نوبت دیگه اتک بزنید. نکته بعدی Magatsuhi Skillها هستن که هر دیمن و فکشن یه حرکت خاصی انجام میدن وقتی نوار ماگاتسوهی پر میشه. این اسکیل‌ها میتونن ساپورت باشن یا دمیج بدن. تنوعشون خیلی خوبه و شدیدد هم به درد میخورن. ولی در نهایت جذابت‌ترین بخش بازی ترکیب کردن دیمن‌های مختلف هستش برای به دست آوردن دیمن‌های قوی‌تر. شما وقتی وارد مبارزه میشید میتونید با دیمن مورد نظرتون وارد مذاکره بشید و بیاریدش داخل تیمتون. موقع مذاکره ممکنه ازتون چیزای مختلف مثل آیتم یا پول و یا شاید یه پازلی واستون طرح کنن و اگه حلش کنید میان تو تیمتون. بعدش میتونید دوتا دیمن رو با هم ترکیب کنید تا یه دیمن جدید به دست بیارید. هر چی جلوتر برید این ویژگی بهتر و بهتر میشه چون این امکان ره به دست میارید که دیمن‌های جدید رو قوی‌تر کنید. مثلا یکی بسازید که کلا در مقابل المنت آتیش مقاوم باشه یا حتی وقتی کسی بهش با آتیش حمله میکنه هیل بشه! به شدت خفن و اعتیاد آوره. تنوع دیمن‌ها فوق‌العادس. از نظر ظاهری و قابلیت‌ها واقعا وقت گذاشتن واسه هر کدومشون. داخل بازی شما میتونید Glory به دست بیارید و با استفاده ازشون Miracle بخرید. اینا یه سری Passive Skill بهتون میدن که قوی‌تر بشید.

گرافیک بازی خیلی خوبه. اولین چیزی که واسم جذاب و غافلگیر کننده بود همین گرافیک و آرتش بود. این مورد هم کاملا متفاوت از بازیای دیگه‌ی اتلوس بود. طراحی شخصبتا و محیط بازی و همچین دیمن‌ها همگی خیلی خوب بودن. محیط بازی هم با اینکه بخش بزرگیش بیابونی هستش اما اصلا خسته کننده و تکراری نمیشه. من که خیلی لذت بردم از گشتن تو محیطش و انجام کارای مختلف. موسیقی و صداگذاری هم خیلی خوب بود. من دور اول رو جاپونی رفتم و شدیدا لذتشو بردم. موسیقی منوی اصلی عالی بود. ازوناس که میره تو مُخت و ولت نمیکنه. داستان بازی هم در مورد نابودی دنیا و نبرد انسان‌ها، دیمن‌ها و خدایان هستش. بالا پایین‌های زیاد و جالبی داره. اتفاقاتی که میفته شمارو تا آخر کنجکاو نگه میداره. ۶تا پایان مختلف داریم که واسه دیدنشون باید بازی رو ۶بار تموم کنید! مشکلم با بازی این بود که ۷۰٪ دیالوگ‌ها صداگذاری نشده بودن و همچنین یکی از بخشای بازی زیادی پیچ در پیچ و گنگ بود. پیشنهاد میکنم حتما بازیش کنید اگه علاقه دارید به JRPG.

 

[al'ar]

Nine Sols

شما بعد از تمام کردن این بازی، تمامی مشکلات زندگی رو با PARRY حل می کنید!
اگر واقعا طرفدار مکانیزم PARRY نیستید، سراغ این بازی نیاید. چون نمیتونید بازی رو جلو ببرید. تو خیلی از بازی ها، PARRY یکی از تکنیک های نبرد هستش مثل DODGE یا BLOCK. ولی اینجا کل بازی حول محور PARRY میگرده. پس باید تو این کار استاد بشید. ولی وقتی به این قابلیت مسلط بشید، بازی بسیار لذت بخش میشه. تنوع طراحی باس فایت ها بی نظیره. یکی از معدود بازی هایی هست که دیدم تو این زمینه انقدر خلاقیت به خرج داده. تم داستانی بازی خیلی جالبه، ترکیبی از فلسفه Taoism و جهانی Cyberpunk. ولی روایتش خیلی آب دوغ خیاریه. همون داستان های همیشگی و کلیشه ای = خیانت، فرار از مرگ، انتقام. یه مقدار دیالوگ ها طولانیه و شاید برای بعضی ها که حوصله ندارن، اذیت کننده بشه. چون قابلیت رد کردن نداره. گرافیک هنری بازی بسیار جالب و منحصر به فرده. با این که تم بازی بسیار رنگارنگ و شاد هستش، ولی یه جاهایی دارک و بی رحم میشه. طراحی کاراکترها و باس ها فوق العادست. این بازی بسیار از hollow knight الهام گرفته. اگر بخوام در مورد دنیاسازی این دو بازی مقایسه ای انجام بدم: hollow knight = حشرات. Nine sols = گربه سانان.
اگر دنبال چالش و خودآزاری هستید، حتما این بازی رو تجربه کنید. مثل این که نسخه 2 هم داره ساخته میشه.

امتیاز: 9/10

 

[Nima]

Cronos: The New Dawn ----------- 7

+ حس کلاسیک بازی‌های Survival Horror
+ نوآوری در سیستم تغذیه و قویتر شدن زامبی‌ها از اجساد همدیگه
+ صداگذاری بسیار خوب
+ ارزشمند و واجب بودن جستجوی کامل بازی

- کامبت نه چندان جذاب و تا حدودی کلانکی
- تقلید آشکار و درجه دو از رزیدنت ایول و دِد اسپیس بدون اضافه کردن حس تازه
- اتمسفر و طراحی محیط ضعیف که من رو جذب نکرد

 

[The Pale King]

اومدم چندتا نقد کوتاه بنویسم، حداقل حال و هوای این روزام عوض بشه. اومدم دیدم هیچکی توی انجمن نیس. متوجه شدم نت ایران قطع هست. صحنه ی بی نهایت غم انگیزی بود...
بچه ها امیدوارم همتون سالم و سلامت باشید و این سری پیروز بشیم و اولین تاپیکی که میزنیم بعد از وصل شدن نت, تاپیک خبر آزادیمون باشه.

مراقب خودتون باشید...

 

[Nima]

Metal Gear Solid 3 Remake ----------- 9

نسخه اصلی MGS 3 برای من یکی از بهترین بازی‌های تاریخ بوده چون در زمان خودش از نظر داستان و شخصیت‌پردازی کم‌نظیر بود و با یک گیمپلی مخفی‌کاری و عمیق کامل میشد. این نسخه هم خیلی به نسخه اصلی وفاداره و با مدرن شدن گیمپلی و کنترل باعث شده ضمن حفظ حس نوستالژی، تاریخ گذشته هم نباشه. فقط شاید اگر گیمپلی و همینطور کنترل بازی کمی بهینه‌تر و روان‌تر میشد میتونست پرفکت باشه.

 

[Nima]

Silent Hill f ----------- 8

+ داستان و روایت قابل توجه
+ گرافیک بصری
+ موسیقی و صداگذاری
+ ارزش تکرار بالا

- کامبت ضعیف
- افت فریم و استاتر
- کشتن دشمنان هیچ پاداشی ندارد، نه داخل بازی و نه حتی تروفی

 

[The Pale King]

Nioh 3
این مدت رسما افسرده شدم. توی خودم تغییراتی میدیدم ناشی از خشم, فشار, شرمساری و انواع حس های سرکوب گر. شرمساری از زنده بودن خودم، در حالی که جوونای مملکتم اینطوری کشته شدن.
خشم از اینکه کشور و مردمی با این اصالت, اسیر سلطه ی شیطان هستن...
این مدت از همه چیز از بازی و فعالیت گرفته تا کار و... دست کشیدم. تنها امیدم به یکشنبه ها بود که بالاخره برسه و بریزیم توی خیابونای ونکوور و صدای مردم باشیم...
Nioh3 برای من فقط یک بازی نبود. برای من وسیله ای بود برای جهت دادن خشم هام. برای تکه تکه کردن ظالم هایی که توی سر خودم, هر شب با چشم خیس, به روش Ninja و Samurai تکه تکشون میکردم...
این بازی اوج تکامل این سری بود. یه فرشته ی نجات، با زیباترین و کامل ترین گیم پلی ممکن که به شخصه تاحالا مثل و مانندش رو تجربه نکرده بودم.
نمیتونم گیم پلی و سیستم مبارزه ی بازی رو در قالب کلمه و جمله توصیف کنم! فقط میتونم بگم بهترین سبک مبارزه و گیم پلی رو بین تمام بازیهای زندگیم رو تجربه کردم!
چیزی که برام زیبا بود, این بود که بازی اعصاب خرد کن نبود! بالانس عجیبی داره بازی. مثل بقیه ی بازیای سولز لایک یا nioh لایک نیس که راه به راه trap و sudden death ، کل زحمتای پلیر رو نابود کنه. بازی فقط مهارت بازی کردن پلیر رو میسنجه. نمیخواد پلیر رو با تله های راه به راه و روی مخ, خسته کنه!
بازی به قدری محتوا و ایتم مخفی داره که هرچی بگردی سیر نمیشی! تنوع محیطا, روش های پیدا کردنشون, محیط های مخفی, map بی نظیر، ابیلیتی های بی شمار و لوت های ارضا کننده، فقط گوشه ای از معجزه ی Nioh3 هست.
یه سری از گرافیک بازی بد میگن! من به شخصه nioh 100 رو هم با همین گرافیک میخوام! Nioh با همین گرافیک, حس nioh میده! به شخصه دوس ندارم یه محیط گرافیکی سنگین رو ببینم از این سری! من nioh رو همینطوری میشناسم و خواهم شناخت.

خلاصه اینکه nioh3 جزو بهترین تجربه های زندگیم بود. نه تنها این بازی پیشرفت های عظیمی کرده, بلکه توی بهترین زمان ممکن عرضه شد و به شخصه، منو از یه فروپاشی عظیم نجات داد و منو به زندگی امیدوار کرد...

میدونم که خیلی از کسایی که منتظر این بازی بودن, دیگه نفس نمیکشن... به یاد همه ی اون بچه ها, تا اخرین نفس ایستادگی می کنیم...

به امید آزادی.
مراقب خودتون باشید.

امتیاز: ۱۰ از ۱۰

 

[u.s.a]

Ghost Of Yotei​

نکات مثبت:
گرافیک فنی و هنری خیره کننده
کامبت به نسبت نسخه پیشین بسیار پیشرفت داشته
تنوع عالی سلاح ها
موزیکهای فوق العاده
ماموریتهای فرعی عالی
باس فایتهای فوق العاده
روند بازی به شدت حماسی هست
پایان بندی عالی

نکات منفی:
داستان به شدت کلیشه ایی
شخصیت آتسو

امتیاز: ۹
​

در کل برای من که عاشق سوشیما بودم، این نسخه هم درجه یک بود. تنها مشکلم شخصیت آتسو بود. من با جین ساکای خیلی ارتباط گرفتم. ولی اصلا نتونستم با آتسو ارتباط برقرار کنم. اگه شخصیت اصلی مثل جین بود، نمره کامل میدادم.

 

[ashe]

Nioh 3 9.5
تو تاپیک مورد انتظار ترین بازی ها هم گفتم بعد از gta 6 مورد انتظار ترین بازی ۲۰۲۶ برام بود بعد از بالای ۲۰۰ ساعت بازی کردن و پلات کردن هر دو نسخه اول خیلی منتظر این نسخه بودم و از همون روز لانچ هم به شدت شروع کردم به بازی کردن و بعد از ۷۰ ساعت اینم پلاتش کردم .البته هنوز کارم باهاش تموم نشده و ng+ رو هم بازی میکنم .کلا این بازی برای من خستگی نداره حتی اگه ۱۰ ساعت هم یه ضرب پاش باشم .بازی دو سه تا نکته منفی داره که باعث شد امتیاز کامل ندم بهش یکی بحث گرافیک هست که برای بازی انحصاری کنسولی ۲۰۲۶ ps5 واقعا پایینه و هر دفعه هم میگیم امیدواریم تیم نینجا یه سر و دستی به انجینش بکشه ولی فایده ای نداره .بحث بعدی داستان متوسط بازی هست که اصلا جذابیت اونچنانی نداره و یه مشکل دیگه هم اینه که تنوع دشمنان جدید تو بازی کمه اکثر دشمنان برای دو نسخه اول هستن .
اما از نکات مثبت بازی اول از همه معرفی استایل نینجا مود هست که واقعا جذابه و پر سرعته وقتی تو این مود بازی میکنید دیگه خبری از ki pulse نیست و نوار استقامت هم خیلی دیرتر خالی میشه .من به قدری با نینجا مود حال کردم که نزدیک ۹۰ تا ۹۵ درصد بازی را اینجوری رفتم و سامورایی مود خیلی کم استفاده کردم.
مورد مثبت دیگه بازی اوپن ورلد شدن بازی هست که خیلی با dna سری نیو همخونی پیدا کرده و انگار قشنگ چفت هم شدن .گشتن تو دنیای بازی و انجام دادن هر چیزی که منطقه های مختلف بازی ازت میخواد واقعا لذت بخش و کاملا ریواردینگ هستش هر جا که کاری انجام میدید بالاخره یه سلاح ایتم جادو و ... بهتون جایزه میده.
و اما مهم ترین ویژگی بازی بدون شک گیم پلی بی نظیره اونه بازی صدها سلاح با اسکیل ها ی مختلف بهتون میده کلی soul core های مختلف میگیرید و کلی جادو و shadow art های ریز و درشت میگیرید .ترکیب اینا با هم به اضافه دو مود سامورایی و نینجا هزاران شکل و مدل از گیم پلی ایجاد میکنه که بی نظیره .حالا تازه تو ng+ هم لول سلاح ها از ۱۵۰ بالاتر میره هم سلاح ها و ایتم های با درجه divine میگیرید و اگه طبق سنت تیم نینجا پیش بریم تو هر dlc که برای بازی میاد cap سلاح ها را بیشتر و بیشتر هم میکنه.
در کل اولین بازی بزرگ ۲۰۲۶ برام بود و به شدت لذت بخش و به همه نیو دوستان و سولز لایک دوستان بازی را شدیدا پیشنهاد میکنم.

Vampire survivor. 10
دوست داشتم در کنار نیو یه نیمچه نقدی هم از این بازی بی نظیر بنویسم .بازی در یه کلمه معتاد کننده تمام هستش. شاید خیلی ها تا الان بازی را انجام داده باشن .بازی برای پلی استیشن خیلی دیر پورت شد و منم تو رادارم بود و تو تخفیف ها با تمام dlc هایی که داشت حدود ۱۰ دلار گرفتمش .جالبه بازی حدود ۲۲۴ تا تروفی داره که عجیب غریب زیاده تو این چند ساله فقط dead cell را دیده بودم این همه تروفی داشته باشه و با کلی بازی ریز و درشت دیگه مثل balatro among us contra saga و کستلوینیا هم colab داره . انقدر بهم حال داد که بالای ۱۰۰ ساعت تو مدت بازیش کردم و تمام تروفی هاشم گرفتم الانم افتادم تو استور دنبال بازی های شبیهش که بگیرم بازیش کنم.
اگه مثل من تا الان این شاهکار را بازی نکردید حتما سراغش برید معتاد کننده به معنای واقعی کلمه هست.

 

[Black Roz]

RESIDENT EVIL VILLAGE
خوب خیلی دیر بازیرو شروع کردم ولی واقعا لذت بخش بود برام....چه از لحاظ داستانی بگیر چه از لحاظ گیم پلی و.....
به نظرم من داستان بازی به شدت خوب و هیجان انگیز بود..باس فایت های بازی از

Spoiler

لیدی دیمیترسکو بگیر تا هایزنبرگ و.... به شدت عالی بودن....دوکم که فوق العاده بود با اون هیکل زمختش.

امتیاز من به بازی:
داستان:9/5
گیم پلی : 8/5
موزیک و صدا : 8/5
گرافیک : 8

امتیاز نهایی : 8/6

 

[SNIPER II]

Resident Evil Requiem

قبل از هر چیز میدونم زمان مناسبی نیست و کسی دل و دماغ بازی نداره اما گفتم دشمن هم همینو میخواد که ما از زندگی زده بشیم پس به کوری چشمشون اومدم به بازی نمره بدم

از اونجایی که همه ما با سری بازی های رزیدنت ایول خاطره ها داریم برام بسیار سخت بود که بخوام کل بازی رو یه جا نمره بدم و از اونجایی که کپکام استدیو و ناشر مورد علاقه ی من هستش این کار رو برام سخت تر میکرد و یه جورایی با جر زنی نمرات بازی رو به سه بخش تقسیم کردم که تو میانگین، نمره بازی خیلی پایین نیاد


بخش اول، گریس

برای من بخش گریس یه جورایی پرفکت بود فقط تنها ایرادی که من ازش میگیرم اینه که جا داشت تو اون عمارت یه اسلحه ای شاتگانی چیزی به صورت پازل یا داخل گاوصندوق بهمون میداد اما نه به این صورت که بالانسش به هم بخوره مثلا زامبی رو بیشتر میکردن تیرش هم کمیاب بود میتونست برام جذاب ترش کنه چون معمولا گیمر ها با گرفتن سلاح جدید خرذوق میشن ولی خوب این مسئله قابل چشم پوشیه

نمره بخش گریس 10/10


بخش دوم، لیان

بخش لیان متاسفانه به نظرم ضعیف بود
درسته گیم پلی اکشن جذابی داشت ولی به شدت منو یاد رزیدنت اویل 6 مینداخت، برای من فرنچایز رزیدنت اویل یعنی سوروایور هورور نه اکشن ادونچر
بخش لیان یه اکشن محض بود با خرواری تفنگ ، بدون داشتن استرس از کم آوردن تیر؛معمولا رزیدنت اویل باز های قدیمی وسواس زیادی سر مدیریت و خرج کردن منابع تو این بازی دارن چون با سوروایور هورور واقعی پا به این جهان گذاشتن اما حتی اگه انقدر از این فرنچایز دور بوده باشی که این بازی رو با کال آف دیوتی اشتباه گرفتی و اون همه تیر رو حروم کرده باشی بازم نگرانی نداره چون تبر به کمکت میاد تا باهاش دشمن ها رو سلاخی کنی و حتی تو اون وضعیت بی تیری هم ترسی نداشته باشی

نمره بخش لیان 8/10


بخش سوم، داستان و بقیه موارد

این بازی نکات مثبت و منفی بسیاری داشت اما مثبت هاش به منفی هاش میچربه
شروع بازی تو اون روز بارونی(عاشق بارونم و یجورایی واسه من یه شروع فوق‌العاده بود)واقعا جذاب بود
از لحاظ داستانی بازی زیبا بود ، تجدید خاطره با راکون سیتی و برگشت به همونجایی که این بازی توش شروع شد یه جایی از بازی اون موسیقی خاطره انگیز پیانو بازی رزیدنت اویل دو رو زد که واقعا رعشه به تنم افتاد
گان پلی بازی خیلی خوب و پخته تر بود
پازل های آنچنانی نداشت ولی سرگرم کننده بود
زامبی هاش خوب بودن مخصوصا تو بخش گریس و باید به درستی از منابع استفاده میکردی
آقای دکتر هم به صورت مهمان افتخاری آورده بودند تو بازی که ما رو بیشتر مستفیض کنن البته هر دو دستش نمیدونم چرا سالم بود
همیشه سری رزیدنت اویل از خودش یه امضا هایی به جا میذاره واسه رزیدنت اویل های قدیمی کلت مگنوم که ما بهش میگفتیم کله کَن چون با هدشات کردن دشمن سرشون رو میترکوند
تو رزیدنت اویل 4 ،لیزر زیر تفنگ یجورایی شد امضای بازی و تا یه مدت هرکی تو هر بازی یا فیلم، کلت با لیزر زیرش دستش بود همه رو یاد رزیدنت اویل 4 و لیان مینداخت و این سری هم استثنا نبود و دوتا امضا برای خودش ثبت کرد که فکر کنم جاودانه بشن یکی اسلحه ریکویم یکی هم تبر لیان که جفتش تبدیل به یه نماد میشن
اما با تمام این تفاسیر این بازی مشکلات خودش رو هم داشت یکی از از این مشکلات به نظرم به نسبت سری چهارم باس فایت های جذابی نداشت
شخصیت Zeno به شدت جذاب بود و منو یاد آلبرت وسکر مینداخت اما به مسخره ترین شکل ممکن بدون اینکه از این شخصیت با این پتانسیل استفاده کنن تمومش کردم شخصیتی که واقعا می‌تونست حالا حالا ها باشه که متاسفانه حتی تو همین سری هم درست حسابی ازش استفاده نکردن که لااقل یه فایتی باهاش بذارن
اما بزرگ ترین مشکل تو بخش سوم نمره دهیم که روایت و داستانه و مجبورم میکنه ازش نمره کم کنم بخش پایانی بازیه
واقعا دو بخشی کردن پایان بازی به این صورت احمقانه ترین کاری بود که میتونستن بکنن
نمیگم تو پایان کد اشتباه چون اون اتفاق افتاد دارم بهش گیر میدم؛چون حس میکنم روش وقت نذاشتن اعصابم میریزه به هم
اول که گریس میگه من یه ایده دارم چرا باید کد اشتباه رو وارد کنی؟ وقتی میدونی یه ایده خوب داره، کد درست رو میزنی اون کاتسین میاد، باس فایت بازی شروع میشه کاتسین آخر و پایان، همه چی عالی هیچ چیزی ذهنت رو درگیر نمیکنه به تمام سوالات ذهنیت پاسخ میده حتی نوید از سری جدید بازی میده و همه چی پرفکت تموم میشه
اما کد اشتباه، انگار هیچ برنامه ای براش نداشتن و فقط دقیقه نودی اضافه کردن که گزینه دیگه ای هم باشه، بدون هیچ باس فایت کاملا گُنگ با به جا گذاشتن هزاران سوال فقط برای خالی نبودن عریضه یا شاید برای شکست قبح اون ماجرا که همه نگرانش بودن، شاید برای سری های آینده
من خودم پایان کد درست رو رفتم و از بازی نهایت لذت رو بردم غافل از اینکه گزینه دوم چقدر بازی رو نابود میکنه
همون روزی که بازی رو تموم کردم داداشم آخرای بازی بود ،نشستم کنارش هیچی نگفتم و فقط نگاه کردم ببینم چیکار میکنه و خودش کد اشتباه رو وارد کرد
پایان کد اشتباه انقدر برام عجیب بود که باورم نمیشد بازی تموم شده و هنوز منتظر بودم بعد کاتسین یه اتفاقی بیوفته به داداشم گفتم یه ضربدری چیزی بزن ببینم چی به چیه زدش بازی تموم شد یعنی قشنگ تو شوک بودیم جفتمون که چقدر الکی تموم شد
به نظرم اگه این موضوع نبود تو بخش داستان و بقیه موارد راحت با چشم پوشی از یه سری مشکلات ریز یک 9 یا 10 ازم میگرفت اما نمیتونم این نمره رو بدم

نمره بخش سوم 7.5/10

همونطور که تو شروع پستم هم گفتم به این بازی چون رزیدنت تویل از شرکت کپکام بود اینجوری نمره دادم که با جدا کردن بخش های مختلف معدل بازی زیاد پایین نیاد و اگه ارفاق نکرده بودم این بازی به خاطر بخش لیان و پایان کد اشتباه بازی نمره نهایت هر کدوم یکی دو نمره کم میکردم نمره بازی نهایتش 6 یا 7 میشد
اما چیکار کنیم رزیدنت اویله دیگه
نمره من به بازی با میانگین امتیازات سه بخش مختلف

8.5/10