بررسی: تقریباً هر نوجوان یک بازیباز است
نوشته ی Martha Irvine
"کاترین گریدن از بازیهای shoot-'em-up خوشش نمی آید. او بازیهای کنسول Wii را ترجیح میدهد تا چالاکی و آمادگی جسمانی خود را ارزیابی کند – بازیهایی که پسرها انجام میدهند از نظر او "بچه گانه" هستند."
"به بقیه میگویم، خیلی خوب! شما بروید و بازیهای خشن خود را بازی کنید. من کار خودم را میکنم." این جمله را دانشجوی سال اول دانشگاه شیکاگو با خنده میگوید. این یک سناریوی عادی است، بررسی های موسسه Pew Internet & American Life Project نشان میدهد که بازیهای ویدیویی تا چه اندازه بین جوانان جا افتاده است.
بررسی نشان میداد که مردم آمریکا لزوماً یک بازی یکسان را انجام نمیدهند، اما تقریبا تمام آنها – که دختران را نیز شامل میشوند – یک بازی ویدیویی را انجام میدهند. جالب اینکه به تنهایی بازی نمیکنند و تقریباً 2/3 آنها بازیها را بصورت گروهی با دوستان و یا خانواده ی خود انجام میدهند. تعداد کمی نیز با دوستان خود بصورت آنلاین بازی میکنند.
"این نشان میدهد کسانی که بازیهای ویدیویی انجام میدهند، افرادی اجتماعی هستند،" این جمله را Amanda Lenhart، محقق ارشد از موسسه ی Pew و کسی که این پروژه را رهبری کرده میگوید."آنها به راحتی ارتباط برقرار میکنند، با دوستان خود رو در رو صحبت کرده و ایمیل ارسال میکنند."
نتایج این تحقیق روز سه شنبه منتشر شد. در این تحقیق از 1102 نوجوان بین 12 تا 17 سال و بین ماه های نوامبر 2007 تا فوریه 2008 پرسش شد.
نتایج این تحقیق نشان میدهد که :
-در کل 97 درصد این تعداد افراد بازی های ویدیویی انجام میدهند. یعنی 99 درصد پسران و 94 درصد دختران با اختلاف کمی بازیهای ویدیویی انجام میدهند. 7 درصد آنها گفتند که در خانه ی خود کامپیوتری ندارند اما دارای کنسول بازی هستند.
-این افراد اغلب اوقات بازی میکنند. در این تحقیق نیمی از افراد عنوان کردند که روز قبل بازی ویدیویی انجام داده اند.
-بازیهایی که انجام میدهند با سلیقه ی آنها در موسیقی که گوش میدهند و برنامههای تلویزیونی که نگاه میکنند، متقارن است. 80 درصد از این افراد 5 سبک یا بیشتر را بازی میکنند که در این بین Racing, Puzzles, Sports, و Action از بقیه ی سبک ها محبوب تر است. بازیهای محبوب این افراد “Guitar Hero,” “Halo3,” “Madden NFL,” Solitaire و “Dance Dance Revolution” بودند.
-گاهاً میتوانند بازیهایی را که با M و یا Adults Only درجهبندی شدهاند را بازی کنند. 3/4 خانواده ها نیز گفتند که "همیشه" یا "بعضی اوقات" درجهبندی بازیها را کنترل میکنند. نیمی از بازیبازان پسر حداقل یک بازی را که با M یا AO درجهبندی شده بود جزو لیست بازیهای محبوب خود میدانستند. در حالی که تنها 14 درصد از دختران طرفدار بازیهای خشن بودند.
صرفنظر از این نتایج، محققان Pew قصد دارند تا بازیها را از لحاظ "خوب" یا "بد" بودن محتوی ارزشیابی کنند.
Joseph Kahne از این موسسه میگوید: "حتی بازیهایی که محتوی خشنی دارند، مثل Halo، به بازیبازان شانس بیشتری میدهند تا به دوستان خود کمک کنند."
او همچنین به تاثیر بازیها در فعالیت مردم در کارهای اجتماعی و خیرخواهانه اشاره کرد. به عنوان مثال کسانی که وقت زیادی را برای بازی کردن صرف میکنند، علاقهی زیادی به شرکت در این فعالیتها دارند. حتی کسانی که بازیها را بصورت گروهی و در جمع انجام میدهند، علاقهی بیشتری برای شرکت در این فعالیتها دارند.
Mimi Ito، انسانشناس و کسی که روی رسانههای جدید تحقیق میکند، میگوید که به تحقیق و تفحص بیشتری نیاز است تا به رابطهی میان این دو عامل دست پیدا کرد. "بازی کردن عاملی برای نزدیک کردن افراد است – اما احتمالاً آنها دارند در رابطه با مسائل دیگری صحبت میکنند." او همچنین خانوادهها را از بعضی اثرات مخرب بازیهای ویدیویی آگاه میکند. "شیوهای که آنها بازی را انجام میدهند و اینکه چه نوع بازی را انجام میدهند، هر دو به یک اندازه مهم هستند."
Jesse Schell، پروفسور دانشگاهCarnegie Mellon ، امیدوار است تا این تحقیق خانوادهها را تشویق کند تا از بازیهایی که فرزندان آنها انجام میدهند اطلاعات بیشتری کسب کنند.
"اگر والدین بیشتری وقت بگذارند تا بازی که فرزندشان انجام میدهد را بازی کنند و یا حتی با فرزند خود به انجام بازی بپردازند، برای هر دو طرف سودمند خواهد بود." این جمله را Schell کسی که طراحی بازیهای ویدیویی را تدریس میکند میگوید.
در تحقیقی که انجام شد، اکثر والدین عنوان کردند که بیشتر اوقات با فرزندان خود به بازیکردن میپردازند. بیشتر این افراد زیر 40 سال سن دارند. یعنی کسانی که جزو نسلی محسوب میشوند که با بازیهای ویدیویی بزرگ شده و در نوجوانی بازی میکردهاند.
Kimberly Coleman، یک مادر 35 ساله و وبلاگنویس در شهر نیویورک، میگوید که در بچگی طرفدار “Pac-Man” و Kong”“Donkey بوده و اکنون با پسر 4 ساله خود بازی میکند، اما طبق گفتهی وی فقط بازیهایی را انجام میدهند که دارای فعالیتهای فیزیکی یا آموزشی هستند، مانند Wii Sports.
"بزرگ شدن با بازیهای ویدیویی باعث شده تا با تردید بیشتری در خانهی خود کنسول بازی داشته باشم." ، "همچنین نمیخواهم تا فرزندم فرد تنبلی بار بیاید و اضافه وزن داشته باشد." Coleman میگوید.
اکنون اگر به شیکاگو برگردیم، متوجه میشویم برای چه گریدن از کنسول Wii و Wii Fit خوشش میآید. او همچنین با مادر خود به بازی کردن میپردازد، اما تنها بعد از تمام کردن تکالیف خود مجاز به انجام این کار است.
"برای من،" گریدن میگوید، "انجام تکالیف مدرسه در اولویت قرار دارد."
آخرین ویرایش:
Google