امتياز اعضای بازی سنتر به عناوین تجربه شده [ حتما پست اول مطالعه شود ]

Meysam

کاربر سایت
سلام
تو اين تاپيك مي خوايم نظر شما و امتيازي رو كه به هر بازي ميديد مشخص كنيم تا شايد بتونيم بهترين بازي رو تو هر ماه يا سال با نظر خودمون انتخاب كنيم
پايين ترين امتياز 0
بالاترين امتياز 10
همراه نظر ( خواهشمند است نظر کارشناسانه باشه )
و حتما پلتفرمی که بازی رو روی اون تجربه کردید به همراه نقدتون ذیل کنید.
 
Last edited by a moderator:
untildawn=9.5
یکی از بهترین داستانیی که بازی کردم و قعطا ارزش چندبار تکرارو داره.در کل ترکیب خوبی از ترس و انتخابای خودتو داره
metalgear solid v:the phantompain=8.5
بازی از همه لحاظ خوبه تنها نکته ی بد اینه که بسیار بازی تکراری میشه و تنوعی در مراحل زیاد پیدا نمیشه.
 


دو سه سالی میشد روزی بیشتر از سه ساعت بازی نمیکردم.ولی این بازی کاری کرد که توی 7 روز بیشتر از 75 ساعت صرف کامل کردنش بکنم.بعد از تموم کردن تمام Side Ops ها و Mission ها،حالا فکر میکنم میتونم یه نظری درباره بازی بدم:

Gameplay:10/10

ماموریت شما از بین بردن یه هدف مشخصه.هدف توی پایگاه دشمن خودشو مخفی کرده و تا وقت قرار ملاقاتش با دلال اسلحه از مخفی گاهش بیرون نمیاد.وقتی زمان ملاقات با دلال فرا میرسه،شما باید از فرصت استفاده کنید و بکشیدش،ولی پایگاه پر از سرباز و دوربینه و حتی یه هلیکوپتر هم از بالا به پایگاه نظارت داره.اینجاس که ابهت آزادی عمل بازی معلوم میشه:میتونید از فاصله دور با اسنایپر هدفو از بین ببرید ولی از این فاصله عوامل طبیعی روی شلیکتون اثر میذارن و اگه تیرتون خطا بره هدف دوباره خودشو مخفی میکنه و تمام پایگاه از حضورتون با خبر میشه و به همه حالت آماده باش در میان.میتونید سرباز هارو بازجویی کنید و اونا لوکیشن اطلاعات رفت و آمد هدف رو بهتون میدن.معلوم میشه که قراره با یه کامیون به یه روستا برن.شما میتونید همون اول به ماشین یه C4 بزنید،میتونید وسط راه بهشون شبیخون بزنید و حتی میتونید به مقصدشون رفته و اونجارو پاکسازی کنید و اونجا کمین کنید.این یه بخش خیلی کوچیک از روش های انجام این یدونه ماموریته.یسری روش هستن که کارو آسونتر میکنن(چون خیلی ها نمی خوان بدونن و میخوان خودشون کشف کنند من هم توضیحی نمیدم.)ولی اونوقت گرفتن رنک S براتون ممنوع میشه.ولی این همه ماجراس؟هدف از نظر توانایی های جنگی بی نظیره،و حیفه همیچن آدمی از بین بره.به علاوه مطمئنید که اون شایسته مردنه؟

گیم پلی بازی نقطه عطف سری متال گیره.خیلی ها بودن که از گیم پلی نسخه های قبلی انتقاد میکردن و اونو از بقیه بخش های بازی پایینتر میدونستن،ولی TPP هیچ حرف و حدیثی باقی نمیزاره.آزادی عمل بازی بی نظیره.برای مثال بی نهایت راه برای نفوذ به یکی از پایگاه های دشمن وجود داره.کانال های زیر زمینی،کامیون مهمات،....
دو منطقه اصلی بازی،آفریقا و افغانستان،علاوه بر وسیع بودن،تفاوت های اساسی باهم دارن.افغانستان یه کشور کوهستانیه و به جرئت میتونم بگم یه زمین هموار درست و حسابی تو بازی نیست،در حالی که دقیقا بر عکس اون،لوکیشن آفریقا پر از ساوانا و زمین های هموار هست که به تبعش سبک بازی کردن پلیر رو متمایز میکنه.هرکدوم از این لوکشین ها تغییرات آب و هوایی مختص به خودشون رو دارن که میتونه هم به نفع پلیر،و هم به ضررش باشه.آفریقا جنگل های انبوه و پرجزئیاتی داره که ممکنه دو قدمی دشمن باشید ولی نتونید اونو شناسایی کنید.
بخش R&D مادر بیس قابلیت ساختن هر نوع جنگ افزاری رو که فکرشو میتونید رو داره.انواع سلاح های کمری،شاتگان،خمپاره انداز و .. یسری آیتم یونیک رو هم میتونید بسازید که بازم توضیحی نمیدم تا خودتون کشف کنید.انواع و اقسام وسایل نقیله و نظامی توی بازی گنجونده شده که میتونید از اونا استفاده کنید و بعضی هاشون رو برای دفاع از مادربیس Extract کنید.

هوش مصنوعی شاهکاره.دشمن ها برای نابودیتون به هرکاری دست میزنن.خمپاره،دور زدنتون،تانک،و اینکه هر نوع دشمن ویژگی خاص خودشو داره.برای مثال تک تیر انداز ها از فواصل زیاد شمارو شناسایی میکنن.Skulls(همونایی که توی تریلر E3 2013 دیدیم) که بماند.

چیز دیگه ای نمیگم،چون مزه بازی به بازی کردنشه،ولی چیزی که توش هیچ ابهامی وجود نداره برتری داشتن گیم پلی TPP به تمام متال گیرها و حتی بقیه عناوین مخفی کاریه.

Sound & Music:10/10


مثل همیشه،آهنگساز همیشگی سری متال گیر(به جز نسخه اول)،Harry gregson-williams چیزی جز شاهکار خلق نکرده.البته اینبار به کمک Ludvig Forsell.من اول یخورده به کار این آهنگساز جوان شک کردم،ولی وقتی بازیو تجربه کردم نگرانیم به طور کامل برطرف شد.همونطور که میدونید تم TPP انتقامه،و آهنگ های بازی کاملا باهاش مطابقت دارن و حس خشم و تلافی رو به پلیر القا میکنن.آهنگ Sins of father هم که اثر Donna burke هست عالی از آب در اومده؛جالبه بدونید که صدای گوینده آیدروید هم همین خانم Donna burke هست.

کار صداپیشگی بازی عالی انجام شده و Troy Baker،Robert Atkin downs،Cristopher randalph و همه و همه به خوبی از پس نقشون بر اومدن.میلر دیگه میلر قبل نیست و حالا پر از حس انتقامه و به تبعش صداش هم پر از خشم و نفرته،اسنیک هم به گذشتش شبیه نیست و کم حرف و ساکته و توی صداش هم غم خاصی مشاهده میشه.با این حال کم حرف شدنش اذیت کنندس و خیلی توش زیاده روی شده.البته کیفر سادرلند روی هوادارهارو زمین نزده و جای خالی دیوید هیتر رو تا حدی پر کرده.

از پس صداگذاری محیط،سلاح ها،ماشین ها و ... هم به خوبی بر اومدن و هیچ ایرادی به این بخش نمیشه گرفت.


Graphic:9.5/10


گرافیک بازی هم مثل نسخه های قبلی که به عنوان مثال MGS 2 و اون تریلر E3 که همرو انگشت به دهن کرده کرده بود،فوق العادس.نورپردازی که عالیه.محیط بازی هم به خصوص آفریقا پر جزئیات و غنی طراحی شده اونطور که یسریا ترس داشتن صرفا "جاده کشی" نیست.همونطور که بالاتر گفتم جنگلی توی بازی هست به قدری پرجزئیاته که بعضی وقتی دشمن جلوتون رو نمیبینید.به لطف FOX Engine تغییرات آب و هوایی بازی خیره کنندس و چرخه شبانه روزی هم خوب از کار در اومده.افکت ها هم قابل قبول هستند و از همه مهمتر اینه که همه اینا توی 60 فریم(نسخه های نسل 8)اجرا میشه و افت فریم تو بازی نمیبینیم.فقط توی یه موارد خیلی جزئی مثل صورت میلر که دلیلش هم معلوم نیست،روی 30 قفل میشه که البته خیلی کمن این موارد.
با این حال بعضی جاها تکسچر های کم کیفیت رو میبینیم و سایه ها بعضی وقتا بی دلیل ناپدید میشن.Draw Distance هم خوبه،ولی باید بهتر میبود.در کل اکثر این موارد به خاطر Cross-gen بودنشه ولی بازم به نظرم جای کار داشت.


Story:10/10


من توی این تگ هیچ چیزی از TPP اسپویل نکردم و فقط دیدگاهمو نسبت به داستان بازی گفتم،با این حال میزارمش تو اسپویلر:

کانسپت بازی تو هیچ بازی دیده نشده.خیلی از آثار ادبی بزرگ جهان موضوعشون اینه.داستان بازی یکی از بزرگترین مشکلات جوامع جهانی که اکثر کشور ها از جمله کشور خودمون دارن باهاش دست و پنجه نرم میکنن رو به زیبایی به تصویر میکشه.خیلی از ابرقدرت ها از همین طریق فرهنگ کشورهای دیگه از بین میبرن و فرهنگ خودشون رو به اونا تحمیل میکنن و در نتیجه اونارو به سلطه خودشون در میارن.
داستان مثل بقیه متال گیرها،پیچیده،چندلایه،عمیق و از نظر من قابل بحثترین نسخه رو بین متال گیرها داره.اسکال فیس یه کلنل روانی شوروی نیست که میخواد با بمب اتم قدرتو بدست بیاره،یا یه مامور CIA نیست که "تعادل" بین کشور هارو فقط از دید بمب های هسته ای ببینه.ایدئولوژی هاش جالب توجهن و میشه ساعتها دربارشون بحث کرد؛به قدری من ازش خوشم اومد که توی Top 5 ویلین های سری برام قرار گرفت.
در کنار همه اینها،توی این نسخه هر شخصیتی دنبال انتقامه و صحنه های خشن توی بازی بیشتر از هر متال گیری موج میزنن.شوخی های تلخ معروف سری کمتر شدن و بازی کاملا جدی شده.همچنین بازی یسری از حقایق جنگ رو بازگو میکنه و همه اینا دست به دست هم دادن تا تاریک ترین نسخه متال گیر رو ببینیم.
در ضمن خیلی از Plot hole ها و نقاط کور سری برطرف میشن و البته فقط یه دلیل خیلی ساده یا آب بندی شده نیستن.
شخصیت پردازی مثل همیشه شاهکاره:آسلات مثل همیشه زیرک،میلر که انتقام اونو فراگرفته،هیوئی نابغه مجنون،کوایت مرموز و ...شخصیت های فوق العاده دیگه ای هم هستن که من قصد ندارم اونارو اسپویل کنم.
ولی در کل سه تا نقطه ضعف وجود داره.:
1-داستان بازی برای کسایی که TPP اولین متال گیرشونه به شدت گنگ و نامفهومه و برای درک درست وقایع بازی ولذت بردن ازش باید تقریبا داستان سری رو دونست.البته نسخه های قبلی هم تا حدی این نقطه ضعف رو داشتن،ولی در کل با خوندن چندتا مقاله درباره داستان این موضوع تا حدی برطرف میشه.
2-ایده استفاده از کاست تیپ ایده خیلی خوبیه،فقط ایکاش محدود به نکات تکمیلی داستان بود،نه بیشتر!تقریبا نصف نکات فوق العاده مهم داستان توی نوارها بازگو میشه و ایکاش کوجیما چندتا از مهم هارو به صورت کاتسین توی بازی میگنجوند!
3-دیگه از خبری از کاتسین های بلند و معروف سری نیست.البته هنوز کاتسین ها کارگردانی باور نکردنی کوجیما رو دارن ولی وقتی بین هر ماموریت داستانی و پر هیجان،پلیر چندتا Side Ops و ماموریت عادی میره،سرعت بازی گرفته میشه.به قول منتقد IGN روایت داستان "پراکندس".دقیقا نمیشه بهش گفت نقطه ضعف چون با Open-Woeldشدن بازی این نوع روایت اجتناب ناپذیر میشه،ولی خصوصیته که ما از فرنچایز متال گیر انتظار داشتیم.
ولی با این همه،TPP هم داستان بی نظیری داره و در کنار بقیه نسخه های MGS جزو بهترین های صنعت گیمه.


Total Value:10/10




من هیچوقت بین نسخه های متال گیر فرق نذاشتم.همرو مثل هم میپسندم که شامل TPP هم میشه،ولی روی کاغذ،به هیچ جای بازی نمیشه ایراد بزرگی گرفت.فانتوم پین، Ultimate Metal Gear کوجیماست.
 
آخرین ویرایش:
  • Like
Reactions: spiderman2007
Gears Of War Ultimate Edition: 8/10

یک سری باگ های گرافیکی توی بازی مشاهده می شد الاخصوص زمانی که با Lancer لوکاست ها رو نصف می کردید
AI یار ها مشکل داره، برخی مواقع جلوی راه شما رو می گیرن، یکمی هم توی مبارزه ها مشکل دارن الاخصوص توی حالت Attack که کلا می رن انتحاری می زنن را به را باید بری Revive اشون کنی

در کل بازی ارزش 40$ رو نداره، تنها دلیلی که می تونه دلیلی بر هزینه کردن این مقدار برای این بازی باشه بخش آنلاین بازی هست یا این که فن دو آتیشه این سری باشید
اشخاصی که این بازی رو روی Xbox360 بازی کردن و از آنلاین اون به اندازه کافی لذت بردن فکر نمی کنم دلیلی برای خرید این بازی با این قیمت داشته باشن
 
خیلی وقت بود ایجا امتیاز نداده بودم :d
امتیاز ها نظر شخصیم هست کاملا
Witcher 3
:|
یه بازی با دنیای بزرگ که خیلی تو خالی و بی روح بود. مخصوصا شهرهاش که اون طراوت رو نداشت اصلا. مشکلات سیو بازی که من رو دیوونه کرد و با آپدیت هم درست نشد واسم. 3 بار بازی رو من دوباره شروع کردم در صورتی که این مشکل رو با بازی های دیگه نداشتم. بچه ها هم گفتم باید دستی سیو بشه که چنین چیزی اصلا قابل توجیه نیست واسه این بازی.
گیم پلی بازی هم که اصلا جالب نبود واسه من. فقط داستانش رو دوست داشتم که به لطف اشکالات زیاد بازی نتونستم تا انتهاش رو ببینم. به نظرم زیادی بازی هایپ شده بود و من نسخه دومش رو خیلی بیشتر دوست داشتم.
از نظر من 6 نمره بیشتر ارزش نداره :d
===
Batman
عالی بود این :d
یه بازی بدون باگ و بهینه شده و تر و تمیز
گیم پلی که عالیه، داستان هم دیگه حرفی واسه گفتن نداشت با کلی سورپرایز :d
فقط تنها نکته منفیش واسه من تعداد بیش از حد معماها و علامت های ریدلی بود که حوصله زیادی می خواد.
واسه من این بازی 10 کامل رو میگیره :d
===
Gears of War هم که 9 :دی
همه چیزش خوب بود. هوش مصنوعیش یکم بالانس نبود.
مولتیش هم همچنان معتاد کننده :d
 
alone in the dark illumntion =2 / 10
farcry4 = 7 / 10
the evil whitin= 8.0 / 10
witcher3 = 8.8 / 10
ryse son of rome = 8.5 / 10
metro last ligh redux= 6.7 / 10
lords of the fallen = 5 / 10
dying light= 6.8 / 10
ac unity = 8.4 / 10
coma mortuary = 4.5 / 10
gtav = 8.0 / 10
devil may cry4= 3.5 / 10
hatred = 4 / 10
 
Tales From The Borderlands: Episode 4 - Escape Plan Bravo
از خیلی جهات اپیزود خوبی بود، دیالوگ ها و اتفاقات بازی و این چیزها ولی خب بخش اکشن بازی اصلا به هیجان اپیزود قبل نبود برای همین من به اندازه اپیزود قبل باهاش حال نکردم خوشم نیومد :دی امیدوارم اپیزود آخر علاوه بر اینکه داستان رو قشنگ تموم میکنه، بخش اکشن خوبی هم داشته باشه. 8.0/10

The Witcher 3: Wild Hunt
فکر کنم بهترین تجربه نسل جدیدم همین بازی باشه، یه دنیای عظیم و زنده با انواع ماموریت هیجان انگیز به همراه داستان فوق العاده و شخصیت های بی نظیر. گیم پلی بازی هم عالیه و سیستم مبارزاتش با وجود ساده بودن، تا انتهای بازی واسم تکراری نشد. بخوام در موردش توضیح بدم که خیلی طولانی میشه و من هم حوصله ندارم (:دی) ولی فکر کنم مدت ها طول بکشه تا از یه بازی RPG به اندازه TW3 لذت ببرم. 10/10

Halo 2 Anniversary
تجربه دوباره Halo 2 خیلی لذت بخش بود، با وجود اینکه 10 سال پیش این بازی ساخته شده ولی بازم همون فرمول گیم پلی از خیلی از FPS های امروزی بهتره. CG کردن کات سین ها هم ایده خیلی خوبی بود و نتیجه کار واقعا عالیه، طراحی گرافیکی جدید بازی هم خوب انجام شده و قابل قبوله، 60 فریم هم که دیگه نیاز به توضیح نداره :دی خلاصه اینکه همه چیزش عالی بود فقط این سیوش مشکل داشت و خیلی رو اعصاب بود. 9.5/10
 
The Wolf Among Us
8/10


تجربه ی بسیار خووبی بود مخصوصا ۲ اپیزود اول
استایل گرافیکی و تم بازی رو بسیار دووس داشتم + شخصیت های بسیار خووب اما نمدوونم چرا بعد از اپیزود ۲ بازی ازون حالت سورپرایز کننده هیجان انگیز افتاد واسم ، به طور کلی TWDS2 رو بیشتر دوس داشتم

موفق باشیم
 
MGS V : Phantom Pain

خب همه گفتنی ها رو سیاوش عزیز گفت فقط چند نکته می مونه از نظر من که با اجازتون می گم .
خیلی اسپول دار نیست ولی اگه می خواین کلا بی اسپویل نباشین بازش نکنین :دی

داستان این نسخه مثل همیشه عالیه ولی پراکندگیش زیاده به حدی که بازیباز رو کفری کنه
باس فایت توی این نسخه عملا وجود نداشت که خب یکی از ویژگی های اصلی mgs باس فایت هاش هست
ایده روایت داستان توی کاست ها در حالت کلی خوبه ولی اینجا شورش درومده :دی لازم نبود در این حد روش تاکید شه . همون جوری که سیاوش گفت بهتر بود بخش های اصلی به صورت کاتسین بودن
گیم پلی ای که برای روایت داستان بکار می ره ( منظور ماموریت های اصلی ـه نه فرعی ) جذابیت های نسخه های قبلی رو نداره خصوصا اینکه بعد چپتر اول ماموریت ها تکرار می شن که هیچ منطقی درش درک نکردم . بازی حسابی جای این صحبت ها رو داشت که بازم ماموریت های خوب چپتر اول و بهتر از اون رو پیاده کنه
اما ....
نقاط تاریک و تاثیر گذار زیادی داشت به حدی که موقع جدا شدن کوایت از باس واقعا دم به گریه شدم ... جاری شدن حس عاطفی بین باس و کوایت... به زبون اومدن کوایت برای نجات باس برای هدایت هلیکوپتر .... اون صحنه آب بازی کوایت و باس توی مادر بیس زیر بارون و خندیدن های باس واقعا برام یکی از بهترین سکانس های تاریخ گیمریم بود
اونجا که باس دست خودش رو میاره جلو تا مار اون رو نیش بذاره و از کوایت محافظت می کنه به معنای واقعی عالی بود .. خیلی تاثیر گذار بود
در کنار این فداکاری و لحظه های احساسی صحنه های مثل کشتن سرباز های الوده شده به ویروس به دست باس رو داریم که به شخصه اگه راه دیگه ای داشتم اینکارو نمی کردم . توی طبقه پایین وقتی سرباز خبردار می شه و با احترام تمام قد جلوی اسلحه ای که روی سرش نشونه رفتیم وامیسته و بعد می زنیمش یه معنی دیگه ای از تاریکی و احساسات رو نشون می ده
اما اندینگ اصلی بازی ! چی بگم ؟ از این غافل گیر کننده تر ؟ از این خفن تر ؟ و حتی از این تخیلی تر ؟ هنوز دارم فکر می کنم که چقدر یه داستان می تونه بالا پایین داشته باشه ولی خب از این دید می شه بهش نگاه کرد که همه ابهام های نسخه های قبل رو پوشش داد . ولی به شخصه یه انتظار دیگه ای پایان بازی داشتم .
بازم بر می گردم به رابطه باس با کوایت . یه شب میاد باس رو بکشه اقدام هم می کنه و یه روز دیگه همچون صحنه هایی ( نجات باس )
کوایت برای من به یکی از بهترین کارکتر های دنیای گیمم تبدیل شده . اون ارومی اون معصومی توی چهرش در قبال اون باطن تاریکش .... بحث زیاد است .
تو کنار همه این صحنه های یکی از یکی بهتر خب این مسئله هم هست که جذابیت و حس عجیبی که نسخه های قبل به من می دادن رو این نسخه نداد ولی با همه اینا باز هم مثل همیشه شاهکار !
در مورد الی و فرارش هم نمی دونم اسمش رو بذارم سوتی بذارم جایی که من متوجه نشدم نمی دونم اما اینکه باس گذاشت الی ، سهالنت روپس رو با یه هلی کوپتر رو دو خلبانش بدزده و اینم هیچ اقدامی نکنه برام خیلی عجیب بود .

بخوام نمرم رو فنی بدم باید 7.5 بدم ولی با احترام اون چند صحنه ای که تو اسپول گذاشتم که با روح و روانم بازی کرد ------> 8.5
 
آخرین ویرایش:
latest

Until Dawn = 8.5 / 10

درود. بعد از فارنهایت تقریبا از بازی به چنین سبک لذت نبردم تا اینکه بالاخره Until Dawn حسابی چسبید بهم:bighug:

داستان هالیوودی بازی در کنار استفاده از بستر مناسب برای ترسناک شدن بازی Until Dawn رو خیلی جذاب کرده.
تنها مشکلش کنترل بدش هست که خیلی وقتها رو اعصاب آدم راه میره

خوب:
1. داستان مناسب که بستر بسیار خوبی برای ترسناک بودن بازی ایجاد کرده است
2. انیمیشن های فوق العاده
3. طراحی عالیه چهره کاراکترها
4. صداگذاری بسیار قوی
5. تعامل جالب کاراکترها با همدیگر
6. خوشبختانه سازنده ها از تاریکی افراطی برای ترساندن استفاده نکرده اند

بد:
کنترل بازی گاهی بسیار بد میشود
 
F1_2015_cover_art.jpg


2015 F1

به عنوان کسی که به خود مسابقات فرمول 1 علاقه منده و هیچ وقت هم نسخه های قبلی بازی رو بازی نکرده به سراغش رفتم و باید بگم کسی که این بازی رو بازی می کنه حتماً باید خود مسابقات رو هم دنبال کنه .
واقعاً بازی خوش ساخته و لذّت بخشه و گزینه های متعددی که برای شبیه سازی وجود داره ارزش بازی رو دو چندان می کنه . هسته اصلی بازی گیم پلیه طبیعتاً بازی باید بر اساس معیار ها و واقعیت های فرمول 1 ساخته شده باشه . خود مسابقه واقعاً عالیه همه چیز کاملاً شبیه سازی شده از دور Practice تا Qualifying و خود Race اصلی :دی
اما مشکل تو هوش مصنوعی بقیه راننده هاست :| واقعاً بعضی اوقات شما رو منزجر می کنه :| توانایی های موتور هر ماشین در نظر گرفته شده و مثلاً جنسن باتن با اون موتور عجیب Honda که امسال طراحی شده نمی تونه حریف لوییس همیلتون از تیم مرسدس بشه :دی
اما ایراد کار جایی نمایان میشه که شما Damage رو فعال کنید اون موقع ماشین ها دیگه چیزی جز سبقت گرفتن و حرکت کردن حالیشون نمیشه :|
یعنی انگار اصلاً براشون چیزی به اسم ماشین جلویی طراحی نشده و ناگهان به احمقانه ترین حالت شما رو به دیواره پیست می کوبن تا مجبور شید به خاطر Front Wing نابود شدتون به Pit Lane برید و کلی وقت تلف میشه . یعنی خدا نکنه شما تو دور تایم گیری رتبه ای به جز اول رو کسب کنید ، دیگه خودتونو بازنده بودنید :|
هرچند که بازی این بازی کاملاً برای بازی ارزشمنده و هرطرفدار F1 باید این بازی رو تجربه کنه :دی

نکات + : شبیه سازی بسیار عالی Grand Prix ها و ماشین ها
حضور هر دو فصل 2014 و 2015
تاثیر مستقیم نوع تایرها بر جریان مسابقه
گزینه های متعدد برای افراد تازه کار تا حرفه ای

نکات - : هوش مصنوعی نامتعادل ( بعضاً عالی بعضاً فاجعه )
Penalty های عجیب غریب :|
عدم حضور تیم Manor Morusia در وهله اول و نیاز به دانلود این تیم !

ارزش تکرار ( از 5 ) : *****
نمره ( از 10 ) : 8.5
 
Metal Gear Solid V Ground Zeroes and Phanton Pain - PC Review


2c13_1.jpg


بازی رو بعد از یه هفته به اتمام رسوندم ، بازی فوق العاده بود ، برای بنده ای که سری MGS رو بازی نکرده بودم یه تجربه بی نظیر بود ، مثال دومی برای بی همتا بودن مانند Grand Theft Auto که نمونه ـش رو در هیچ اثر دیگه ای ندیدم ، بازی گیم پلی فوق العاده قوی ای داشت ، گرافیک بازی مطلوب بود ، داستان بازی که هسته اصلی این سری به حساب میاد ، بی نظیر بود ، هم از لحاظ باورپذیری هم از نظر ماورائی در این زمان ، پیوند کرکتر ها بی نظیر بود ، آزادی عملی که برای انجام ماموریت ها در این بازی داشتم در هیچ بازی دیگه حتی در ژانر های استراتژیک و نقش آفرینی نداشتم که این نظر شخصی بنده ـست ، گرافیک بازی خیلی جای کار داشت برای این نسل ، اما اصلا به چشم نمیاد ، در یک کلام یک تجربه شاهکار بود برای بازی Metal Gear Solid V که شامل Ground Zeroes و The Phantom Pain میشد، خوشحالم که آخرین Review و Post ـم رو برای پایان این سری نوشتم.


This War; is Peace
Skull Face

یاحق
 

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند

رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
اگر میخواهی عضوی از بازی سنتر باشی همین حالا ثبت نام کن
or