امتياز اعضای بازی سنتر به عناوین تجربه شده [ حتما پست اول مطالعه شود ]

[Meysam]

سلام
تو اين تاپيك مي خوايم نظر شما و امتيازي رو كه به هر بازي ميديد مشخص كنيم تا شايد بتونيم بهترين بازي رو تو هر ماه يا سال با نظر خودمون انتخاب كنيم
پايين ترين امتياز 0
بالاترين امتياز 10
همراه نظر ( خواهشمند است نظر کارشناسانه باشه )
و حتما پلتفرمی که بازی رو روی اون تجربه کردید به همراه نقدتون ذیل کنید.

 

[sphac]

Forza horizon5
تا همین چند وقت پیش، کی فکرشو می‌کرد که یه روز Forza Horizon، این جواهر انحصاری مایکروسافت، پاشو بذاره تو قلمروی پلی‌استیشن؟ نه، جدی، انگار که یه لامبورگینی تو کوچه‌پس‌کوچه‌های یه روستا پیداش بشه! اما حالا که این اتفاق افتاده Forza Horizon 5 روی PS5 یه تجربه‌ست که انگار از یه سیاره دیگه اومده.

کنترلر دوال‌سنس سونی هم یه تجربه لمسی بی‌نظیر به بازی اضافه کرده. لرزش‌های ظریف و تریگرهای تطبیقی باعث می‌شن حس گاز دادن، ترمز کردن یا پیچیدن تو جاده‌های ناهموار رو تو دستات احساس کنی. مثلاً وقتی با یه ماشین عضلانی تو جاده خاکی گاز می‌دی، انگار واقعاً داری غرش موتور رو از طریق کنترلر لمس می‌کنی!

اولین چیزی که تو Forza Horizon 5 رو PS5 دیوونت می‌کنه، دنیای بازشه. این بازی ما رو می‌بره به یه مکزیک خیالی که انگار نقاش طبیعت با تمام قلم‌موهای جادوییش روش کار کرده. از بیابون‌های سوزان و جنگل‌های انبوه گرفته تا شهرهای تاریخی، معابد مایایی، سواحل آفتابی و حتی یه آتشفشان خاموش برفی، همه‌چیز اینجاست! نقشه بازی ۵۰٪ بزرگ‌تر از Forza Horizon 4 و تنوع محیط‌هاش جوری طراحی شده که هر گوشه‌ش یه سورپرایز بصری داره

روی PS5، این دنیا با گرافیک خیره‌کننده و جزئیات باورنکردنی زنده می‌شه. بافت‌ها، نورپردازی، انعکاس نور روی بدنه ماشین‌ها و حتی گرد و غبار زیر تایرها انقدر واقعی‌اند که گاهی دلت می‌خواد وسط مسابقه وایسی و فقط منظره رو تماشا کنی. اگه PS5 Pro دارید، ویژگی‌هایی مثل Ray Tracing باعث می‌شه گرافیک بازی یه پله دیگه بره بالا و حس کنی داری تو یه فیلم هالیوودی رانندگی می‌کنی.

فورزا هورایزن ۵ یه بازی ریسینگه، اما نه از اونایی که فقط گاز میدی و تموم. اینجا یه جشن بزرگه! گیم‌پلی بازی یه تعادل بی‌نقص بین شبیه‌سازی واقعی و سرگرمی آرکیده. فرقی نمی‌کنه حرفه‌ای باشی یا فقط بخوای برای تفریح دور بزنی، بازی بهت اجازه می‌ده سبک خودتو پیدا کنی. سیستم هندلینگ ماشین‌ها انقدر پولیش‌شده‌ست که حس می‌کنی واقعاً پشت فرمون نشستی، ولی اگه دلت خواست می‌تونی تنظیمات رو ساده‌تر کنی و فقط حالشو ببری.
با بیش از ۹۰۰ ماشین از برندهای معروفی مثل فراری، لامبورگینی، آئودی و حتی ماشین‌های کلاسیک، می‌تونی گاراژ رویاهاتو بسازی. هر ماشین حس و حال خودشو داره؛ مثلاً رانندگی با یه فورد موستانگ تو جاده‌های خاکی مکزیک با یه پورشه ۹۱۱ تو خیابون‌های شهری زمین تا آسمون فرق داره. تازه، می‌تونی ماشیناتو تا خرخره شخصی‌سازی کنی: از رنگ و طرح بدنه گرفته تا تعویض موتور و تنظیمات فنی. اینجاست که بازی بهت می‌گه: تو رئیس خودتی!

بخش کمپین بازی پر از چالش‌ها و ماموریت‌های متنوعه که ساعت‌ها سرگرمت می‌کنه. از مسابقات خیابانی گرفته تا رالی‌های بیابونی و حتی رقابت‌های نمایشی مثل پرش از روی صخره‌ها، همه‌چیز اینجاست. دنیای بازی پویاست؛ طوفان‌های خاکی، بارون‌های شدید و تغییر فصل‌ها حس‌و‌حال هر مسابقه رو عوض می‌کنه.

اگه از مسابقه خسته شدی، می‌تونی بری تو نقشه عظیم بازی گشت بزنی، گنج‌های مخفی پیدا کنی یا با ابزار EventLab مسابقه‌ها و چالش‌های خودتو بسازی و بقیه رو دعوت کنی. توی Horizon Arcade چالش‌های تیمی انجام بدی یا حتی ماشیناتو تو حراج بفروشی.

در پایان بگم
Forza Horizon 5روی PS5 یه پکیج کامل از سرعت، زیبایی و آزادیه. گرافیک خفن، گیم‌پلی اعتیادآور و دنیایی که دلت نمی‌خواد ازش خارج شی، این بازی رو به یه تجربه فراموش‌نشدنی تبدیل میکنه

 

[hosein me]

Split Fiction​

واقعا نمیدونم چی بگم یک شاهکار ی اثر هنری بینظیر
فقط میتونم این بگم جز 5 تا بازی برتری بود که رفتم بازی به شدت نو اوری داره

مرحله اخر بازی دنیای بازی سازی رو جابه جا کرده
نمره 10 به نظرم برای این بازی کمه
و باید ایستاده برای سازندگان بازی دست زد

 

[BlackMinor79]

Alien: Isolation
فک کنم من این گیمو از یازده سال پیش که تازه منتشر شده بودم تا به به الان قصد داشتم بازی کنم و این هفته بالاخره قسمت شد که بتونم تمامش کنم. گیم بر اساس فیلم اول فرانچیز alien ساخته شده و بیشتر به ژانر وحشت و ترس این نسخه وفادار تره تا اکشن نسخه دوم، گرافیک محیط،نور پردازی، هوش مصنوعی alien هنوز که هنوزه بعد از 11 سال خیره کننده اس ولی متاسفانه گیم ایرادات بزرگی هم داره، طراحی محیط تکراری و فعالیت های مثه از نقطه a به b برو سوییچ فعال کن خسته کننده و چند باره می شه و به نظرم تقریبا 30 40 % گیم اضافی بود غیر از اون اگه واقعا فن alien هستید و تجربه ترس و بقا رو دوست دارید پیشنهادش می دم.
7/10

 

[MoonD]

۱۹ نوامبر ۱۹۹۸، شرکتی نو ظهور به نام Valve اولین بازی خود را منتشر کرد. بازی که ژانر شوتر اول شخص را برای همیشه دستخوش تغییر کرد.

به سختی می‌توان در سال ۲۰۲۵ بازی پیدا کرد، که بیش از ۲۶ سال از انتشار آن بگذرد، و مثل Half Life هنوز هم قابل بازی باشد، حتی با وجود گرافیک منسوخ شده و مشکلات فنی متعدد هنگام اجرا روی سیستم های جدید.

داستان با دانشمندی به اسم گوردون فریمن که در حال رفتن به بخش تحقیقات موسسه Black Mesa است، شروع می‌شود. اما به یک باره همه چیز در طی یک آزمایش به هم می‌ریزد و آزمایش به یک فاجعه تمام عیار تبدیل میشود. موجودات فضایی اکثر افراد داخل بخش تحقیقات را کشته اند. تنها چند دانشمند و تعدادی از نگهبانان زنده ماندند. از این نقطه به بعد هدف تنها یک چیز است، زنده ماندن و خارج شدن از این جهنم!

بازی فاقد میان پرده یا Cutscene و لودینگ به شکل سنتی آن، که یک صفحه مخصوص در حین لودینگ نمایش داده می‌شود، است. بلکه داستان در دل خود گیمپلی تعریف می‌شود، و لودینگ نیز در حین بازی و هنگام جا به جایی میان مکان های مختلف صورت میگیرد.

بازی ساختار فصلی یا Chapters، مرحله ای یا Levels را دنبال نمیکند، بلکه بازی بسته به پیشرفت شما از مکانی به مکان دیگر، با اسمی جدید، آن بخش را معرفی میکند.

لباس مخصوص ضد اشعات HEV Suit، قابلیتی که از ابتدا تا انتهای بازی با شما است، و درست قبل از شروع آزمایش آنرا به تن میکنید. شما یک میزانِ جان، و یک میزانِ آرمور دارید. در مکان های مخصوص روی دیوار ها Charger Station، میتوان میزان جان و آرمور را بازگردانی کرد. اما هر یک از این Station ها، ظرفیت مشخصی دارند و پس از استفاده به یک میزان مشخصی به اتمام می‌رسند.

تا به اینجای کار متوجه می‌شوید که در گیمپلی با اثری بی رقیب در زمان خود و حتی تا به الان مواجه هستیم که این ویژگی برای تنوع محیط، سلاح ها و دشمن ها نیز صدق میکند، و تا آخر بازی این روند را به خوبی را دنبال میکند. هر چه جلو تر میروید و در بازی پیشروی میکنید، بازی شما را به حال خود رها نمیکند و دائما در حال معرفی ویژگی ها، دشمن ها و مکان های جدید است. بازی دارای ۱۹ تایپ دشمن، ۱۴ اسلحه و ۱۹ مپ مختلف است! در هر بخش از بازی تعادلی از معرفی نوع جدید دشمن و اسلحه به چشم میخورد، که گیمپلی را به یک طلای نایاب تبدیل کرده است. محیط ها، توأم با تنوع، متفاوت و منحصر به فرد نسبت به یکدیگر طراحی شده اند.

ایستگاه های جان، آرمور، مهمات و ... در سر تا سر بازی به خوبی پخش شده است، و هنگامی که بازیکن بیشترین نیاز به آنها را دارد، آنها را درست به موقع پیدا میکند که شایان ذکر است که این لوت ها، در مکان های غیر منطقی، مثل وسط میدان نبرد با دشمنان قرار داده نشده است که خود تاثیر مثبت بسزایی در گیمپلی گذاشته است.

بررسی هوش مصنوعی، صدا، صدا گذاری و گرافیک، شاید الان که نزدیک به ۲۶ سال از انتشار آن میگذر، زیاد منطقی به نظر نرسد. اما در زمان خود هوش مصنوعی قوی ارائه میکرد، به طوری که در درگیری هایی که با اعضای ارتش انجام میشود، آنها شما را دوره کرده و اگر فرار کنید به دنبال شما نارنجک پرتاب میکنند! که برای زمان خود بسیار تحسین برانگیز است. همین رویه نیز برای صدا و گرافیک بازی هم صدق میکند که در مقایسه با بازی های هم نسل خودش نیز سربلند بیرون می آید.

زمان به باگ ها و مشکلات میرسد، باگ هایی که شاید در نگاه اول ناچیز به نظر برسند و اکثرا تجربه بازی را به هم نزنند و Game Breaking نباشند، که تقریبا هم همین طور است، اما در جاهایی بازی را از ریتم خود می اندازد، و کمی اعصاب خرد کن میشود. مثلا استفاده از آسانسور ها، معماهایی که به اشیاء محیطی مثل جعبه نیاز دارند و بالا رفتن از نردبان ها.

گوردون فریمن، شخصیت اصلی بازی که جزو محبوب ترین شخصیت های دنیای بازی ها است، در طول بازی، هیچ حرفی نمیزند، که او را در کنار دیگر شخصیت های محبوب بی کلام دنیای بازی ها قرار می‌دهد.
دیگر کاراکتر ها که مدل های آنها از ۱۰ تجاوز نمیکند، سراسر بازی کپی شدند که برای بازی ای در سال ۱۹۹۸، نمی‌توان زیاد به آن خورده گرفت.

half life در یک کلام انقلابی، لذت بخش و یک شوتر اول شخص تقریبا همه چیز تمام است.

۱۰​

(اگه که خیلی نقد خوبی نبود و ایراد زیاد داشت، معذرت میخوام. اولین نقدی بود که مینویسم. خیلی خوشحال میشم اگه مشکلاتش رو بهم بگید)

 

[Darkofheaven]

Silent Hill 2 Remake
​

من تا حالا هیچ نسخه ای از این سری رو بازی نکرده بودم و بازی های horror هم همینطور .
داستان بازی مهم ترین بخش بازی هستش که خیلی کنجکاو کننده و خوب روایت شده با تم بسیار دارک و چاشنی روان شناسی .
بازی لول دیزاین خوبی داره بنظرم بجز یکی از محیط هاش که دوست نداشتم همه عالی بودن .
از لحاظ هنری بازی بسیار زیباست و جزییات خوبی داره واسه بازی با این قدمت.
گیم پلی بازی خیلی جمع و جور ولی کارو در میاره و خیلی نزدیک به ورژن ضعیف شده last of us 1 میتونه باشه .
اما بدترین جای بازی بدون شک قسمت عملکرد گرافیکیش هست
بازی هم افت فریم داره هم استاتر داره هم توی Upscaling خیلی ضعیفه و انواع و اقسام مشکلات توش هست .
با این حال قابل تحمل هست .
موسیقی بازی خوبه هرچند چند جا از تم دارک در میاد میره توی انیمه های سبک ولی خیلی رو مخ نیست .
در کل بازی هست که ارزش بازی کردن رو داره قطعا .
9/10

 

[u.s.a]

Horizon Forbiden West
مثل نسخه یک تجربه فوق العاده لذت بخشی بود. مگه میشه یه تیر و کمان انقدر مکانیزم جذابی داشته باشه؟ داستان تعلیق و کشش خوبی داره و جذابه. ماموریتهای فرعی جذاب هستند. گشت و گذار در محیط به لطف گرافیک عالی لذت بخش هست. اما بر خلاف نسخه اول بازی خیلی شلوغ و سرگیجه آور شده.

نکات مثبت:
کارآمد شدن مبارزه با نیزه
باس های جذاب
داستان پر کشش
گشت و گذار لذت بخش

نکات منفی:
سرگیجه آور بودن skill tree
مپ شلوغ

در کل تجربه خیلی خوبی بود

امتیاز: ۹

 

[Thundersky]

Indiana Jones And The Great Circle



داستان : بعد از دزدیده شدن مومیایی گربه توسط فرد غول پیکر مرموز ، ایندیانا به دنبال کشف راز پشت پرده این سرقت ، وارد سفری حماسی به دور کره زمین می رود . در این سفر زنی ژورنالیست به نام جینا لومباردی هم او را همراهی می کند .

با نسخه جدیدی از شخصیت نوستالژی ایندیانا جونز طرف هستیم . من با فیلم هاش کلی خاطره دارم . سنگ بنای ژانر ماجراجویی- باستان شناسی هست .

داستان فوق العاده خوب و جذاب . لوکیشن های مختلف اعم از واتیکان ، مصر ، هیمالیا، شانگهای ، سوکوتای تایلند .

محیط ها عالی طراحی شده با جزئیات خوب .
موسیقی عالی و حماسی . روند داستان بازیباز تا انتها مجاب به ادامه دادن می کند .

گیم پلی خوب فقط کاش اینقدر بازی اجبار به مخفی کاری نداشت ، اونم مخفی کاری سطحی . زمان های کوتاه اسلحه گرم وارد گیم پلی می شود و چون استدیو ماشین گیمز استاد FPS هست اون صحنه ها عالی هست . کاش شوتر نقش پر رنگ تری در گیم پلی می داشت .
من مشکلی با اول شخص بودن نداشتم . مشکلم استفاده زیاد از سلاح های سرد و اجبار به مخفی کاری افراطی هست .

حس اکتشاف و ماموریت های اصلی و فرعی و دست نوشته خیلی با کیفیت طراحی شده اند .

گرافیک بازی فوق العاده . چهره ها طبیعی . نورپردازی عالی . حس نازی ستیزی خوب پیاده شده که استدیو ماشین گیمز در این مورد خبره هست . طراحی مراحل خوب . استفاده کاربردی از شلاق و پیاده سازی خوب پلتفرمینگ .

خلاصه بازی با کیفیتی هست و در زمانی که از تجربه نسخه جدید تومب رایدر و آنچارتد محروم هستیم ، این بازی غنیمته

اجرا و بهینه سازی بازی خوبه فقط کاش اجبار به داشتن ری تریسینگ برای اجرا شدن نداشت تا بازیبازهای بیشتری این عنوان تجربه می کردند .

اگر عاشق ژانر ماجراجویی هستید این عنوان برای شما هست فقط با نگرش آنچارتدی سراغش نروید چون اکشن کمرنگ . بیشتری کاوش و سکانس های اندک بلاک باستری سینمایی دارد.

من در حدود ۱۲ ساعت تمام کردم .

هوش مصنوعی دشمنان : 7 از 10
بهینه سازی و اجرا بازی : 8 از 10
گیم پلی و سیستم مبارزات : 7 از 10
موسیقی و افکت های صوتی : 9 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 10 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 8 از 10
اتمسفر و جو بازی : 10 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 9 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 8 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 9 از 10



نمره کل : 8.5 از 10​

 

[HalfLife G]

Dead Island 2

نکات مثبت:

• خشونت افسار گسیخته و طبیعی
• تنوع در سلاح ها و اپگریدشون
• گرافیک خیلی خوب و رئالیستیک بخصوص در فضاهای داخلی
• داستان اصلی مکفی که تا پایان گیمر رو پای بازی نگهمیداره
• صدا گذاری خوب شخصیت ها
• تجربه coop لذت بخش

نکات منفی:

• ماموریت های فرعی چندان متنوع نیستن
• 30 درصد آخر بازی کمی خسته کننده میشه
• تنوع دشمن ها از نیمه به بعد تکراری میشه

بازی عین شماره 1 اش خیلی خشنه و اینبار با پیاده سازی یکی از طبیعی ترین سیستم های سلاخی به همراه گرافیک تر و تمیزش، در این زمینه کاملا دل ربایی می کنه اینکه شلیک شما یا ضربه شمشیر شما مثلا فقط مغز رو از هم می پاشونه و فک زامبیه هنوز رو بدنش تلو میخوره یا اینکه میتونید تا اخرین تیکه زامبی رو هی قطع کنید لذت وسط ناپذیری داره. این لذت وقتی بیشر میشه که بازی رو با دوستاتون جلو ببرید و سلاح ها رو هی اپگرید کنید، سلاح های متنوع از انواع شمشیر و تبر و ساطور و سلاح گرم.
مشکلات بازی فقط از جایی شروع میکنه بازی در کل coop محوره و تا حدی طبیعیه که اونطور که باید و شاید به داستان(مخصوصا فرعی) و لول دیزاین رسیدگی نکردن. چون رسالت بازی یه چیز دیگس و کلا حواس سازنده ها هم تو یه پارامترای دیگه ای درگیره. برای همین بازی تو کیفیت ماموریت های فرعی و کلا اواخر بازی یکم لنگه و اگر بازی رو تنهایی بخواهید به پایان برسونید احتمالا 30 درصد اخر بازی براتون خسته کننده بشه.​

در نهایت برای کسایی که عاشق سلاخی کردن هستن و یکی دو تا هم رفیق برای انجام بازی دارن بهترین گزینس و بهتر از این پیدا نمیشه



امتیاز : 7.5/10

.

 

[Soheil]

South of Midnight

بازی زمانی که معرفی شد من با توجه به آرت استایل خاصی که داشت خیلی نظرم را جلب کرد. نمایش دوم (گیم پلی) ولی به نظرم اومد خیلی مکانیزم های گیم پلی بازی نوآورانه نیست. الان که بازی را تجربه کردم میتونم بگم که SOM را میشه یک بازی AA جمع و جور با آرت استایل و گرافیک فنی و هنری خوب، گیم پلی با مکانیزم های تکراری ولی روان، صداگذاری و داستان نسبتا خوب دونست. کلیت بازی را میشه در عرض 8-9 ساعت تمومش کرد. بازی تقریبا اکثر مکانیزم های گیم پلی چه در بخش مبارزه و چه پلتفرمینگ معروف سبک اکشن ادونچر که بیشتر هم در نسل شش و هفت معروف شدند را داره و تونسته نسبتا خوب پیاده شون کنه. متاسفانه بازی خیلی چالش خاصی نداره و بخش مبارزات به خصوص اواخر بازی خیلی تکراری میشه. باس فایت های بازی هم ساده و فاقد جذابیت خاص هستند. در کل با توجه به اینکه بازی روی گیم پس هست و خیلی زمان نمیبره به نظرم ارزش یکبار تموم کردن را داره.

امتیاز : 6.8/10

 

[u.s.a]

Call od Duty Black Ops 6

این تریارک کلا سینگل نسازه بهتره. معلوم نیست با چی طرفیم. آخه این همه مخفی کاری و هک و این چرت و پرتها چیه؟ مگه دارم اسپلینترسل بازی میکنم؟ فقط چندتا مرحله تک و توک حس کالاف میداد.
بعد میخوام بدونم اون مرحله که
باید با زامبی ها بجنگیم ایده کدوم احمقی بوده
در کل تجربه خیلی مزخرفی بود و حیف وقتم که حروم دانلود کردن این بازی شد.

امتیاز: ۶

 

[m.d.makan]

Call od Duty Black Ops 6

این تریارک کلا سینگل نسازه بهتره. معلوم نیست با چی طرفیم. آخه این همه مخفی کاری و هک و این چرت و پرتها چیه؟ مگه دارم اسپلینترسل بازی میکنم؟ فقط چندتا مرحله تک و توک حس کالاف میداد.
بعد میخوام بدونم اون مرحله که
باید با زامبی ها بجنگیم ایده کدوم احمقی بوده
در کل تجربه خیلی مزخرفی بود و حیف وقتم که حروم دانلود کردن این بازی شد.

امتیاز: ۶

کمپین کار Raven بود.
اتفاقا قبل از اینکه منتشر بشه همه هایپ بودن که بالاخره این استودیو برگشته به کمپین ساختن.
ولی خب نه در آخر اون سطح انتظاری که ازش میرفت و ملت براش هایپ بودن رو برآورده نکردن.

ضعیفترین قسمتش داستانش بود که خیلی به کلیت بازی لطمه زد وگرنه نکات مثبت خیلی خوبی داشت.
مثل طراحی مراحل خوب و متنوع بودن ماموریتها.

 

[sphac]

DOOM: The Dark Ages
10/9
اگه از اون قدیمیا باشی که با DOOM بزرگ شدی، میدونی این سری همیشه یه معنی خاص داشته: خشم، سرعت، و کشتار بی‌وقفه! ولی DOOM: The Dark Ages یه چیز دیگه‌ست. این یکی، یه سفر شلوغ و تاریک به قلب یه جهنم قرون‌وسطاییه که با هر لحظه‌ش می‌خواد بزنه تو صورتت و بگه: اینو نگاه کن، قشنگه، ولی زنده نمی‌مونی!

اولین باری که رفتم تو محیط بازی، یه قلعه‌ی ویرونه زیر یه آسمون ترک‌خورده دیدم و ناخودآگاه دستم رفت رو کلید اسکرین‌شات. آخه کی می‌تونه بی‌خیال اون همه جزئیات بشه؟ باتلاق‌هایی که بوی مرگ میدن، مجسمه‌هایی که انگار زنده‌اند، حتی نور کم‌رنگ مهتابی که از پشت سنگا رد می‌شه… همه‌چی یه حس زنده بودن ترسناک داره.
من خودم شدیدا اهل گشت‌وگذارم تو بازی، و اینجا واقعاً برام بهشت بود (یا شاید جهنم، ولی از نوع لذت‌بخشش!)
یه چیزی بگم اگه قراره قلبت تند بزنه، این بازی دقیقاً همینه. Slayer حالا یه سپر خفن داره که هم می‌تونی پرت کنی مثل بومرنگ، هم باهاش از لای دشمن رد شی مثل تانک! تازه اون اره‌برقی هم برگشته، ولی با یه دیزاین دوزخی‌تر.

و مهم‌تر از همه: یه اژدها داری! من اولین بار که صداش زدم، چند ثانیه فقط خندیدم و گفتم: «دِ آخه این چیه دیگه!» ولی خب، بعدش دیدم چقدر حس قدرت میده. مخصوصاً وقتی با حرکات پارکور ترکیبش می‌کنی، انگار وسط یه رقص جنگی وحشی افتادی.
من واقعا نمیدونم میک گوردون چی خورده بود موقع ساختن این آهنگا، ولی انگار صدای خود جهنم رو ضبط کرده. همون گیتارهای خشن، کُرهای آخرالزمانی، ریتمی که با تپش قلبت یکی می‌شه… همه‌چی طوریه که احساس می‌کنی خودت شدی Slayer.
حتی چند بار شده هدفون گذاشتم فقط آهنگا رو گوش بدم. اعتیادآوره!

تا قبل از این، کسی از DOOM انتظار داستان نداشت. ولی این‌بار، با اینکه بازی خیلی اهل پرحرفی نیست، یه حس حماسی و مرموز قشنگی داره. مثلاً یه‌جا یه فلاش‌بک گرفتم که نشون می‌داد Slayer کی بوده... همونجا یه لحظه زدم Pause و فقط نگاش کردم. یه غم خاصی پشت اون ماسک هست که قبل از این هیچ‌وقت حسش نکرده بودم.

 

[Thundersky]

Doom The Dark Ages



داستان : شاهزاده جهنم به نام ازراک به سرزمین انسان ها (سنتنیال ها) حمله کرده تا قلب آرجنت بدست بیاورد که نیروی عظیم جادویی دارد . در این بین دووم اسلیر به اسارت مایکرها درآمده . مایکرها او را برای حفاظت از انسان ها می فرستند اما ...

باز هم دووم و باز سلاخی و خون

گیم پلی سریع و فوق العاده خشن دووم نیاز به تعریف نداره اما در این شماره شاهد خلاقیتی هستیم . آن هم یک سپر فوق العاده کارآمد که از گاد ۲۰۱۸ و کاپیتان آمریکا الهام گرفته و به مبارزات عمق تازه ای بخشیده .

سیستم ارتقا مهارت ها و سلاح ها عالی . سیستم پاداش و ایجاد اشتیاق برای گشتن در نقشه عالیه .

نقشه سه بعدی کارآمد . محیط نسبتا باز شده و می تونید کاوش کنید .

کات سین های سینمایی باکیفیت که بازیباز بیشتر در جریان داستان غرق می کنه . برخلاف دووم های قبلی ، این شماره داستان خوبی داره .

موسیقی متال و افکت خون و تخریب پذیری بالای محیط و فینیشرها همه زیبا و چشم نواز هستند .

تایم بازی خیلی خوبه و اصلا کم نیست . ۲۲ چپتر که من در حدود ۱۵ ساعت به اتمام رساندم .

سری دووم جز پرچمداران و باکیفیت ترین ها در ژانر FPS هست . بازی روان و عالی اجرا شد .

تنوع سلاح ها عالی و دشمنان هم تنوع خوبی دارند . غیر از سپر ، سیستم اژدها سواری و ربات سواری (شبیه ربات های Pacific Rim) هم اضافه شده که با محیط های متنوع از حیث ظاهری ، مانع از یکنواختی بازی می شوند . طراحی محیطی قرون وسطی -اساطیری خیلی به اتمسفر بازی نشسته و حس عالی انتقال می دهد .

پیشنهاد می شود .

هوش مصنوعی دشمنان : 8 از 10
بهینه سازی و اجرا بازی : 10 از 10
گیم پلی و سیستم مبارزات : 9 از 10
موسیقی و افکت های صوتی : 9 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 9 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 8 از 10
اتمسفر و جو بازی : 9 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 8 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 9 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 8 از 10



نمره کل : 9 از 10​

 

[NERO 7]

The Order 1886



همیشه دوست داشتم این عنوان رو بازی کنم تا ببینم اون همه حاشیه و جریان موقع انتشارش چی بود و یه حسی هم داشتم که این‌ عنوان واقعا باید خوب باشه و اخر سر هم به این حقیقت پی بردم که سونی خر است و چه الماسی رو نابود کرد

بازی درسته که مشکلاتی داره ولی هر چی که من نگاه میکنم یه حسی بهم میگه یه مدیریت ناقص و خراب این وسط با کم کردن زمان پروسه بازی فقط خواسته سر موعدی که قول داده شده بازی عرضه بشه چون روی کلی قسمت مشخصه کار شده ولی تایم بازی کوتاهه و روی هوش مصنوعی بازی هیچ بازبینی انجام نشده

گرافیک با این فیلتر سینمایی حتی در سال ۲۰۲۵ هم فوق العاده است، بسیار زیبا و جذاب، انگار دوتا تیکه گوهر خاص رو پیدا کردن و اونقدر زیبا تراش دادن که یه جواهر زیبا شده
موسیقی و صداگذاری به نظر من که خیلی خوبه، لهجه و سبک انگلیسی بریتیش رو به درست اجرا کرده بودن
گیم پلی با اینکه لنگ میزنه هم سر کوتاهی هم هوش دشمن اما با اینحال جذابه، ترکیب اسلحه هایی که هر کدوم مشخصه های خودشون رو دارن و اسلحه ترمایت بازی که رفت توی top 5 اسلحه های محبوب من، یه جریان خاصی به بازی میده و از اون سمت بخش مخفی کاری یا گشت و گذار هم جالب هست و بخش hand to hand combat که به نظرم سایه به سایه uncharted ها میره جلو و خیلی خوب کار شده بود. باید اعتراف کرد برای ۲۰۱۴ و اون موقع این سیستم ها خیلی عالی کار شده بودن از دقت کاور گیری گرفته تا همین cqc ها

در کل برای من تجربه بسیار خوبی بود اما برای ۶۰دلار به زمان خودش خیلی ظلم بوده. باید در نظر داشت به احتمال خیلی زیاد بخش های coop یا حتی مولتی بازی در کنار یه کمپین طولانی تر قربانی شده و بعد هم که سونی داس رو گرفت دستش و هم این استودیو رو داد رفت بعدش evolution و غیره تا بیاد حماسه کنکورد و fairgames و غیره رو رقم بزنه و گرنه اگر برای دنباله بازی شانس میدادن به ready at dawn مرحوم صد در صد یه شوتر سوم شخص به شدت سطح بالا تحویل میگرفتیم

امتیاز 8.5/10

ارزش 9/10

 

[U n i t e d]

Doom The Dark Ages

خب بالاخره بعد از بیشتر از ۱۵ ساعت روی درجه سختی ultra violence بازی تمام شد. رفت کنار دو نسخه قبلی و این سه گانه شد یکی از بهترین سه گانه های تاریخ شوتر. شاید بهترین حتی. نقطه قوت بازی مثل همیشه لوپ گیم پلی بازی هست. توی مپ های بزرگتر، با تعداد دشمنای بیشتر که به اندازه قبل سریع هستند ولی دوم اسلیر سنگین تر و کندتره. کلا گیم پلی بازی مبتنی بر parry هست و بعد از اون استفاده از سلاح، پرتاب شیلد، شارژ کردن دشمنا با شیلد و در نهایت بلاک کردن. استفاده از melee هم برای تموم کردن کار دشمنا و گاهی برای دمیج زیاد زدن بهشون هم کاربرد داره. همه قسمت های گیم پلی توی روند بازی موثرن و آپگریدهای خیلی جذابی هم داره بازی. توی روند کمپین حتی تا مرحله یکی مونده به آخر شما دارین آپریگد میشین و قابلیت یا سلاح جدید بدست میارین‌. هوش مصنوعی دشمنا عالیه و یک لحظه هم هیجان مبارزات کم نمیشه. موسیقی بازی شاهکاره و برخلاف نسخه های قبلی داستان و روایتش یک سر و گردن بهتر شده. تنوع دشمنا، سلاح ها و مپ ها هم تو بالاترین سطح ممکنه. بنظرم این نسخه حماسی ترین نسخه بین این سه گانه اس. دوم اسلیر ابهت خاصی داره و کلا بازی سعی میکنه هی زیر بغلتون هندونه بزاره و بگه شما خفن ترینین. مراحل mech سواری بازی فوق العاده جذاب و حماسین. کلا دیدن مبارزه atlanها و titanها خیلی لذت بخشه. مراحل اژدها سواری در حد traversal محیط هست و اونقدر تاثیری توی کلیت لوپ گیم پلی نداره. البته وجودش باعث شده بازی حماسی تر بشه. از لحاظ گرافیک فنی هم با یک بازی فوق بهینه نسل ۹یی طرفیم که برخلاف ۹۰ درصد بازیای امروزی هیچ خبری از استاتر توش نیست و تا خرتناق RT هم داره. همه چیز تو بالاترین سطح کیفی و فریم ریت و روونی عالی.

نقاط ضعف هم بازی اونقدر چیز خاصی نداره. شاید بشه گفت تنظیمات درجه سختی بازی روی حالت های پیش فرض نیاز به بالانس داره و باید سخت تر شه و تنظیمات و میکس صدای موسیقی که باید دستی خودتون درستش کنین و احتمالا با پچ برطرف میشه. بجز اینا بنظرم بازی میاز به مودهای فرعی مثل نسخه های قبل داره که بعد از اتمام کمپین دلیلی داشته باشین بازیو ادامه بدین. جای این مدها خالیه. البته ارزش تکرار بازی زیاده چون تنظیمات زیادی برای گیم پلی داره و میتونین بازیو زیر و رو کنید.

در کل مثل دو نسخه قبل تجربه بینظیریه. برای من سخته بین این دو نسخه انتخاب کنم کدوم بهتره. هرکدوم یه طعم متفاوتی داره. سخته انتخاب بینشون. اگه doom 1 و ۲ کلاسیک رو دوست داشتین، بعید میدونم عاشق این نشین.

10/10