Movie Center

SiminSecret

کاربر سایت
0033.jpg ​
I must not fear. Fear is the mind-killer. Fear is the little-death that brings total obliteration. I will face my fear. I will permit it to pass over me and through me. And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing. Only I will remain.​

فهرست سایت ها و ربات های دانلود فیلم و سریال که بدون سانسور هستن (آپدیت شده در تاریخ 11 آبان 1405):

farsiland.com = دانلود فیلم های سینمای ایران به محض پخش شدن + سریال های پخش شده از سرویس های استریم ایرانی
بامابین - دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس فارسی چسبیده
ناین مووی: دانلود فیلم و سریال با زیرنویس و دوبله فارسی
SeenTa Watch – فیلم چی ببینم؟ موتور هوشمند پیشنهاد فیلم و سریال
مووی‌چی | دانلود اپلیکیشن فیلم و سریال برای اندروید، iOS و تلویزیون
فمیلی مووی | آرشیو فیلم و سریال با دانلود مستقیم
http://yekmoviez.com
https://nightmovie.org
بی سی موویز - دانلود و تماشای فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده
دنیای سریال
https://digimoviez.com
https://www.f2medi.ir/
https://almasmovie.website/
سینماتیکا
زرفیلم - دانلود فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده
https://avamovie.shop
hydrahd - Watch Movies and Series in High Definition
http://9movie.tv

بهینه‌ترین اپ‌ها برای اندروید:

اپلیکیشن‌های بامابین - بامابین
اپلیکیشن های ناین مووی
مووی چی (@movie_chi) | تک لینک | یک لینک بیو
https://oskolkhan.site/OskolKhan-1.9.1.apk
app link - بی سی موویز
https://cdn.nightmovienew.com/upload/handy/app-release.apk
https://linkbin.pw/avamovie/

ربات:

@Bamabin_bot
@seentawatchbot
@DonyayeSerialBot
@filmgirbot
@OmegaDlBot
@StreamWideBot
@yekmoviezbot
@Cinema_Twitter_Farsibot


🎬 سایت برای زیرنویس فیلم و سریال :

🌐 subkade.ir
🌐 subzone.ir
🌐 3fa.ir

⚠️اگر سایتی باز نشد درصورت نیاز با فیلترشکن باز شود✅
.
Stremio
(از تورنت استریم میکنه)
stremio.com

تماشای آنلاین فیلم و سریال خارجی:
fmovies.co
movies2watch.tv


میخوای بدونی نسخه دیجیتال فیلم ها چه زمانی عرضه میشه؟ کلیک کن!
 
آخرین ویرایش:
من زیاد توی سیستم فیلم نگه نمیدارم ،میبینم بعد پاک میکنم.
اونایی هم که نگه میدارم خیلی خوشم میاد که هستن یکی همین سری تولایت هستش اونم فقط به خاطر پتینسون ،از همون موقع میدونستم بازیگر خفنی میشه
 
چقدر میزان استفاده از عبارت زیبای f*ck توی فیلم Resident Evil زیاد بود! :دی زیرنویس فیلم رو گذاشتم توی Word و مشخص شد که ۱۶۶ بار از این کلمه استفاده شده که برای یه فیلم کم‌دیالوگ، می‌تونه جزو رکوردها باشه. :دی یه سرچی هم کردم و دیدم تنها کسی نیستم که این قضیه براش پررنگ بوده!
در مجموع از فیلم بدم نیومد ولی با توجه به تعریف‌ها، انتظارم یه ذره بیشتر بود. با اینکه از آثار کمدی ترسناک خوشم میاد، ولی این به نظرم بعضی جاهاش بیشتر حالت لوده‌بازی داشت و... (ادامه در اسپویلر. اگه فیلم رو ندیدین، باز نکنین):

شخصیت اصلی هم بیش از حد کندذهن بود! :دی در حدی که تعجب می‌کردم که چطوری کسی با این بهره هوشی می‌تونه به زندگی اجتماعی ادامه بده!
در این حد که مثلاً بعد از دیدن انواع و اقسام جک جونورها و در شرایطی که مشخص بود اوضاع به هیچ وجه عادی نیست، توی فاضلاب به یه موجود ۱۵۰۰ کیلویی می‌رسید و با رعایت ادب می‌گفت «حاج‌آقا خوب هستین؟» :دی
البته فقط شخصیت اصلی هم نبود و کلاً همه خرفت و کودن بودن، از اون خانمی که یه دفعه از ماشین پیاده شد و رفت توی شکم زامبی‌ها و با حالت یه کارآگاه که داره توی کوچه‌های عبدل‌آباد می‌گرده (نه وسط راکون‌سیتی‌ِ زامبی‌زده) وارد یه محیط تاریکی شد و ترکید، تا اعضای آمبرلا که مثلاً باید دانشمند و فرهیخته و... باشن، ولی یه مشت دلقک بودن و خیلی راحت طرف رو وارد آزمایشگاه کردن و یه لحظه براشون سوال نشد که توی همچین وضعیتی که کل شهر و تمام طبقات ساختمون و... به فنا رفته، شاید این بنده خدا هم در شرف زامبی شدن باشه! :دی

در کل به نظرم ارزش یک بار دیدن رو داشت و چیز سرگرم‌کننده‌ای بود. اتمسفرش بعضی جاها خیلی خوب بود و جک جونورهای باحالی هم داشت، ولی با این مدل طنزش کنار نیومدم و برای سلیقه من اگه یه ذره سنگین‌تر بود یا حداقل نوع طنزش متفاوت بود، جذاب‌تر می‌شد.
 
فیلم The Odyssey رو بالاخره دیدم؛ مجموعاً لذت بردم و آخرین ساخته نولان از برخی جهات، در نظرم تحسین‌برانگیز بود. مطمئناً برای من، اودیسه، بهترین فیلم کریستوفر نولان نیست (حتی جزو سه فیلم اولش هم نیست)، ولی فیلم بسیار خوب و مهم‌تر از همه، سرگرم‌کننده‌ایه. اگر تنبلی بذاره، خیلی دوست دارم نظرم رو درباره تمام ابعاد فیلم به صورت کامل بگم. اما...

اما از یک چیز در فیلم، بی‌نهایت کلافه و دلزده شدم و اون هم به نظرم، «تدوین» بسیار بد و نامناسبِ فیلمه؛ به طور کلی سلیقه‌ی خاص و طبعِ متفاوت نولان در تدوین فیلم‌هاش، از همون ابتدای فعالیت حرفه‌ایش همیشه مشهود بوده ولی متاسفانه از بعد از TENET، در یک سری زمینه‌ها، خیلی زیاده‌روی می‌کنه!

مثلاً فیلم اودیسه، در اکثر مواقع از "تقطیعِ مکرر نماها" رنج می‌بره و نتیجه اینکه در هر پلان، بیشترین چیزی که مشهوده و میره رو اعصاب، کات خوردن‌های پی در پی و عدم هماهنگی و پیوستگی بین نماها بعد از هر کاته؛ فرض کنید که در یک صحنه، دو کارکتر در حال گفت‌و‌گو با هم هستن (این مورد در صحنه‌های مربوط کارکتر تلماخوس با بازی تام هالند زیاد دیده میشه). دکوپاژی که عموماً کارگردان‌ها برای چنین صحنه‌هایی در نظر می‌گیرن، طبیعتاً از چندین کات متعدد تشکیل شده، ولی انتظار میره که این کات‌ها با تعلّل و فاصله‌گذاری‌های منطقی صورت بگیرن تا منِ تماشاگر فرصت کنم هم تغییراتِ میمیک در چهره طرفین گفت‌و‌گو رو ببینم و حس لازم رو دریافت کنم و هم نسبت به پس زمینه‌ی نماها و داینامیک محیطی آگاه‌تر بشم؛ اما جناب نولان و تدوینگرش Jennifer Lame تصمیم گرفتن بین نماهای مدیوم کلوز و کلوز آپ، مدام و با فاصله زمانی بسیار کم کات بزنن و عملاً به دوربین فرصت ندن تا برای چند ثانیه بیشتر، روی کارکتر و صورتش بمونه. اوضاع زمانی بدتر میشه که بعد از هر بار کات، زاویه دوربین چنان تغییر می‌کنه که شما هیچ پیوستگی منطقی و سیال بودن رو در میزانسن‌ها نمی‌بینید!

مورد بعدی، سرعت بالای ریتم فیلم در جاهاییه که اصولاً نیازی به این همه عجله نیست و اون هم ناشی از تدوین فیلمه؛ دوربین به رغمِ قاب‌بندی‌های بسیار زیبا، در اغلب مواقع سکون نداره و اصلا فرصت نمیده که تماشاگر از طراحی صحنه و اِلِمان‌های محیطی لذت ببره. برعکس، نماها پشت به پشت هم و با عجله زیاد از مقابل چشم مخاطب عبور می‌کنن و اجازه داده نمیشه تا بخشی از بارِ روایت داستان رو، محیط و lore به دوش بکشن؛ نتیجه اینکه گاهی آدم احساس می‌کنه در حال تماشای «آن‌چه گذشت» از یک سریال عظیم و بیگ‌پروداکشنه که در قسمت‌های قبل به تفصیل به همه‌چیز پرداخته و الان فقط خلاصه‌ای از سیناپس‌های مهم از اتفاقات گذشته رو نشون میده.

با این حال، جانب انصاف رو هم باید رعایت کرد و از جنبه‌های مثبت تدوین هم گفت؛ تدوین فیلم یه ویژگی مثبتِ خیلی شاخص داره و اون هم چینشِ عالی در روایت‌های موازی و جامپ خوردن‌های نرم و خوش‌ریتم در بازه‌های زمانی مختلفه، طوری که فلش‌بک‌ها و فلش‌فورواردها، اکثراً درست و به‌جا در کنار هم قرار گرفتن (فیلم Oppenheimer هم از این حیث خیلی خوب بود).

پ.ن: نظرم درباره تدوین فیلم، بیشتر مبتنی بر سلیقه شخصیه؛ خلاصه اگه یه وقت اسکار و گلدن گلوب بهترین تدوین رو گرفت، نیاید بکوبیدش تو سرِ ما :D
 
فیلم The Odyssey رو بالاخره دیدم؛ مجموعاً لذت بردم و آخرین ساخته نولان از برخی جهات، در نظرم تحسین‌برانگیز بود. مطمئناً برای من، اودیسه، بهترین فیلم کریستوفر نولان نیست (حتی جزو سه فیلم اولش هم نیست)، ولی فیلم بسیار خوب و مهم‌تر از همه، سرگرم‌کننده‌ایه. اگر تنبلی بذاره، خیلی دوست دارم نظرم رو درباره تمام ابعاد فیلم به صورت کامل بگم. اما...

اما از یک چیز در فیلم، بی‌نهایت کلافه و دلزده شدم و اون هم به نظرم، «تدوین» بسیار بد و نامناسبِ فیلمه؛ به طور کلی سلیقه‌ی خاص و طبعِ متفاوت نولان در تدوین فیلم‌هاش، از همون ابتدای فعالیت حرفه‌ایش همیشه مشهود بوده ولی متاسفانه از بعد از TENET، در یک سری زمینه‌ها، خیلی زیاده‌روی می‌کنه!

مثلاً فیلم اودیسه، در اکثر مواقع از "تقطیعِ مکرر نماها" رنج می‌بره و نتیجه اینکه در هر پلان، بیشترین چیزی که مشهوده و میره رو اعصاب، کات خوردن‌های پی در پی و عدم هماهنگی و پیوستگی بین نماها بعد از هر کاته؛ فرض کنید که در یک صحنه، دو کارکتر در حال گفت‌و‌گو با هم هستن (این مورد در صحنه‌های مربوط کارکتر تلماخوس با بازی تام هالند زیاد دیده میشه). دکوپاژی که عموماً کارگردان‌ها برای چنین صحنه‌هایی در نظر می‌گیرن، طبیعتاً از چندین کات متعدد تشکیل شده، ولی انتظار میره که این کات‌ها با تعلّل و فاصله‌گذاری‌های منطقی صورت بگیرن تا منِ تماشاگر فرصت کنم هم تغییراتِ میمیک در چهره طرفین گفت‌و‌گو رو ببینم و حس لازم رو دریافت کنم و هم نسبت به پس زمینه‌ی نماها و داینامیک محیطی آگاه‌تر بشم؛ اما جناب نولان و تدوینگرش Jennifer Lame تصمیم گرفتن بین نماهای مدیوم کلوز و کلوز آپ، مدام و با فاصله زمانی بسیار کم کات بزنن و عملاً به دوربین فرصت ندن تا برای چند ثانیه بیشتر، روی کارکتر و صورتش بمونه. اوضاع زمانی بدتر میشه که بعد از هر بار کات، زاویه دوربین چنان تغییر می‌کنه که شما هیچ پیوستگی منطقی و سیال بودن رو در میزانسن‌ها نمی‌بینید!

مورد بعدی، سرعت بالای ریتم فیلم در جاهاییه که اصولاً نیازی به این همه عجله نیست و اون هم ناشی از تدوین فیلمه؛ دوربین به رغمِ قاب‌بندی‌های بسیار زیبا، در اغلب مواقع سکون نداره و اصلا فرصت نمیده که تماشاگر از طراحی صحنه و اِلِمان‌های محیطی لذت ببره. برعکس، نماها پشت به پشت هم و با عجله زیاد از مقابل چشم مخاطب عبور می‌کنن و اجازه داده نمیشه تا بخشی از بارِ روایت داستان رو، محیط و lore به دوش بکشن؛ نتیجه اینکه گاهی آدم احساس می‌کنه در حال تماشای «آن‌چه گذشت» از یک سریال عظیم و بیگ‌پروداکشنه که در قسمت‌های قبل به تفصیل به همه‌چیز پرداخته و الان فقط خلاصه‌ای از سیناپس‌های مهم از اتفاقات گذشته رو نشون میده.

با این حال، جانب انصاف رو هم باید رعایت کرد و از جنبه‌های مثبت تدوین هم گفت؛ تدوین فیلم یه ویژگی مثبتِ خیلی شاخص داره و اون هم چینشِ عالی در روایت‌های موازی و جامپ خوردن‌های نرم و خوش‌ریتم در بازه‌های زمانی مختلفه، طوری که فلش‌بک‌ها و فلش‌فورواردها، اکثراً درست و به‌جا در کنار هم قرار گرفتن (فیلم Oppenheimer هم از این حیث خیلی خوب بود).

پ.ن: نظرم درباره تدوین فیلم، بیشتر مبتنی بر سلیقه شخصیه؛ خلاصه اگه یه وقت اسکار و گلدن گلوب بهترین تدوین رو گرفت، نیاید بکوبیدش تو سرِ ما :D
سبک تدوین این فیلم بیشتر روی فیلم های علمی تخیلی میشینه نه حماسی تاریخی. تدوین فیلم های حماسی باید مثل گلادیاتور 2000 و شجاع دل باشه و اگر عناصر تخیلی داشته باشه تدوین باید مثل ارباب حلقه ها باشه
در قسمت امتیازات فیلم گفتم که این فیلم فقط لایق اسکار طراحی صحنه هست. در بقیه موارد ضعف های جدی داره فیلم.
 
سبک تدوین این فیلم بیشتر روی فیلم های علمی تخیلی میشینه نه حماسی تاریخی. تدوین فیلم های حماسی باید مثل گلادیاتور 2000 و شجاع دل باشه و اگر عناصر تخیلی داشته باشه تدوین باید مثل ارباب حلقه ها باشه
در قسمت امتیازات فیلم گفتم که این فیلم فقط لایق اسکار طراحی صحنه هست. در بقیه موارد ضعف های جدی داره فیلم.
با قسمت اول حرفت کاملا موافقم ولی به نظرم توی طراحی صحنه هم خیلی خاص کار نکرده بود!!
مخصوصا توی طراحی شهر تروی،نولان با اون وسواس و احتمالا بودجه عظیمی که دراختیارش بود اصلا نتونسته بود عظمت شهر تروی و اون دژ غیرقابل نفوذش رو به تصویر بکشه و طعنه ای هم که حامد(layken) زد به نظرم واقعا به جا بود👍
 
سبک تدوین این فیلم بیشتر روی فیلم های علمی تخیلی میشینه نه حماسی تاریخی. تدوین فیلم های حماسی باید مثل گلادیاتور 2000 و شجاع دل باشه و اگر عناصر تخیلی داشته باشه تدوین باید مثل ارباب حلقه ها باشه
در قسمت امتیازات فیلم گفتم که این فیلم فقط لایق اسکار طراحی صحنه هست. در بقیه موارد ضعف های جدی داره فیلم.
من واقعاً فیلم رو دوست داشتم و به نظرم نکات مثبت زیادی داره که میشه خیلی مبسوط درباره‌شون حرف زد ولی در زمینه «تدوین»، واقعا فیلم مشکل داره و من هم معتقدم که این شیوه تدوین برای حداقل آثاری از این دست، مناسب نیست.
 
با قسمت اول حرفت کاملا موافقم ولی به نظرم توی طراحی صحنه هم خیلی خاص کار نکرده بود!!
مخصوصا توی طراحی شهر تروی،نولان با اون وسواس و احتمالا بودجه عظیمی که دراختیارش بود اصلا نتونسته بود عظمت شهر تروی و اون دژ غیرقابل نفوذش رو به تصویر بکشه و طعنه ای هم که حامد(layken) زد به نظرم واقعا به جا بود👍
منظورم از بین زباله هایی🥲 که در 2026 دیدم طراحی صحنه ش از همه شون بهتر بود نه کل تاریخ سینما. حرف شما در مورد تروی که صد البته درسته. کلا فیلمه به نظر من چند تا داستان بود که همشو خوب شروع میکردن و یهو وسطش رو هوا ول میکردن. من سر داستان ساحره اینجوری بودم که عههههه چی شد😐. بعد انتظارم از فیلم سقوط کرد و سورپرایز نشدم از نقص های جدی فیلم.
 
آخرین ویرایش:
سبک تدوین این فیلم بیشتر روی فیلم های علمی تخیلی میشینه نه حماسی تاریخی. تدوین فیلم های حماسی باید مثل گلادیاتور 2000 و شجاع دل باشه و اگر عناصر تخیلی داشته باشه تدوین باید مثل ارباب حلقه ها باشه
در قسمت امتیازات فیلم گفتم که این فیلم فقط لایق اسکار طراحی صحنه هست. در بقیه موارد ضعف های جدی داره فیلم.
نولان اینبار از اسمش سو استفاده کردش تا یه فیلم گیشه ای درست کنه
وگرنه هیچی نداشتش فیلمش . جز اینکه یه فیلم معمولی و سرگرم کننده بودش
 
نولان اینبار از اسمش سو استفاده کردش تا یه فیلم گیشه ای درست کنه
وگرنه هیچی نداشتش فیلمش . جز اینکه یه فیلم معمولی و سرگرم کننده بودش
دقیقا همینه خدایش
اسم نولان پشتش نبود نه این فروش رو داشت نه این ریت و به به گفتنا
در مقایسه با سایر فیلمای خود نولان هم حرفی برای گفتن نداشت
 
چقدر میزان استفاده از عبارت زیبای f*ck توی فیلم Resident Evil زیاد بود! :دی زیرنویس فیلم رو گذاشتم توی Word و مشخص شد که ۱۶۶ بار از این کلمه استفاده شده که برای یه فیلم کم‌دیالوگ، می‌تونه جزو رکوردها باشه. :دی یه سرچی هم کردم و دیدم تنها کسی نیستم که این قضیه براش پررنگ بوده!
در مجموع از فیلم بدم نیومد ولی با توجه به تعریف‌ها، انتظارم یه ذره بیشتر بود. با اینکه از آثار کمدی ترسناک خوشم میاد، ولی این به نظرم بعضی جاهاش بیشتر حالت لوده‌بازی داشت و... (ادامه در اسپویلر. اگه فیلم رو ندیدین، باز نکنین):

شخصیت اصلی هم بیش از حد کندذهن بود! :دی در حدی که تعجب می‌کردم که چطوری کسی با این بهره هوشی می‌تونه به زندگی اجتماعی ادامه بده!
در این حد که مثلاً بعد از دیدن انواع و اقسام جک جونورها و در شرایطی که مشخص بود اوضاع به هیچ وجه عادی نیست، توی فاضلاب به یه موجود ۱۵۰۰ کیلویی می‌رسید و با رعایت ادب می‌گفت «حاج‌آقا خوب هستین؟» :دی
البته فقط شخصیت اصلی هم نبود و کلاً همه خرفت و کودن بودن، از اون خانمی که یه دفعه از ماشین پیاده شد و رفت توی شکم زامبی‌ها و با حالت یه کارآگاه که داره توی کوچه‌های عبدل‌آباد می‌گرده (نه وسط راکون‌سیتی‌ِ زامبی‌زده) وارد یه محیط تاریکی شد و ترکید، تا اعضای آمبرلا که مثلاً باید دانشمند و فرهیخته و... باشن، ولی یه مشت دلقک بودن و خیلی راحت طرف رو وارد آزمایشگاه کردن و یه لحظه براشون سوال نشد که توی همچین وضعیتی که کل شهر و تمام طبقات ساختمون و... به فنا رفته، شاید این بنده خدا هم در شرف زامبی شدن باشه! :دی

در کل به نظرم ارزش یک بار دیدن رو داشت و چیز سرگرم‌کننده‌ای بود. اتمسفرش بعضی جاها خیلی خوب بود و جک جونورهای باحالی هم داشت، ولی با این مدل طنزش کنار نیومدم و برای سلیقه من اگه یه ذره سنگین‌تر بود یا حداقل نوع طنزش متفاوت بود، جذاب‌تر می‌شد.
من خودم وقتی فیلمی از یک کارگردان با سبک خاص خودش میبینم و یکجورایی کمدیش برام پرودی میشه شاخک‌هام میزنه بالا :دی یعنی نمیتونم قبول کنم که کارگردان و فیلم‌نامه نویس بخوان ایقندر سخیف کار کنن.
در مورد این فیلم اما، یک اصلی تو فیکشن داریم و اونم اینکه دنیای فیکشن رو باید با قوانین و کانتکس خودش بسنجیم. در واقع نمیتونیم با دید و پرسپکتیو واقعیت یک اثر فیکشن رو مقایسه کنیم، باید منتظر باشیم ببینیم اصلا اون فیکشن چه لاجیکی رو برای ما تعریف میکنه.
این دقیقه چیزیه که Resident Evil 2026 داره باهاش بازی میکنه :دی چون منم همش این سوال تو ذهنم ایجاد میشد که نمیشه اینقدر کاراکترها احمق باشن! از دانشمندان آخر فیلم بگیر که واقعا حرصی بودن تا اونی که همه ذخیره‌های medical kit دیگه رو هم تصادفی به فنا داد :دی یا همین بحث استفاده احمقانه کاراکتر اصلی از تفنگ! یا یکجا نشست تماشا کرد دو تا زامبی با شاخکاشون بهم وصل بشن در حالیکه میتونست شلیک کنه! یا وقتی که دختره رو با اون وضعیت دید! یا ... یا ...
نکته جالب همینجاست که (بنظر من حداقل) فیلم کاملا هوشیارانه داره این کار رو میکنه! یعنی داره میکسی از داستان و تجربه بازی + B movieهای قبلی + تجربه نوب بازی‌های خود کارگردان (که فکر کنم قبلا گفته بود تو یک مصاحبه‌ای) ارائه میده!
یعنی داره میگه که وقتی این دانشمندان اونقدر احمقن که یک ویروس world-ending درست میکنن بدون در نظر گرفتن ساده‌ترین پروتکول‌های امنیتی (که یکجورایی هم طعنه میزنه به فرمولیک بودن همچین داستانایی!) روایت داستان هم باید همونقدر احمقانه پیش بره با وجود دانشمدان بی‌عرضه و خودشیفته‌ای مثل اینا!
یا یک سری صحنه‌ها کمدی یا حتی پرودی دراومدن چون فیلم‌های قبلی هم دقیقا بهمون شکل احمقانه جلو میرفتن ولی خودشون رو جدی میگرفتن! یعنی یکجورایی خواسته به cheesy بودن فیلم‌های قبلی هم تیکه بندازه (مخصوصا اون تیتر قرمز و بولد Resident Evil که فکر کنم دوباره ظاهر شد اول و آخر فیلم :دی)
یا حتی به منطق بازی هم خیلی جاها طعنه میزنه درست مثل یک پلیر نوبی که داری resident evil بازی میکنه :دی یا حتی کات سین‌های خود بازی، که جاهایی که پلیر باید عمل کنه میشینه نگاه میکنه!
نکته خیلی قشنگ فیلم برای من اونجا بود که میاد همه اینا رو ترکیب میکنه و یک خروجی کمدی- ترسناک میده بیرون: مثلا این نوب بودن شخصیت اصلی+ کامنت واقعی‌ای که احتمالا پلیر احتمالا موقع بازی کردن اون لحظه میده + پنیکی که طبیعتا شخصیت اصلی تو اون لحظه باید داشته باشه + تصمیمات احمقانه کلیشه‌ای فیلم‌های ترسناک همه و همه به عنوان نوعی مکانیزم تو فیلم استفاده میشه که خودش هنر هوشیارانه سازنده رو بنظرم میرسونه.
من یادمه سر Weapons هم خیلی نشستم ویدئو و تحلیل دیدم که بتونم پرسپکتیو درستی از دید کارگردان بگیرم و برام خیلی جالب بود این زاویه‌ای که استفاده کرده بود.
 
آخرین ویرایش:

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند

رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
اگر میخواهی عضوی از بازی سنتر باشی همین حالا ثبت نام کن
or