امتياز اعضای بازی سنتر به عناوین تجربه شده [ حتما پست اول مطالعه شود ]

Meysam

کاربر سایت
سلام
تو اين تاپيك مي خوايم نظر شما و امتيازي رو كه به هر بازي ميديد مشخص كنيم تا شايد بتونيم یه آرشیو متنوعی از نظرات مختلف برای انواع بازی ها داشته باشیم​

الزامات هر نقد:
پايين ترين امتياز 0
بالاترين امتياز 10
همراه نظر (خواهشمند است نظر کارشناسانه باشه)
و حتما پلتفرمی که بازی رو روی اون تجربه کردید به همراه نقدتون ذیل کنید.

ترجیحا هم یه تصویر با سایز نه چندان سنگین هم از بازی ای که نقد کردید داخل پست تون قرار بدید.

آپدیت: دوستانی که علاقمندند بازی هایی که نقد می کنند تو پست اول تاپیک ثبت و آرشیو بشه، انتهای نقدشون عبارت زیر رو یا به صورت بولد یا با یه رنگ متفاوت نسبت به رنگ دیفالت متن، قرار بدن که من یا هر ناظم و مدیر دیگه ای که دیدند لینک پست نقد اون بازی رو تحت تگ اسپویلر به نام اون کاربر در همین پست اول قرار بدن:

[جهت ثبت در پست اول]​

(این شامل پست های جدید میشه و پست های قدیمی تر تاپیک چک نمیشن) (ترجیحا هم ناظمی رو برای اضافه کردن نقدتون تو پست نقد تگ نکنید، میتونید به من [ @Z-fan ] پیام بدید اگه نقدتون بعد از یه مدت ثبت نشد که رسیدگی کنم)
دوستانی که علاقمندتر اند هم میتونن یه جدول آرشیو از بازی هایی که نقد کردن به همراه نام اون بازی، پلتفرمی که روش بازی رو تجربه کردن، نمره ای که دادن و لینک پستی که توش اون بازی نقد شده تو یه جدول 4 ستونه به من پیام شخصی کنند تا آرشیو کامل نقدهاشون رو این جا قرار بدم.

==============================

لیست نقد کاربران

. A .
​
نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Wolverine6.7PlayStation 5لینک

. B .
. C .

​
نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Clive Baker's Hellraiser Revival9.0PCلینک

. D .​

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Forza Horizon 510Xbox Series Xلینک
Ori and the Will of the Wisps10Xbox Series Xلینک
Hi-Fi Rush10Xbox Series Xلینک
Clair Obscur: Expedition 3310Xbox Series Xلینک
Hollow Knight: Silksong10Xbox Series Xلینک
Hades 210Xbox Series Xلینک
Astro Bot10PlayStation 5لینک
Final Fantasy VII Rebirth10PlayStation 5لینک
Returnal10PlayStation 5لینک
Elden Ring10PlayStation 5لینک
Death Stranding 210PlayStation 5لینک
Psychonauts 29.5Xbox Series Xلینک
Children of Morta9.5Xbox Series Xلینک
Narita Boy9.5Xbox Series Xلینک
Norco9.5Xbox Series Xلینک
Immortality9.5Xbox Series Xلینک
Lies of P9.5Xbox Series Xلینک
!Denshattack9.5Xbox Series Xلینک
Forza Horizon 69.5Xbox Series Xلینک
Horizon Forbidden West9.5PlayStation 5لینک
God of War Ragnarok9.5PlayStation 5لینک
Cyberpunk 20779.5PlayStation 5لینک
Gran Turismo 79.5PlayStation 5لینک
Black Myth: Wukong9.5PlayStation 5لینک
Death's Door9Xbox Series Xلینک
Halo Infinite9Xbox Series Xلینک
The Artful Escape9Xbox Series Xلینک
Outer Wilds9Xbox Series Xلینک
Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder's Revenge9Xbox Series Xلینک
Scorn9Xbox Series Xلینک
Yakuza: Like a Dragon9Xbox Series Xلینک
A Plague Tale: Requiem9Xbox Series Xلینک
Yakuza 09Xbox Series Xلینک
Indiana Jones and the Great Circle9Xbox Series Xلینک
Sea of Stars9Xbox Series Xلینک
Cocoon9Xbox Series Xلینک
South of Midnight9Xbox Series Xلینک
Chants of Sennaar9Xbox Series Xلینک
Hell is Us9Xbox Series Xلینک
Replaced9Xbox Series Xلینک
Resonance: A Plague Tale Legacy9Xbox Series Xلینک
Halo: Campaign Evolved9Xbox Series Xلینک
Alan Wake 29PlayStation 5لینک
The Crew Motorfest9PlayStation 5لینک
13Sentinels: Aegis Rim9PlayStation 5لینک
Prince of Persia: The Lost Crown9PlayStation 5لینک
Spider-Man 29PlayStation 5لینک
Demon's Souls9PlayStation 5لینک
Ratchet and Clank: Rift Apart9PlayStation 5لینک
Metal Gear Solid Delta: Snake Eater9PlayStation 5لینک
Shinobi: Art of Vengeance9PlayStation 5لینک
Inscryption9PlayStation 5لینک
A Plague Tale: Innocence8.5Xbox Series Xلینک
Unpacking8.5Xbox Series Xلینک
Guardians of the Galaxy8.5Xbox Series Xلینک
Yakuza 68.5Xbox Series Xلینک
Immortals Fenyx Rising8.5Xbox Series Xلینک
High on Life8.5Xbox Series Xلینک
Nobody Saves the World8.5Xbox Series Xلینک
Gears 5 + Hivebusters8.5Xbox Series Xلینک
Lost in Random8.5Xbox Series Xلینک
PowerWash Simulator8.5Xbox Series Xلینک
Chorus8.5Xbox Series Xلینک
Metal: Hellsinger8.5Xbox Series Xلینک
Venba8.5Xbox Series Xلینک
Harold Halibut8.5Xbox Series Xلینک
Doom: The Dark Ages8.5Xbox Series Xلینک
Like a Dragon Gaiden: The Man Who Erased His Name8.5Xbox Series Xلینک
Senua's Saga: Hellblade II8.5Xbox Series Xلینک
Forza Motorsport8.5Xbox Series Xلینک
A Little to the Left8.5Xbox Series Xلینک
Shelldiver8.5Xbox Series Xلینک
Mixtape8.5Xbox Series Xلینک
The Talos Principle 28.5Xbox Series Xلینک
Kena: Bridge of Spirits8.5PlayStation 5لینک
Ghost of Yotei8.5PlayStation 5لینک
Dispatch8.5PlayStation 5لینک
Hogwarts Legacy8.5PlayStation 5لینک
Sackboy: A Big Adventure8.5PlayStation 5لینک
Silent Hill 28.5PlayStation 5لینک
Assassin's Creed Shadows8.5PlayStation 5لینک
Stellar Blade8.5PlayStation 5لینک
Kingdom Hearts 38Xbox Series Xلینک
The Ascent8Xbox Series Xلینک
Gears of War 48Xbox Series Xلینک
Halo 5: Guardians8Xbox Series Xلینک
Quantum Break8Xbox Series Xلینک
Tinykin8Xbox Series Xلینک
Scarlet Nexus8Xbox Series Xلینک
Maneater8Xbox Series Xلینک
Road 968Xbox Series Xلینک
Jurassic World Evolution 28Xbox Series Xلینک
Wo Long: Fallen Dynasty8Xbox Series Xلینک
Prodeus8Xbox Series Xلینک
Jusant8Xbox Series Xلینک
A Short Hike8Xbox Series Xلینک
Atomic Heart8Xbox Series Xلینک
Starfield8Xbox Series Xلینک
Call of Duty: Black Ops 68Xbox Series Xلینک
Indika8Xbox Series Xلینک
Ninja Gaiden: Ragebound8Xbox Series Xلینک
Marvel Cosmic Invasion8Xbox Series Xلینک
Keeper8Xbox Series Xلینک
PowerWash Simulator 28Xbox Series Xلینک
Sifu8PlayStation 5لینک
Stray8PlayStation 5لینک
Mafia: The Old Country8PlayStation 5لینک
Warhammer 40000: Space Marine 28PlayStation 5لینک
Dirt 57.5Xbox Series Xلینک
The Dark Pictures Anthology: Man of Medan7.5Xbox Series Xلینک
Life is Strange: True Colors7.5Xbox Series Xلینک
Planet of Lana7.5Xbox Series Xلینک
As Dusk Falls7.5Xbox Series Xلینک
Somerville7.5Xbox Series Xلینک
Solar Ash7.5Xbox Series Xلینک
The Bookwalker7.5Xbox Series Xلینک
Need for Speed: Unbound7.5Xbox Series Xلینک
The Outer Worlds 27.5Xbox Series Xلینک
Still Wakes the Deep7.5Xbox Series Xلینک
RoboCop: Rogue City7.5PlayStation 5لینک
Assassin's Creed Mirage7.5PlayStation 5لینک
Devil May Cry 57.5PlayStation 5لینک
Lost Records: Bloom and Rage7.5PlayStation 5لینک
Exo One7.0Xbox Series Xلینک
Gunk7.0Xbox Series Xلینک
The Callisto Protocol7.0Xbox Series Xلینک
Battletoads7.0Xbox Series Xلینک
Avatar: Frontiers of Pandora7.0Xbox Series Xلینک
Final Fantasy XVI7.0PlayStation 5لینک
Mortal Kombat 17.0PlayStation 5لینک
Star Wars Outlaws7.0PlayStation 5لینک
The Quarry7.0PlayStation 5لینک
Suicide Squad: Kill the Justice League6.0PlayStation 5لینک
Marvel's Wolverine8.0PlayStation 5لینک

. E .
. G .
. H .
. I .
. J .
. K .
​

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Nine Sols9.0PCلینک
Blasphemous 29.25PCلینک
Resonance: A Plague Tale Legacy7.5PCلینک
Gravity Rush Remastered7.0PlayStation 5لینک
Mina the Hollower10PCلینک
Control Resonant10PCلینک

. L .​

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Mafia: The Old Country5.0Xbox Series X|Sلینک
Resident Evil Requiem6.0Xbox Series X|Sلینک
Robocop: Rogue City9.5PlayStation 5لینک
Robocop: Unfinished Business7.0PlayStation 5لینک

. M .
​
نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
The Last of Us Part 110PCلینک

. N .
. O .
. P .
​

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Bayonetta 29.4Emulationلینک
Gears of War Reloaded10PCلینک
Horizon Zero Dawn8.0PCلینک

. Q .
. R .
. S .
​

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
The Blood of Dawnwalker9.0PlayStation 5لینک
Control Resonant8.0PlayStation 5لینک

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Star Wars Jedi Survivor8.9PlayStation 5لینک
South of Midnight6.8Xbox - PCلینک
Like a Dragon Gaiden: The Man Who Erased His Name8.8PlayStation 5لینک
The Dark Pictures Anthology: The Devil in Me7.0PlayStation 5لینک
Horizon Forbidden West9.0PlayStation 5لینک
Astro's Playroom8.5PlayStation 5لینک
Demon Souls9.0PlayStation 5لینک
Ratchet and Clank: Rift Apart8.0PlayStation 5لینک
The Quarry7.0PlayStation 5لینک
Yakuza: Like A Dragon9.0PlayStation 5لینک
The Dark Pictures Anthology: House of Ashes6.5PlayStation 5لینک
The Callisto Protocol7.5PlayStation 5لینک
Ghostwire: Tokyo7.0PlayStation 5لینک
Final Fantasy VII Remake9.0PlayStation 5لینک
The Plucky Squire7.0PlayStation 5لینک
Alan Wake II9.5PlayStation 5لینک
Cocoon10Xbox - PCلینک
Senua's Saga: Hellblade II8.0Xbox - PCلینک
Return To Monkey island8.5Xbox - PCلینک
A Plague Tale : Requiem9.0Xbox - PCلینک
Devil May Cry 58.0PlayStaion 4لینک
Yakuza 09.5PlayStation 4لینک
Marvel's Spider-Man 29.0PlayStation 5لینک
Two Point Campus9.0PlayStation 5لینک
Dead Island 25.0PlayStation 5لینک
Mortal Kombat 17.0PlayStation 5لینک
Like a Dragon: Infinite Wealth8.5PlayStation 5لینک
Prince of Persia: The Last Crown8.8PlayStation 5لینک
Silent Hill 29.5PlayStation 5لینک

. T .
. U .
. V .
. W .
. X .
. Y .
. Z .
​

نام بازی​
نمره بازی​
پلتفرم​
لینک پست نقد​
Pikmin 49.0Switchلینک
Portal 110Switchلینک
Witch on the Holy Night9.0Switchلینک
Zero Escape: Virtue's Last Reward4.0PCلینک
The Murder of Sonic the Hedgehog8.0PCلینک
Red Dead Redemption 20.0PCلینک
Nier Automata9.5PCلینک
Doom8.0PCلینک
Venba8.5PCلینک
Devil May Cry 57.0PCلینک
The Rouge Prince of Persia9.5PCلینک
Resident Evil 410PCلینک
Resident Evil Requiem9.0PCلینک
Hi-Fi Rush8.5PCلینک
Kingdom Come Deliverance9.0PCلینک
Fate Grand Order - Lostbelt 5.57.0Smartphoneلینک
Fate Grand Order - Lostbelt 610Smartphoneلینک
Fate Grand Order - Tunguska Sanctuary4.0Smartphoneلینک
Fate Grand Order - Lostbelt 6.58.0Smartphoneلینک
Fate Grand Order - Lostbelt 710Smartphoneلینک
Hollow Knight: Silksong10Switchلینک
Fate Grand Order - Ordeal Call 39.0Smartphoneلینک
Honkai Star Rail - Penocony6.5Smartphoneلینک
​
​
 
Last edited by a moderator:
Silent Hill Townfall

Platform
: PC


1000065647.jpg


داستان :

درباره فردی به نام سایمون که در بندر شهر ساحلی سنت آملیا واقع در اسکاتلند بهوش می آید . با آنژوکت سرم در دست . شهری خالی از سکنه و مه گرفته . او گذشته ای در آنجا با زن پرستاری به نام زویی داشته .

امضای سری بازی های سایلنت هیل اتمسفر و داستان آن هست . تلفیق برزخ و مجازات و عواقب اعمال

من این بازی به خاطر فقط و فقط داستان تجربه کردم وگرنه در گیم پلی خیلی لنگ می زند .

گیم پلی بازی تلفیق دو بازی outlast و Quiet Place The Road Ahead هست . دائما باید مخفی کاری کرد و با آجر و شیشه حواس دشمنان پرت کرد و دائم در مکانی مخفی شد . زیاده روی شده در این مورد. اسلحه و مخصوصا مهمات بسیار کمیاب و موقع استفاده بقیه دشمنان هم به اونجا نظرشون جلب می شود . دشمنان بد پیله ای بازی دارد .

کلا بازی سعی دارد پنهان کاری و خفا رو به بازیباز دیکته کند برخلاف سایلنت هیل ۲ که از اول اسلحه داشتیم .

خلاقیت در گیم پلی فقط در اون دستگاه گیرنده CRTV خلاصه می شود که کاش بین اکشن و مخفی کاری بالانس بود . البته شبیه این دستگاه و پیجر زوئی در بازی Alien isolation برای تشخیص نکرومورف ها دیدیم .

صدا گذاری سه بعدی نقطه قوت دیگری در این اثر هست که با یک هدست با کیفیت ۷ کاناله خودش رو نشون می دهد .

اول شخص بودن واقعا به ترسناک تر شدن اثر کمک کرده البته بیشتر استرس زا هست این بازی تا ترسناک .

مورد آزار دهنده دیگه در نورپردازی بازیه . رنگ قرمز محیطی غالب در بیشتر صحنه ها و گنگ و تاریک بودن محیط بازی هست که دائما باید نقشه بررسی بشه . چشم درد شدم موقع بازی .

شخصیت پردازی یکم عجیبه در این اثر . سایمون زیاد تعجب نمی کنه در رویارویی با وقایع در ابتدا بازی انگار این چیزها براش عادی و روزمره هست . چهره پوکر فیسی دارد .

گرافیک محیط از نظر فنی و هنری معمولیه . مثلا سایلنت هیل f خیلی سرتر و زیبا و با جزییات بود .

معماها بدک نیستند و حلشون با توجه به نشانه های محیطی و بررسی ایمیل کامپیوتر و ... قابل حل هست .

بازی ۶ مرحله اصلی و حدود ۱۱ ساعت گیم پلی دارد .

برای من تجربه متوسطی بود . فقط کنجکاوی در داستان باعث می‌شد ادامه بدهم وگرنه گیم پلی حوصله سربری دارد .

انتخاب با شماست .




هوش مصنوعی دشمنان : 8 از 10
بهینه سازی و اجرا بازی : 9 از 10
گیم پلی و سیستم مبارزات : 6 از 10
موسیقی و افکت های صوتی : 9 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 7 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 6 از 10
اتمسفر و جو بازی : 8 از 10
تنوع محیطی و ارزش تکرار بازی : 5 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 7 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 6 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 7 از 10



نمره کل : 6 از 10
​
 
valor mortis 9

عالی بی نظیر و لذت بخش یکی از 5 تا بازی برتری که تو این همه بازی تو سال 2026 رفتم بود و واقعا برام سورپرایز کننده بود .بازی اصلا تو لیست خریدم نبود و خیلی اخبارشو دنبال نمیکردم یه پنجره خالی تا فانتوم بلید زیرو برام به وجود اومد بازی هم قیمت 40 دلاری مناسبی داشت گفتم بگیرمش و دیگه 1 هفته تمام گرفتارش شدم.اثری از سازندگان گوست رانر در سبک سولز لایک اول شخص .
همین اولش بگم اگه سولز لایک دوست دارید بازیش نکنید در حق خودتون ظلم کردید.بازی تو دوران ابتدای قرن 19 و لشکر کشی ناپلئون بناپارت هستش .در اثر اون جنگ ها یه مرض عجیب غریبی اروپا را فرا میگیره شما تو نقش ویلیام یکی از سرباز های کشته شده ناپلئون هستید که یهو از مرگ برخاسته میشید و یه سری نیروی ماورایی دارید حالا داستان چیز عجیب و غریب و پیچیده ای نداره که اصلا مهم هم نیست جادوی بازی تو گیم پلی لذت بخشش هست.شما ابتدای بازی یه شمشیر دارید در ادامه بازی دو تا شمشیر کوچک و بزرگ دیگه هم بدست میارید .سه تا جادو هم دارید اتیش و الکتریسیته و شیلد که در طول بازی بدست میارید هر کدوم از این جادو ها علاوه بر کشتن دشمنان یکسری ویژگی هم دارند که یکسری مسیرهای جدید براتون باز میکنن و میتونید ایتم های خاصی بگیرید مثلا وقتی شیلد را بدست میارید میتونید تو مکان های سمی که قبلش نمیتونستید برید با اتش یکسری جاها را بسوزونید و....
3 تا تفنگ هم دارید یه طپانچه یه تفنگ شبیه شاتگان و یه رایفل که میتونید دشمنان در فاصله دور را باهاش بزنید . مثل بقیه بازی های دیگه این سبک با کشتن دشمنان میتونید level up کنید و بسته به سبک بازیتونید حالا جادوها تفنگ ها یا جون و نوار استقامتتون را بهبود ببخشید .یکم که تو بازی پیشروی کنید یه مکانی به عنوان هاب اصلی بازی باز میشه که اونجا هم شاپ داره هم npc که باهاشون تعامل میکنید که البته تعدادشون خیلی کمه . میتونید سلاح ها و تفنگ ها و جادوها را هم همونجا با ایتم های خاصی که میگیرید اپگرید کنید.
بازی 11 مرحله نسبتا خطی داره البته یه یکسری مراحل تقریبا غیر خطی هم داره مثلا یه مرحله داره شبیه به mansion توی اویل 1 که فوق العاده بود مسیرهای مختلف را میرفتی بهم وصل میشد واقعا لذت بخش بود .یه مرحله تو مزرعه هم داره قشنگ ادم وایب ابتدای رزیدت اویل 4 تو اون دهکده را میگیره .
بازی ساید کوئست هم داره که حقیقتا کوتاه و نه چندان جالب هستند و در کنارش باس فایت های نفس گیر .گرافیک بازی چیز خاصی نداره نه بالاست نه پایین تو بازی یک سری مراحل سکوبازی هم هست که قشنگ معلومه سازنده ها از بازی قبلیشون گوست رانر الهام گرفتن مثل رو دیوار دویدن و ...

حدود 30 ساعت طول کشید برام تا بازی پلات بشه خیلی هم سر راست بود تروفی از دست دادنی نداره برای پلات کردن یک بار هم بیشتر لازم نیست تمومش کنید.از نظر سختی هم برای من همون باس اول از همه سخت تر بود بعد که بازی را یاد بگیرید همه را کتلت میکنید میرید جلو بازی تاکید خیلی زیادی رو پری کردن داره روی اون مستر بشید براتون راحت میشه
 
با سطح انتظار پایینی رفتم سراغش و کاملاً در همون سطح بود :D :

marvelswolverine_lob_crd_02.jpg ​

* بهترین قسمت بازی کامبتش بود که واقعاً جون دار و جذاب بود ولی حتی رو اون هم کم کاری شون مشهود بود چون تقریباً نزدیک به اواخر بازی حتی با آپگرید های محدودش هم حوصله سر بر می شد اما کلاً لول اکشن اش خوب بود. بعد نمی دونم چرا این همه لباس گذاشته بود برای لوگان بعد تو اکثر مراحل اجازه نمی داد عوض کنی :|
* داستان، روایت، کات سین ها و شخصیت پردازی خیلی بد؛ من که اهل اسکیپ کردن سینماتیک ها نیستم چند جا واقعاً میخواستم اسکیپ کنم :D ووک بودنی که از در و دیوار اش می باره رو فاکتور بگیریم چرا انقدر کوچولو و با روحیه لطیف ساختن لوگان رو؟! تا جایی که می دونم تو همه کمیک ها هم خیلی گنده نبوده ولی اصلاً تو بعضی کات سین ها انگار ماد زدن انقدر کوچولو ـه :D همش هم با صورتش یه اداهای عجیبی در میاورد :D تروی بیکر هم بد ترین نقشی بود که ازش دیدم؛ کارکتر بیش از حد خشک و بلاتکلیفی داشت
* طراحی مراحل هم خیلی ضعیف؛ یعنی برای بازی های 2 نسل پیش هم این طراحی مراحل زیادی ساده بوده چه برسه الان. وجود مخفی کاری هم تو بازی خیلی بی مورده. جمع آوری کالکتیبل ها و بخصوص اون چلنج های کابین لذت بخش بود
* گرافیک و پرفورمنس بازی عالی و طراحی محیط ها با اینکه خوب بود ولی همش تکرار می شد و حتی چند تا از مراحل دقیقاً تو همون لوکیشن قبلی بود با یه ذره تغییر!

نمی دونم چی شد اینسومنیاک از اسپایدرمن 2 رفت تو یه مسیر بد....واقعاً اونجور که ازشون انتظار می رفت رو توسعه این بازی وقت نذاشتن ولی خب تا حدی ارزش تجربه اش داره و سرگرم کننده ست

امتیاز: 7/10​
 
Gears of war reloaded :
بعد مدت ها فقط بخاطر این بازی تو بازیسنتر لاگین شدم که نظرم رو راجع بهش بگم ..
بازی که از سالها پیش خیلی دوست داشتم تجربش کنم اما نشد ککه نشد چون تو نسل 7 این بازی به حساب شاهکار ایکس باکس بود!
بازی که خیلی ها بخاطر سیستم کاورگیریش اون رو ستایش کردند اما به جرات میگم اورریتدترین بازی که تو عمرم انجام دادم همین بازیه!
من بازی رو روی درجه سوم سختی انجام دادم و واقعا به صورت غیر منطقی بازی شما رو توی موقعیت بتل قرار میده چون تنها چیزی که تو دشمن ها زیاد میشه جون اونهاست .. یعنی تو باس آخر بازی قشنگ حالم از طراحی و جون بی نهایت اون بهم خورد و بارها و بارها و بارها صرفا فقط بخاطر نمردن باس آخر بازی از چکپوینت میومدم .. پیش خودم فکر کردم شاید روش خاصی داره کشتنش و بشخصه هر روشی رو امتحان کرده بودم و بالاخره تصمیم گرفتم توی یوتیوب ببینم که بقیه چطور زدنش! در کمال ناباوری دیدم به ساده ترین روش ممکن باس رو میزنند اون هم بدون کوچکترین چالشی! من حداقل 5 الی 6 برابر اون کلیپی که توی یوتیوب دیده بودم بهش دمیج وارد میکردم و حتی تمام مهمات و تیرهام تموم میشد اما غول آخر نمیمرد . بازی رو ناتمام شیفت دلیت کردم و دیتای بازی رو هم از رو سیستم پا کردم .
احمقانه ترین یار همراهی که تو یک بازی دیده بودم تو گیرز بود .. یعنی افراد ما کاملا بی استفاده و حتی دست و پا گیر بودن خصوصا وقتی میفتادن و به کمک احتیاج داشتن بارها سر همین کمک تو بتل ها کشته میشدم و از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم یاران رو به کتف چپ بگیرم ..
گیمپلی بازی به شدت خشک و کنده .. ببینید همه از خوبی های این بازی گفتن ولی واقعا گان پلی دست و پا گیر و اعصاب خورد کنه و جلوی هیجان و سرعت کامبت بازی رو میگیره.
تنوع دشمن ها و اسلحه ها واقعا پایینه . بازی حس سنگین گان پلی رو بهت میده اما صرفا کاور بگیر بزن بکش برو جلو هست و اسکیل خاصی نمیخواد که مراحل رو بتونی رد کنی ..
گرافیک بازی چشم نواز و زیبا هستش حتی با وجود نسل 7ی بودن ..
انتظارم بسیار بیبشتر بود ولی با تجربه همین عنوان هرگز دیگه به سمت نسخه های بعدی نمیرم ..
من با مایکروسافت مشکل ندارم و عاشق سری هیلو هستم و با اینکه از خوره های سری دوم هم هستم ولی اول شخص شوتر رو دست سری هیلو بازی نکردم .. حتی نسخه اینفینیت هم بسیار عالی و لذت بخش بود اما گیرز رو خوشم نیومد ..
من بهش 7 میدم .. از نظر من یه بازی معمولی بود.
خوب قرار نبود دیگه سر هیچ نسخه ای از گیرز برم ولی این عنوان رو امتحان کردم ..

Gears of war E day :

فقط میتونم بگم هر چیزی که تو تجربه گیرز 1 اعصاب من رو بهم میریخت تو این نسخه درست شده .
بازی واقعا همون چیزی هست که باید باشه .. من از چنین بازی به هیچ عنوان انتظار یک داستان شاهکار ندارم .. همونطور که از DOOM هم ندارم!
نه اینکه بگم داستانش بده یا مهم نیست اما گان پلی و گیم دیزاین تو اینجور بازیها حتما برام اولویت داره ..
خیلی خلاصه بگم واقعا سرعت بازی بالا رفته و تاکتیکال شوتر شده .. قشنگ تو هر مبارزه باید درست و سنجیده عمل کنی . تنوع اسلحه ها خوبه و برای هر سلیقه و سبک بازی اسلحه مناسبتون رو میتونید پیدا کنید . بازی خیلی خوشکل و روونه و با اینکه سنگینی گان پلی و تیراندازی هنوزم وجود داره اما گیمپلی به قدری انعطاف پذیره که شما میتونید با سرعت بالا واکنش نشون بدین و انواع قابلیت ها رو پیاده کنید ..
گرافیک بازی چشم نوازه و به شخصه دارم رو dlss5 بازی میکنم که یکی از بهینه ترین بازی ها برای اجرای این تکنولوژی هست..
نمره من 9.5
 
Call Of Duty
Modern Warfare 4

Campaign Only

Platform : PC


1000065732.jpg


داستان :

کاپیتان جان پرایس بعد از وقایع شماره قبل به تنهایی به دنبال ولادیمیر ماکاروف و خنثی کردن توطئه جهانی هست و از تمام خطوطی که قبلا بهش ایمان داشته عبور کرد .

آخرین شماره در سری ریبوت جنگ های مدرن می باشد .

بازی به شدت حماسی با داستان دارک و دیالوگ های عالی .
حسن ختام زیبایی بر پایان سفر حماسی گروهان Task 141 هستش .

گیم پلی بازی روان و بسیار طبیعی . تنوع بالای سلاح ها . هوش مصنوعی همراهان و دشمنان عالی .

گرافیک بسیار خفن و واقع گرایانه . این بازی رو دست بتلفیلد ۶ اومد . کات سین ها حس فیلم سینمایی می دهد .

صحنه های نبرد عظیم و شلوغ .

نسبت به سرطان مدرن ۳ ، این بازی سر عقل اومده و حال خطی و سینمایی قدیم دوباره پیش گرفته . فقط یک مرحله جهان باز داره که خیلی بد نیستش .
اتمسفر خفقان آور کره شمالی عالی پیاده سازی کردند . یک مرحله جان ویکی ناب هم دارد .

همه چیز بازی میزونه. از بعد کالاف ww2 ، این بهترین نسخه ساخته شده هست .

گرافیک هنری طراحی کره شمالی و دیگر نقاط عالیه . رو درجه سختی بالا واقعا بازی چالشی هستش .

بازی ۱۶ مرحله و حدود ۷ ساعت گیم پلی ناب دارد . حجم ۶۶ گیگ .

درنگ نکنید .




هوش مصنوعی دشمنان : 9 از 10
بهینه سازی و اجرا بازی : 9 از 10
گیم پلی و سیستم مبارزات : 10 از 10
موسیقی و افکت های صوتی : 10 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 9 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 9 از 10
اتمسفر و جو بازی : 10 از 10
تنوع محیطی و ارزش تکرار بازی : 9 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 10 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 9 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 10 از 10



نمره کل : 9.5 از 10
​
 
Silent Hill Townfall : 9
به جرات میتونم بگم که یکی از بهترین سایلنت هیل هایی بود که توی عمرم بازی کردم. تقریبا همه نسخه ها رو رفتم و کامل به این سری آشنایی داشتم و بخصوص از نسخه F اصلا دل خوشی نداشتم ولی شدیدا با این نسخه حال کردم. بازی از همه لحاظ باب میل من بود حتی کمبت بازی هم با اینکه شاید بهترین نبود و ریمیک 2 رو خیلی بیشتر دوست داشتم ولی خب از یه سایلنت هیل نباید انتظار کمبت خیلی خفنی داشت ولی با این وجود هم بازم ازش لذت بردم و چیزی نبود که روی مخه من بره برعکس خیلی ها که با این بخش خیلی مشکل داشتن.
من حتی با مشکلات استاتر و افت فریم بازی هم مشکلی نداشتم و برام خیلی عجیب بود که من اصلا با پرفورمنس بازی مشکلی ندارم الا چند تا صحنه که حس استاتر رو قشنگ داشتم باقی بازی از لحاظ فنی کاملا اوکی بود برام. نمیخوام وارد این چیزا بشم چون نمیشه مثلا بهترین سیستم ها رو ملاک واسه بحث فنی بازی ها قرار بدیم.
از نظر داستان بازی خیلی شسته و رفته و تمیز داستانش رو توی 6 بخش تعریف می کرد و جوری نبود که وقتی بازی تمام میشه هیچی از داستانو نفهمی چیزی که توی اف برای من اتفاق افتاد و تقریبا هیچ سرنخی بهت نمیداد تا وقتی که دورهای بعدی گیم پلی رو شروع کنی و تازه می فهمیدی داستان چی بود. اینجا کاملا همه چیز حساب شده و دقیق تعریف می شد و جوری نبود که گیمر خیلی توی داستان بازی گیر کنه و داستان هم داستان سنگین پر از گره و پیچ و قوس نبود ولی خب تفاوت ها و نگاه ها و دغدغه های سه شخصیت بازی در مواجهه با اتفاقات به شدت حساب شده و زیبا و پر از جزییات ساخته شده بود و کاملا روایت به شکل خیلی حرفه ای و کارگردانی شده جلو میرفت مثلا توی بخش زویی دایم در گیر احساس گناهش بودیم نسبت به بیماران و دایم با خودش تکرار می کرد که پرستار بدرد نخوریه و کاری ازش برنمیاد و اینو به شکل خیلی بی رحمانه در بخش های مختلف احساس می کردیم جوری که هر لحظه داشت خودش رو بخاطرش عذاب میداد در مقابل ریچارد رو داریم که با بی رحمی تمام با معتریضین برخورد می کرد و اونا رو به گوله می بست و تمام هم و غمش این بود که برسه به هیات مدیره و یه جوری خودش رو تطهیر کنه و بتونه به جایگاه قبلیش برگرده ازون سمت هم سایمون رو که این وسط بین این دو تا قرار میگرفت و دایم سعی داشت اشتباهاتش رو جبران کنه و یه جوری قضیه رو حل کنه و با عواقب تصمیماتش روبرو بشه و مسئولیت کارهاش رو بپذیره. زیاد وارد داستانش نمیشم چون اسپویل میشه و خیلی باید بنویسم. قراره با این سه کاراکتر خیلی خوب متوجه بشیم که کارها و تصمیمات ما چه عواقبی داره و ما باید نسبت به اونها مسئولیت پذیر باشیم. داستان بدون شک هم خودش خوبه و هم خیلی حرفه ای روایت میشه.
گیم پلی ترکیبی از ایلینز آیسولیشن و یه مقداری هم منو یاد بازی دوران پلی 3 یعنی Condemned میندازه به خصوص دشمنای بخش ریچارد که شدیدا یادآوره اون بازین نمی دونم حالا سازنده ها ازون بازی الهام گرفتن یا نه ولی دقیقا توی همون بازیم دشمنا توی محیط قایم میشن و هوشمندانه بهت حمله می کنن و حین اینکه قایم میشن میتونی از صدای نفس کشیدنشون متوجه مکانشون بشی. با اینکه بخش ریچارد خیلی اکشنه ولی همین دشمنای باهوش و وحشی که داره هیجان این بخش ها رو چند برابر میکنه. استفاده از چوب و لوله هم یادآوره دقیقا همون بازیه . CCTV هم که واضحه یادآوره کدوم بازیه. مخفی کاری چیزی هست که توی بازی خیلی مهمه اگه میخواید پایان اصلی بازیو ببینید باید حدالامکان همه دشمنا رو یه جوری دست به سر کنید و از کنارشون عبور کنید که کار ساده ای نیست. زیاد بازی آیتم جلو دستتون نمیزاره برای مواجهه با دشمن و غیر از یه تیکه چوب و لوله و سنگ سه مدل اسلحه با مهمات به شدت محدود دارید که باید با دقت ازشون استفاده کنید. در کل قرار نیست تک تک دشمنای بازی رو بزنید و باید از کنار بیشترشون رد شید و جوری دست به سرشون کنید که متوجه حضور شما نشن و الا زدن همه دشمنا هم پایان بازی رو عوض می کنه و هم اینکه زود مهمات و وسایلتون فرسوده میشه و یه جاهایی دست خالی باید برید تو دل دشمن که واقعا ریسک بالایی داره. همین محدودیت هاش باعث میشه که هیچ موقع احساس راحتی نکنید و همیشه در خطر و اضطراب باشید.
موسیقی و افکت های فوق العاده بازی و گرافیک هم به شدت فضاسازی ها رو خفن و هولناک کرده. اینقدر جزییات رعایت شده که می تونید پیچ های بدنه اسپیکرها یا بافت تک تک پارچه های استفاده شده یا لوله های سیستم گرمایش و لوله کشی آب رو دقیق مشاهده کنید و متوجه دقت بالا توی طراحی های محیط بشید. حتی توی یه کمد لباس می تونید انواع چوب لباسی که از چوب و پلاستیک و فلز طراحی شده رو ببینید و هیچ جایی رو طراحان بدون جزییات یا تار و بدون بافت رها نکردن و همه چیز از بالاترین کیفیت ممکن سود می بره و محیط ها شبیه عکس های واقعی شدن.
پازل ها جایی هستن که واقعا بازی می درخشه. تک تکشون خیلی منطق و روش حل قشنگ و سر راستی دارن و بی ربط به اتفاقات داخل بازی نیستن و خیلی خیلی هوشمندانه طراحی شدن. بخش های بیمارستانی که گلن از زویی کارهایی میخواد که یه جراح هم گاها از انجامش ناتوانه و یه جورایی باعث میشه که بارها از خودتون بپرسید واقعا لازمه یه پرستار این همه اطلاعات داشته باشه؟ یا پازل نهایی بازی که با توجه به تخصص سایمون ازتون میخواد که اتفاقات سکوی نفتی رو بازسازی کنید به شدت زیرکانه و جذاب طراحی شدن.
در کل به عنوان یه فن سری ازش لذت بردم و بالاخره بعد از سال ها یه نسخه درست و حسابی ازین سری رو تجربه کردم که بازی کردنش رو به تک تک طرفداران این سری پیشنهاد می کنم
 
آخرین ویرایش:
Silent Hill Townfall

Platform: PS5

زباله ای که نمی توانست زباله نباشد


گرافیک بازی واقعا خوبه و لذت بردم، آهنگسازی فوق العاده، داستان آبکی و شخصیت های به یاد نماندنی، گیم پلی ما فوق افتضاح، ریتم به شدت حوصله سر بر به ویژه یک سوم پایانی

۱۰/۴

پ.ن: من فن دو آتشه سری هستم عاشق قسمت های ۱,۲,۳،۴،۵،۶ (رووم، هوم کامینگ، دون پور و ریمیک).

ولی این و f سم خالص بود
 
Silent Hill Townfall

Platform: PS5

زباله ای که نمی توانست زباله نباشد


گرافیک بازی واقعا خوبه و لذت بردم، آهنگسازی فوق العاده، داستان آبکی و شخصیت های به یاد نماندنی، گیم پلی ما فوق افتضاح، ریتم به شدت حوصله سر بر به ویژه یک سوم پایانی

۱۰/۴

پ.ن: من فن دو آتشه سری هستم عاشق قسمت های ۱,۲,۳،۴،۵،۶ (رووم، هوم کامینگ، دون پور و ریمیک).

ولی این و f سم خالص بود

دوستانی که لایک کردید اگر نظر تون همین بود خوشحال میشم شما هم نظر بدید، خیلی آزار دهنده بود بعد تجربه اون سایلنت هیل های ناب the room خیلی خیلی خیلی بهتر بود از این ها
 
  • Like
Reactions: Thundersky
007
First Light

007-First-Light.png

اینکه بعد از سال ها میشد در نقش یکی از محبوب ترین شخصیت های دنیای سرگرمی و اکشن یعنی جیمز باند ایفای نقش و بازی کرد واقعا لذت بخش بود و یه تجربه دوست داشتنی رو رقم زد ، بازی کیفیت ساخت خیلی خوبی داره ، نمیشه از بازی لذت نبرد اما در کنارش چندین نکته هم هست که میشه بهش اشاره کرد ، اولیش شاید یه کمی نسبی و شخصی باشه اما واقعا وقتی بازی می کردم ناخودآگاه همش این حس رو می کردم که دارم بازی Impossible Mission رو تجربه می کنم و در نقش ایتن هانت هستم نه جیمز باند! واقعا علت ـشو نمیدونم با اینکه فضای انگلیسی بازی به خصوص لحجه بریتیش همواره در جریان بود اما عجیب بود این حس اما غیر قابل انکار ، شاید به دلیل بازیگر و شخصیت پردازی کرکتر جیمز باند بود که یه مامور Vigilante طور بود یا Lore اصلی این نسخه اما بازم جالب بود خواستم باهاتون به اشتراک بذارم ، بازی فراز و فرود های زیادی داره اما نقطه عطف داستان بازی در مسیر بازی گم شده به نظرم ، Level Design بازی یه مقدار جا داشت بهتر روش کار بشه ، POI ها و Location های خیلی متنوع و عالی ای کار شده بود اما نحوه تعامل و نوع گیم پلی که در هر مرحله بالا و پایین میشد یه مقدار بازی رو از ریتم مینداخت ، تو بخش صداگذاری شاید بهتر بود یه مقدار از صدا های تازه تری نسبت به سری هیتمن استفاده میشد (شایدم شده اما به نظرم صداها همچنین یه حس AI طوری ته تن صداشون بود که یادآور Briefing های معروف Mission های هیتمن بودن) ، از ماشین های دوست داشتنی جیمز باند جا داشت تو مراحل بازی استفاده بیشتری بشه و در نهایت گرافیک بازی به طور کلی خیلی خوب بود اما جاهایی هم پیدا میشد شاید گرافیک اونقدر که باید و شاید در سطح کیفی بقیه بازی نباشه ، در نهایت سازندگان بازی یه آی پی جدید با یه لایسنس پرطرفدار ساختند که در برخی مراحل حس Hitman میداد ، برخی مراحل دیگه حس Watch Dogs و یه موقع ها هم شاید ایتن هانت اما در نهایت تجربه ای رو برای پلیر ایجاد می کنه که شما واقعا از اوقاتی که باهاش سرگرم بودید راضی هستید و این آی پی بی شک لایق ساخته شدن شماره بعدی هست

گیم پلی : 8
گرافیک : 8
داستان : 7
صداگذاری : 8

کل : 8 از 10

:x:x:x
​
 
دوستانی که لایک کردید اگر نظر تون همین بود خوشحال میشم شما هم نظر بدید، خیلی آزار دهنده بود بعد تجربه اون سایلنت هیل های ناب the room خیلی خیلی خیلی بهتر بود از این ها
در مورد شخصیت پردازی خب 3 تا شخصیت اصلی داشتیم انتظار شخصیت پردازی عناوین دیگه سری رو نباید اینجا داشته باشی چون فرصت کمه و بجای 1 شخصیت 3 تا شخصیت اصلی داریم ولی خب منم به سایمون یه مقدار اعتراض دارم ولی ازون سمت داستان بر پایه بر ملا شدن اتفاقات سنت املیا بود و خود این فاجعه و ابعادش کلی از بار داستانی رو به خودش اختصاص داده بود. زویی شخصیتی بود که شدیدا نزدیک بود به شخصیت پردازی های عناوین قبلی این سری و خداییشم یه سری از قسمت ها واقعا طراحی قشنگ داشتن و کامل در خدمت شخصیت پردازی زویی طراحی شده بودن. مثلا تماسی که زویی میگیره و باید گزینه ها رو انتخاب کنه واقعا بخش قشنگ و جالبی بود و گزینه ها انگار طراحی شده بودن که زویی رو زیر عذاب وجدان له کنن یا قسمتی که داره بیمار رو درمان میکنه خداییش من لذت بردم ازین بخش ها و استفاده فوق العاده تیم سازنده از پازل های مرتبط با داستان و شخصیت ها. ببین اگه از داستان خوشت نیاد بزور به نظرم بازی رو جلو می بری. من یکی از تفریحاتم توی بازی خیره شدن به جزییات محیط بود. خیلی زحمت واسه تک تکشون کشیده بودن. حتی مبارزات بازی هم شاید ازون بخش هایی هست که همه ازش متنفر باشن به نظرم جوری طراحی شده بود که شما احساس نکنی می تونی اتفاقات رو کنترل کنی پس ترست بریزه .مثلا توی دث استرندینگ 1 وقتی اون بی تی ها میومدن من 4 تا ازون نارنجک های آب حموم مینداختم و نابود میشدن من دیگه هیچ ترسی نسبت بهشون نداشتم چون براحتی می تونستم هر موقعیتی رو کنترل کنم ولی اینکه هم دشمنا دایم مسیر رفت و آمدشون رو به شکل رندوم عوض می کردن هم میخواستی باهاشون در گیر بشی یه بار با دو تا کوبیدن از پا در میومدن یبارم میدیدی تا میای بزنیشون اونا تو رو شروع می کنن به زدن! یعنی قشنگ هر مبارزه ای که من داشتم نمی دونستم می برم یا می بازم! این به نظرم ترس توی بازی رو کامل حفظ می کرد و باعث میشد هیچ لحظه ای حس امنیت و راحتی نکنی
 
در مورد شخصیت پردازی خب 3 تا شخصیت اصلی داشتیم انتظار شخصیت پردازی عناوین دیگه سری رو نباید اینجا داشته باشی چون فرصت کمه و بجای 1 شخصیت 3 تا شخصیت اصلی داریم ولی خب منم به سایمون یه مقدار اعتراض دارم ولی ازون سمت داستان بر پایه بر ملا شدن اتفاقات سنت املیا بود و خود این فاجعه و ابعادش کلی از بار داستانی رو به خودش اختصاص داده بود. زویی شخصیتی بود که شدیدا نزدیک بود به شخصیت پردازی های عناوین قبلی این سری و خداییشم یه سری از قسمت ها واقعا طراحی قشنگ داشتن و کامل در خدمت شخصیت پردازی زویی طراحی شده بودن. مثلا تماسی که زویی میگیره و باید گزینه ها رو انتخاب کنه واقعا بخش قشنگ و جالبی بود و گزینه ها انگار طراحی شده بودن که زویی رو زیر عذاب وجدان له کنن یا قسمتی که داره بیمار رو درمان میکنه خداییش من لذت بردم ازین بخش ها و استفاده فوق العاده تیم سازنده از پازل های مرتبط با داستان و شخصیت ها. ببین اگه از داستان خوشت نیاد بزور به نظرم بازی رو جلو می بری. من یکی از تفریحاتم توی بازی خیره شدن به جزییات محیط بود. خیلی زحمت واسه تک تکشون کشیده بودن. حتی مبارزات بازی هم شاید ازون بخش هایی هست که همه ازش متنفر باشن به نظرم جوری طراحی شده بود که شما احساس نکنی می تونی اتفاقات رو کنترل کنی پس ترست بریزه .مثلا توی دث استرندینگ 1 وقتی اون بی تی ها میومدن من 4 تا ازون نارنجک های آب حموم مینداختم و نابود میشدن من دیگه هیچ ترسی نسبت بهشون نداشتم چون براحتی می تونستم هر موقعیتی رو کنترل کنم ولی اینکه هم دشمنا دایم مسیر رفت و آمدشون رو به شکل رندوم عوض می کردن هم میخواستی باهاشون در گیر بشی یه بار با دو تا کوبیدن از پا در میومدن یبارم میدیدی تا میای بزنیشون اونا تو رو شروع می کنن به زدن! یعنی قشنگ هر مبارزه ای که من داشتم نمی دونستم می برم یا می بازم! این به نظرم ترس توی بازی رو کامل حفظ می کرد و باعث میشد هیچ لحظه ای حس امنیت و راحتی نکنی
دوست من
اینکه بازی سه شخصیت اصلی داره یا می‌خواسته حس ناامنی ایجاد کنه، ضعف‌های احتمالی رو توجیه نمی‌کنه. اتفاقاً منتقدها هم به کمبود عمق شخصیت‌ها، دیر شکل‌گرفتن ارتباط عاطفی با اون‌ها و افت روایت در ادامه بازی اشاره کردن.
مشکل اینجاست که تو داری نیت سازنده رو با کیفیت اجرای اون یکی می‌گیری. اینکه یک سکانس مثل درمان بیمار خوب طراحی شده، لزوماً به معنی شخصیت‌پردازی عمیق زویی در کل داستان نیست؛ همون‌طور که غیرقابل‌پیش‌بینی‌بودن مبارزات هم لزوماً به معنی ترسناک‌ترشدن بازی نیست.
قبول دارم بازی فضاسازی و جزئیات محیطی خوبی داره، اما این‌ها جای ضعف‌های احتمالی داستان و شخصیت‌پردازی رو نمی‌گیرن. نقطه قوت در یک بخش، دلیل بر موفقیت کل بازی نیست. شخصیت سایمون همون‌طور که خودت و دوست بالاتر اضافه کردند واقعا نیاز به پرداخت داره به شدت پوکر فیس بود. هیچ هیجانی رو نمی شد گرفت ازش اتفاقا چون ۳ شخصیت داره می دونه درگیری رو بیشتر کنه ولی اینجا نتونست. خدایی یک لحظه فقط یک لحظه درگیری های روانی جیمز، یا هنری، هری رو مقایسه کن عمق فاجعه در میاد (حتی شخصیت فرعی های آنجلا، عدی، ماریا، والتر سالیوان از تمام شخصیت های این بازی پرداخت بهتری داشتند)
 
دوست من
اینکه بازی سه شخصیت اصلی داره یا می‌خواسته حس ناامنی ایجاد کنه، ضعف‌های احتمالی رو توجیه نمی‌کنه. اتفاقاً منتقدها هم به کمبود عمق شخصیت‌ها، دیر شکل‌گرفتن ارتباط عاطفی با اون‌ها و افت روایت در ادامه بازی اشاره کردن.
مشکل اینجاست که تو داری نیت سازنده رو با کیفیت اجرای اون یکی می‌گیری. اینکه یک سکانس مثل درمان بیمار خوب طراحی شده، لزوماً به معنی شخصیت‌پردازی عمیق زویی در کل داستان نیست؛ همون‌طور که غیرقابل‌پیش‌بینی‌بودن مبارزات هم لزوماً به معنی ترسناک‌ترشدن بازی نیست.
قبول دارم بازی فضاسازی و جزئیات محیطی خوبی داره، اما این‌ها جای ضعف‌های احتمالی داستان و شخصیت‌پردازی رو نمی‌گیرن. نقطه قوت در یک بخش، دلیل بر موفقیت کل بازی نیست. شخصیت سایمون همون‌طور که خودت و دوست بالاتر اضافه کردند واقعا نیاز به پرداخت داره به شدت پوکر فیس بود. هیچ هیجانی رو نمی شد گرفت ازش اتفاقا چون ۳ شخصیت داره می دونه درگیری رو بیشتر کنه ولی اینجا نتونست. خدایی یک لحظه فقط یک لحظه درگیری های روانی جیمز، یا هنری، هری رو مقایسه کن عمق فاجعه در میاد (حتی شخصیت فرعی های آنجلا، عدی، ماریا، والتر سالیوان از تمام شخصیت های این بازی پرداخت بهتری داشتند)
ببین شما داری این رو با سایلنت هیل 2 مقایسه می کنی اونجا ما چیزی به نام فاجعه انسانی نداریم بلکه داستان حول محور شخصیت ها و تغییر و تحولات اخلاقی اونها می چرخه ولی اینجا مرکز توجه ما فاجعه ای هست که یه شرکت به بار آورده و زندگی هر 3 شخصیت و کل مردم اون شهر رو تحت تاثیر قرار داده و داستان بر این اساس بنا شده که آدمها نسبت به این اتفاق چه موضعی میگیرن و چقدر نسبت به اعمالشون مسئولیت پذیر هستن. اینکه بازی اومده از سه شخصیت که دوتاشون کاملا متضاد و مخالف هم رفتار می کنن استفاده کرده و سایمون رو بین این دو تا قرار داده واقعا هوشمندانه است. سه شخصیت که سه پاسخ متفاوت به یک پرسش اخلاقی هستن وقتی فاجعه‌ای رخ می‌ده، آدم‌ها چطور باهاش مواجه می‌شن؟ بازی تصمیم گرفته به‌جای تحول فردی به فاجعه و پیامدهای اجتماعی اون بپردازه و تونسته شخصیت‌هاش رو در دل این فاجعه به‌شکل عمیق و چندلایه پرداخت کنه.
اینکه شخصیت ها رو دردکشیده و ملول نکرده به معنای ضعیف بودن شخصیت پردازی نیست. درسته شاید می شد بیشتر ازین دایره فرا رفت و کمی ازین اتفاقات دوری کنن و شخصیت ها رو رشد بدن ولی خب ترجیح دادن تمرکز روی روی این فاجعه بزارن و به ابعاد اون بپردازن. بازی کلی نوت و صدای ضبط شده داره که فقط نشون بده که مدیران در شرکت های بزرگ چقدر می تونن بی رحم باشن و نسبت به نیروهاشون و جون اونها بی اهمیت رفتار کنن. شرکت CEG فقط یه شرکت نبود بلکه یه شخصیتی بود برای خودش که توی طول بازی اونم سیر تغییر و تحولات خاص خودش رو داشت حالا اسپویل نمی کنم ولی یکی از نقش های مهم رو همین ساختار شرکت و اون غول عظیمی داشت که وسط شهر در حال قدم زدن بود.
 
Wolverine


1792920221508.png


ولورین پاسخ اشتباه Insomniac به انتظارات بالایی هست که SM2 و بازی‌های موفق قبلی برای تمام فن‌ها ساخته و در هیچ زمینه‌ای نمی‌تونه در حد انتظارات ظاهر بشه.

اولین مشکل بزرگ بازی داستان و شخصیت پردازیه و ضعف این بخش تقریبا تمام بازی رو تحت سیطره خودش قرار داده. اصولا داستان‌های کامیک بوکی از جنس مارول نیاز به داستان‌های عمیق و فلسفی ندارن، و بیشتر تمرکز روی شخصیت پردازی و خلق شخصیت‌های جذابه، کسایی که در تعارض بین قدرت و مسئولیت حاصل از این قدرت با زندگی شخصی و بُعد انسانیشون هستن. دیالکتیک حاصل از این تضاد عنصر اصلی جذاب کننده اون‌ها برای مخاطبه. مهم‌ترین اصلی که ولورین از خلقش عاجزه! به شکلی که بعد تجربه چند ساعته بازی و علی‌رغم دیدن ساعت‌ها کاتسین، بازم بازی موفق به ایجاد علاقه در مخاطب نمیشه و احتمالا آدم‌های کمی در پایان واقعا به شخصیت ولورین علاقه‌مند میشن.

لوگان برای من اصلا شمایل یه ابرقهرمان دوست داشتنی رو نداره. از ابتدا تا انتها یه مرد الکی خشمگین و نیمه افسرده است که نه علت خشمش مشخصه و نه افسردگیش. شاید سازنده فکر میکرده با این کار داره یه شخصیت قدرتمند اما انسانی میسازه اما خروجی کار بیشتر کاریکاتوری از این تصویره، چون نه قدرت و وجه ابرقهرمانانه ولورین رو به درستی میتونه نشون بده و نه وجه انسانیش رو.

ولورین علی‌رغم قدرت‌های زیاد شخصیت به شدت آسیب پذیری در مبارزات داره که حاصل تصمیمات عجیب نویسنده‌ها و کارگردانه. از ابتدا تا انتها در حال له و لورده شدن توسط تک تک دشمن‌هاست و تو بیشتر موقعیت‌ها باید توسط دیگران، مخصوصا جین گری نجات داده بشه! وقتی هم شما با ابرقهرمانی طرف هستی که حتا در مبارزه با چندتا نینجا زپرتی باید توسط همراهش از مهلکه در بیاد، از خودت می‌پرسی آیا من واقعا دارم یه ابرقهرمان رو کنترل می‌کنم؟ یا لوگان شخصیت فرعیه و ابرقهرمان اصلی جین گریه؟ از نظر اخلاقی هم لوگان اصولا متزلزله و این جین گری هست که تصمیمات درست رو میگیره.

این ضعف در ظاهر لوگانم به شدت دیده میشه. لوگان اصلا شمایل ابرقهرمانی جذاب و دوست داشتنی رو نداره. یه مرد به شدت قدکوتاه با عضلات بزرگ که عوض انسان تدایی‌گر حیواناته! تنها حس و واکنشش در تمام لحظات هم عصبانیت و درآوردن شکلک‌های عجیبه که بعد یه مدت باعث اشمئزاز مخاطب می‌شه!

باقی شخصیت‌ها هم جذاب نیستن اصلا، تنها کسی که داستان بهش خوب پرداخته جین گریه. این شخصیت هم از نظر موضع اخلاقی همیشه برتره، هم تصمیمات درست رو میگیره و حمایت داستان رو داره، هم بسیار قدرتمنده و تو تمام موقعیت‌ها نجات دهنده لوگانه، هم اینکه اصلا داستان با این شخصیت به پایان می‌رسه! به شکلی که لوگان در بازی خودش مبدل به شخصیت فرعی شده کامل و تقریبا میشه گفت بدون حضور این شخصیت از پس هیچ کاری بر نمیومد!

نتیجه این تصمیمات که احتمالا تحت تاثیر جریان‌های روز رسانه‌ای هست تبدیل لوگان به یه شخصیت ضعیف و کاریکاتور گونه است؛ تقریبا کودن با هوش بسیار پایین که بخاطر تناسبات اندام و اکت‌هایی که انجام میده، بیشتر تدایی کننده موجودی نیمه انسان/نیمه حیوانه که کنترل و افسارش دست افراد دیگه است تا از خشم و نیروی وحشیانه‌اش برای مقاصد خودشون استفاده کنن. و حالا سوال اساسی هم اینجا شکل می‌گیره، چنین شخصیتی رو چطور میشه دوست داشت؟ چطور میشه باهاش ارتباط گرفت وقتی خود سازنده دوستش نداره و سعی کرده یه موجود بسیار ضعیف و زیر سلطه دیگران طراحیش کنه؟ بدون هیچ کنش ابرقهرمانانه‌ای که از شخصیت کارکتر بیاد، نه توانایی‌های که تو آزمایشگاه بهش دادن! جایی لوگان یه تصمیم مهم اخلاقی نمیگیره، بار تمام این کارها به دوش جین گریه، و لوگان بیشتر برده‌ای هست که ازش در مبارزات استفاده میکنن.

گذشته از شخصیت پردازی بد، خود داستان هم چنگی به دل نزده و خال و تهی از همه چیزه؛ از جذابیت، غافلگیری، هیجان، مفهوم، اخلاق، انسانیت، عشق، ابرقهرمانی و کنش‌های دلیرانه! داستان فاقد همه چیزه، و تنها چیزی که درش استاده ساخت شخصیت‌های زشت و کلیشه‌ای با اتفاقات قابل پیش‌بینیه. به گونه‌ای که از همون ابتدا می‌شه حدس زد آخر داستان چیه، شخصیت‌ها قراره چطور تحول پیدا کنن، و رویکرد سازنده در قبال همشون چیه. در هیچ لحظه‌ای هم مایل به تغییر این تصویر نیست. و ناتوان در خلق غافلگیری‌های بزرگ، پیچش‌های جذاب، یا لحظات عاطفی به واقع تاثیر گذار در نقطه‌ای بسیار عقب‌تر از بدترین فیلم‌ها و اقتباس‌های سینمایی از ولورین می‌ایسته.

این ضعف داستان در خلق لحظات جذاب به کارگردانی و طراحی بازی هم سرایت کرده و بازی از نظر گیم‌پلی هم خالی و محقره. ولورین علی‌رغم اینکه فرمول موفق SM2 رو کپی می‌کنه، یعنی اکشن ادونچر سینمایی با ست‌پیس‌های بزرگ و پر از لحظات اکشن که خودش وام دار دنیای Uncharted ـه، باز در ساخت این لحظاتم خساست به خرج داده و حتا یه ست پیس عظیم و پرخرج هم نمی‌بینیم! همه چیز کوتاه، عاری از جذابیت و هیجان بالا و فراموش شدنیه. به شکلی که از ابتدا تا انتها از نظر اکشن هم بازی ناتوان از ارایه یه صحنه قوی و خاصه. جایی که بگی ولورین داره از پتانسیل‌های گیم استفاده می‌کنه تا برای مخاطب کامیک‌ها یه تجربه بیاد موندی بسازه، کاری که SM2 بخوبی انجام میده، در حدی که حتی فیلم آخر، یعنی Brand New Day کاملا متاثر از اکشن و طراحی بصری بازی ساخته میشه، اما ولورین نه!

مشکل گیم‌پلی رو میشه به دو ایراد بزرگ و اساسی تقسیم کرد؛ اول پیسینگ و ریتم به شدت بد، و دوم عدم تکامل و ارتقا گیم‌پلی همراه با پیشرفت داستان.

بازی در یک سوم ابتدایی ریتم تقریبا افتضاحی داره و خلاصه شده در یک ساختار معیوبه؛ اکشن و بعد گفت و گو و راه رفتن و تعاملات بی‌پایان و خسته کننده. به شکلی که هربار حس می‌کنی دیگه بازی شروع شده و قراره بیفتی تو مبارزات و ساختار جذاب گیم‌پلی با یه راه رفتن طولانی و صحبت‌های اضافه غافلگیرت می‌کنه تا دوباره ریتم و اکشن بمیره. این تصمیم چندان قابل درک هم نیست، چون نه در این لحظات طولانی می‌تونه با گیم‌پلی متفاوت یا ارایه مینی گیم‌های مختلف سرگرمت کنه، و نه حداقل داستان جذابی می‌گه که دیدنش خالی از لطف نباشه! ما چنین چیزی رو تو SM هم داشتیم، اما اونجا فاصله گرفتن از اکشن برای روایت داستان جذاب بود و گیم‌پلی هم سعی می‌کرد با ارایه مینی گیم‌های جالب مثل کار تو آزمایشگاه به شکل متفاوتی مخاطب رو سرگرم کنه، اما ولورین هردوکار رو انجام نمیده و تمام هنرش در این لحظات راه رفتن با سرعت آهسته و شنیدن مکلامه است!

اما ریتم و پیس اکشن در یک سوم میانی بازی خوبه و بازی از ورود به ژاپن تقریبا جون میگیره. شروع با معدود لحظات جذاب بازیه، یعنی ست پیس هواپیما و علی‌رغم کوتاهی، باز حداقل می‌تونه برای چند دقیقه هیجان بسازه، و بعد اکشن این هیجان رو ادامه می‌ده، ولی در یک سوم پایانی باز سازنده با فلش‌بک‌های طولانی وسط اکشن تمام این هیجان رو از بین میره و به وضعیت افتضاح شروع برمی‌گردیم! مرور ملالت بار خاطرات بی‌سر و ته لوگان و راه رفتن با سرعت آهسته در یه جنگل زشت، وسط مبارزه با دشمن‌ها! یا دویدن تو یه مکان اثیری... و همه این ابزارهای داستان گویی و قربانی کردن‌های مداوم گیم‌پلی برای چیه؟ برای خلق روایت یه داستان جذاب یا شخصیت پردازی خوب؟

ایراد بزرگ بعدی هم عدم تطابق گیم‌پلی با داستانه. بازی‌های اکشن سینمایی باید به یک اصل بزرگ همیشه وفادار باشن، اینکه همراه با تحولات و پیش‌رفت داستان، گیم‌پلی و اکشن بازی هم متناسبن واکنش نشون داده و منقلب بشه. این اصل رو SM2 به شکل بی‌نظیری انجام میده و به تک تک لحظات مهم داستان و یا تحول شخصیت‌ها با معرفی یه ویژگی جدید گیم‌پلی پاسخ می‌ده. دقیقا نقطه عکس ولورین!

گیم‌پلی ولورین به شدت فقیر و مشابه باقی بخش‌ها خالیه! هسته اصلی کامبت انصافا جذاب و تنها بخش قابل دفاع بازی در کنار گرافیکشه، اما این کامبت سرگرم کننده در ادامه هیچ شاخ و برگی پیدا نکرده و پیشرفتی نمی‌بینیم. تنها دو سه تا قابلیت ساده برای ولورین طراحی شده که با افزایش Level بدست میاد و یه سری ویژگی‌های دیگه که بیشتر روی عملکرد همون سیستم‌ها تاثیر میزارن نه اینکه بخوان شکل مبارزه رو تغییر بدن.

در نتیجه بازی از نظر گیم‌پلی و کامبت در پایان بازی هم فرق چندانی با صحنه افتتاحیه نداره! نه مکانیک‌های مربوط به Movement و traversal بازی بهتر میشن، مثلا ویژگی بهت بده که باعث بشه تو محیط به شکل خلاقانه‌تری حرکت کنی، نه کامبت تحولی پیدا می‌کنه تا مثلا Move Set ها بیشتر بشن، یا اصلا عمق پیدا کنه و قابلیت‌هایی بگیره که کلا روش مبارزه‌ات رو تغییر میده، و نه Enemy ها تغییر می‌کنن!

تغییر در دشمنان ولورین فقط خلاصه شده در ظاهره در صورتی که تنوع اصلی در دیزاین از تفاوت در نحوه‌ی مبارزه با اون‌ها میاد نه شکل ظاهری. اما چون در ولورین تنها یه فرمول برای اکشن وجود داره، یعنی حمله، Parry کردن و Dodge از ابتدا تا انتها فرم مبارزه با همه Enemy ها یکسان و تکراریه. حمله، زدن کامبوهای به شدت ساده که هیچ تنوعی ندارن، Parry کردن یا Dodge، رسیدن به قدرت بیشتر و ورود به حالت Rage. این سیستم در ابتدا خیلی جذابه اما تا انتها هم همین میمونه و کشش ده دوازده ساعت داستان رو نداره.

جایی که کامبت محدوده، اونچه می‌تونه جلوی تکراری شدن بازی رو بگیره، Level Design خوب و ایده‌های جذاب سازنده برای خلق حداقل تجربه متفاوته، اما ولورین این کار رو هم اصلا انجام نمیده، به شکلی که Level Design بازی برعکس یکی از ضعیف‌ترین بخش‌های بازیه! عمده مراحل بخش‌های خطی کوچک هستن و جاهایی که مراحل بزرگ میشه هم باز خلاصه شده تو چرخوندن الکی پلیر بین بخش‌های مختلف.

از نظر خلق موقعیت هم بازی تورو در موقعیت‌های جالب قرار نمیده، اینکه ازت بخواد حالا یه کار تازه انجام بدی، از یه چالش محیطی عبور کنی، با چیزی دست و پنجه نرم کنی، یا بخوای برای پیشرفت از قابلیت‌های حرکتیت استفاده کنی. تنها خاصیت مراحل پیوند دادن نقاط مختلف داستان و رسیدن از نقطه A به B برای دیدن یه کاتسین جدید و کشتن دشمن‌ها در طول مسیره. اما به شکل مسخره‌ای در انجام همین کارم حتا محدوده! یعنی بازی بعضا خواست پلیر برای گشت و گذار در محیط رو با مرگ و بازگشت به نقطه قبلی پاسخ می‌ده! و فکر می‌کنم تنها بازی هست که عوض پاداش دادن به پلیر بابت کنجکاوی تنبیه‌اش می‌کنه! این محدودیت‌ها در بازی انواع و اقسام مختلفی داره و شاید بدترینش اجبار پلیر به راه رفتن باشه!

یکی از بدترین بخش‌های بازی برای من همین دست‌کاری‌های مداوم سرعت و کنترل لوگانه. سازنده علاقه عجیبی به دستکاری سرعت لوگان داره و به شکل توضیح ناپذیری آزادی رو ازت می‌گیره!

حاصل مجموع این ضعف‌ها هم یه تجربه بد و به شدت کوتاهه. به شکلی که جدای از داستان و گیم‌پلی اصلی بازی هیچ چیز بیشتری برای ارایه نداره. کل محتوای فرعی در محیط خلاصه شده در پیدا کردن یه سری جعبه و شیشه ویسکیه، و یا انجام مراحل کوتاه در یه عالم اثیری و خیالی که باز از نظر شکل و فرم یک چیزن. یا باید در سریع ترین زمان ممکن از نقطه A به B باید برسی، که بخاطر خطی بودن وحشتناک بالا تنها چالشش حرکت رو به جلو و پریدنه، یا کشتن دشمن‌ها در یک مکان تکراری که باز بخاطر ماهیت تکراری اکشن هیچ فرقی با گیم‌پلی اصلی نداره و تکرار همون مبارزات در یه مکان جدیده!

تنها قسمت جذاب بازی گرافیکشه، اونم باز فکر می‌کنم تجربه یکسانی ارایه نمیده. برخی موارد بسیار خوبه و برخی جاها کاملا معمولی. اما عمده مشکلش باز کارگردانی هنریه. یعنی جاهای خوبی مثل شب در ژاپن، بخاطر همین تصمیمات هنری درست میتونه تصویر چشم نوازی ارایه بده و برخی جاها نه، کلیشه محضه.



در مجموع Wolverine بعد موفقیت SM2 و برای Insomniac و طرفداران بازی‌های اکشن ادونچر سینمایی سونی یه بازگشت به عقب بسیار بزرگه که نه می‌تونه چیزی به دنیای ولورین اضافه کنه و نه با تکیه بر آزادی عمل و فرصت بیشتر داستان گویی در گیم داستان جذاب‌تری ارایه بده. خروجی حاصله هم تنها محصولی به شدت سفارشی، کلیشه‌ای، امن و عاری از هر گونه جسارته که بخاطر شخصیت‌های نچسب، بسیار زشت و ناخواستنیش، به سرعت فراموش میشه و بعیده تو ذهن کسی بمونه.



امتیاز: 5 از 10

نقاط جذاب:

کامبت بازی هسته مستحکم و سرگرم کننده‌ای داره

گرافیک بعضی لحظات جذابه و ممکنه دوست داشتنی باشه




نقاط منفی:

لوگان!

داستان به شدت کلیشه‌ای و عاری از غافلگیری و جذابیت

شخصیت پردازی فاجعه!

لول دیزاین افتضاح

محتوا کم
 

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند

  • رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
    اگر میخواهی عضوی از بازی سنتر باشی همین حالا ثبت نام کن
    or