من امسال چند تا سریال دیدم ولی چون گزینشی سریال میبینم خیلی شاهکار درمیاد چیزایی ک میبینم و دیگه نمره دادن معنی نداره چون همشون 10/10 هستن
بریکینگ بد و بدر کال ساول رو برا بار دوم دیدم و صرفا برام تایید شد که جزو شاهکارای تاریخ تلویزیون هستن.
خیلی بعید میدونم دیگه تیم وینس گیلیگان چیزی شبیه اونا بسازن.
ساکسشن رو شروع کردم چون اسمش زیاد ب گوشم خورده بود و تم موسیقایی معروفی هم داشت.
نمیدونستم این لعنتی دارک کمدیه. عجیب دیالوگاشون خوب بود ینی انقدری که من با این سریالِ بشدت جدی و بزرگسالانه خندیدم با سیتکام نمیخندم!
جدا از این کلی مسائل سازمانی و اقتصادی ازش یاد گرفتم. ولی اصل مطلب روابط داینامیک اعضای این خانواده میلیاردر هست.
این که با وجود تحصیلات و هوش بالا، مسئولیت های خیلی مهم و ... چطور همچنان عقده های بچگی به کل رفتار ها و زندگیشون شکل میده.
ببخشید بابت سو گیری یا علاقه زیادم ولی ساکسشن یه سریال بی نقصه، بی نقص شروع میشه و بی نقص تموم میشه.
f#ckin ten outta ten