امتياز اعضای بازی سنتر به عناوین تجربه شده [ حتما پست اول مطالعه شود ]

[Meysam]

سلام
تو اين تاپيك مي خوايم نظر شما و امتيازي رو كه به هر بازي ميديد مشخص كنيم تا شايد بتونيم بهترين بازي رو تو هر ماه يا سال با نظر خودمون انتخاب كنيم
پايين ترين امتياز 0
بالاترين امتياز 10
همراه نظر ( خواهشمند است نظر کارشناسانه باشه )
و حتما پلتفرمی که بازی رو روی اون تجربه کردید به همراه نقدتون ذیل کنید.

 

[Thundersky]

Sherlock Holmes The Awakened




داستان : شرلوک هلمز و یار با وفاش دکتر واتسون درگیر یک پرونده ماورایی می شوند که هر چه جلوتر می روند به عقل خودشون شک می کنند .

یکی از بهترین نسخه های شرلوک با فضای مرموز و لاوکرفتی.
در کنار شماره دختر شیطانی بهترینه

استدیو Frogwares زده تو کار لاوکرفتی . بعد sinking city 2 این بازی واقعا چسبید . داستان تا آخر نگهتون می داره.

داستان و استنتاج و نتیجه گیری و ریزه کاری های جالبی که در پیشبرد داستان هست ، هسته اصلی بازی شکل داده .

گرافیک هنری بازی خوبه . مکان های متنوعی بازی شامل می شود . ۸ مرحله بهم پیوسته داره . بازی خطی طوره .
گرافیک فنی تو ذوق می زنه . بازی مثلا ریمیک هست ولی گرافیکش به بازی های سال ۲۰۱۰ می خوره .

صداگذاری و نورپردازی خوبه

مثل اکثر بازی ها گوشه تصویر نمی گه مأموریت چیه و کجا برید و چکار کنید . خودتون باید از لابه لای دیالوگ و نوشته و بوک مارک کردن استنتاج ها بفهمید چیه که کار سخت می کنه

بدون زیرنویس فارسی سراغش نروید . چون واقعا نوشته و دیالوگ محوره
بررسی های محیطی شرلوک واقعا باحاله . نکته سنج و دقیق

برای من ۹ ساعت به طول انجامید


بهینه سازی و اجرا بازی : 8 از 10
گیم پلی : 8 از 10
موسیقی : 7 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 8 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 8 از 10
اتمسفر و جو بازی : 8 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 5 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 6 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 8 از 10



نمره کل : 7 از 10​

 

[Thundersky]

Pragmata




داستان :
به دنبال قطع ارتباط با ایستگاه کاوشگری Cradle روی قمر ماه ، هیو ویلیامز به همراه چند نفر عازم ماه می شوند تا علت را جویا شوند. اما بعد اتفاقی فقط هیو زنده می ماند و ربات های موجود در ایستگاه کاملا تهاجمی و متخاصم شده اند . حال او به همراه دختری مرموز که ربات انسان نما از پروژه پراگماتا به نام دیانا هست ، و توانایی هک ربات ها و درها رو دارد تصمیم به پرده برداری از اتفاقات این ایستگاه مرموز دارند.

بازی تم مرموز. فضایی ، اکشن سوم شخصه

استایل هیو ، منو یاد بازی تایتان فال ۲ می انداخت ، طراحی ربات ها منو یاد Atomoc Heart و Horizon forbidden west می انداخت .

تو این ژانر ، بازی زیاد ساخته نمی شود . این بازی با کیفیت بالا واقعا حکم یک جواهر داره .

اتمسفر بازی و جو بازی قشنگ حس و حال کاوش در فضا و تنهایی و رمز و رازگونه دارد .

طراحی مراحل فوق العاده خوب هست با اینکه کل بازی در ایستگاه فضایی روایت می شود ولی سعی شده با گنجاندن پوشش گیاهی و معادن ، از یکنواختی محیط ها جلوگیری شود .

راهنما بازی عالی هست و خطی طور می توانید بازی رو به اتمام برسانید .

گیم پلی بازی غنی و شامل کلی ابزار و ارتقا و اسلحه های مختلف هست. گنجاندن سیستم هک در حین مبارزه ، ایده جدید و جالبی بود .

تنوع دشمنان فوق العاده و هر کدام ویژگی مخصوص به خودشون دارد و باید با استراتژی و فکر به مقابله پرداخت.

شیمی بین هیو و دیانا عالی دراومده و منو یاد جوئل و الی می انداخت یکجورایی . توئیست داستانی خوبی در نیمه دوم بازی گنجانده شده که کنجکاوی بیشتری رو برمی انگیزد .

هوش مصنوعی و تنوع دشمنان عالی . در درجات سختی بالا واقعا چالشیه . مبارزات شلوغ و نفس گیر

گرافیک هنری و طراحی محیط سفینه خیلی خوبه .

نور پردازی و رنگ بندی عالیه و با رنگ های بی روح قشنگ حس سیاره ماه و انزوا در فضا القا می کند

بازی بسیار بهینه و روان اجرا می شد .

تنها مشکلی که من داشتم ، در حین انجام ماموریت سیو نمی شه و باید به پناهگاه برگشت و سیو کرد و بعد بازگشت به ماموریت دشمنان دوباره زنده می شوند .


بازی نسبتا طولانیه (۶ چپتر) و حدودا ۱۱ ساعت برای من به طول انجامید .

خلاصه بگم بازی فوق العاده هست و منو واقعا سوپرایز کرد . در انجامش شک نکنید . پایان بندی فوق العاده .
دم کپکام گرم که بی ادعا عالی جلو می رود .


هوش مصنوعی دشمنان : 9 از 10
بهینه سازی و اجرا بازی : 9 از 10
گیم پلی و سیستم مبارزات : 10 از 10
موسیقی و افکت های صوتی : 9 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 9 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 8 از 10
اتمسفر و جو بازی : 9 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 8 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 8 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 9 از 10



نمره کل : 9 از 10​

 

[ashe]

7.5 resonance a plague tale legacy

+گرافیک واقعا چشم نواز مخصوصا تو نیمه اول بازی که تو فضای های باز و روز روشن هست و نور پردازی بی نظیر
+موزیک های شنیدنی که یکسریاش تم شرقی هم دارن واقعا جذابن
-داستان نه چندان جذاب و قابل پیش بینی و شخصیت سوفیا هم شخصا برام جذاب نبود
-مبارزات بسیار basic و ابتدایی شامل ضربه و پری و جاخالی دادن که تو کلی بازی دیگه بسیار بهتر و کامل ترشو دیده بودیم
- پازل های واقعا خسته کننده همگی مبتنی بر نور و انعکاس اینه ها .اگه بازی ای مثل انچارتد پازل داره وسطش 4 تا پلتفرمینگ و مبارزه و ست پیس خفن هم داره اینجا یکسری مراحل پازل پشت پازل داشت و واقعا ادمو کلافه میکرد.

در کل بازی خوبی بود ارزش یکبار رفتن را داشت اما نه به صورت فول پرایس یا اگه گیم پس دارید روی اون برید یا کرکی یا اگه مثل من فقط ps دارید صبر کنید روی پلاس بیاد یا حداقل 50 درصدی اف بخوره.بازی خیلی یک بارمصرفه و واقعا دیگه جذابیت 2 بار رفتن نداره پلات بسیار ساده ای هم داره تو یک دور حدود 15 ساعت پلات میشه

 

[Isildur]

Doom: The Dark Ages Revelations

10/10

کمال سه‌گانه‌ی مدرن، پرفکت و یک بازی نقص.
بعد از اتمام Revelations الان برای من The Dark Ages بهترین نسخه‌ از فرنچایز محسوب میشه و قطعا به Eternal ترجیحش می‌دم.
در بخش‌های پایانی DLC ترکیب سپر و نیزه و گرز و اسلحه برای زنده موندن آنچنان جنون آمیز میشه که انگار یه تایپیست حرفه‌ای در حال تایپ کردن روی کیبرده! و عجیب اینجاست که همه چیز به قدری ماهرانه طراحی شده که این تعداد کلید زدن نه تنها عذاب‌آور نیست که به بخشی از هماهنگی ذهن و بدن پلیر تبدیل میشه.
زدن باس پایانی با انگیزه‌ای که از اول بازی ساخته میشه فوق العاده ست و البته باس End Game هم یک باس جنون آمیز و به شدت به یاد موندنیه، که به درستی در End Game قرار گرفته چون بسیار پیچیده و کمی‌ دور از اتمسفر تاریک و جدی Dark Ages هست.

پایان بندی بسته الحاقی کاملا مسیر رو برای یک عنوان مستقل یا یک DLC مفصل دیگه فراهم می کنه. امیدوارم مایکروسافت id رو نابود نکنه و به زودی شاهد ادامه‌ی این Crusade شکوهمند Slayer باشیم. حد فاصل وقایع TDA و Doom 2016 یه متریال عالی برای ساختن بازی بعدیه، تصور اینکه چه کارهایی با High Council میشه کرد و چه مبارزات و Gearهای فوق‌العاده‌ای میشه از دل این ستینگ درآورد واقعا لذت بخشه.

 

[uriel]

Doom: The Dark Ages Revelations

10/10

کمال سه‌گانه‌ی مدرن، پرفکت و یک بازی نقص.
بعد از اتمام Revelations الان برای من The Dark Ages بهترین نسخه‌ از فرنچایز محسوب میشه و قطعا به Eternal ترجیحش می‌دم.
در بخش‌های پایانی DLC ترکیب سپر و نیزه و گرز و اسلحه برای زنده موندن آنچنان جنون آمیز میشه که انگار یه تایپیست حرفه‌ای در حال تایپ کردن روی کیبرده! و عحیب اینجاست که همه چیز به قدری ماهرانه طراحی شده که این تعداد کلید زدن نه تنها عذاب‌آور نیست که به بخشی از هماهنگی ذهن و بدن پلیر تبدیل میشه.
زدن باس پایانی با انگیزه‌ای که از اول بازی ساخته میشه فوق العاده ست و البته باس End Game هم یک باس جنون آمیز و به شدت به یاد موندنیه، که به درستی در End Game قرار گرفته چون بسیار پیچیده و کمی‌ دور از اتمسفر تاریک و جدی Dark Ages هست.

پایان بندی بسته الحاقی کاملا مسیر رو برای یک عنوان مستقل یا یک DLC مفصل دیگه فراهم می کنه. امیدوارم مایکروسافت id رو نابود نکنه و به زودی شاهد ادامه‌ی این Crusade شکوهمند Slayer باشیم. حد فاصل وقایع TDA و Doom 2016 به متریال عالی برای ساختن بازی بعدیه، تصور اینکه چه کارهایی با High Council میشه کرد و چه مبارزات و Gearهای فوق‌العاده‌ای میشه از دل این ستینگ درآورد واقعا لذت بخشه.

بسیار نقدت خوندنی، عالی و دقیق و درست بود

 

[Paradise Lost]

Uncharted Legacy of Thieves Collection

انچارتد 4 رو درجه سختی هارد تموم کردم، ده سال پیش رو پلی 4 معمولی فکر کنم 30 فریم بود بازیش کرده بودم
بازی به نسبت به لست پارت 1 پورت بهتری داشت خیلی راحت 165 فریم گرفتم با کم کردن یک سری جزءیات
از نظر گیم پلی با یکی از روان ترین و بشدت تمیز ترین و لذت بخش ترین گیم پلی های تاریخ گیم طرفیم
شوتینگ بازی بی نهایت لذت بخش، هر سلاح به دقت طراحی شده و صدا گزاری شده
مبارزات تک به تک واقعا خدا بود
مخفی کاری؟ اصلا نگو بهترین سیستم فینیشر تمام ادوار تاریخ گیمینگ رو داره
طراحی مراحل؟ اینقدر تو این بازی صحنه اکشن و لذت بخش هست فکر نکنم داخل فیلم های سریع و خشن باشه
پلتفرم؟ اساسین یونیتی دربرابرش هیچی
از لحاظ فنی و فیزیک راه رفتن کارکتر ها و دویدن هاشون و تخریپ پذیری محیط و صحنه های اکشن و کیفیت صورت کارکتر ها لامصب فیلم بود

و اما واقعا بازی طولانی بود نزدیک 22 تا چپتر بود اونم رو هارد نزدیک 35 ساعت طول کشید برام، محیط ها بشدت بزرگ شدن نمیه جهان باز طراحی خیلی خدایی دارن
بافت گیاهی بازی واقعا معرکه بود اون جیپ هندلینگش فیزیکش خدا بود
معاما های اصلی خیلی خوب بودن
از لحاظ داستانی با یکی از بهترین داستان های گیمینگ طرفیم، اصلا کاری کرد عاشق دزدان دریایی بشم، این نسخه از انچارتد 4 بنظرم مکمل بازی اساسین کرید بلک فلک هست حالا از لحاظ داستانی ربطی به هم ندارن ولی این همه اطلاعات در مورد دزدان دریایی و پیدا کردن گنج و اون قسمت اخر بازی که نمیکم اسپویل نشه برای منی که اصلا از بلک فلک خوشم نیومد الان دوست دارم وجب به وجبش رو شخم بزنم xD

در کل شخصیت نیتن دریک بشدت شخصیت جالبی داشت، همیشه خنده رو، شوخ طلب و النا همسرش و صد البته بیشتر شخصیت پردازی بازی برای سم بود و این شخصیت چه شخصیت پردازی خدایی داشت . بیشتر داستان بازی محور تلاش این عزیز هست!

امیدوارم این سری ادامه داشته باشه و همین الان هم واقعا خیلی دارم له له رو بزنم سه گانه قبلی رو بازی کنم
مرحله ماداگاسکار بازی بهترین طراحی مرحله تاریخ گیم از نظر من هست .

واقعا عقده این بازی رو با موس کیبرد داشتم اصلا لذتش قابل مقایسه با دسته نیست این گیم پلی نرم و روان و تر و تمیز با فریم بالای 100 و موس و کیبرد اصلا یک چیز ماورای خیال هست! شوتینگ های ناتی داگ واقعا خیلی لذت بخش هستن...



نمره من به این بازی


Uncharted: The Lost Legacy

از لحاظ گیم پلی و صحنه های سینمای دست کمی از نسخه اصلی نداره، تو این نسخه چپتر 4 که یک محیط بشدت بزرگ داره حکم اون مرحله ماداگاسکار نسخه 4 رو داره بازی برایم من نزدیک 6.5 ساعت طول کشید
داستان بازی قابل قبول بود، گرافیک و گیم پلی بازی همون نسخه 4 هست مرحله اخر بازی هم واقعا خیلی سینمایی بود و بشدت لذت بخش
یک نمره از بازی کم میکنم چون نور پردازی بازی و طراحی محیط های بازی غیر از چپتر 4 به انچارتد 4 نمیرسید با وجود این که بعد از اون اومده.

9/10

 

[Thundersky]

Resonance A Plague Tale Legacy




داستان :

دختری به نام سوفیا دچار الهامات و بینش هایی از یک جزیره مرموز می شود . پدر او که رئیس دزدان دریایی هست به دنبال جزیره و گنج احتمالی می رود ولی برنمی گردد . حال که سوفیا بزرگ شده ، در تلاش برای پرده برداری از الهامات خود پا به جزیره می گذارد .

بازی پازل محور با تم مرموز ، ماجرایی و اکشن و مخفی کاریه

سومین شماره از داستان طاعون که حالتی اسپین آف دارد و داستان سوفیا قبل از آشنایی با آمیسیا و هیوگو را روایت می کند.

اتمسفر جزیره و جو بازی قشنگ حس و حال کاوش در تاریخ و زمان را دارد و حفگقیقتا از حیث بصری مناظر جزیره فوق العاده هستند .

هر چه در بازی جلوتر می روید مناظر زیبا کمتر شده ، مناظر خشن و روی اصلی جزیره و گذشته شوم آن نمایان می شود .

بازی و پازل ها بر اساس نور ساخته شده . همانند مکانیزم مصریان باستان . نورپردازی بازی فوق العاده هست .

فلش بک ها که شکوه و جلال جزیره در گذشته و آریانده و قصر را نشان می دهند ، مسحور کننده اند .

طراحی مراحل فوق العاده خوب هست با اینکه اکثر بازی در جزیره هست دائم محیط های جدیدی کشف و نمایان می شوند .

بازی خطی طور و راهنمایی پازل ها بر اساس کتابچه در دست سوفیا و به صورت نقاشی می باشد .

گیم پلی بازی غنی و شامل کمبوهای مختلف و چارم های مختلف هست .

تنوع دشمنان خیلی خوب و جالبه و با گذشت یک سوم بازی یک دشمن سمج و روی مخ در بازی نمایان می شود .

شیمی بین لنی و سوفیا خوب از کار دراومده . درام و لحظات زیبایی بازی داراست . کات سین های دیدنی

بازی در درجات سختی بالا واقعا چالشیه . مخصوصا در یک سوم پایانی و چپتر ۱۳ .

نور پردازی و رنگ بندی عالیه و با رنگ های زنده .

بازی روان اجرا می شود ولی شدیدا گرافیک محوره و گاهی سوفیا تو در و دیوار گیر می کرد و باگ می خورد مخصوصا در فرارها.

با یکی از زیباترین بازی ها از حیث هنری در سال ۲۰۲۶ طرف هستید .

موسیقی های شرقی و خالکوبی ها به سبک بین النهرین و عراق منو یاد اساسین کرید میراژ می انداخت .


بازی طولانیه (۱۴ چپتر) و حدودا ۱۲ ساعت برای من به طول انجامید . پازل های اکثرا سخت .


بازی در یک کلام فوق العاده هست . در انجامش شک نکنید . پایان بندی فوق العاده .


هوش مصنوعی دشمنان : 9 از 10
بهینه سازی و اجرا بازی : 8 از 10
گیم پلی و سیستم مبارزات : 9 از 10
موسیقی و افکت های صوتی : 9 از 10
گرافیک هنری و طراحی محیط : 10 از 10
تنوع و کیفیت طراحی مراحل : 8 از 10
اتمسفر و جو بازی : 10 از 10
گرافیک فنی و فیزیک بافت ها : 8 از 10
نورپردازی و طراحی سایه ها : 8 از 10
داستان و شخصیت پردازی : 9 از 10



نمره کل : 9 از 10​

 

[Seventy One]

6.5/10

مثبت :

گرافیک خوب
سیستم مبارزات جالب و جدید
کیوت بودن دختربچه !


منفی :

داستان سطحی
محیط بازی تکراری و خسته کننده
سیستم ارتقا ناکارآمد
کوتاهی بازی
سیستم سیو بازی
بالانس نبودن درجه سختی
نبود موزیک متن قوی مناسب با لحظات خاص
​

 

[Khashayar91]

Yakuza 0


از قدیم دوست داشتم این سری رو شروع کنم. ولی نمی‌دونم یا واسه پی‌سی دیر میومد یا انقدر باید برمی‌گشتم از شماره اول می‌رفتم که حسش نبود
این دفعه دیگه در ادامه خالی کردن بک‌لاگم، نسخه دیرکترز کات پارسال رو گرفته بودم و بالاخره دل رو به دریا زدم و تجربه‌ش کردم. واقعا دست مریزاد که چی ساختن!
در وهله اول بخوام این بازی رو به یک نفر توصیه می‌کنم می‌گم اونقدر ماموریت‌های فرعی و مینی‌گیم‌های باحال و جالبی داره که ساعت‌ها باهاشون سرگرم می‌شی. بعد می‌گم حالا اگه بخوای داستان اصلی هم بخوای بری (که قاعدتا باید بخوای)، با یک اثر یاکوزایی محشر روبرو می‌شی.
شخصیت ماجیما دیوونه‌وار خوب بود و بخش داستانیش بدون فراز و نشیب پیش رفت. در عوض بخش کیریو یه جاهاییش کند و تکراری شد، هی فرار کن هی کتک بزن باز برگرد و هی فرار کن و همین روند. ولی در ادامه اینم درست شد و خودش رو بالا کشید.
البته کلا روند داستانی تا چپتر ۱۰ به نظرم اوکی بود. از ۱۰ تا آخر اوجی گرفت که بیا و ببین. شاهکار شد رسما. جالبیش اینه توی این چپترها هم خبری از ماموریت فرعی و چیزی نیست، رسما یعنی سازنده‌ها می‌خواستن که بچسبی به داستان اصلی و کیف کنی.
خیلی از این حرکتشون خوشم اومد و عالی هم بود. جواب هم داد. البته خوب شد چپتر آخر رو گذاشتم بعد یه وقفه کوتاه رفتم، چون خود اون چپتر ناقابل ۲ ساعت بود. یعنی ۵۵ ساعت همه مینی‌گیم‌ها و چیز میزهای فرعی رو تموم کردم، وقتی سیو پایان بازی اومد روی ۵۷ ساعت بود! یعنی کلی سینماتیک داشت که فکر کنم می‌خواستن با متال گیر سالید ۴ رقابت کنن
به غیر از اون نامیزون بودن بخش کیریو در اواسط بازی، ایراد دیگه به نظر خودم اون رد نشدن دیالوگ‌های بخش‌های فرعی و جانبی بود. بخش‌هایی که صداگذاری شده بود و اصلی بودن، خود متن پیش می‌رفت، ولی واسه این فرعی‌ها هی باید دکمه می‌زدی که بره جمله بعدی. کاش این QoL هم توی نسخه جدید می‌ذاشتن که اینقدر هی دکمه نزنی.
حالا باز نکته مثبت بگم، محیط و فضاسازی محشرشون از محله‌های توکیو و اوساکا در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی بود. چقدر قشنگ همه مغازه‌ها و رستوران‌ها و کلا ساختمون‌ها رو در آورده بودن. انگار رسما وسط شهر راه می‌رفتی. حتی صداسازی‌شون هم جالب بود وقتی از بغل مغازه‌ها و رستوران‌ها رد می‌شدی، هر کدوم صدای مخصوص خودشون رو داشتن.
گیم پلی بازی هم عجیب دلچسب بود. اونم با سبک‌های مختلفی که هر دو شخصیت داشتن و مخصوصا اون سبک Breaker ماجیما که وقتی تا آخر آپگریدش کردم، یه چیز وحشی و خفنی شد که باس‌ها رو خرد می‌کرد. جالبی مینی‌گیم‌ها و بخش‌های فرعی هم این بود که هیچکدوم تکراری و مشابه همدیگه نبود.
رقص دیسکو یه جور بود، کارائوکه یه جور بود، ماژونگ و دارت و بیسبال و بیلیارد و غیره هم که همه سبک و سیاق خودشون. انقدر بخش‌های تفریحی داشت که از یه جایی به بعد با خودم گفتم اگه بخوام همینجوری ادامه بدم، غرق اینا می‌شم و از داستان اصلی جا می‌مونم.

در نهایت به نظرم یک اثر باکلاس و جذاب یاکوزایی بود و فقط بحث این نبود که آقا اینا خیلی خفن و فلان و بهمان هستن. از بُعد انسانی هم به قضیه نگاه کردن، مخصوصا با حضور کاراکتری مثل ماکوتو که داستان رو دگرگون کرد. حس می‌کنم خود اعضای یاکوزا هم از تجربه‌ش لذت بردن، همونطور که مافیا از دیدن سوپرانوز لذت می‌برد

نمره نهایی: ۹.۵ از ۱۰

 

[shayan7]

از اون دست بازی هاست که بعد تموم کردنش میگی پولی که دادم حلالت :

​

گیم پلی فوق العاده جذابه و بخش اعظم اش تقریباً همون آرکام نایت ـه؛ مبارزات، Traversal، گجت ها، مخفی کاری، بخش های کارآگاهی، بت موبیل، معما های ریدلر، انواع AR Training ها و..... ولی خب تو قالب لگو تفاوت زیادی با لگو قبلی (اسکای واکر ساگا) داره و واقعاً بیشتر هویت ـه بازی بتمن رو داره تا لگو و قشنگ اون عطش منو رفع کرد البته اکثر جاهای بازی چالش زیادی نداره که طبیعی هم هست چون بالاترین گزینه ای که اول بازی تو انتخاب سن بود 26 بود
مپ بازی پر از کالکتیبل و ساید هست که به مرور شخصیت های بیشتری تو داستان میان آنلاک میشن و باهاشون میشه لباس و ماشین بخرید یا بتمن و بقیه کاراکتر ها رو آپگرید کنید
گرافیک، نورپردازی، پرفورمنس و طراحی گاتهام و حتی محیط های indoor اش درجه یکه
طراحی مراحل و مأموریت های اصلی ام جذاب و متنوع ست و داستان هم یه روایت اوریجیناله که از هر چی فیلم و سریال و کمیک و بازی تو تاریخ بتمن اومده استفاده کردن و یه چیز باحال و کمدی ای درومده

Spoiler: امتیاز

10

 

[Nima]

Resonance: A Plague Tale Legacy -------- 8

+ داستان تراژیک با پایان تاثیرگذار
+ شخصیت‌پردازی بسیار خوب
+ گرافیک بصری چشم‌نواز
+ پازل‌های جذاب
+ موسیقی و صداگذاری در سطحی بالا

- مثل دو نسخه قبل یونیک و خاص نیست
- جای خالی دسته عظیم موش‌ها

 

[NERO 7]

این چند وقته خوب نرسیدم بازی زیادی تموم‌ کنم و اصلا خاطرم نیست اخرین بازی ای که اینجا نوشتم چی بود و کجا بود! چی بوده؟!!!

ولی دوتا بازی کوچولو موچولو تموم‌کردم که حس و حال قدیم رو داشت واتفاقا خوب هم بود

Pursuit force : Extreme justice

این بازی در اصل مربوط به psp بوده و‌سال ۲۰۰۷ و حالا به لطف پلاس پرمیوم تبدیل شده بود به نسخه قابل بازی PS5، از نظر من و به زمان چه اون‌موقع و چه الان یه بازی تر تمیز، ساده و با هیجان بالا و ست پیس های زیاد بوده و هست و حتی خواهد بود! ساخته دست دوستانی که اول bigbig studio بودن بعد شدن evolution خدابیامرز و سونی همه رو قلع و قمع کرد که بشه کنکورد !
درسته که الانه این مدل بازی های ارکید گونه شاید زیاد تحویل گرفته نشن ولی بعید نیست یهو شور برداره ملت رو و اگر ریمیک بشه فروش‌خوبی بکنه، با یه coop ساده و فرمول هات پرسوت خود nfs
بازی ساده است، ماموریت رو انجام بده، تعقیب و گریز، شلیک، هلی کوپتر، ماشین، قطار و …
از سادگی ولی جذابیت بازی در اندازه خودش هر چی بگم واقعا کم گفتم. چیزی نه انچنان شور و نه انچنان بی نمک
از لحاظ فنی خوب نمیشه واقعا بازی رو قضاوت کرد چون مال عهد بوق و دوغ به حساب میاد ولی از نظر ساختاری خیلی راحت شاید بشه گفت ایده هایی که داشته رو حتی همین الان هم میشه دید

ارزش بازی ۹/۱۰
امتیاز کلی ۸/۱۰



Sword of the sea

خوب عملا یکی از میراث ها و دنباله های معنوی Journey ! خود journey بازی عجیب غریب و معنوی و عرفانی طور به حساب می اومد و اینجا هم تقریبا به همون سبک و سیاق و اتمسفر یه بازی زیبا از لحاظ دیداری با داستانی در‌مورد انچه که از دست رفته و بازپس گیری ایش و از خود گذشتگی طرفیم
از لحاظ پلتفرمینگ بازی جذابیت های خاص خودش رو داره ولی چندان پیچیده یا سنگین نیست ولی خوب جاهای مختلفی هست که باید با کنجکاوی و استفاده از تمامی قابلیت های بازی پیدا کنید تا هم امتیاز بگیرید هم کالکتیبل ها رو جمع کنید
در کل بازی کوتاهی و میشه زیر سه ساعت تمومش کرد ولی اگر بخواهید که زیر و بم بازی رو دربیارید یا قسمت های مختلف رو تماشا کنید و تکمیل شون کنیدشاید حدود ده پانزده ساعت هم بشه کشوندش ولی خوب این جا بیشتر با قسمت هنری کار داریم و میشه برای ساعت ها در بازی غرق شد یا با سیستم عکاسی ایش عکس های عجیب غریب و زیبا گرفت
گرافیک هنری خیلی عالیه ولی اون عصاره و قدرت اهنگ های journey رو‌ نداره با اینکه خود‌ استین وینتوری اهنگ هارو ساخته، اونجا خیلی اهنگ ها ادم رو مسحور میکرد و میخ می شدی رو صندلیت ولی اینجا اهنگ ها فقط خوب اند یا نهایت برای یکی دوتا track به سمت عالی پیش میرن ولی یونیک نمیشن
در کل بعد از سال ها یه بازی دیگه با سبک journey برای من خوشایند بود و هر چند اون یکتایی رو نداشت اما یه کشش خاصی برای رها شدن در یه محیط بیابانی که کم کن به دریای زیبا و … تبدیل میشد رو داشت

ارزش ۹/۱۰
امتیاز ۸/۱۰

 

[Paradise Lost]

Cyberpunk 2077
بازی و همراه دی ال سی اش نزدیک 80 ساعت طول کشید راحت 60 درصد بازی دیالوگ هست فکر کنم بالا 100 هزار خط دیالوگ خوندم ولی واقعا ارزش رو داشت
اگه بخوام در مورد تک تک جزییات گیم پلی و داستان بازی بنویسم میشه یک کتاب 200 صفحه ای این سازنده کلا دو سری ویچر و سایبرپانک بازی ندارن منم با همون مقایسه اش میکنم
نکات مثبت
داستان بشدت خوب و چند لایه ، اینجا. داستان در مورد فانتوم لایبرتی 100 برابر بهتر از داستان اصلی میشه
شخصیت پردازی ، شخصیت پردازی، شخصیت پردازی از قصد سه بار گفتم به جرئت میتونم بگم هر کدوم از شخصیت های اصلی بازی یک نقطه مثبت بودن
اصلا جانی سیلورهند یک ستون که میشد یک بازی کامل روش ساخت از بس شخصیت پردازی خوبی داشت همیشه هم می‌ رفت رو مخ شخصیت پردازی رید خدا بود ، شخصیت پردازی جودی چی بگم خیلی هم خوشگله لامصب شخصیت پردازی جکی، پنم و صد البته و از همه مهم تر سانگ برد. سانگ برد حکم سیری رو درست داخل ویچر 3 کاراکتر اصلی میخوادش ، رید میخوادش رییس خود خوانده داگتاون میخوادش رییس جمهور نیو یو اس ای می‌خواد اونو همش هم بخاطر قدرت انکار ناپذیری که داشت دقیقا شبیه سیری و داستان خود کهن‌‌...
سیستم اسکیل پوینت بازی واقعا میشد باهاش کلا سبک بازی رو عوض کرد و هر کدوم روی آپ مخصوص خودش و توانایی خودش رو داشت
بازی از طریق هک کردن
بازی از طریق مبارزات نزدیک
بازی از طریق تیراندازی
یا ترکیب هک با هر کدوم از این سه تا
هر سه تا سیستم واقعا به. خلاف ویچر که توانایی ها هیچ تاثیری نداشتن اینجا کلا سبک گیم پلی ات رو عوض میکنه کامل
ماموریت های فرعی بشدت با کیفیت بودن و تاثیر میزاشتن رو داستان اصلی
گیگ ها بشدت خنده دار
شغل ها پول کمی میدان ولی جالب بودن و همیشه حس کارآگاهانه میدادن
اکثر مراحل اصلی داستانی تو شب و با اتمسفر تاریک دنبال می‌شد من اگه بودم کلا روز رو از بازی حذف میکردم جذابیت بازی تو شب هزار برابره روزه
حالا نکات منفی
در حین این که نایت سیتی طراحی غولی داره ولی عین بازی های جهان باز نیست محیط شهرش حس پوچی میده بار ها شده من از یک جاده رد شدم همون ماشین ها رو با همون عکس العمل تکراری همون جا دیدم این در مورد کارکتر ها و کلا کل فعالیت ها تو شهر ثابته
هوش مصنوعی پلیس ها واقعا افتضاح و غیر قابل دفاع
بازی بعد لول 20 به عدم بشدت آسون شد حتی رو درجه سختی آخر
مبارزان بازی خیلی سریع تموم میشن دیالوگ ها تا قیامت ادامه دارند بنظرم این یک نکته منفی خیلی بد هست

در کل من هیچ باگی تو بازی ندیدم ولی بازی مشکلات هوش مصنوعی پلیس ها و دشمنان تو گیم پلی داره

در کل اگر مشکلات فنی گیم پلی نبودن بازی حتی چند لول از ویچر 3 هم بهتر بود مخصوصا دی ال سی بازی
در کل
9/10

 

[Thundersky]

Man of Honor





بسته الحاقی بازی mafia The Old Country

دیدن دوباره لوکا و انزو عزیز ، دلنشین بود .

سوپرایز ماجرا حضور دون سالیوری جوان (فرد اصلی مافیا یک) هست .

اتمسفر جزیره واقعا زیباست . مکان های مرموز و چشم اندازها . دوست دارم تو این جزیره برای همیشه زندگی کنم .
کاش شماره بعدی هم توی این جزیره بود

این سبک بازی های داستانی امثال منو به ادامه گیم زدن مجاب می کنند . واقعا زیبا هست این سبک ها

اکشن و مراحل بسته الحاقی عالیه فقط نمی دونم چه صیغه ای هست اول بازی میاد چند ماه بعد بسته الحاقی و باید دوباره دانلود کرد .

حدود ۳ ساعت گیم پلی دارد . در کل فوق العاده هست دنیای مافیا مخصوصا پرداختن به ریشه ها

نمره من : ۸ از ۱۰​

 

[ashe]

onimusha :way of the sword 9
قطعا جزو 5 تا بازی برتر 2026 بود که تا الان بازی کردم .از نظر گیم پلی که قطعا بهترین بود شاید بشه بازی را تا الان بهترین بازی شمشیر زنی تاریخ البته در کنار سکیرو دونست .بی نظیر بود ترکیب پری دفاع جاخالی و مکانیزم جدید issen که اگه توش مستر می شدید لذت بازی را چند برابر میکرد .شخصیت میاموتا موساشی واقعا جذاب بود با اون حس شوخ طبعی هم که داشت بازی را جذاب تر میکرد .اهنگ های بازی کاملا با ریتم بازی میخوند صداگذاری انگلیسی بازی هم عالی بود من کلا عادت ندارم حتی بازی های ژاپنی رو هم با صدای انگیسی می رم.
کلا میشه کپکام را الان به راحتی بهترین استدیو بازی سازی جهان دونست امسال 4 تا بازی بزرگ داده با 4 تا سبک مختلف هر کدوم را بازی میکنید یه لبخند رضایت رو لباتون میشینه .
بازی از نظر پرفورمنس بدون مشکل بود من خودم مود 40 فریم با vrr رفتم کوچکترین افت فریم و مشکلی ندیدم حتی تو مبارزه سنگین با باس های بازی هم کوچکترین مشکلی نبود.
یکی دو تا مشکل بازی داشت به خاطر همین نمره کامل بهش ندادم یکی مشکل گرافیک بازی هست تو تاپیکشم گفتم برای 2026 کپکام یک مقدار پایین هست البته گرافیک بازی بالانس نیست یکسری جاها واقعا خوبه یکسری جاها مخصوصا تو هاب اصلی بازی و مناطق اطراف کیوتو پایینه .طراحی صورت و انیمیشن npc های بازی هم اصلا جالب نیست .
اما مشکل بزرگ تره بازی اینه که نمیدونم شاید به خاطر اینکه خواسته بودن بازی را طولانی بکنن یکسری ماموریت تکراری و بی ارزشی تو بازی انداخته بودن تو همون شهر کیوتو که قشنگ بازی را از ریتم مینداخت .اون ماموریت های اصلی و خطی بازی بینظیر بود مثلا ازمایشگاه زیرزمینی یکی از بهترین مراحلی بود که این چند ساله بازی کرده بودم .حیف بود به نظرم بازی را کوتاه تر میکردن این ساید کوئست های مسخره را جمع میکردن .
در کل تجربه بسیار لذت بخشی بود بازی نسبتا طولانی هم بود با تمام ساید کوئست ها حدود 26 7 ساعت طول کشید تمومش کنم.خیلی هم دوست داشتم پلاتش کنم ولی واقعا از مهارت گیمری من خارج بود تموم کردن بازی تو اخرین درجه سختی و یه مود boss rush تو اخرین درجه سختی بدون استفاده از ایتم جون واقعا کار من نبود