امتیازات Onimusha: Way of the Sword

پیش‌بینی شما از متای بازی؟


  • مجموع رای دهنده‌ها
    52
  • نظرسنجی بسته شده است .
کسبِ «موفقیت» برای Capcom تبدیل شده به یه روزمرگی کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی؛ اینا به درجه‌ای از عرفان رسیدن که تقریباً به هر پروژه‌ای، می‌تونن به چشم یک موفقیتِ تضمین شده نگاه کنن. رسماً چیتِ God Mode زدن :D

از طرف دیگه، در زمینه Remake/ Reboot و کلاً زنده کردن عناوین گذشته، به چنان تبحری دست پیدا کردن که آدم انگشت به دهن می‌مونه به خدا؛ تمام ریمیک‌ها و ریبوت‌هاشون، راحت 12 واحد مسترکلاس در مقطع PhD برای بقیه دِوِلوپرهاست و در حال حاضر، هیچ استودیویی رو ندیدم که در این زمینه، با Capcom قابل مقایسه باشه. برای نمونه شاهکاری که اینا با Resident Evil 2 Remake کردن، بعد از گذشت 7 سال هنوز هم غیر قابل هضمه؛ ریمیکی که به لحاظ گرافیک و گیم‌پلی، زمین تا آسمون با عنوان اصلی تفاوت داره ولی دقیقاً و کاملاً همون حس و حال نسخه 1998 رو میده! الان هم Onimusha WotS که از همون دمویی که دادن هم معلوم بود می‌ترکونه! واقعا چطور می‌تونن همچین کارهایی بکنن این لامصب‌ها؟! :D
 
🔸تحلیل 10/10 - IGN
از وقتی یادم میاد، همیشه دلم میخواست فقط واسه چند لحظه در اوج کمال باشم. «اونیموشا: طریقت شمشیر» (Onimusha: Way of the Sword) این عطش رو خوب میفهمه. هر بار که یه ضربه ی Issen رو درست تو صدم‌ثانیه مینشوندم، یا یه دفع حمله ی پر خطر میزدم، یا درست سر بزنگاه کمبو پیاده میکردم، برام حکم یه فتح بزرگ رو داشت. گویی خودم رو به بوته ی آزمایش سپرده بودم و سربلند ازش بیرون اومدم. این گواه قدرت سیستم مبارزات طریقت شمشیر ـه که تونستم بدون استفاده از بعضی مکانیزم های کمکی، بازی رو تموم کنم، نه اینکه بهشون نیازی نباشه، بلکه بازی این فضا رو بهت میده تا اکشنش رو با گوشت ـو خونت درک کنی که فقط با تکیه بر اراده ی پولادینت پیش بری.
حتی فارغ از این چالش های خودخواسته، زیستن کنار اوکونی، تاکامورا، موراساکی و اهالی این اقلیم، سراسر لذت بود. هنوزم بر این باورم که موساشی، یکی از خفن ترین و جذاب ترین قهرمانای تاریخ ویدیو گیمه و هم‌رکاب شدن باهاش غنیمتی ـه ـو بس. درست مثل چشیدن نبردهای نفس گیر با گانریو، بنکی و ده ها حریف دیگه که نامشون رو فاش نمیکنم. سیر ـو سلوک من، آینه ی تمام‌نمای مسیر موساشی بود و اونیموشا این رو ممکن کرد. قشنگی ـه زندگی به همین روبرو شدن با چالش هاست، که باید یاد بگیری عاشق جنگیدن باشی.


🔸تحلیل 6/10 - VGC
اونیموشا: طریقت شمشیر اثریه که صرفا به خاطر مبارزات درخشانش ارزش تجربه کردن داره، اما کلیت بازی، در حد ـو اندازه ی استانداردهایی که خود گیم‌پلی خلق کرده نمیرسه. بازی پر از اضافه کاری و بیش از حد طولانیه، و روی جزئیات اشتباهی تمرکز کرده. بدون شک اگه بعضی از مهره ها جور دیگه ای کنار هم چیده میشدن، به مراتب با بازی بهتری روبرو بودیم.


🔸تحلیل 8/10 - Game Informer
طریقت شمشیر به مراتب از هر اونیموشا دیگه ای که تا حالا دیدیم سخت تره و اکشن بسیار پیچیده تر و عمیق تری داره. نتیجه ـشم شده رضایت بخش ترین و دلچسب ترین نسخه ی این مجموعه. گرچه بعضی از المانهای کهنه ی طراحی، نهایت تلاششونو میکنن تا ترمز موساشی رو بکشن، اما اون مهارنشدنیه، درست مثل لذت بی پایانی که در قلب طریقت شمشیر می تپه.



🔸تحلیل 8/10 - Gamespot
خیلی عجیبه که اثری با این همه لحظات شکوهمند و ستودنی بتونه ناامیدت کنه، ولی خب، وقتی پتانسیل یه شاهکار بی بدیل اینقدر تو چشمه، همین میشه دیگه. اون جهان‌ نیمه باز و بی روحش، لغزشیه که بودنش رو اصلا نمیشه توجیه کرد، اما با این حال، طریقت شمشیر (Way of the Sword) هنوزم یه بازگشت شکوهمند و حماسی برای این سری به حساب میاد. نبردهای خیره کننده‌ ـش اونقدر قدرتمنده که بازی رو محکم به تخت پادشاهی ـه اکشن های مدرن تکیه میده. در نهایت، همه چیز به تیغ شمشیر ختم میشه و حقیقتا هیچ چیزی شبیه به خشونت حساب شده و سبک خاص موساشی نیست.


🔻نقاط قوت:
✅ میاموتو موساشی از خیلی جهات، یه قهرمان گیرا و جذابه.
✅ نبردها بینهایت لذت بخش و پرملاتن. سرشار از مبارزاتی سنگین، سنجیده و لایه لایه.
✅ انیمیشن های چشم نوازی که رقص شمشیرها رو زنده و پویا جلوه میدن.
✅ نبرد با باس فایت ها، خارق العاده و حماسیه.

🔻نقاط ضعف:
⛔️ ریتم روایت داستان تو همون اوایل کار، کمی لنگ میزنه.
⛔️ ماموریتهای فرعی، ملال آور و کلیشه ای هستن و هیچ رقمه نمیتونن وجود اون جهان نیمه باز رو توجیه کنن.
 
آخرین ویرایش:

کاربرانی که این گفتگو را مشاهده می‌کنند

رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
اگر میخواهی عضوی از بازی سنتر باشی همین حالا ثبت نام کن
or