Anime & Animation Center (قوانین پست اول خوانده شود)

[Jaw]

الان که حدوداً قسمت ۵۰ الی ۶۰ ناروتو شیپودنم همچنان نتونستم با کاراکتر ساسکه ارتباط برقرار کنم؛ باز بچگیاش بهتر بود. حالا هر چقدرم که استعداد داره و قویه؛ این نشون می‌ده قدرت صرف کافی نیست. تک بُعدی، الکی خشک، واکنش احساسی، یه بچه قفل و لجباز؛ دلم می‌خواد یکی بیاد پسشو بزنه. نقطه مقابلش برادرش ایتاچی اونم آرومه ولی کنترل شده و حساب شده، منطقی، رفتارهاش معنی دارن، عمق داره کاراکترش حتی با تمام سایکوتیک شدنش و کاری که در گذشته‌ش مرتکب شده بازم جذبت می‌کنه و می‌خوای با یه منطقی قبولش کنی. باید دید در آینده چه ‌می‌شود.

Spoiler

همین جنگ اخری من کل ناروتو دیدمش و خیلی حوصلم نمیکشه طومار بنویسم ولی بنظرم اتفاقا پر قوس ترین داستان مربوط به همین دو برادره نمیخوام اسپویلت کنم ولی تا اخر برو بعد اومدی بودم گپ میزنیم دربارش ولی بنظرم ایتاچی تو کل داستان یجوری MVP محسوب میشه
در کل اگر بخوام یه شخصیت فوق رو مخ حال بهم زن معرفی کنم همون ساکوراس فوق‌العاده شخصیت کرینج رو مخ کاشکی بهتر در میوردنش...

 

[He!n3ger]

الان که حدوداً قسمت ۵۰ الی ۶۰ ناروتو شیپودنم همچنان نتونستم با کاراکتر ساسکه ارتباط برقرار کنم؛ باز بچگیاش بهتر بود. حالا هر چقدرم که استعداد داره و قویه؛ این نشون می‌ده قدرت صرف کافی نیست. تک بُعدی، الکی خشک، واکنش احساسی، یه بچه قفل و لجباز؛ دلم می‌خواد یکی بیاد پسشو بزنه. نقطه مقابلش برادرش ایتاچی اونم آرومه ولی کنترل شده و حساب شده، منطقی، رفتارهاش معنی دارن، عمق داره کاراکترش حتی با تمام سایکوتیک شدنش و کاری که در گذشته‌ش مرتکب شده بازم جذبت می‌کنه و می‌خوای با یه منطقی قبولش کنی. باید دید در آینده چه ‌می‌شود.

تو یه انیمه شونن چرا دنبال ابعاد شخصیتی میگردی اصلا؟ شونن ها معمولا تیپ هستن نه کاراکتر. ایتاچی از زیر دستش در رفته

 

[The Witcher]

Spoiler

همین جنگ اخری من کل ناروتو دیدمش و خیلی حوصلم نمیکشه طومار بنویسم ولی بنظرم اتفاقا پر قوس ترین داستان مربوط به همین دو برادره نمیخوام اسپویلت کنم ولی تا اخر برو بعد اومدی بودم گپ میزنیم دربارش ولی بنظرم ایتاچی تو کل داستان یجوری MVP محسوب میشه
در کل اگر بخوام یه شخصیت فوق رو مخ حال بهم زن معرفی کنم همون ساکوراس فوق‌العاده شخصیت کرینج رو مخ کاشکی بهتر در میوردنش...

کامنتت نوید یه اسپویل‌های ریزی می‌داد واقعاً سخت تا آخر خوندمش

تو یه انیمه شونن چرا دنبال ابعاد شخصیتی میگردی اصلا؟ شونن ها معمولا تیپ هستن نه کاراکتر. ایتاچی از زیر دستش در رفته

داری می‌زنی توی سر مال؟ با کوله‌باری از مخالفت باهات مخالفت نمی‌کنم چون احتمالاً خودتم باور قلبی به گفته‌ت نداری. کار خوبه، شخصیت پردازی‌ها هم خوبن؛ انتظار فوق العاده‌ای وجود نداره. به عنوان یه مثال دورتر از شخصیتای وسط دایره، ما تا همینجا که ابتدای شیپودنه ساسوری رو داشتیم و همه جوره عالی بود؛ منو یاد بازی Lies of P می‌نداخت و یک باس معروفش. ساسکه هم بد نبوده فقط تا اینجای کار به خاطر مواردی که گفتم به دل نمی‌شینه. حالا این‌که نویسنده عمداً توی این بازه باهاش این‌کارو کرده یا جلوتر لایه‌های دیگه‌ای رو می‌شه یه بحث دیگست. باید ببینم در نهایت چی می‌شه.

 

[He!n3ger]

کامنتت نوید یه اسپویل‌های ریزی می‌داد واقعاً سخت تا آخر خوندمش

داری می‌زنی توی سر مال؟ با کوله‌باری از مخالفت باهات مخالفت نمی‌کنم چون احتمالاً خودتم باور قلبی به گفته‌ت نداری. کار خوبه، شخصیت پردازی‌ها هم خوبن؛ انتظار فوق العاده‌ای وجود نداره. به عنوان یه مثال دورتر از شخصیتای وسط دایره، ما تا همینجا که ابتدای شیپودنه ساسوری رو داشتیم و همه جوره عالی بود؛ منو یاد بازی Lies of P می‌نداخت و یک باس معروفش. ساسکه هم بد نبوده فقط تا اینجای کار به خاطر مواردی که گفتم به دل نمی‌شینه. حالا این‌که نویسنده عمداً توی این بازه باهاش این‌کارو کرده یا جلوتر لایه‌های دیگه‌ای رو می‌شه یه بحث دیگست. باید ببینم در نهایت چی می‌شه.

نه واقعا قصد تخریب ندارم. ولی کلا تو شونن ها مخصوصا مین کاراکترها معمولا شخصیت های عمیقی ندارن. باز تو شخصیت های فرعی مخصوصا ضد قهرمان ها میشه 4 تا چیز پیدا کرد.
تو شونن ها nanatsu no taizai یه مقداری کاراکتراش ابعاد مختلف شخصیتی داشتن که اونم انقدر بعضی وقتا بد پرداخت میشد بیشتر میرفت رو اعصابت.

 

[m.a.t]

نه واقعا قصد تخریب ندارم. ولی کلا تو شونن ها مخصوصا مین کاراکترها معمولا شخصیت های عمیقی ندارن. باز تو شخصیت های فرعی مخصوصا ضد قهرمان ها میشه 4 تا چیز پیدا کرد.
تو شونن ها nanatsu no taizai یه مقداری کاراکتراش ابعاد مختلف شخصیتی داشتن که اونم انقدر بعضی وقتا بد پرداخت میشد بیشتر میرفت رو اعصابت.

ناناتسو یکی از سطحی ترین شخصیت پردازی های جهان شونن رو داره
من خیلی دوستش داشتم و دلیلش هم همین تک بعدی بودن شون بود

 

[He!n3ger]

ناناتسو یکی از سطحی ترین شخصیت پردازی های جهان شونن رو داره
من خیلی دوستش داشتم و دلیلش هم همین تک بعدی بودن شون بود

ابعاد سطحی داشتن دیگه واسه همین اعصاب خورد کن بود دقیقا بعضی وقتا. منظورم اینه یه تیپ شخصیتی نداشتن که همونو ادامه بدن. جنبه های مختلف نشون میدادن بعضی وقتا.

الان یادم افتاد تا آخرش ندیدم. انیمش از فصل سوم کمرمو شکست با کیفیت بی نظیرش رفتم رو مانگا یه چیز epilogue طور داشت بعد فایت آخر لعنتی هرچقدر چپتر میومد تموم نمیشد

 

[Jaw]

یچیزی که تو یسری شوننا دبدم خیلی رو مخم بود اینکه یسری چیزارو اگزجره میکردن دیگه مثال خیلی واضحشم ناروتوعه بنظر خودم
بقیه کارکترا که بعضیا خوب بعضیا عالی و بعضیا تو دیوار شخصیت پردازی داشتن بکنار ولی ناروتو اینطوری بود از اول تا اخر انیمه این بشر بچگیشو تنها بوده و بارها و بارها چه خود ناروتو چه خود انیمه یه شات گرفته بود دستش(همون که نشسته روی تاب تنهاس) هی نشون میدادو هفتصد قسمت انیمه صدها بار این تکرار شد و من اینطوری بودم خب باشه حالا چی همش منتظر لودم یچیزی جدیدی رو بکنه انیمه از این کارکتر اصلی انیمه ولی هیچی کلا به دو سه شات بسنده میکرد و توضیحات ناروتو و این دیگه اگزجره و تکراری میشد و میرفت رو مخ حالا از اونور کاکاشی داریم که دیگه اونلیی که دیدن انبمه رو میدونن چی مبکم اصلا قابل مقایسه نیست شخصیت پردازی ناروتو با کاکاشی
پ ن:nanatszu یه همچین حالتی داشت شخصیت اصلیش

 

[Arima Kishou]

نه واقعا قصد تخریب ندارم. ولی کلا تو شونن ها مخصوصا مین کاراکترها معمولا شخصیت های عمیقی ندارن. باز تو شخصیت های فرعی مخصوصا ضد قهرمان ها میشه 4 تا چیز پیدا کرد.
تو شونن ها nanatsu no taizai یه مقداری کاراکتراش ابعاد مختلف شخصیتی داشتن که اونم انقدر بعضی وقتا بد پرداخت میشد بیشتر میرفت رو اعصابت.

تایزای تایپی بود ولی خدایی همین باعث دوست داشتنی بودنشون میکرد. شخصیت پردازی عمیقی هم نداشتند. مشکل تایزای این بود هیچ کدوم از آرک های داستان ساختار پلات نداشتند. یعنی واقعا من هیچ داستان به قرقاطی تایزای ندیدم. دنباله وضع اش بهتر بود ولی اونم زد جاده خاکی.

یچیزی که تو یسری شوننا دبدم خیلی رو مخم بود اینکه یسری چیزارو اگزجره میکردن دیگه مثال خیلی واضحشم ناروتوعه بنظر خودم
بقیه کارکترا که بعضیا خوب بعضیا عالی و بعضیا تو دیوار شخصیت پردازی داشتن بکنار ولی ناروتو اینطوری بود از اول تا اخر انیمه این بشر بچگیشو تنها بوده و بارها و بارها چه خود ناروتو چه خود انیمه یه شات گرفته بود دستش(همون که نشسته روی تاب تنهاس) هی نشون میدادو هفتصد قسمت انیمه صدها بار این تکرار شد و من اینطوری بودم خب باشه حالا چی همش منتظر لودم یچیزی جدیدی رو بکنه انیمه از این کارکتر اصلی انیمه ولی هیچی کلا به دو سه شات بسنده میکرد و توضیحات ناروتو و این دیگه اگزجره و تکراری میشد و میرفت رو مخ حالا از اونور کاکاشی داریم که دیگه اونلیی که دیدن انبمه رو میدونن چی مبکم اصلا قابل مقایسه نیست شخصیت پردازی ناروتو با کاکاشی
پ ن:nanatszu یه همچین حالتی داشت شخصیت اصلیش

ناروتو یک سری موارد مثل فایت ها و دنیا پردازی خوب بود، یک سری موارد واقعا فاجعه محض! بک استوری ناروتو و چیزایی که گفتی واقعا جوک بود. یا کرکترای ساسکه و ساکورا خیلی بد در اومدند.

الان این همه سال گذشته و آرک آخر بلیچ انیمه خفنی گرفته. شاید بشه گفت بلیچ انیمه بهتری ازش بود. هرچند یک لحظات نقطه اوج خفنی ناروتو داشت خیلی از بلیچ بهتر بود.

پ.ن: واقعا بین شونن های جدید کاگوراباچی خیلی قوی نوشته شده و کرکتر اصلی کلیشه ایی نیست.

 

[He!n3ger]

تایزای تایپی بود ولی خدایی همین باعث دوست داشتنی بودنشون میکرد. شخصیت پردازی عمیقی هم نداشتند. مشکل تایزای این بود هیچ کدوم از آرک های داستان ساختار پلات نداشتند. یعنی واقعا من هیچ داستان به قرقاطی تایزای ندیدم. دنباله وضع اش بهتر بود ولی اونم زد جاده خاکی.

ناروتو یک سری موارد مثل فایت ها و دنیا پردازی خوب بود، یک سری موارد واقعا فاجعه محض! بک استوری ناروتو و چیزایی که گفتی واقعا جوک بود. یا کرکترای ساسکه و ساکورا خیلی بد در اومدند.

الان این همه سال گذشته و آرک آخر بلیچ انیمه خفنی گرفته. شاید بشه گفت بلیچ انیمه بهتری ازش بود. هرچند یک لحظات نقطه اوج خفنی ناروتو داشت خیلی از بلیچ بهتر بود.

پ.ن: واقعا بین شونن های جدید کاگوراباچی خیلی قوی نوشته شده و کرکتر اصلی کلیشه ایی نیست.

چه بلیچ چه همین ناناتسو عمق شخصیت پردازیا نعلبکی بود ولی منم بلیچ رو بیشتر از ناروتو دوست داشتم چون بر خلاف شونن های بلند که اون موقع وجود داشت تکلیفش کاملا مشخص بود با خودش. نه دیالوگ الکی داشت نه نقشه چیدن و استراتژی خاصی. نه آرک های تمرینی طولانی و چرت و پرت. همینطوری یلخی ملت لول آپ میکردن همو جر میدادن اوجشم دیگه همین آرک آخرشه.

به نظرم یکی از دلایلی که انقدر اقبال خوبی از آرک آخرش بعد ده سال شده اینه که صرفا یه انیمه اکشن با کاراکترای کوله. نه میخواد داستان عمیقی برات بگه نه الکی برات پیچیدش میکنه. سر همینم فرم داستان گوییش کهنه نشده. جوجوتسو هم تا حد خیلی زیادی الگوش بلیچ بوده. سر همینم کلی رفرنس داشت به بلیچ

اما در مورد ناناتسو، کاملا مشخص بود و هست که طرف داستان رو به شیوه کشف و شهود می نویسه
یعنی همین جوری یه چیزهایی رو از خودش درمیاره و پیش میبره.

دراگون بالم دقیقا این شکلی بود. یعنی وحشتناک ترین شکل این چیزی که میگی تو دراگون بال بود

 

[m.a.t]

ابعاد سطحی داشتن دیگه واسه همین اعصاب خورد کن بود دقیقا بعضی وقتا. منظورم اینه یه تیپ شخصیتی نداشتن که همونو ادامه بدن. جنبه های مختلف نشون میدادن بعضی وقتا.

الان یادم افتاد تا آخرش ندیدم. انیمش از فصل سوم کمرمو شکست با کیفیت بی نظیرش رفتم رو مانگا یه چیز epilogue طور داشت بعد فایت آخر لعنتی هرچقدر چپتر میومد تموم نمیشد

تایزای تایپی بود ولی خدایی همین باعث دوست داشتنی بودنشون میکرد. شخصیت پردازی عمیقی هم نداشتند. مشکل تایزای این بود هیچ کدوم از آرک های داستان ساختار پلات نداشتند. یعنی واقعا من هیچ داستان به قرقاطی تایزای ندیدم. دنباله وضع اش بهتر بود ولی اونم زد جاده خاکی.

ناروتو یک سری موارد مثل فایت ها و دنیا پردازی خوب بود، یک سری موارد واقعا فاجعه محض! بک استوری ناروتو و چیزایی که گفتی واقعا جوک بود. یا کرکترای ساسکه و ساکورا خیلی بد در اومدند.

الان این همه سال گذشته و آرک آخر بلیچ انیمه خفنی گرفته. شاید بشه گفت بلیچ انیمه بهتری ازش بود. هرچند یک لحظات نقطه اوج خفنی ناروتو داشت خیلی از بلیچ بهتر بود.

پ.ن: واقعا بین شونن های جدید کاگوراباچی خیلی قوی نوشته شده و کرکتر اصلی کلیشه ایی نیست.

یه داستانی مثل Tower of God نویسنده ادعا می کنه تا آخر داستان رو به صورت کامل در ذهنش مجسم کرده و Plot Point ها و آرک ها رو از همین الان نوشته.
اودا توی وان پیس هم همین طوره.

اما در مورد ناناتسو، کاملا مشخص بود و هست که طرف داستان رو به شیوه کشف و شهود می نویسه
یعنی همین جوری یه چیزهایی رو از خودش درمیاره و پیش میبره.

اصلا به مفهوم مرگ و زندگی توی این داستان فکر کنی، باگ از سر و کولش میزنه بیرون.

برای همین هم هیچ وقت تموم نشد. اصلا انتهایی نداره. همین جوری یه چیزایی می نویسه و استعداد هم داره و خوب می چسبونه به هم.

 

[Mammadkherad]

View attachment VID_20260729_165426_529.mp4

 

[Police _ 110]

View attachment 12212.mp4
K3 Manga AutoTranslate Mobile - Alpha Version
​

سلام...
خیلی دوست داشتم که نسخه اندروید مترجم خودکار مانگای K3 رو بزنم، ولی خوب پورت اون برای اندروید پیچیدگی های عجیب و غریبی داشت و از اونجایی که تخصص من Windows .NET هستش و تا الان 1خط هم برای اندروید برنامه نویسی نکرده بودم. همین موضوع باعث شد که یه غول بزرگ جلوم باشه و هیچ وقت سمت نسخه ی اندروید نرم.

ولی خوب بالاخره تصمیم گرفتم یکبار برای همیشه این موضوع رو تموم کنم و 4هزار خط کد رو پورت کنم و نسخه‌ی اندروید رو بزنم

خلاصه ـشم میکنم تقریباً کلیت برنامه تموم شده و یک سری ریزه کاری های کوچیک مونده که نسخه ی نسخه بتا آماده بشه.

خواستم از این تریبون استفاده کنم و دوستانی که دوست دارند تو فاز بتاتستر برنامه شرکت کنن، بهم یه پیغام خصوصی بدن تا نسخه بتای برنامه تکمیل شد براشون ارسال کنم.

نکته: اصلا گوشی موبایل به روز نیاز نیست، یه گوشی معمولی میان رده ۵ سال پیش هم جوابه و می‌تونه بدون داغ و یا هنگ کردن کار ترجمه رو انجام بده


P.S:
@m.a.t
Grand Master of Beta Testing

​

 

[Ecthelion]

من همه‌اش با خودم می‌گفتم چرا AW این انیمه جادوگر رو نمی‌ذاره کانالش؛ الان که یک قسمت دیدم فهمیدم چرا نذاشته.

خداییش این چی بود؟ من هر پستی اینجا دیدم شما داشتین تعریف می‌کردید که.
جا این خب شکرستون و پهلوانان ببینیم بهتره. اگر خبر خاصیه که بگید ادامه بدم.

چند وقت پیش متوجه شدم خبری از فصل ۳ وینلند نیست، مانگا هم تموم شده؛ دوباره از اول شروع کردم مانگا رو.

فصل ۴ stray dogs هم دیدم که معمولی و کسالت‌بار بود، از وسطا یکم قابل تحمل شد.

موشوکو هم واقعا مالیده این فصل. صدای گینتوگی خیلی رو مخه.
و اینکه این رودی بدبخت اگه آخر داستان برگرده دنیا خودش قطعاً خودکشی می‌کنه.

 

[mansour2023]

اما در مورد ناناتسو، کاملا مشخص بود و هست که طرف داستان رو به شیوه کشف و شهود می نویسه
یعنی همین جوری یه چیزهایی رو از خودش درمیاره و پیش میبره.

اصلا به مفهوم مرگ و زندگی توی این داستان فکر کنی، باگ از سر و کولش میزنه بیرون.

جا داره باز اشاره کنم به قسمتی از داستان که الان باز یادم اومد حرصم گرفت:

اسم ملیوداس اومد از فصل آخر باز یه چیزی یادم اومد رفت رو اعصابم

Spoiler: Nanatsu no Taizai: Fundo no Shinpan قسمت آخر

چرا همه چند دور مردن و زنده شدن ولی اسکانور رو واقعا کشتن؟ این چه وضعشه؟
نمیشد یه بامبولی در میاوردن که اینم یه جور برمیگشت؟ حالا واسه ما همه بچه دار هم شدن

مثل برق و باد چهار سال گذشت :/

 

[m.a.t]

جا داره باز اشاره کنم به قسمتی از داستان که الان باز یادم اومد حرصم گرفت:


مثل برق و باد چهار سال گذشت :/

به صورت کلی مفهوم مرگ توی مانگای ناناتسو یه چیز شر و وریه

----

هر بار یه نقل قول قدیمی از این تاپیک میاد، من پشمام میریزه
چند ساله اینجا داریم حرف می‌زنیم و هنوز زنده‌ایم (فعلا)