یـ سری پاکستانی رو دیدم تو X واسه جادوگر مثل چی خر کیف شدن (for Obvious Reason) با خودم گفتم خدایا ما چه گناهیی کردیم گیر اینا افتادیم .
باز اگه مغول ها میومدن ابراز خوشحالی می کردن یه چیزی
خدایا آخه جماعت پاکستانی... هعیییی
میتونم حدس بزنم از چی ذوق کردن.
در کل دو قسمت اول جادوگر خیلی خوب بودن. Science Saru به نظر بدجور پخت و پز کرده این دفعه هم.
============
بگذریم
فصل قبل رو بالاخره هر چی شروع کردم رو به اتمام رسوندم که کار خیلی بزرگیه، میدونم
راستش Witch Hat Atelier رو کلا 5 قسمت دیدم و عملا دراپش کردم
نه به خاطر این که بد باشه
به خاطر این که قاطی کردم سر پخش هفتگی اش و رفتم از همون نقطه ای که قسمت ششم شروع میشه مانگا رو ماراتون وار تا آنگویینگ خوندم
و الان دارم به حماقت خودم می خندم که باید ماهیانه منتظر چپترهای جدید مانگا باشم
من هر چقدر تعریف کنم از این کار، چه مانگا و چه انیمه، کم تعریف کردم. خیلی راحت بهترین انیمه فصل بود برام با این که بعد 5 قسمت دراپش کردم
اقتباس آرک 6 ری:زیرو و خود آرک به صورت مستقل تا به این جای کار فوق العاده بوده و کاملا در حد هایپ و آوازی که خوننده های لایت ناول براش می سرودن، ظاهر شده
طبیعتا باید نیمه دوم فصل هم بیاد ولی بعیده وقتی بخش بیلدآپ آرک و بخش رمزگشایی اش این قدر خفنه، نقطه اوجش خفن تر نباشه.
Yomi no Tsugai واقعا کار خوبی بود. نمیدونم جدا، انتظار نداشتم به عنوان کار بزرگ سومش، آراکاوا چیز خیلی خاصی رو کنه ولی ترکیب Bones و این بانو گویا مثل همیشه جوابه.
سیستم مبارزه انیمه یخورده زیادی جوجویی ـه، ولی نکته اش این جاست برخلاف اکثر کاری های Jojo like که نمی فهمن فلسفه مبارزات استندها رو، این جا شخصیت ها و دیوهایی که احضار می کنن دقیقا اون فلسفه رو خیلی خوب می فهمن و سر همین مبارزات داستان مدام جذابیت شو حفظ می کنه.
طراحی شخصیت ها و روند داستان و این که فکشن ها و حزب های مختلف داستان هیچ وقت کامل تو محدوده سفید یا سیاه واینمیستن عالیه.
Agents of Four Seasons خیلی از نقاط قوت کار قبلی نویسنده اش (Violet Evergarden) رو داره
ولی کنارش کلی نقاط ضعف هم داره که وایولت اورگاردن نداشت (یا شاید هم داشته ولی KyoAni پوشش شون داده، کاریه که اون ها خییییلی خوب بلدن چطور انجام بدن)
در هر صورت کار خوبی بود، ولی بعضی جاها واقعا حس می کردی داستان هیچی جلو نمیره، هر درگیر فلش بک و دیالوگ های هر چند احساسی ولی تکراری اید
به نوعی کلیت داستان و شخصیت ها خوبه، ولی روایتش تا حد متوسطی میره رو مخ تون
این که شخصیت اصلی همچین لکنت گوشخراشی داره رو واقعا دوست داشتم

خیلی خوب شخصیت هیناگیکو، تفاوت اش با آلتر ایگوی متوفی اش و دغدغه هایی که تو دلش هست رو میشه فقط از همین صدا فهمید که واقعا مورد خاصی بود.
این یکی هم مثل Witch Hat Atelier بعد 8 قسمت دراپ کردم
ولی این یکی توضیح زیادی می طلبه که چرا این قدر خوبه. (مخصوصا مانگاش)
فعلا در حد خلاصه بگم تا 180 چپتری که از AkaneBanashi خوندم، باید بگم یکی از قویترین شونن های غیر اکشن شونن جامپ تو حداقل ده سال اخیر رو باهاش روبروییم که واقعا حالیشه داره با چه موضوعی دست و پنجه نرم می کنه و چطوری باید شخصیت ها رو تو ستینگ بگردونه که به مشکلات شایع این ژانر برخورد نکنه (اهم اهم شوکوگکی نو سوما اهم اهم)
در کل فصل خوبی بود
Dr.Stone هم لازمه بگم انیمه اش این فصل تموم شد و چون مانگا رو خوندم پیشنهاد میدم حتما کسایی که ناقص دیدن الان برن تموم کنن انیمه رو که واقعا کیفیت شو تا آخر خیلی خوب حفظ می کنه و خبری از پایان ناامیدکننده و خراب نیست توش. البته پایان خیلی توپی هم نداره. (ولی چپترهای Epilogue مانگا واقعا محشر بودن)