خب دیگه بعد از چند سال سر و کله زدن با PS5، بریم سراغ امتیاز دادن به بازیها!
تعداد بازیها زیاده، چون متأسفانه سر وقت در مورد هرکدوم ننوشتم و دیگه بعد از گذشت ۳،۴ سال یه جا جمع شدن و الآن کلی امتیاز بالا کنار هم دیده میشه. در حالی که وقتی مثلاً به ۵ تا بازی امتیاز ۱۰ دادم و کلی بازی هم ۹ به بالا، در نظر بگیرین که اینا بازیهای عرضه شده در ژوئن ۲۰۲۶ نیستن که پشت سر هم در حد شاهکار بالا برده باشم، بلکه شامل بازیهایی میشن که توی حدود ۱۲۰۰ روز تجربه کردم.
گذشته از اینکه من در مورد آثار محبوبم دست و دلباز هستم، معمولاً اگه بعد از مدتی به این نتیجه برسم که از یه بازی خوشم نمیاد هم ولش میکنم (ممکنه این مدتزمان ۳۰ دقیقه باشه یا چند ساعت برای بازیهای طولانیتر). یعنی به ندرت پیش میاد که به زور یه بازی رو تا آخر برم و اعصاب و روانم نابود بشه و حتی اگه یه اثر خیلی معروف و بنیانفکن باشه ولی ببینم با سلیقه من جور نیست، باهاش خداحافظی میکنم. برای همین به جز موارد استثنا، معمولاً بازیهایی که در موردشون مینویسم، از یه حد رضایتی برام بالاتر هستن و پایینتر از اون رو چون نصفهنیمه ول کردم، دیگه اینجا چیزی نمینویسم.
Astro Bot
10/10
+ یکی از لذتبخشترین تجربههای عمرم
+ گیمپلی عالی بازی در حدیه که به جز غولهای پلتفرمر نینتندو کمتر رقیبی داره.
+ گرافیک هنری زیبا
+ موسیقیهای جذاب
+ بمباران نوستالژی با حضور انواع و اقسام شخصیتهای قدیمی و جدید دنیای پلیاستیشن و مهمانان دیگر
+ Hub بازی فوقالعادهست و از هر نظر محشر طراحی شده، از نحوه چینش شخصیتهای مختلف و انیمیشنهای بامزهشون، تا ریزهکاریهایی که توی بخشهای مختلف محیط وجود داره و موسیقی درجه یکش تا جاهایی که یه دفعه ۱۰۰ تا شخصیت با همدیگه راه میافتن سمت یه جایی که بهمون کمک کنن و موانع رو بردارن یا پل تشکیل بدن و...
- همهچیز بازی محشر بود، ولی دوست داشتم تعداد مراحل سختش بیشتر باشه. البته اندک بخشهای سختی هم داشت (مخصوصاً یکی از DLCها)، ولی تعدادشون کم بود.
Final Fantasy VII Rebirth
10/10
+ یکی از بهترین بازیها با حال و هوای سفر گروهی. بازیهای این مدلی زیاد داریم، مخصوصاً توی ژانر نقشآفرینی، ولی کمتر اثری تونسته در حد FFVII Rebirth حس و حال یه مسافرت گروهی رو به این قشنگی برای من ایجاد کنه.
+ شخصیتهای دوستداشتنی
+ گرافیک فوقالعاده
+ تعدادی از بهترین موسیقیهای صنعت بازی
+ صداپیشگی عالی شخصیتها
+ تنوع دیوانهوار! کمتر اثری رو یادم میاد که در این حد بخشهای متنوع داشته باشه و در کنار قسمتهای اصلی و فرعی، دهها مینیگیم باکیفیت ارائه بده که اکثرشون هم لذتبخش هستن.
+ Queen's Blood یکی از بهترین بازیهای کارتی بود که توی بازیهای ویدیویی تجربه کردم و گذشته از جذابیتی که داشت، براش یه داستان جداگانه هم تدارک دیده بودن، با کاراکترهای خندهداری که توی بخشهای مختلف باهاشون رقابت میکنیم و به هر چیزی شباهت دارن به جز اساتید کارتبازی!
+ تعادل مناسب بین غم و شادی. بازی در عین حال که صحنههای تأثیرگذار کم نداره، بخشهای کمدی و خندهدار هم زیاد داره. از مینیگیمی که
کاراکترها تبدیل به وزغ میشن تا اون بخشهای مربوط به موگلها و
جایی که کلاود هم موگلمانند میشه! تا یه سری از مأموریتهای فرعی، مثل اونجایی که
با کلی بدبختی و مصیبت میریم یه مرغ رو پیدا میکنیم و به صاحبش میدیم و اون هم برای تشکر، مرغ بدبخت رو میپزه و میده بهمون بخوریم! 
- داستان اصلی زیاد جلو نمیره! یعنی بعد از حدود ۱۰۰ ساعت بازی کردن، واقعاً در اون حدی که باید و شاید در زمینه داستان پیش نمیریم و اوضاع در حدی هست که فکر کنم میتونستن کل داستان اصلی این نسخه رو توی ۵ ساعت خلاصه کنن!
- دو تا مینیگیم Fort Condor و Gears and Gambit با سلیقه من جور نبودن. حداقل Fort Condor از نظر بصری و حال و هوای طنز کاتسینها خوب بود، ولی Gears of Gambit از هر جهت افتضاح بود و خیلی عذاب کشیدم!
Returnal
10/10
+ گیمپلی فوقالعاده، در این حد که اگه بگم یکی از بهترین شوترهای سوم شخص تاریخه، اغراق نکردم.
+ نحوه روایت داستان جالب بود و شخصیت اصلی هم با اکثر بازیها متفاوت بود.
+ موسیقیهای زیبا که خیلی هم خوب ازشون استفاده میشه، مثل جایی که
با یکی از باسها در حالی مواجه میشیم که پشت پیانو نشسته و برای من جزو فراموشنشدنیترین لحظات بین تمام بازیهای ویدیویی به حساب میاد.
+ گرافیک هنری قشنگ، مخصوصاً وقتهایی که صفحه پُر میشه از تیرهای دشمنان و خودمون و جذابیت خیلی بالایی پیدا میکنه.
+ یکی از بهترین استفادهها از قابلیتهای دوالسنس.
- اگه بخوام خیلی گیر بدم، یکی از تروفیهاش بد بود. من همه تروفیها رو گرفتم، ولی یکیشون بود که نیاز به پیدا کردن یه سری آیتم توی محیطهای مختلف داشت و هرچی گشتم پیدا نشد و دیگه ولش کردم و بازی غیرپلات موند.
Elden Ring
10/10
+ مثل همیشه یه اتمسفر درجه یک و محشر به سبک بازیهای قبلی میازاکی و فرامسافتور.
+ گیمپلی فوقالعاده، با تنوع بسیار بالا که برای هر سبک و سلیقهای کلاس و ابزار مناسب برای پیشروی داره.
+ داستان قشنگ و کاراکترهای جذاب
+ گرافیک هنری تماشایی
+ موسیقیهای زیبا. البته به نظرم به پای موسیقیهای آثار قبلی استودیو نمیرسن، ولی چند تا مورد محشر توی بازی وجود داره که میانگین کیفیت موسیقی رو بالا میبرن.
+- اپنورلد شدن بازی هم خوب بوده و هم نه. از طرفی محیط بسیار عظیمی رو جلوی بازیکن میذاره و آزادی عمل بالایی برای حرکت به سمت بخشهای مختلف میده، ولی از طرف دیگه شخصاً حالت نیمهباز آثار قبلی فرامسافتور برام جذابتر بود و کنترل بیشتری روی اوضاع داشتم. متأسفانه یه اخلاق بدی که دارم اینه که بازیهای اپنورلد رو آشفته جلو میرم و مثلاً دو ساعت بخش اصلی رو انجام میدم و بعدش ۲۰ ساعت بخشهای فرعی، و همچین چیزی به تجربهم توی Elden Ring آسیب زد و باعث شد بعضی از بخشهای اصلی و باسهای مهم، خیلی آسون بشن. در حالی که این مشکل رو توی بازیهای قبلی نداشتم و تعادلشون برام خیلی بهتر بود.
- صداهای محیطی توی بعضی از بخشها (مخصوصاً قسمتهای زیر دنیای اصلی) واقعاً اعصابخردکن بودن، در حدی که بدون اغراق یه جاهایی از بازی رو کوفتم میکردن و حالم به هم میخورد انقدر که این صداهای «عــــــــــا» و «عــــــــو» و... پخش میشد! درسته که هدفی در کار بوده و میخواستن حس مخوفی ایجاد کنن، ولی برای سلیقه من یه حالت اغراقآمیز و بیش از حد پررنگی داشت و ترجیح میدادم ظریفتر باشه. یه جستجویی هم کردم که ببینم در این زمینه تنها هستم یا نه که دیدم نه، یه عده دیگه هم شاکی هستن و حتی روی پیسی برای این قضیه ماد هم ساختن.
Death Stranding 2
10/10
+ یکی از اعتیادآورترین گیمپلیهای این سالها برای افرادی که با سلیقهشون جور باشه.
+ گرافیک فوقالعادهای که جزو بهترینهای این نسل محسوب میشه.
+ موسیقیهای به شدت زیبا و شنیدنی که بازی رو از این نظر جزو بهترینهای نسل قرار میده.
+ داستان جالب و اتفاقات تلخ و شیرین با حضور کاراکترهای جذاب
+ صداپیشگی عالی شخصیتهای مختلف
+ تا خرخره حس و حال کوجیمایی داره!
پُر از صحنههای عجیب و گاهی اوقات کرینجی که اگه یکی اهلش نباشه، واقعاً براش مسخره هست ولی اگه با حال و هوای آثار کوجیما آشنا باشین و لذت ببرین، تبدیل میشن به یه سری از بهیادموندنیترین صحنههای عمر گیمریتون! مثل اونجایی که
Die-Hardman شروع به آواز خوندن و رقصیدن میکنه و جزو بیمفهومترین سکانسهای تاریخ صنعت بازیه، ولی به شدت جالب و باحال!
- گیمپلی بازی نسبت به نسخه قبلی آسونتر شده و اکشن بیشتری پیدا کرده که شاید بعضیها از این تغییر لذت ببرن، ولی به شخصه فضای سختتر نسخه قبلی رو بیشتر دوست داشتم و باعث میشد مصیبتهای سم رو بیشتر درک کنیم و لحظات جالبتری توی بخش حمالی شکل بگیره.
- عدم استفاده کامل از پتانسیلِ بلایای طبیعی مثل سیل، زلزله و آتشسوزی. این موارد کیفیت خیلی بالایی دارن و هم از نظر بصری و هم تأثیر مستقیم روی گیمپلی، واقعاً جالب هستن. ولی متأسفانه خیلی به ندرت ازشون استفاده میشه و اگه بیشتر اتفاق میافتادن، چالشهای جالبی رو شکل میدادن.
Horizon Forbidden West
9.5/10
+ گیمپلی جذاب با امکانات فراوان برای مبارزه با رباتها
+ گرافیک بنیانفکن، در حدی که همچنان جزو بالاترین رتبههای این نسل به حساب میاد و کمتر اثری میتونه همچین گرافیکی رو با اون میزان شلوغی و اکشن توی اون دنیای وسیع به شکل 60fps ارائه بده.
+ موسیقیهای زیبا
+ تنوع بالای رباتها
+ مأموریتهای جانبی بهتر از نسخه اول
+ حس گشت و گذار عالی توی محیطها و حال و هوای ماجراجویانهتر نسبت به نسخه قبلی
- داستان در حد نسخه اول نبود. من از داستان اون بازی خیلی لذت بردم ولی این یکی با اینکه بد نبود، چیز خیلی خاصی هم نداشت و انتظارم به مراتب بیشتر بود. کلاً این ماجرای
بازگشت انسانها به زمین به دلم ننشست و یه حالتی داشت که توی ذوقم زد. درسته که در صورت پیشرفت علم شاید بشه به همچین دستاوردهایی هم رسید، ولی باز یه حالت مسخرهای برام داشت که اینا ۱۰۰۰ سال زندگی کردن و برگشتن زمین.
God of War Ragnarok
9.5/10
+ گیمپلی عالی و حتی لذتبخشتر از نسخه قبلی که خودش فوقالعاده بود.
+ گرافیک خوبی که هرچند اندکی خلاف سنتهای همیشگی GoW عمل میکنه و این دفعه برخلاف نسخههای قبلی، سختافزار رو به چالش نمیکشه (روی PS5) ولی خیلی زیباست و بسیار تر و تمیز.
+ موسیقیهای شنیدنی
+ صداپیشگی درجه یک شخصیتهای مختلف
+ شخصیتپردازی کریتوس و
صحنههای تأثیرگذاری که با اتریوس داشت
+ طراحی جالب تور و اودین
+ GoW Valhalla هم فوقالعاده بود، چه از نظر گیمپلی که خیلی خوب تونسته بودن حالت روگلایک رو با فضای GoW ترکیب کنن و چه از نظر داستان و پایان محشرش.
- داستان توی ۱/۳ پایانی در حد انتظار نیست و میتونست خیلی بهتر از این باشه. هرچقدر ۲/۳ ابتدایی عالی بود و نویدبخش یه پایان درجه یک، یه دفعه از یه جایی به بعد افت کرد و
حالت شتابزده و در عین حال هندی پیدا کرد. یه سری از رفتارهای شخصیتها عجیب شد و مار مظلوم که میتونست نقش خیلی پررنگتری داشته باشه، خیلی سریع داستانش تموم شد و از اون ماسک جادویی هم چیزی نفهمیدیم و...
Cyberpunk 2077
9.5/10
+ داستان فوقالعاده و شخصیتپردازیهای عالی، با انواع و اقسام پایانها که تقریباً همه رو دوست داشتم.
+ گیمپلی گسترده و متنوع که میتونه سلیقههای مختلف رو جذب خودش کنه.
+ گرافیک بسیار خوب که اگه سبک و عظمت بازی رو در نظر بگیریم، جزو بهترینهای این نسل به حساب میاد.
+ صداپیشگی عالی شخصیت اصلی و بعضی از شخصیتهای جانبی
+ بعضی از مأموریتهای فرعی واقعاً عالی هستن و در حد بخش اصلی
- یه سری از بخشهای جانبی برای پاکسازی محیط، خیلی تکراری و خستهکننده هستن و دیگه از یه جایی به بعد روی اعصاب و روان آدم میرن!
- بازی همچنان بعد از گذشت سالها و آپدیتهای مختلف، باگهای ریز و درشتی داره.
Gran Turismo 7
9.5/10
+ گیمپلی و هندلینگ فوقالعاده
+ تنوع کمنظیر با لیست متنوعی از ماشینها در کلاسهای مختلف در کنار پیستهای متنوع
+ گرافیک فوقالعاده در خیلی از بخشهای بازی، در حدی که بعضی وقتها اگه همهچیز دست به دست هم بده، واقعگرایانهترین تصاویر ممکن رو توی بازی میبینیم.
+ صداگذاری مناسب ماشینها
+ حس و حال فان و جذاب و بخشهای جانبی که از قدیم همراه GT بودن و این دفعه هم چیزهای جدیدی اضافه شده.
- نیاز همیشگی به اینترنت، حتی برای بخشهای تکنفره. موضوعی که در مقطعی بازی رو زهر مارم کرد و نمیذاشت راحت ازش لذت ببرم و هی نگران بودم که آیا این دفعه وصل میشه یا مثلاً بعد از یه مسابقه قطع میشه و فلان و چنان.
- بخشی از المانهای گرافیکی (مثل بعضی از پیستها) از نسل قبل وارد بازی شدن و نمیشه GT7 رو یه اثر کاملاً نسل نهمی دونست.
Black Myth: Wukong
9.5/10
+ گیمپلی فوقالعاده لذتبخش و جذاب
+ گرافیک چشمنواز
+ تنوع کمنظیر دشمنان و باسها
+ داستان زیبا و تأثیرگذار
+ موسیقیهای گوشنواز
+ انیمیشنهای کوتاه بین مراحل، محشر بودن و اکثرشون انقدر کیفیت بالایی داشتن که میشد به عنوان یه سری انیمیشنهای کوتاه هنری سراغشون رفت، نه کاتسینهای معمولی وسط یه بازی ویدیویی.
- بازی قدرتهای جانبی به شدت زیادی رو در اختیار بازیکن قرار میده، ولی جوری طراحی نشده که مشتاق به استفاده ازشون بشیم و من تقریباً کل بازی رو با یه چیز جلو رفتم.
- افت فریم که البته اکثر اوقات خیلی اذیت نمیکرد، ولی بعضی جاها یه ذره به چشم میخورد.
- طراحی یکی دو تا از بخشهای بازی خوب نبود و به نظرم حالت پیچ در پیچی که داشتن، ماهرانه کار نشده بود و بیشتر ناشی از بیتجربگی سازندههای بازی در این زمینه بود که میخواستن عمق بیشتری به مراحل بدن، ولی همون حالت سادهتر رو ترجیح میدادم.
- داستان بازی خودبسنده(!) نیست و اگه کسی در جریان ماجراهای جانبی نباشه و فقط خود بازی رو دنبال کنه، یه سری جاهاش واقعاً گیجکننده هست.
Alan Wake 2
9/10
+ یکی از شیکترین بازیهای تاریخ! اینکه تعریف بازی شیک چیه رو خودم هم نمیدونم، ولی کلاً این بازی خیلی حس و حال باکلاسی داره.
از نوع روایت داستان و کاتسینها تا فونت و مدل نوشتههای که روی تصویر میاد و...
+ گرافیک بنیانفکن و خیرهکننده که در بعضی لحظات میتونه نامزد بهترین گرافیک نسل باشه و جزو واقعگرایانهترین تصاویری هست که توی یه بازی دیدم.
+ صداگذاری عالی
+ داستان خوب و شخصیتهای جالب
+ اتمسفر محشر و حس ترسی که توی بخشهای مختلف بازی وجود داره، خیلی عالی کار شده.
+ مرحله موزیکال فوقالعاده بود!
- توی بعضی از بخشهای بازی گم و گور میشدم که نمیدونم مشکل از من بوده یا نوع طراحی مراحل.
- گیمپلی در حد خوبیه، ولی جای کار بیشتری داشته.
The Crew Motorfest
9/10
+ یکی از متنوعترین بازیهای ریسینگ تاریخ با انواع و اقسام کلاسهای مختلف برای ماشینها، در کنار موتور و قایق و هواپیما. فقط دوچرخه و اتوبوس کم داره که ایشالا توی نسخه بعدی اضافه میکنن!
+ گیمپلی مناسب که هرچند بیایراد نیست، ولی در حد و اندازههای خودش خوبه و بازی در عین حال که آرکیده، خیلی هم شل و ول نیست و تعادل مناسبی داره.
+ پلیلیستها جزو بهترین بخشهای بازی به حساب میان و تنوع فوقالعادهای بهش میدن. از بخشهای بامزه یا قسمتهایی که حال و هوای فان و آرکیدتر دارن، تا بخشهایی که شبیه گشت و گذار توی تاریخ صنعت اتومبیل هستن. بقیه ریسینگها میتونن از این بخش خیلی درس بگیرن و هیچ اثری رو یادم نمیاد که به این خوبی تونسته باشه درسهای تاریخی(!) رو در قالب ریسینگ به مخاطب ارائه بده و مثلاً در حالی با ماشینهای مختلف فراری مسابقه بدیم که گوینده با صدایی شبیه احمد نجفی تاریخچهای از هرکدوم رو بگه و بعدش بریم سراغ مسابقات زیرزمینی با تم رپ و یه مدت بعد نوبت به حرکات موزون با ماشینها برسه و... کلاً تنوعش خیلی جالبه.
+ گرافیک تماشایی که با اینکه یه ذره افت و خیز داره، ولی اکثر اوقات در حد خیلی خوبیه و بعضی جاها هم وارد مرحله فوقالعاده میشه.
+ محیط بسیار عظیم و پُر از فعالیتهای مختلف که هر گوشه و کنارش چیزی برای کشف کردن داره و به خوبی از پتانسیلش استفاده شده.
- نیاز به آنلاین بودن حتی برای بخشهای تکنفره.
- منوهای پیچ در پیچ و رابط کاربری دیوانهکننده! حتی بعد از ۵۰ ساعت بازی کردن هم گاهی اوقات پیش میاومد که توی منوها گم و گور میشدم و یه دکمه اشتباه میزدم و کلاً از بخش موردنظر میاومد بیرون و اعصابم به هم میریخت!
- قابلیت آپگرید کردن ماشینها در عین حال که تنوع خوبی به بازی میده، بعضی وقتها هم روی روح و روان آدم خرابکاری میکنه!
صد تا کلاس مختلف داریم و هرکدوم کلی قطعه برای آپگرید کردن دارن و اینا هم به طور رندوم پیدا میشن (البته با یه سری کارها میشه میزان قطعات خوب رو افزایش داد). بعد هی صندوق هم پُر میشه و اخطار میده که جا نداره و... این پروسه رو دوست نداشتم و به نظرم میشده با یه ذره بهینهسازی، خیلی لذتبخشترش کرد.
13Sentinels: Aegis Rim
9/10
+ داستان جالب و سورپرایزهای اساسی
+ کاراکترهای دوستداشتنی که هرکدوم شخصیتپردازیهای جذاب و کامل مختص به خودشون رو دارن.
+ یکی از وایفو خیزترین بازیهای تاریخ، با حضور انواع و اقسام بانوان فرهیخته و دلربا برای سلیقههای مختلف!
استغفرالله!
+ گرافیک هنری بسیار زیبا
+ موسیقیهای شنیدنی، مخصوصاً موسیقی منوی اصلی
+- بخش مبارزه از جهاتی خوبه و از جهاتی نه. تنوع خوبی به بازی میده و بعضی وقتها هم خیلی مهیج و جذاب میشه، ولی بعضی وقتها تکراری میشه و اندک جاهایی هم برای سطح من خیلی سخت بود و چون استعداد زیادی توی این سبک ندارم، به فنا میرفتم!
- یه جاهایی کِش میاد و میتونست یه ذره مختصر و مفیدتر بشه.
Prince of Persia: The Lost Crown
9/10
+ یکی از بهترین مترویدوینیاهای این سالها
+ گیمپلی باکیفیت، چه در بخش مبارزات و چه بخشهای پلتفرمی
+ موسیقیهای شنیدنی
+ یکی از ایرانیترین بازیهای تاریخ. با اینکه بهش انتقاداتی وارد هست و مشکلاتی داره ولی اگه کل پکیج رو در نظر بگیریم و فقط به یه سری چیزها گیر ندیم، به نظرم حس و حال ایرانی خوبی داشت. گذشته از نوشتههای منوها و آیتمها و متنهای مختلف که فارسی بودن (البته بعضی جاها با خطاهای عجیب)، شخصیتهایی با اسامی فارسی هم توی بخشهای مختلف داشتیم و صدای یه سری از شخصیتها هم خیلی خوب بود و دوبلوری مثل تورج نصر هم توی بازی صداپیشگی کرده بود.
- داستان بدی نداره، ولی جای بهتر شدن هم داشته.
- گرافیک هنری بازی در حد خوبیه، ولی به نظرم با یه سری تغییرات میتونست از این هم بهتر بشه و بعضی جاهاش زیاد با سلیقه من جور نبود از نظر رنگآمیزی.
Spider-Man 2
9/10
+ ارائه حس و حال محشر در زمینه کنترل اسپایدرمن و پیچ و تاب خوردن توی هوا که باعث میشه نحوه حرکت در محیط به یکی از لذتبخشترین نمونههای صنعت بازی تبدیل بشه.
+ گیمپلی خوب و سیستم مبارزات جذاب
+ گرافیک خوش آب و رنگ و زیبا
+ باسهای باحال، از نمونههای کوچیکتر تا موارد حماسی و عظیم و ستپیسطور
+- داستان بازی از جهاتی خوبه، ولی از زوایایی هم میتونسته بهتر بشه و بعضی جاهاش یه ذره لوسه.
- از پتانسیل دنیای بازی میشد استفادههای بیشتری بشه و یه ذره خالی و کمفعالیت بود.
Demon's Souls
9/10
+ گیمپلی بازی شاید در حد آخرین ساختههای فرامسافتور نباشه، ولی به عنوان شروع این مدل بازیها واقعاً خوبه و مبارزه با جک جونورها بسیار لذتبخش و جذابه.
+ همچنان بعد از گذشت ۵،۶ سال، یکی از بهترین گرافیکهای نسل نهم رو داره.
+ Nexus و عزیزانی مثل Maiden in Black رو بسی دوست داشتم.
- در حد بازیهای بعدی فرامسافتور، باسهای بهیادموندنی نداره.
- سیستم سیاه و سفید و این جور چیزها با سلیقه من جور نیست.
Ratchet and Clank: Rift Apart
9/10
+ همچنان یکی از معدود بازیهایی هست که این ترکیب جالب از پلتفرمر و شوتر سوم شخص رو با این کیفیت ارائه میده.
+ سلاحهای متنوع و جذاب
+ شخصیتهای جدید بازی یعنی Rivet و Kit خیلی خوب و دوستداشتنی هستن.
+ یکی از زیباترین گرافیکهای نسل نهم رو میشه توی این بازی دید، با انواع و اقسام افکتهای تماشایی.
- میتونست استفاده بیشتری از ویژگیهای پلتفرمی بکنه و برای کسی مثل من که عاشق این سبک هستم، حیفه که بازی با این کیفیت، خیلی سراغ بخشهای خالص پلتفرمی نمیره.
- به شدت نیاز به یه سری بخشهای سخت و دردناک داره! به نظرم یکی از بهترین ویژگیهای بازیهای پلتفرمر، به چالش کشیدن مهارت بازیکن هست و R&C: Rift Apart از این نظر خیلی ضعف داره و اکثر بخشهای بازی رو میشه به سادگی تموم کرد. کاش حداقل یه سری بخشهای اختیاری وجود داشت که جون آدم دربیاد!
- بازی خیلی کوتاهی نیست، ولی دوست داشتم طولانیتر باشه و محیطهای بیشتری داشته باشه.
Metal Gear Solid Delta: Snake Eater
9/10
+ یکی از زیباترین داستانها و روایتهای صنعت بازی
+ صداپیشگی ژاپنی تر و تمیز (قبلاً انگلیسی بازی کرده بودم که اون هم خوب بود، ولی ژاپنی به نظرم حتی از انگلیسی هم بهتره)
+ گرافیک بسیار زیبا و جذاب
+ موسیقیهای درجه یک
+ یک سری تغییرات و بهبودها توی گیمپلی
- با وجود بهبودهایی که نسبت به نسخه اصلی از نظر گیمپلی داشته، ولی با استانداردهای روز فاصله زیادی داره و میتونست از این هم بهتر بشه.
Shinobi: Art of Vengeance
9/10
+ احیای شینوبی به زیباترین شکل ممکن
+ گیمپلی خوبی که هم لذت بالایی داره و هم تعادل مناسبی از نظر درجه سختی. نه خیلی سخت و فجیع و نه بیش از حد آسون.
+ موسیقیهای شنیدنی
+ گرافیک هنری قشنگ
- طراحی اکثر مراحل در حد خوبیه، ولی بعضیهاشون جای کار بیشتری داشتن.
- باسهای بازی بیش از حد ساده هستن و یه جورایی توی ذوق میزنن!
یعنی من وسط مراحل خیلی بیشتر ممکن بود بمیرم تا باسهایی که اکثرشون رو سریع میزدم. به جز آخری که خیلی سختتر از بقیه بود و یه مدتی درگیرم کرد.
Inscryption
9/10
+ یکی از خلاقانهترین دنیاهایی که توی بازیهای ویدیویی دیدم، با سورپرایزهای محشر
+ اتمسفر درجه یک و بسیار سنگین، در کنار طنز جالب
+ موسیقی جذاب و گاهی اوقات هم ویرانکننده مغز، از شدت مخوف بودن!
+ داستان متفاوت و پایان عجیب
- بعضی جاها خیلی متکی به شانس هست. البته این قضیه یه جورایی به ذات یه بازی کارتی روگلایک مربوط میشه، ولی بعضی وقتها حس میکردم دیگه بازی داره خیلی اذیتم میکنه!
- در صورت باختنهای پشت سر هم، ممکنه یه ذره تکراری بشه.
Kena: Bridge of Spirits
8.5/10
+ گرافیک بسیار قشنگ و محیطهای رنگارنگ
+ شخصیت اصلی و همینطور گوگولیهای همراهش بامزه و دوستداشتنی هستن و داستان هم هرچند عالی نیست، ولی در حد و اندازههای خودش بد نیست.
+ گیمپلی خوب و حتی شاید فراتر از انتظار.
- طراحی مراحل توی بعضی بخشها زیاد جالب نیست.
- میتونه بعد از مدتی حس و حال تکراری پیدا کنه.
Ghost of Yotei
8.5/10
+ گیمپلی جذابی که حتی از نسخه قبلی هم بهتر شده و هرچقدر قتل و غارت انجام میدادم ازش خسته نمیشدم.
+ گرافیک هنری فوقالعاده
+ موسیقیهای بسیار زیبا
+ لذت بالای اسبسواری توی دشتهای وسیع و پُر از گل و چمن
+- مینیگیم Zeni Hajiki (طبیعتاً اسمش رو یادم نبود و سرچ کردم!
) خیلی فان و باحاله، ولی واقعاً ناراحت شدم که از پتانسیلش بیشتر از این استفاده نشده. یعنی میتونستن خیلی وسیعتر کنن و مثلاً یه سری تورنمنت جالب با اتفاقات بامزه بسازن، ولی متأسفانه از یه جایی به بعد تکراری میشه.
+- داستان و شخصیتپردازی تا نیمهی بازی خوب پیش رفت، ولی از یه جایی بعد افت پیدا کرد و سطحش پایین اومد و اواخرش رو زیاد دوست نداشتم.
- با اینکه دنیای بازی پویاتر از نسخه اول هست و اتفاقات بیشتری توش میافته، ولی هنوز هم جای کار بیشتری داشته. وقتی همچین دنیای زیبایی با انواع و اقسام محیطهای متنوع میسازین، خب ازش بیشتر کار بکشین و تنوع مأموریتهای جانبی و اتفاقات غیرمنتظره و... رو بالاتر ببرین دیگه.
Dispatch
8.5/10
+ یکی از بهترین درامهای تعاملی سالهای اخیر
+ انواع و اقسام شخصیتهای جذاب، از خانمهای محترمه و معظمه تا موجودات ریز و درشتی که سر و کله زدن باهاشون خیلی جالبه.
+ من فقط یه دور بازی کردم و در مورد تأثیر انتخابها مطمئن نیستم، ولی حدس میزنم تأثیرشون کم نباشه. بعضی از انتخابها هم واقعاً سخت بودن و حالت سفید و سیاه نداشتن که راحت یه دکمه بزنیم و خلاص.
+- بخش مربوط به اعزام نیرو خیلی جالب کار شده و لحظات بامزهای توش اتفاق میافته، ولی بعد از مدتی تکراری میشه و شاید میتونستن یه ذره تنوع بیشتری بهش بدن.
- دوست داشتم گیمپلی بازی یه ذره پررنگتر باشه و اکشن بیشتری داشته باشه. حالا نه اینکه یه دفعه شوتر سوم شخص بشه، ولی حس کنترل بیشتری توی بعضی از صحنهها به آدم بده. حتی اگه شده در حد QTE ساده، جذابتر از تماشای خشک و خالی کاتسین میشد.
Hogwarts Legacy
8.5/10
+ شبیهسازی هاگوارتز با کیفیت بسیار خوب
+ گیمپلی مفرح و جذاب که هم از نظر المانهای جادوگری و هم گشت و گذار توی محیطها و کارهای جانبی، در حد خوبی کار شده.
+ داستان زیبا و شخصیتهای متنوعی که بعضیهاشون ماجراهای جالبی رو رقم میزنن.
- کلاسهای درس و بخشهای این مدلی، عمق زیادی ندارن و میشد خیلی بیشتر از پتانسیل هاگوارتز استفاده کرد.
- بازی میتونست المانهای نقشآفرینی بیشتری داشته باشه و دست بازیکن رو توی انتخابهای مختلف بازتر بذاره.
- دنیای بازی طراحی خوبی داره، ولی میتونست زندهتر و شلوغتر باشه و تنوع دشمنها هم توی بعضی از بخشها جالب نیست و بعد از مدتی بازی یه حالتی پیدا میکنه که چالش زیادی نداره.
Sackboy: A Big Adventure
8.5/10
+ یکی از بهترین پلتفرمرهای این سالها
+ فضای دوستداشتنی و شاد و شنگول
+ گرافیک هنری خوش آب و رنگ
+ موسیقیهای جذاب
+ درجه سختی مناسب که بعضی جاها چالشی و مهیج میشه.
- بعضی از بخشهای بازی حتماً باید دونفره انجام بشن که برای منِ تکنفرهباز، چیز خوبی نبود وگرنه دوست داشتم بازی رو ۱۰۰٪ کنم.
- گیمپلی به طور کلی خیلی خوبه، ولی اندک جاهایی یه ذره شل و ول میشه.
Silent Hill 2
8.5/10
+ اتمسفر فوقالعاده که حس ترس رو به خوبی به آدم منتقل میکنه.
+ داستان جالب و اتفاقات تأثیرگذار
+ یکی از بهترین گرافیکهای نسل نهم
+ صداگذاری باکیفیت
- گیمپلی بد نیست، ولی جای کار بیشتری هم داشته. با اینکه کم و بیش جواب میده، ولی میتونست یه ذره باکیفیتتر باشه.
- صداپیشگی بعضی از شخصیتها اندکی جای بهبود داشته.
Assassin's Creed Shadows
8.5/10
+ بهترین گیمپلی در سری AC
+ تنوع بالا با حضور دو شخصیت کاملاً متفاوت که یکی بیشتر به درد مخفیکاری میخوره و اون یکی برای مبارزههای سنگین کارایی داره.
+ گرافیک خوب و انیمیشنهای نرم و روون
+ دنیای زیبا و پُرجزئیات، با لوکیشنهای متنوع و چهار فصل سال که هرکدوم حس و حال خودشون رو دارن.
- داستان بازی بد نیست، ولی چیز خیلی خاصی هم نداره و بزرگترین مشکلش اینه که خیلی یهویی تموم میشه. یعنی جایی که تموم شد، من فکر میکردم تازه میخواد اوج بگیره و کلی ذوق و شوق داشتم که مثلاً یکسوم بازی مونده ولی یه دفعه به پایان رسید و مثل پتک خورد توی صورتم!
- کیفیت اکثر چهرهها به جز اندک مواردی، در حد خیلی خوبی نیست و انیمیشنهای صورت هم مشکلات اساسی داره که باعث میشه بعضی جاها صحنههای تأثیرگذار خوب از آب درنیان.
Stellar Blade
8.5/10
+ گیمپلی خوب و فراتر از انتظار اولیهای که داشتم.
+ گرافیک تر و تمیز
+ موسیقیهای فوقالعاده
+ معنویات در بالاترین حد ممکن، به طوری که درویشهای هندی که ۷۰ سال عبادت کردن هم با تجربه بازی دگرگون میشن و دروازههای جهنم به روشون باز میشه!
+ تعداد بسیار بالای لباسهای عرفانی که میشه مجانی با گشت و گذار توی بازی گیر آورد و برخلاف خیلی از بازیها نیازی به پرداخت پول نیست (شاید به جز اندک مواردی، ولی مطمئن نیستم).
- داستان بازی میتونست بهتر از این باشه.
- طراحی بعضی از مراحل جالب نیست و خستهکننده میشه.
Sifu
8/10
+ ایدههای جالب در مورد مرگ کاراکتر و داستان بازی
+ گیمپلی حرفهای و متفاوت
+ گرافیک هنری خوب
- متأسفانه بازی از یه جایی به بعد خیلی برای من سخت شد! بخشهای اول رو میتونستم راحت رد کنم، ولی هر دفعه به بخشهای آخر که میرسیدم بیچاره میشدم و در نهایت هم هر کاری کردم نتونستم باهاش کنار بیام و رفتم سراغ درجه سختی آسونتر.
موضوعی که خیلی به ندرت برام پیش میاد و اینجا هم ایراد از نحوه بازی کردنِ خودم بوده، ولی غصه خوردم که چرا نتونستم بیشتر با مکانیزمهای بازی هماهنگ بشم.
- سبک بازی جوریه که بعد از یه مدت تکراری میشه و به نظرم میتونستن با یه سری تغییرات و ایجاد تنوع، این قضیه رو کمرنگتر کنن.
Stray
8/10
+ بازی در نقش گربهای بامزه در یک دنیای آخرالزمانی!
+ گرافیک هنری محشر
+ اتمسفر عالی
- گیمپلی بازی بد نیست، ولی مشکلاتی هم داره و بعضی جاها یه ذره اذیت میکنه.
- داستانش هم بد نیست، ولی به نظرم یه پایان قشنگتر میتونست سطح بازی رو بالاتر ببره.
Mafia: The Old Country
8/10
+ داستان زیبا و شخصیتپردازیهای خوب
+ صداپیشگی مناسب شخصیتها
+ گرافیک و موسیقیهای خوب
- گیمپلی میتونست خیلی بهتر از این باشه. توی بعضی از بخشها مشکل خاصی نداره، ولی بعضی جاها مثل گانپلی و هدفگیری ضعیفه و حتی توی لحظاتی حس میکردم با اینکه درست هدف گرفتم، انگار بازی خودش به زور نمیخواد تیر به طرف بخوره!
- دنیای بازی پتانسیل خیلی بیشتری برای گشت و گذار آزادانه و انواع و اقسام مأموریتهای جانبی داشت که ازش استفاده خوبی نشده.
Warhammer 40000: Space Marine 2
8/10
+ حس و حال شوترهای سوم شخص نسل هفتم
+ دنیای خاص و منحصربهفرد وارهمر که با اینکه چیز زیادی ازش نمیدونم، ولی همیشه برام یه حالت جذابی داشته و از دیدن عجایبش لذت میبرم. از دشمنها و جک جونورهای مختلف تا مثلاً موجودات نوزادمانندی که توی هوا پرواز میکنن!
+ چون نسخه قبلی رو تجربه نکردم و اطلاعات زیادی هم از دنیای وارهمر ندارم، خیلی چیزها برام نامفهوم بود ولی با این حال شخصیتهای بازی جذابیت زیادی داشتن و نحوه برخوردشون با همدیگه و اتفاقاتی که میافتاد رو دوست داشتم و یه حس خفنی به آدم میداد.
+ گرافیک بازی یه سری مشکلات داره، ولی در کل خیلی خوبه و بعضی جاها واقعاً تماشایی میشه.
- از یه جایی به بعد تکراری میشد. اگه دشمنها تنوع بیشتری داشتن، به نظرم بازی میتونست یه پله از این بالاتر بره.
RoboCop: Rogue City
7.5/10
+ گرافیک به شدت واقعگرایانه، در حدی که بعضی از بخشهای بازی تفاوت خاصی با تصاویر واقعی ندارن!
+ یه حس و حال کلاسیک دوستداشتنی توی بازی وجود داره که مدتها بود مشابهش رو کمتر دیده بودم.
+ کمدی سیاه عالی که از فیلم روبوکاپ به این بازی منتقل شده و صحنههای بامزهای رو خلق میکنه، با پارادوکس جالبی بین جدیت و حالت رباتیک مورفی در کنار صحبتهایی که میکنه.
+ شخصیسازی قابلیتها که تنوع خوبی به بازی میده و یه حالت نیمچه مینیگیمی هم داره.
- گیمپلی بازی بد نیست و در حد و اندازههای خودش جواب میده، ولی اگه یه ذره بهتر بود خیلی بهش کمک میکرد.
- هرچقدر گرافیک محیطها خوبه، بعضی از شخصیتها از نظر ظاهری مشکل دارن و طبیعی نیستن.
- افت فریم مخوف در بعضی از بخشها، به شکلی که کم مونده بود بازی تبدیل به gif کُند بشه.
Assassin’s Creed Mirage
7.5/10
+ گشت و گذار در بغداد دوران خلافت عباسی
+ شخصیت Basim جذابیت خاص خودش رو داره.
+ صدای محشر بانو شهره آغداشلو
- دست یوبیسافت درد نکنه بابت دیالوگهای فارسی NPCها.
ولی کیفیتشون واقعاً خوب نیست و بعضی جاها در حدیه که انگار دادن کامپیوتر بخونه، نه انسان واقعی!
- بعضی ایرادات گیمپلی و ریتم مبارزات
- داستان قابل پیشبینی
Devil May Cry V
7.5/10
+ گیمپلی خوب و سلاحهای متنوع
+ گرافیک زیبا
+ بعضی از آهنگهای بازی رو خیلی دوست داشتم.
- گیمپلی با وجود همه خوبیهاش، برای «سلیقه من» یه ذره خر تو خره!
مشکلِ شخصیِ بنده هست و کلاً از قدیم نمیتونستم راحت با فضای DMC کنار بیام و این نسخه هم سه تا شخصیت داره که هرکدوم هم ۲۰۰ تا قابلیت مختلف دارن و تا میاومدم به یه چیزی عادت کنم، یه چیز دیگه از راه میرسید و کلاً دوست داشتم یه ذره از این جهت جمع و جورتر باشه.
- طراحی مراحل کهنه و باستانی.
- کاراکتر نیکو، از حرکاتش گرفته تا صداپیشگی انگلیسی، به شدت برام دافعه داشت و روی اعصاب و روانم میرفت! در حدی که فقط به خاطر عذابی که از صدای ایشون میکشیدم، زدم روی حالت ژاپنی بازی کردم!
Lost Records: Bloom and Rage
7.5/10
+ یکی از بهترین بازیها در زمینه شبیهسازی فضای دهه ۱۹۹۰، از حال و هوای اون دوران و آدمهاش تا آثار سرگرمی و وسایل مختلف.
+ داستان نسبتاً جالب با شخصیتهایی که هرچند جای کار بیشتری داشتن، ولی بد هم پرداخت نشدن.
+ گرافیک قشنگ و مهربون
- بعضی از بخشهای بازی به طرز فجیعی کرینجی بودن و شرمنده میشدم!
- یه قسمتهایی به شدت خستهکننده بودن و کلی زور میزدم که خوابم نبره.
Final Fantasy XVI
7/10
+ گیمپلی جذاب و سلاحها و قابلیتهای متنوع
+ داستان زیبا و شخصیتهای جالب
+ موسیقیهای فوقالعاده
+ گرافیک از بعضی جهات بسیار عالی و تماشایی بود.
+ بخشهای حماسی که حس و حال God of Warهای سنتی رو داشتن و خیلی لذتبخش بودن.
- از یه جایی به بعد به شدت خستهکننده. سالهاست که دیگه برخلاف دوران کودکی و نوجوانی، بازیها رو به زور انجام نمیدم و اگه واقعاً با چیزی حال نکنم ولش میکنم. کمتر بازیای توی این سالها بوده که چند بار بخوام کنار بذارمش و هر دفعه پشیمون بشم و دوباره چند ساعت بعد بگم ولش کن و... ولی FFXVI این بلا رو سرم آورد!
از نحوه راه رفتن و دویدن کلایو که به شکل عجیبی کُند بود، تا کاتسینهای پشتسرهم و خیلی از قسمتهای بازی که توی استانداردهای چند نسل پیش موندن و دو قدم راه میری و یه چیزی پخش میشه و باز پنج متر میری جلوتر و یه چیز دیگه پخش میشه و... هر دفعه هم میخواستم بازی رو کنار بذارم، ولی شوق رسیدن به بخشهای حماسی و اطلاع از ادامه داستان باعث میشد بازی رو رها نکنم.
- هرچقدر گرافیک بازی از بعضی جهات محشر بود، از بعضی زوایا هم حالت کهنه و بیرنگ و لعاب داشت و فریمریت هم خیلی جاها به فنا میرفت. قیافه بعضی از شخصیتها هم به نظرم خوب طراحی نشده بود و بیشتر شبیه سنجاب بودن تا آدم.
- هسته اصلی گیمپلی و سیستم مبارزات خیلی خوبه، ولی از یه جایی به بعد به شکل وحشتناکی تکراری میشه. یعنی توی ۹۰٪ مبارزات، یه سری کارهای تکراری میکنیم و هی تقتق دکمه میزنیم و بین قدرتها حرکت میکنیم که ببینیم کدوم شارژ شده و بعدش قدرت بعدی و... درسته که خیلی از بازیها از نظر گیمپلی اینطوری هستن، ولی حداقل کوتاهتر هستن و نیازی نیست که ۵۰ ساعت یه سری حرکات تکراری رو انجام بدیم. حتی موسیقیهای محشر بازی هم قربانی این قضیه میشن و از یه جایی به بعد انقدر پشت سر هم ازشون استفاده میشه که دیگه به شکل فجیعی حالت تکراری پیدا میکنن و میتونی هر دفعه از قبل پیشبینی کنی که الآن قراره فلان موسیقی پخش بشه و...
- مأموریتهای جانبی به شکل توهینآمیزی بد طراحی شدن!
البته من همه رو انجام ندادم و شاید از یه جایی بهتر بشن ولی تا یه بخشی که سراغشون میرفتم، واقعاً بیکیفیت بودن و دیگه ول کردم.
Mortal Kombat 1 (فقط بخش داستانی)
7/10
+ گیمپلی خوب و جذاب
+ گرافیک زیبا
- گرافیک بازی در کنار خوبیهاش، بیش از حد برای Mortal Kombat خوش آب و رنگه و اون فضای تاریک و سنگین نسخههای قدیمی تا حد زیادی کمرنگ شده.
- داستان ضعیف و خنک با طنز سخیف
- شخصیتپردازیهای مقوایی و لوس
- طراحی و مدل بعضی از شخصیتها خوب نیست و یه سری از عزیزان هم انقدر شبیه همدیگه هستن که انگار چندقلوهایی بودن که بعد از تولد از ننهشون جدا شدن.
Star Wars Outlaws
7/10
+ حس و حال جنگ ستارگان به خوبی توی بخشهای مختلف بازی به کار رفته و میتونه لحظات جالبی رو برای طرفدارهای این مجموعه ایجاد کنه.
+ گرافیک بازی از بعضی جهات خیلی خوبه، ولی یکدست نیست.
+ اون جونور همراهمون (Nix) خیلی بامزه هست و ازش خوشم اومد.
- گیمپلی از جهاتی بد نبود، ولی یه حالت شل و ولی داشت که بعضی جاها اذیتم میکرد. از بخشهای مخفیکاری اصلاً راضی نبودم و بخشهای اکشن هم جای کار بیشتری داشتن.
- بازی از یه جایی به بعد برای من خستهکننده شد و حال و حوصله بخشهای فرعی رو نداشتم.
- داستان جذابی نداشت و کشش زیادی برای من ایجاد نمیکرد.
The Quarry
7/10
+ گرافیک زیبا
+ هیجان بالا در بعضی از بخشهای بازی
+ انتخابهای متنوع و تصمیماتی که احتمالاً تأثیر زیادی روی سرنوشت کاراکترها میذارن. میگم احتمالاً، چون بازی رو یه بار بیشتر تموم نکردم.
- کاراکترهای درپیت و دوستنداشتنی
- داستان جای کار بیشتری داشت.
- بازی زیاد ترسناک نیست و من که معمولاً با بازیهای ترسناک مشکل دارم، راحت تمومش کردم که این هم برای همچین اثری ضعف محسوب میشه.
Suicide Squad
6/10
+ گرافیک خوب در بعضی بخشها
+ گیمپلی خوب تا بخشی از بازی که هنوز تکراری نشده.
+- نظرم در مورد داستان بازی هم منفیه و هم مثبت، چون در نگاه اول شجاعت سازندههای بازی برام جالب بود که
جرئت داشتن همچین بلایی سر محبوبترین کاراکترهای دیسی بیارن و اصلاً فکرش رو نمیکردم که این اتفاقات توی بازی بیفته، ولی بعدش فهمیدم که گویا توی فصلهای بعدی مشخص میشه که اینا کاراکترهای اصلی نبودن و چمیدونم کلون و فلان و چنان بودن و از این صحبتها.
- گرافیک بعضی جاها زشت و کثیف میشه و از نظر هنری هم برای سلیقه من اعصابخردکنه.
- گیمپلی بعد از مدتی به شدت تکراری و خستهکننده میشه که البته شاید تنها بازی کردنش هم تأثیر زیادی در این قضیه داشته، چون تمرکزش روی همکاری چندنفره هست.
Google